Adhyaya 7

Verse 1

दितिरुवाच । सत्यमुक्तं त्वया नाथ सर्वमेव न संशयः । भर्तृस्नेहं परित्यज्य गता सापत्न्यजं द्विज

ディティは言った。「あなたの仰せは真実です、主よ。これらすべてに疑いはありません。夫への情を捨て、彼女は共妻の子のもとへ行きました、二度生まれの方よ。」

Verse 2

अभिमानेन दुःखेन मानभंगेन सत्तम । महादुःखेन संतप्ता करिष्ये प्राणमोचनम्

おお最上の人よ、驕りから生じた苦しみと名誉の破れに悩まされ、甚大な悲嘆に焼かれて、わたしは命を絶とう。

Verse 3

कश्यप उवाच । श्रूयतामभिधास्यामि यथा शांतिर्भविष्यति । न कः कस्य भवेत्पुत्रो न माता न पिता शुभे

カश्यパは言った。「聞きなさい。いかにして安らぎが生じるかを説こう。吉祥なる者よ、誰も誰かに『子』として属するのではない。究極において『母』も『父』もない。」

Verse 4

न भ्राता बांधवः कस्य न च स्वजनबांधवाः । एवं संसारसंबंधो मायामोहसमन्वितः

誰にとって兄弟が真に永く続く縁者であろうか。親族も身内も、恒久の絆ではない。かくして輪廻（サンサーラ）の結びつきは、マーヤーと迷妄に絡め取られている。

Verse 5

स्वयमेव पिता देवि स्वयं माताथ बांधवाः । स्वयं स्वजनवर्गश्च स्वयं धर्मः सनातनः

女神よ、人はみずからが父となり、みずからが母となり、また縁者となる。みずからが身内の群れとなり、みずからが永遠のダルマとなる。

Verse 6

आचारेण नरो देवि सुखित्वमुपजायते । अनाचारेण पापेन नाशं याति तथा ध्रुवम्

女神よ、正しい行いによって人は安楽を得る。だが罪ある不正の行いによって、必ずや滅びへと至る。

Verse 7

क्रूरयोनिं प्रयात्येवं नरो देवि न संशयः । कर्मणा सत्यहीनेन महापापेन मोहतः

女神よ、疑いはない。このように人は迷妄に駆られ、真実を欠いた大罪の業によって、残酷なる胎に再び生まれる。

Verse 8

रिपुत्वे वर्त्तते मर्त्यः प्राणिनां नित्यसंस्थितः । रिपवस्तस्य वर्तन्ते यत्र तत्र न संशयः

生きとし生けるものの中にあって常に敵意の心でいる者は、疑いなく、どこへ行っても敵を持つ。

Verse 9

मैत्रेण वर्तते मर्त्यो यदा लोके प्रिये शुभे । तदा तस्य भवंत्येव मित्राः सर्वत्र भामिनि

愛しき吉祥の淑女よ、世にあって人が友愛をもって振る舞うなら、輝ける者よ、その人には必ず至る所で友が生じる。

Verse 10

कृषिकारो यदा देवि छन्नं बीजं सुसंस्थितम् । यादृशं तु भवत्येव तादृशं फलमश्नुते

女神よ、農夫が種を丁寧に覆い、正しく据えるなら、まさに蒔いたとおりの果を刈り取る。

Verse 11

तथा तव च पुत्रैश्च साधुभिः स्पर्धितं सह । कर्मणस्तस्य तत्प्राप्तं फलं भुंक्ष्व सुसंस्थितम्

同様に、あなたも—子らと善き人々と共に—競い励んだ。ゆえに、堅く定まりつつ、その業の結果として今あなたに来た果報を受け、味わいなさい。

Verse 12

तव पुत्रा महाभागे तपः शांति विवर्जिताः । तेन पापेन ते सर्वे पतिता वै महत्पदात्

おお大いに幸いなる御方よ、あなたの御子らは苦行と内なる寂静を欠く。その罪ゆえに、彼らは皆まことに高き位より堕ちた。

Verse 13

एवं ज्ञात्वा शमं गच्छ मुंच दुःखं सुखं तथा । कस्य पुत्राश्च मित्राणि कस्य स्वजन बांधवाः

かく知りて、内なる寂静へと赴け。悲しみも喜びも放て。子らと友は誰のものか、身内と親族はまことに誰のものか。

Verse 14

आत्मकर्मानुसारेण सुखं जीवंति जंतवः । परार्थे चिंतनं देवि तत्त्वज्ञानेन पंडिताः

衆生は自らの業（カルマ）に従って安らかに生きる。されど、女神よ、賢者は真実の知によって、思惟を他者の利益へと向ける。

Verse 15

न कुर्वंति महात्मानो व्यर्थमेव न संशयः । पंचभूतात्मकं कायं केवलं संधिजर्जरम्

大いなる魂の人は、むなしいことをなさぬ—疑いはない。身は五大より成り、ただ継ぎ目の衰えゆく仮の構えにすぎぬ。

Verse 16

आत्ममित्रं कृतं तेन सर्वं देवि सुखाशया । आत्मा नाम महापुण्यः सर्वगः सर्वदर्शकः

女神よ、安楽を願い、彼はあらゆる面で己が自己を友とした。自己はまことに至上の功徳、遍く在りて、すべてを見通す。

Verse 17

सर्वसिद्धिस्तु सर्वात्मा सात्विकः सर्वसिद्धिदः । एवं सर्वमयो देवि भ्रमत्येको निरञ्जनः

彼はまことに一切のシッディの成就であり、万有のアートマン、サットヴァにおいて清浄で、あらゆる完成を授ける者である。かくて女神よ、彼は万物として万物に遍満しつつも、唯一の無垢なる実在はあたかも遍歴するかのように見える。

Verse 18

भ्रमता निर्जने येन मूर्तिमंतो द्विजोत्तमाः । चत्वारो दर्शिताः पुण्या मूर्तिमंतो महौजसः

人里離れた場所を遍歴しているとき、至聖の四人のブラーフマナが彼に示された。彼らは光り輝き、身を具し、威光に満ちて形として顕現していた。

Verse 19

पंचमः श्वसनश्चैव पूर्वाणां मित्रमेव च । अथो आत्मा समायातो ज्ञानसाहाय्यमेव वा

第五はまさに息（プラーナ）であり、先の者たちの真の友である。あるいは、アートマンが来たのだ――まさしく知の助けとして。

Verse 20

स तान्दृष्ट्वा महात्मा वै ज्ञानमात्मा समब्रवीत् । ज्ञान पश्य अमी पंच मंत्रयंतः परस्परम्

彼らを見て、大いなる魂はジュニャーナに語った。「おおジュニャーナよ、見よ――この五者は互いに相談している。」

Verse 21

एतान्गत्वाब्रवीहि त्वं यूयं क इति पृच्छ ह । ज्ञानं वाक्यं परं श्रुत्वा सार्थं तस्य महात्मनः

彼らのもとへ行って語りかけ、「汝らは誰か」と問え。あの大いなる魂の、智慧に満ちた至上の言葉を聞いて、（彼らの）真の趣意を知れ。

Verse 22

तदाहात्मानमाराध्यमेतैः किं ते प्रयोजनम् । तत्त्वतो ब्रूहि मे देव सदा शुद्धोसि सर्वदा

そこで彼は言った。「これらをもって、いかなる目的で自らの真我を礼拝なさるのですか。真実をお告げください、主よ――あなたは常に清浄で、いついかなる時も変わりません。」

Verse 23

आत्मोवाच । एते पंच महाभागा रूपवंतो मनस्विनः । गत्वा संदर्शयाम्येनानाभाष्ये ज्ञान श्रूयताम्

真我は言った。「この五人は大いに幸いで、姿も麗しく、心も強い。わたしが行って彼らをあなたに示し、彼らに語りかけよう。この教えを聞きなさい。」

Verse 24

भव्यानेतान्प्रवक्ष्यामि पंचमीं गतिमागतान् । दूतत्वं गच्छ भो ज्ञान कुशलो दूतकर्मणि

「いま、第五の境地に至ったこの高貴なる者たちを説き明かそう。行け、ジュニャーナよ、使者の役目を担え――汝は使者の務めに熟達している。」

Verse 25

ज्ञानमुवाच । त्वमात्मञ्छृणु मे वाक्यं सत्यं सत्यं वदाम्यहम् । एतेषां संगतिस्तात कार्या नैव त्वया कदा

ジュニャーナは言った。「真我よ、わが言葉を聞け。私は真実を語る、まことに真実を。いかなる時も、彼らと交わってはならぬ。」

Verse 26

पंचानामपि शुद्धात्मन्न कार्यं शुभमिच्छता । भवतः संगतिं मोह इच्छत्येष महामते

清らかな魂よ、吉祥を求める者は、この五人とさえ交わりを求めてはならぬ。されどこの迷える者は、あなたの同伴を望むのだ、大いなる心の聖者よ。

Verse 27

आत्मोवाच । एतेषां संगतिं ज्ञान कस्माद्वारयते भवान् । तन्मे त्वं कारणं ब्रूहि याथातथ्येन पंडित

真我は言った。「賢者よ、汝は知を具しながら、なぜこれらの者との交わりを妨げるのか。ありのまま、真実にその理由を我に告げよ、学識ある者よ。」

Verse 28

ज्ञानमुवाच । एतेषां संगमात्रात्तु महद्दुःखं भविष्यति । दुःखमूला हि पंचैव शोकसंतापकारकाः

ジュニャーナは言った。「ただ彼らと交わるだけで、大いなる苦が生じよう。まことに五つのものが苦の根であり、悲嘆と灼熱の苦しみを起こす。」

Verse 29

एवमस्तु महाप्राज्ञ करिष्ये वचनं तव । ज्ञानमाभाष्य स ह्यात्मा ध्यानेन सह संगतः

「然らば、偉大なる賢者よ、汝の言葉のとおりにいたそう。」真の知を語り終えると、内なる自己は禅定（ディヤーナ）と合一した。

Verse 30

कश्यप उवाच । ततः पंचैव ते तत्राद्राक्षुरात्मानमेव तम् । बुद्धिमूचुः समाहूय संगच्छात्मानमेव हि

カश्यパは言った。そのとき五者は、そこに他ならぬ自らの真我のみを見た。ブッディ（識別智）を呼び集めて言った。「まことに、ただ真我と合一せよ。」

Verse 31

दूतत्वं कुरु कल्याणि अस्माकमात्मना सह । पंचतत्त्वा महात्मानो विश्वस्यधारकाः शुभाः

「吉祥なる者よ、我ら自身とともに、我らの使者の務めを果たせ。五大元素より成る大いなる魂たちは、善き功徳をもって宇宙を支える者である。」

Verse 32

भवतो मैत्रमिच्छंति इत्याभाष्य महामतिम् । गत्वा बुद्धे त्वया कार्यं कर्तव्यं न इतो व्रज

賢者に向かって彼は言った。「彼らは汝との友誼を望んでいる。ゆえに分別をもって赴き、なすべきことをなせ—ここを去ってはならぬ。」

Verse 33

एवमस्तु महाभागा करिष्ये कार्यमुत्तमम् । एवमाभाषितं तेषां गत्वाऽहात्मानमेव तम्

「然らばそのとおり、尊き方々よ。われはこの勝れた務めを成し遂げよう。」そう告げて、彼は自らその者のもとへ赴いた。

Verse 34

अहं बुद्धिर्महाभाग भवंतं समुपागता । दूतत्वे महतां पार्श्वात्तेषां त्वं वचनं शृणु

われはブッディ（覚智）、大いに幸いなる者よ、汝のもとへ来た。偉大なる者たちの側よりの使者として、その言葉を聞け。

Verse 35

भवन्मैत्रीं समिच्छंति अक्षयां पंच आत्मकाः । कुरु मैत्रीं महाप्राज्ञ जहि ध्यानं सुदूरतः

五つの元素は、汝の尽きぬ友誼を求めている。大いなる智者よ、友誼を結べ—禅定を捨て、はるか遠くへ追いやれ。

Verse 36

ध्यानमुवाच । न कर्तव्यं त्वया चात्मन्नैतेषां वै समागमम् । एषां संसर्गमात्रेण महुद्दुःखं भविष्यति

ディヤーナ（禅定）は言った。「愛しき者よ、汝は彼らと交わってはならぬ。彼らに触れるだけで、大いなる苦しみが生じるであろう。」

Verse 37

मया ज्ञानेन हीनस्त्वं कथं कर्म करिष्यति । एवमेव न कर्तव्यं तेषां चैव समागमम्

わたしが授けた智慧を欠いていて、どうして正しく行為できようか。ゆえにこのとおり、彼らと一切交わってはならぬ。

Verse 38

गर्भवासं नयिष्यंति भवंतं नान्यथा विभो । ज्ञानेनैव मया हीनो अज्ञानं यास्यसि ध्रुवम्

彼らは必ず汝を胎内の住まいへと導くであろう――他の道はない、ああ大いなる者よ。わたしにより智慧を失えば、必ず無明へと堕ちる。

Verse 39

एवमुक्त्वा तमात्मानं विरराम महामतिम् । ततस्तामागतां बुद्धिमात्मा प्रोवाच निश्चितः

かく自らの自己に語り終えると、彼は大いなる智者として沈黙した。ついで堅固な決意をもって、真我は生起した理解に語りかけた。

Verse 40

ज्ञानध्यानौ महात्मानौ मंत्रिणौ मम शोभनौ । तत्र यानं न मे युक्तं तद्बुद्धे किं करोम्यहम्

智慧と瞑想――大いなる魂をもつ、わが麗しき大臣たちはそこにいる。だが、わたしがそこへ赴くのはふさわしくない。賢き者よ、ではわたしは何をなすべきか。

Verse 41

एवं श्रुत्वा ततो बुद्धिस्तेषां पार्श्वे यशस्विनी । समाचष्ट समग्रं तत्कथनं ज्ञानध्यानयोः

かく聞いて、名高く輝けるブッディ（覚知）は彼らの傍らに立ち、霊的知と瞑想に関するその説示を余すところなく説き明かした。

Verse 42

ततस्ते पंचकाः सर्वे आत्मानं प्रतिजग्मिरे । मैत्रीमेव प्रतीच्छामो भवतो नित्यमेव हि

かくしてその五つは、みなそれぞれの本来の所へと帰った。まことに、われらが求めるのはただ汝の友誼のみ—常に、永く。

Verse 43

यस्माच्छुद्धोसि लोकेश तस्मात्त्वां समुपागताः । स्वयमेव विचार्यैव उत्तरं नः प्रदीयताम्

汝は清浄なるゆえ、ああ世界の主よ、われらは汝のもとに参じた。みずから熟慮し、われらに御返答を賜れ。

Verse 44

आत्मोवाच । यूयं पंचैव संप्राप्ता मम मैत्रं समिच्छथ । स्वीयं गुणं प्रभावं च कथयंतु ममाग्रतः

真我は言った。「汝ら五つはまことに来たりて、わが友誼を求む。いま我が前にて、汝ら自身の徳とそれぞれの妙なる力を語れ。」

Verse 45

भूमिरुवाच । सर्वकार्यस्य संस्थानं चर्ममांससमन्वितम् । अस्थिमूलदृढत्वं मे नखलोमसमन्वितम्

ブーミーは言った。「あらゆる働きの基となる我が構えは、皮と肉を備える。わが堅固さは骨を根として立ち、また爪と毛を具える。」

Verse 46

प्रभावो हि महाप्राज्ञ कायमध्ये ममैव हि । नासिकागमनो गंधस्स मे भृत्यो महामनाः

大賢よ、わが威力はまことにこの身の中に宿る。鼻へと至る香りは、わが従者であり、心高く、篤く仕える者である。

Verse 47

आकाश उवाच । अहमाकाशकः प्राप्तो मम काये प्रभावकम् । श्रूयतामभिधास्यामि परब्रह्मस्वरूपिणम्

アーカーシャは言った。「我は虚空の元素として来たり、自らの身にその威力を顕す。聞け、我はその本性が至上のブラフマン（パラブラフマン）である御方を説き明かそう。」

Verse 48

बाह्यांतरावकाशश्च शून्यस्थाने वसाम्यहम् । तत्रामात्यौ तु कर्णौ मे श्रवणार्थं प्रतिष्ठितौ

我は外にも内にもある空なる場に住む。そこに我が二つの耳は侍者のごとく立ち、聞くために据え置かれている。

Verse 49

वायुरुवाच । पंचरूपेण तिष्ठामि करोम्येवं शुभाशुभम् । चर्मकायेस्थितोमात्यः स्पर्शं संश्रयते गुणम्

ヴァーユは言った。「我は五つの相として住し、かくして吉と不吉を生ぜしむ。皮膚の身に在るとき、触の感覚はその性質に依りて宿る。」

Verse 50

तेज उवाच । काये संस्थः सदा नित्यं पाकयोगं करोम्यहम् । सबाह्याभ्यंतरं सर्वं द्रव्याद्रव्यं प्रदर्शये

テージャスは言った。「我は常に身内に住し、絶えず消化という変成の業を行う。外と内のすべて、物質であれ非物質であれ、我はそれを顕し示す。」

Verse 51

शुक्रं मज्जा तथा लाला एवं त्वक्संधिसंस्थितम् । रुधिरं प्रेषयाम्येव कायमध्ये स्थितोस्म्यहम्

精液と髄と唾液、また皮膚と関節に宿るものを、我は血として送り出す。まことに我は身体の中ほどに住している。

Verse 52

तत्र नेत्रावमात्यौ मे द्रव्यलब्धिप्रसाधकौ । एवं मयात्मव्यापारस्तवाग्रे कथितः परः

そこでは、わが両眼は財の獲得を成し遂げる大臣のごとし。かくして汝の御前に、我が至高の行いと働きを語り示した。

Verse 53

जलमुवाचः । सुतोषयाम्यहं नित्यममृतेन कलेवरम् । एवं मे तत्र व्यापारः कायपत्तनके प्रिये

ジャラは言った。「我は常に甘露（アムリタ）をもってこの身を養い、保つ。愛しき者よ、これがカーヤパッタナと呼ばれる都における我が務めである。」

Verse 54

अमात्यं रसनां विद्धि रसास्वादकरीं पराम् । नासिकोवाच । सुगंधेन परां पुष्टिं कायस्यापि करोम्यहम्

舌をこそ宰相と知れ。味を味わう歓喜をもたらす至上の者である。鼻は言った。「香りによって、我はこの身にも勝れた滋養を授ける。」

Verse 55

दुर्गंधं तु परित्यज्य काये गंधं प्रदर्शये । बुद्धियुक्ता महाभाग तस्याभावेन भाविता

悪臭を捨て去り、我は身に香気を顕す。大いなる幸いの人よ、慧を具えし彼女は、その臭気の不在そのものによって変容した。

Verse 56

स्वामिकार्याय कायेस्मिन्नहं तिष्ठामि निश्चला । गंधं मम गुणं विद्धि द्विविधं यत्प्रवर्तितम्

主の御業のために、我はこの身の内に揺るがず留まる。香りこそ我が徳相と知れ、それは二つのあり方において働く。

Verse 57

श्रवणावूचतुः । कार्याकार्यादिकं शब्दं लोकैरुक्तं शुभाशुभम् । शृणुयावः स्वकायस्थौ सत्यासत्ये प्रियाप्रिये

シュラヴァナは言った。「われらは自らの身の内にとどまりつつ、人々が語る、なすべきこととなすべからざること、吉祥と不吉、真実と虚偽、そして好ましきものと好ましくないものについての言葉を聞く。」

Verse 58

शब्दो हि मे गुणः प्रोक्तो मम व्यापारमेव हि । योजयामि न संदेहो यदा बुद्धिः प्रपूरयेत्

音はわが性質と説かれ、まさにそれはわが働きそのものである。知性（ブッディ）が満ちて完全に関与するとき、私はそれを動かし起こす—疑いはない。

Verse 59

त्वगुवाच । पंचरूपात्मको वायुः शरीरेस्मिन्व्यवस्थितः

皮膚は言った。五つの相を本性とするヴァーユ（生命の風）は、この身体のうちに स्थापितしている。

Verse 60

सबाह्याभ्यंतरे चेष्टां तेषां जानामि तत्त्वतः । शीतोष्णमातपं वर्षं वायोः स्फुरणमेव च

私は彼らの働きを、外も内も、真実のままに知っている。冷と熱、日照と雨、さらには風のそよぎまでも。

Verse 61

सर्वं जानामि संस्पर्शं संगश्लेषादिकं नृणाम् । स्पर्श एव गुणो मह्यमेतत्सत्यं वदाम्यहम्

私は人の触れ合いの本性をことごとく知る。接触、抱擁などである。われにとっては、ただ「触」こそが性質である—これを真実として宣言する。

Verse 62

एवं हि ते समाख्यातो मया व्यापार एव हि । नेत्रे ऊचतुः । संसारे यानि रूपाणि भव्याभव्यानि सत्तम

まことに、わたしは汝らに我らのこの働きを説き明かした。二つの眼は言った。「おお、衆生の最勝よ、この世にあるあらゆる形相—吉なるものも不吉なるものも……」

Verse 63

यदा प्रेरयते बुद्धिस्तदा पश्याव नान्यथा । वसावः कायमध्ये वै रूपं गुणमिहावयोः

ブッディ（識別の知）が促すとき、われらは見る。決してそれ以外ではない。まことに、この身の中、この領域において、形と諸性質は、具身のわれらに属する。

Verse 64

एवं व्यापारसंबंधः कायमध्ये महामते । जिह्वोवाच । बुद्धियुक्ता अहं तात रसभेदान्विचारये

かくして、身体の中における働きの結びつきがあるのだ、大いなる思慮の者よ。舌は言った。「ブッディを具え、いとしき者よ、われは味の種々の差別を考察しよう。」

Verse 65

क्षारमम्लादिकं सर्वं नीरसं स्वादु चिंतये । व्यापारेण अनेनापि नित्ययुक्ता वसाम्यहम्

塩辛きもの、酸きもの等、すべて—味なきものさえ—われは甘しとして観ずる。この行によっても、われは常に律せられ、堅固に結ばれて住する。

Verse 66

इन्द्रियाणां हि सर्वेषां बुद्धिरेषा प्रणायकः । एवं पंच समायातानींद्रियाणि प्रिये शृणु

まことに、すべての感官にとって、このブッディこそ導き手にして統率者である。ゆえに聞け、愛しき者よ、共に現れた五つの感官について。

Verse 67

स्वीयानि यानि कर्माणि कथयंति पुनः पुनः । अथ बुद्धिः समायाता तमुवाच महामतिम्

彼らが自らの行いを幾度も幾度も語り続けていると、ブッディ（知性）が進み出て、その大いなる心の者に語りかけた。

Verse 68

मद्विहीनो यदा कायस्तदा नश्यति नान्यथा । तस्मात्त्वं मां समास्थाय वर्त्तयस्व महामते

この身がわたしを欠けば滅びる――他の道はない。ゆえに、大いなる心の者よ、わたしに帰依して、己の道と務めを進めよ。

Verse 69

अथ कर्म समायातमात्मानमिदमब्रवीत् । अहं कर्म महाप्राज्ञ तव पार्श्वं समागतम्

そのときカルマ（業）が来たりて、自らについてこう告げた。「われはカルマ、偉大なる賢者よ。汝の傍らに来た。」

Verse 70

त्वां प्रेषयाम्यहं तेन पथा येनेह गच्छसि । एवमाकर्ण्य तत्सर्वमात्मा प्रोवाच तान्प्रति

「汝がここへ来るその道のままに、われは汝を遣わす。」すべてを聞き終えると、アートマン（内なる統御者）は彼らに向かって語った。

Verse 71

यूयं पंचात्मकैर्युक्ताः सर्वसाधारणाः किल । कस्मान्मैत्रं समिच्छंति तत्र पंचात्मकं प्रति

汝らはまことに五つの本性を具え、すべてに共通するもの。さればなぜ、彼らはそこに友誼を求め、同じく五性なるものへと向かうのか。

Verse 72

ब्रुवंतु कारणं सर्वे ममाग्रे सर्वमेव तत् । पंचात्मका ऊचुः । अस्मत्संगप्रसंगेन पिंडमेव प्रजायते

「汝ら皆、我が前にてこの一切の因を述べよ。」五重の者らは答えた。「我らの結合の縁により、ただ一つの塊――胚の塊のみが生ずる。」

Verse 73

तस्मिन्पिंडे महाबुद्धे भवान्वसति सुव्रतः । तिष्ठामो हि वयं सर्वे प्रसादात्तव तत्र हि

大いなる慧者よ、その塊のうちに汝は住し、清き誓願を守る者である。まことに我ら一切は、ただ汝の恩寵によってそこに留まる。

Verse 74

एतस्मात्कारणान्मैत्रमिच्छामस्तव नित्यशः । आत्मोवाच । एवमस्तु महाभागा भवतां प्रियमेव च

「このゆえに、我らは常に汝との友誼を願う。」真我は答えた。「然らばよし、幸いなる者たちよ。汝らの愛することがまことに成就せん。」

Verse 75

करिष्ये नात्र संदेहो मैत्रं हि प्रीतिकारणात् । वार्यमाणो महाभागो ज्ञानेनापि महात्मना

「我は成す。疑いはない。友誼は愛より起こるゆえだ。」智慧に名高い大いなる魂が戒めて制しても、幸いなる者はなおその決意を保った。

Verse 76

ध्यानेन च महात्मासौ तेषां संगतिमागतः । स तैः प्रमोहितस्तत्र रागद्वेषादिभिस्तदा

また瞑想によって、その大いなる魂は彼らの交わりに至った。だがその場その時、彼は彼らにより、執着や嫌悪などによって迷わされた。

Verse 77

पंचतत्त्वसमायुक्तः कायित्वं गतवान्प्रभुः । यदा गर्भं समायातो विष्ठामूत्रसमाकुले

五大を具えた主は、身を受けて肉身の存在となった。糞尿に満ちた胎内へと入られたとき——

Verse 78

दुर्गंधे पिच्छिलावर्ते पतितस्तैः स संयुतः । अंगेन व्याकुलीभूतः पंचात्मकानुवाच सः

悪臭ただよう粘つく渦に落ち、彼らに絡め取られて、全身は苦しみに乱れた。そこで主は五大より成る者たちに語りかけた。

Verse 79

भोभोः पंचात्मकाः सर्वे शृणुध्वं वचनं मम । भवतां संप्रसंगेन महादुःखेन मोहितः

おお、五大より成るすべての者よ、わが言葉を聞け。汝らと結びついたがゆえに、私は大いなる悲苦に惑わされた。

Verse 80

तत्रास्मिन्पिच्छिले घोरे पतितो हि महाभये । पंचात्मका ऊचुः । तावत्संस्थीयतां राजन्यावद्गर्भः प्रपूरयेत्

そのとき、滑りやすく恐ろしいその場所で、主はまことに大いなる危難に落ちていた。五大の者たちは言った。「王よ、胎が満ちるまで（すなわち懐胎の時が満ちるまで）、しばしここにとどまれ。」

Verse 81

पश्चान्निर्गमनं ते वै भविष्यति न संशयः । अस्माकं हि भवान्स्वामी कायदेशे व्यवस्थितः

その後、汝は必ず出で去るであろう――疑いはない。汝は我らの主であり、ここ「カーヤ」（身体）の領域に安住しておられる。

Verse 82

राज्यमेवं प्रकर्तव्यं सुखभोक्ता भविष्यति । तेषां तद्वचनं श्रुत्वा आत्मा दुःखेन पीडितः

「このように国を治めるべきである。そうすれば安楽を享受するであろう。」その言葉を聞いて、彼の内なる心は悲しみに責めさいなまれた。

Verse 83

गंतुमिच्छन्नसौ तस्मात्पलायनपरोभवत्

そこを去ろうと望み、彼は逃走に心を定めた。