Sarga 2

Verse 1

कृतातिथ्योऽथ रामस्तु सूर्यस्योदयनं प्रति।आम्नत्ऱ्य स मुनीन्सर्वान्वनमेवान्वगाहत।।।।

かくしてラーマは、しかるべくもてなしを受けたのち、日の出に際してすべての牟尼に別れを告げ、さらに森の奥へと分け入った。

Verse 2

नानामृगगणाकीर्णमृक्षशार्दूल सेवितम्।ध्वस्तवृक्षलतागुल्मं दुर्दर्शसलिलाशयम्।।।।निष्कूजनानाशकुनिझिल्लिकागणनादितम्।लक्ष्मणानुगतो रामो वनमध्यं ददर्श ह।।।।

ラクシュマナを従えて、ラーマは森のただ中を見た。そこはさまざまな野獣の群れで満ち、熊や虎が出入りし、樹々も蔓も灌木も踏み荒らされ、水場は見つけがたく、奥深くには多くの鳥の声と蟋蟀の鳴きがこだましていた。

Verse 3

नानामृगगणाकीर्णमृक्षशार्दूल सेवितम्।ध्वस्तवृक्षलतागुल्मं दुर्दर्शसलिलाशयम्।।3.2.2।।निष्कूजनानाशकुनिझिल्लिकागणनादितम्।लक्ष्मणानुगतो रामो वनमध्यं ददर्श ह।।3.2.3।।

ラクシュマナを従えて、ラーマは森の奥深くを見た。そこは多くの鳥の声と、群れなす蟋蟀の鳴き声に満ちて響いていた。

Verse 4

सीतया सह काकुत्स्थस्तस्मिनघोरमृगायुते।ददर्श गिरिशृङ्गाभं पुरुषादं महास्वनम्।।।।

シーターを伴い、恐ろしい獣の満ちるその地を進むカークッツタ・ラーマは、人を喰らう羅刹を見た。大音声に咆哮し、山の峰のごとくそびえ立っていた。

Verse 5

गम्भीराक्षं महावक्त्रं विकटं विषमोदरम्।बीभत्सं विषमं दीर्घं विकृतं घोरदर्शनम्।।।।

その眼は深く落ちくぼみ、顔は巨大で、異様に醜く、腹は不格好に突き出ていた。忌まわしく、歪で、ひどく背が高く、ねじれた姿は見るだに恐ろしかった。

Verse 6

वसानं चर्म वैयाघ्रं वसार्द्रं रुधिरोक्षितम्।त्रासनं सर्वभूतानां व्यादितास्यमिवान्तकम्।।।।

脂に濡れ血にまみれた虎皮をまとい、あらゆる生きものを震え上がらせた。まるで大口を開けた死そのもののようであった。

Verse 7

त्रीन्सिम्हान्श्चतुरो व्याघ्रान्द्वौ वृकौ पृषतान्दश।सविषाणं वसादिग्धं गजस्य च शिरो महत्।अवसज्यायसे शूले विनदन्तं महास्वनम्।।।।

大音声に咆哮しつつ、彼は鉄の槍を担っていた。そこには三頭の獅子、四頭の虎、二匹の狼、十頭の鹿、さらに脂を塗られた牙をもつ巨大な象の首が串刺しにされていた。

Verse 8

स रामं लक्ष्मणं चैव सीतां दृष्ट्वा च मैथिलीम्।अभ्यधावत्सुसङ्कृद्धः प्रजाः काल इवान्तकः।।।।

ラーマとラクシュマナ、そしてミティラーの姫シーターを見て、彼は激怒して突進した。まるで時と死が衆生に襲いかかるかのように。

Verse 9

स कृत्वा भैरवं नादं चालयन्निव मेदिनीम्।अङ्केनादाय वैदेहीमपक्रम्य ततोऽब्रवीत्।।।।

彼は大地を揺るがすかのごとき凄まじい咆哮を上げ、ヴァイデーヒーを膝に抱き取り、退いてから語った。

Verse 10

युवां जटाचीरधरौ सभार्यौ क्षीणजीवितौ।प्रविष्टौ दण्डकारण्यं शरचापासिधारिणौ।।।।

汝ら二人は、結髪に樹皮衣をまとい、妻を伴い、矢と弓と剣を携えてダンダカの森に入った。まるで命を断たれた者のごとし。

Verse 11

कथं तापसयोर्वां च वासः प्रमदया सह।अधर्मचारिणौ पापौ कौ युवां मुनिदूषकौ।।।।

汝らは苦行者の装いをしながら、いかで女と共に住まうのか。アダルマに従う罪深き者よ、汝らは誰ぞ、牟尼の修行を汚す者よ。

Verse 12

अहं वनमिदं दुर्गं विराधो नाम राक्षसः।चरामि सायुधो नित्यमृषिमांसानि भक्षयन्।।।।

我はヴィラーダと名乗る羅刹なり。この険しく深き森を、常に武器を携えてさまよい、仙人の肉を食らう。

Verse 13

इयं नारी वरारोहा मम भार्या भविष्यति।युवयोः पापयोश्चाहं पास्यामि रुधिरं मृधे।।।।

この麗しき女は我が妻となろう。戦いにおいて、汝ら二人の罪人の血を我は飲み干さん。

Verse 14

तस्यैवं ब्रुवतो दुष्टं विराधस्य दुरात्मनः।श्रुत्वा सगर्वितं वाक्यं सम्भ्रान्ता जनकात्मजा।।।।

邪悪な心のヴィラーダがこのように放った残酷で驕り高ぶる言葉を聞き、ジャナカ王の娘は恐れと混乱に打ち震えた。

Verse 15

सीता प्रवेपतोद्वेगात् प्रावाते कदली यथा।।।।तां दृष्ट्वा राघवः सीतां विराधाङ्कगतां शुभाम्।अब्रवील्लक्ष्मणं वाक्यं मुखेन परिशुष्यता।।।।

シーターは激しい不安に震え、強風に揺れる芭蕉の木のようであった。ヴィラーダの膝に座らされた吉祥なるシーターを見て、ラाघヴァは口が乾き、ラクシュマナにこう告げた。

Verse 16

सीता प्रवेपतोद्वेगात् प्रावाते कदली यथा।।3.2.15।।तां दृष्ट्वा राघवः सीतां विराधाङ्कगतां शुभाम्।अब्रवील्लक्ष्मणं वाक्यं मुखेन परिशुष्यता।।3.2.16।।

ヴィラーダの膝に座る吉祥なるシーターを見て、ラाघヴァは衝撃に顔がこわばり乾き、ラクシュマナにこの言葉を告げた。

Verse 17

पश्य सौम्य नरेन्द्रस्य जनकस्यात्मसम्भवाम्।मम भार्यां शुभाचारां विराधाङ्के प्रवेशिताम्।।।।अत्यन्तसुखसंमव़ृद्धां राजपुत्रीं यशस्विनीम्।

「見よ、優しき弟よ——ジャナカ王の誉れ高き娘、清らかな行いの我が妻、至福の中で育った名高き王女が、ヴィラーダの膝へと無理やり押し入れられたのだ！」

Verse 18

यदभिप्रेतमस्मासु प्रियं वरवृतं च यत्।।।।कैकेय्यास्तु सुसंवृत्तं क्षिप्रमद्यैव लक्ष्मण।

「ラクシュマナよ、カイケーイーが望んだこと——『恩寵』として求め、我らに逆らって喜びとしたことが——今日、しかもたちまち成就したのだ。」

Verse 19

या न तुष्यति राज्येन पुत्रार्थे दीर्घदर्शिनी।।।।ययाहं सर्वभूतानां प्रियः प्रस्थापितो वनम्।अद्येदानीं सकामा सा या माता मध्यमा मम।।।।

あの遠き先を見通す女——わが子のために王国すら満ち足りず、万有に愛されるこの我を森へと追いやった者——今日いま、我が中の母はその願いを遂げた。

Verse 20

या न तुष्यति राज्येन पुत्रार्थे दीर्घदर्शिनी।।3.2.19।।ययाहं सर्वभूतानां प्रियः प्रस्थापितो वनम्।अद्येदानीं सकामा सा या माता मध्यमा मम।।3.2.20।।

その者によって、万有に愛されるこの我は森へと送られた。今日いま、我が中の母はその望みを遂げた。

Verse 21

परस्पर्शात्तु वैदेह्याः न दुःखतरमस्तिमे।पितुर्विनाशात्सौमित्रे स्वराज्यहरणात्तथा।।।।

サウミトリよ、我にとって、ヴァイデーヒーが他の男に触れられることほど苦しい悲しみはない。父の死よりも、また我が王国を奪われることよりも、なお痛ましい。

Verse 22

इति ब्रुवति काकुत्स्थे बाष्पशोकपरिप्लुते।अब्रवील्लक्ष्मणः क्रुद्धो रुद्धो नाग इव श्वसन्।।।।

かくしてカークッツタ（ラーマ）が涙と悲しみに沈みつつ語ると、ラクシュマナは憤り、閉じ込められた蛇のように荒く息を吐きながら言葉を発した。

Verse 23

अनाथ इव भूतानां नाथस्त्वं वासवोपमः।मया प्रेष्येण काकुत्स्थ किमर्थं परितप्यसे।।।।

カークッツタよ、あなたはヴァーサヴァ（インドラ）にも比すべき、衆生の主。私がここに従者としているのに、なぜ頼るものなき者のように嘆かれるのですか。

Verse 24

शरेण निहतस्याद्य मया क्रुद्धेन रक्षसः।विराधस्य गतासोर्हि मही पास्यति शोणितम्।।।।

今日、怒りに燃える我が矢に射抜かれ、羅刹ヴィラーダは命尽きて、その血を大地に飲ませるであろう。

Verse 25

राज्यकामे मम क्रोधो भरते यो बभूव ह।तं विराधे प्रमोक्ष्यामि वज्री वज्रमिवाचले।।।।

インドラが金剛を山に投げつけるように、王国を欲したバラタに対して我が内に起こった怒りを、今ヴィラーダに解き放つ。

Verse 26

मम भुजबलवेगवेगितः पततु शरोऽस्य महान्महोरसि।व्यपनयतु तनोश्च जीवितं पततु ततस्समहीं विघूर्णितः।।।।

我が腕力の迅速な勢いに駆られて、偉大なる矢よ、彼の広き胸を射よ。身より命を断ち、よろめきつつ大地へと倒れ伏せ。