Sarga 79

Verse 1

ततः प्रभातसमये दिवसेऽथ चतुर्दशे।समेत्य राजकर्तारो भरतं वाक्यमब्रुवन्।।2.79.1।।

さて、第十四日の暁の時、王を立てる任を負う者たちが集い、バラタに次の言葉を告げた。

Verse 2

गतो दशरथस्स्वर्गं यो नो गुरुतरो गुरुः।रामं प्रव्राज्य वै ज्येष्ठं लक्ष्मणं च महाबलम्।।2.79.2।।

ダシャラタ王――我らが最も尊き師にして主君――は、長子ラーマを追放し、さらに大力のラクシュマナを伴わせたのち、天界へと赴かれた。

Verse 3

त्वमद्य भव नो राजा राजपुत्र महायशः।सङ्गत्या नापराध्नोति राज्यमेतदनायकम्।।2.79.3।।

今日こそ我らの王となり給え、誉れ高き王子よ。この国は主なきままでも、害ある交わりによって未だ乱れに沈んではおりませぬ。

Verse 4

अभिषेचनिकं सर्वमिदमादाय राघव।प्रतीक्षते त्वां स्वजनश्श्रेणयश्च नृपात्मज।।2.79.4।।

ラグハヴァよ、王子よ――身内の者たちも、また諸職の組合も、灌頂のための一切の品を携えて、あなたをお待ちしております。

Verse 5

राज्यं गृहाण भरत पितृपैतामहं ध्रुवम्।अभिषेचय चात्मानं पाहि चास्मान्नरर्षभ।।2.79.5।।

バラタよ、父祖より受け継がれた揺るぎなき王国をお受け取りください。人中の雄よ、みずから灌頂を受け、我らをお守りください。

Verse 6

अभिषेचनिकं भाण्डं कृत्वा सर्वं प्रदक्षिणम्।भरतस्तं जनं सर्वं प्रत्युवाच धृतव्रतः।।2.79.6।।

誓いに堅きバラタは、灌頂の品々をすべて整え、それらを吉祥の作法に従って右繞し、ついで集まった人々すべてに答えた。

Verse 7

ज्येष्ठस्य राजता नित्यमुचिता हि कुलस्य नः।नैवं भवन्तो मां वक्तुमर्हन्ति कुशला जनाः।।2.79.7।।

我が一族において王権は常に長子にこそ相応しい。そなたがたのような賢明な人々が、私にこのように語るべきではない。

Verse 8

रामः पूर्वो हि नो भ्राता भविष्यति महीपतिः।अहं त्वरण्ये वत्स्यामि वर्षाणि नव पञ्च च।।2.79.8।।

我らの長兄ラーマは、まことに大地の王となられる。されど我は、十四年のあいだ森に住まわん。

Verse 9

युज्यतां महती सेना चतुरङ्गमहाबला।आनयिष्याम्यहं ज्येष्ठं भ्रातरं राघवं वनात्।।2.79.9।।

大いなる四軍の強兵を整えよ。われは森より長兄ラグハヴァを迎え戻さん。

Verse 10

अभिषेचनिकं चैव सर्वमेतदुपस्कृतम्।पुरस्कृत्य गमिष्यामि रामहेतोर्वनं प्रति।।2.79.10।।

即位の灌頂に要る品々はすべて整えられた。これらを先に立て、ラーマのために森へ向かおう。

Verse 11

तत्रैवं तं नरव्याघ्रमभिषिच्य पुरस्कृतम्।आनेष्यामि तु वै रामं हव्यवाहमिवाध्वरात्।।2.79.11।

そこで、人中の虎たるラーマに灌頂の聖儀を施し、彼を先頭に立てて、必ず連れ帰る。あたかも祭祀から聖火を迎え出すように。

Verse 12

न सकामां करिष्यामि स्वामिमां मातृगन्धिनीम्।वने वत्स्याम्यहं दुर्गे रामो राजा भविष्यति।।2.79.12।।

私は、わが身に属しながら「母」の名ばかりのあの女の望みを叶えはしない。私は近づき難い森に住む。王となるのはラーマである。

Verse 13

क्रियतां शिल्पिभिः पन्था स्समानि विषमाणि च।रक्षिणश्चानुसम्यान्तु पथि दुर्गविचारकाः।।2.79.13।।

職人たちに道を整えさせ、平らな所も険しい所もならして備えよ。さらに、難所を見極める術に長けた護衛たちが道中に随行せよ。

Verse 14

एवं सम्भाषमाणं तं रामहेतोर्नृपात्मजम्।प्रत्युवाच जनस्सर्व श्श्रीमद्वाक्यमनुत्तमम्।।2.79.14।।

ラーマのためにその王子がこのように語ると、民衆は皆、最上にして吉祥なる言葉で彼に答えた。

Verse 15

एवं ते भाषमाणस्य पद्मा श्रीरुपतिष्ठतात्।यस्त्वं ज्येष्ठे नृपसुते पृथिवीं दातुमिच्छसि।।2.79.15।।

蓮華の吉祥、パドマー・シュリー（ラクシュミー）がそなたに恵みを垂れたまえ。そなたはこのように語り、王の長子に大地（王国）を譲ろうと願うのだから。

Verse 16

अनुत्तमं तद्वचनं नृपात्मजप्रभाषितं संश्रवणे निशम्य च।प्रहर्षजास्तं प्रति बाष्पबिन्दवो निपेतुरार्यानननेत्रसम्भवाः।।2.79.16।।

その王子の語った比類なき言葉が耳に届くや、喜びより生じた涙のしずくが彼に向かって落ちた――高貴なる人々の目と顔から湧き出たのである。

Verse 17

ऊचुस्ते वचनमिदं निशम्य हृष्टा स्सामात्या स्सपरिषदो वियातशोकाः।पन्थानं नरवर भक्तिमान् जनश्च व्यादिष्टस्तव वचनाच्च शिल्पिवर्गः।।2.79.17।

あなたの言葉を聞いて、憂いを離れた大臣たちと評議の人々は喜びつつ言った。「人の中の最勝者よ、あなたの命により、信心深い民と職人の組が道の準備をするよう指図されました。」