Adhyaya 62

Verse 1

विष्णुरुवाच । कुंडलस्याश्रमं गत्वा सत्यधर्म समाकुलम् । सुकर्माणं ततो दृष्ट्वा पितृमातृपरायणम्

ヴィシュヌは言った。クンダラのアーシュラマ――真実とダルマに満ちた聖地――に赴き、彼はそこで、父母への奉仕に専心するスカルマーを見た。

Verse 2

शुश्रूषंतं महात्मानं गुरूसत्यपराक्रमम् । महारूपं महातेजं महाज्ञानसमाकुलम्

彼はその大いなる魂に篤く仕えた。真実に根ざす勇徳を備え、尊ぶべき師であり、威容は荘厳、光明は甚大、崇高な智慧に満ちていた。

Verse 3

मातापित्रोः पदांते तमुपविष्टं ददर्श सः । महाभक्त्यान्वितं शांतं सर्वज्ञानमहानिधिम्

彼は、父母の御足もとに座すその人を見た。大いなるバクティを具え、静謐にして、あらゆる知の大宝蔵であった。

Verse 4

कुंडलस्यापि पुत्रेण सुकर्मणा महात्मना । आगतं पिप्पलं दृष्ट्वा द्वारदेशे महामतिम्

そのとき、クンダラの子にして高徳のスカルマンは、門口に到来した大聖ピッパラ仙を見て、

Verse 5

आसनात्तूर्णमुत्थाय अभ्युत्थानं कृतं पुनः । आगच्छ त्वं महाभाग विद्याधर महामते

彼は座よりただちに立ち上がり、あらためて恭しく迎えて言った。「来たれ、幸いなる御方よ。ヴィディヤーダラよ、広大なる心の聖者よ。」

Verse 6

आसनं पाद्यमर्घं च ददौ तस्मै महामतिः । निर्विघ्नोऽसि महाप्राज्ञ कुशलेन प्रवर्त्तसे

賢者は彼に座を与え、足を洗う水と、敬意のアルギャ供養を捧げた。そして言った。「大いなる智者よ、障りなくあれ。安寧のうちに進みゆけ。」

Verse 7

निरामयं च पप्रच्छ पिप्पलं तं समागतम् । यस्मादागमनं तेद्य तत्सर्वं प्रवदाम्यहम्

彼はまた、到着したばかりのピッパラに安否を尋ねた。「今日はどこから来たのか。すべて語れ、私は余すところなく述べよう。」

Verse 8

वर्षाणां च सहस्राणि त्रीणि यावत्त्वया तपः । तप्तमेव महाभाग सुरेभ्यः प्राप्तवान्वरम्

三千年のあいだ、まことに汝は苦行（タパス）を修めた。幸いなる者よ、その苦行によって諸神より恩寵の授けを得たのだ。

Verse 9

वश्यत्वं च त्वया प्राप्तं कामचारस्तथैव च । तेन मत्तो न जानासि गर्वमुद्वहसे वृथा

汝は人を従わせる力と、意のままに行ずる自在とを得た。ゆえに我を知らず、むなしく驕りを抱いている。

Verse 10

दृष्ट्वा ते चेष्टितं सर्वं सारसेन महात्मना । ममाभिधानं कथितं मम ज्ञानमनुत्तमम्

大いなる魂をもつサーラサが汝の一切の行いを見て、我が名は語られ、我が比類なき智は明かされた。

Verse 11

पिप्पल उवाच । योसौ मां सारसो विप्र सरित्तीरे प्रयुक्तवान् । सर्वं ज्ञानं वदेन्मां हि स तु कः प्रभुरीश्वरः

ピッパラは言った。「おおブラーフマナよ、川のほとりで鶴の姿のまま私に命じ、あらゆる知を語れと委ねた、その主、至上の統御者とはいったい誰なのか。」

Verse 12

सुकर्मोवाच । भवंतमुक्तवान्यो वै सरित्तीरे तु सारसः । ब्रह्माणं त्वं महाज्ञानं तं विद्धि परमेश्वरम्

スカルマーは言った。「川辺で汝に語りかけたその白鳥を、深き智慧ある者よ、梵天ブラフマーその人、至上の主であると知れ。」

Verse 13

अन्यत्किं पृच्छसे ब्रूहि तमेवं प्रवदाम्यहम् । विष्णुरुवाच । एवमुक्तः स धर्मात्मा सुकर्मा नृपनंदन

「ほかに何を問うのか。言え、かくのごとく汝に説き明かそう。」とヴィシュヌは語った。そう告げられて、法なる心をもつスカルマーは、王子よ、……

Verse 14

पिप्पल उवाच । त्वयि वश्यं जगत्सर्वमिति शुश्रुम भूतले । तन्मे त्वं कौतुकं विप्र दर्शयस्व प्रयत्नतः

ピッパラは言った。「この地上で、全世界が汝の御支配のもとにあると聞いた。ゆえにブラーフマナよ、その不思議なる力を、慎み深く、力を尽くして私に示したまえ。」

Verse 15

पश्य कौतुकमेवाद्य त्वं वश्यावश्यकारणम् । तमुवाच स धर्मात्मा सुकर्मा पिप्पलं प्रति

「今日この奇瑞を見よ。汝こそが、他を従わせ得るか従わせ得ぬか、その因そのものなのだ。」と、法にかなうスカルマーはピッパラに告げた。

Verse 16

अथ सस्मार वै देवान्सुकर्मा प्रत्ययाय वै । इंद्राद्या लोकपालाश्च देवाश्चाग्निपुरोगमाः

そのときスカルマーは、確証と加護を求めて、まことに神々を念じた。すなわちインドラをはじめとする世界の守護神たち、そしてアグニを先頭とする諸神である。

Verse 17

समागताः समाहूता नाना विद्याधरास्तथा । सुकर्माणं ततः प्रोचुर्देवाश्चाग्निपुरोगमाः

かくして、召された多くのヴィディヤーダラたちが集い、ついでアグニを先頭とする神々もまた、スカルマーナに語りかけた。

Verse 18

कस्मात्स्मृतास्त्वया विप्र ततोर्थकारणं वद । सुकर्मोवाच । अयमेष सुसंप्राप्तो विद्याधरो हि पिप्पलः

「おおバラモンよ、なぜ彼を想い起こしたのか。その理由を語れ。」スカルマは言った。「この者こそ—ヴィディヤーダラのピッパラ—いまここへ無事に到来したのだ。」

Verse 19

मामेवं भाषते विप्र वश्यावश्यत्वकारणम् । प्रत्ययार्थं समाहूता अस्यैव च महात्मनः

おおバラモンよ、従う・従わぬ（影響を受ける・受けぬ）その因についてこのように語っていたとき、まさにその大いなる魂の者により、事を確かめるために私は召された。

Verse 20

स्वंस्वं स्थानं प्रगच्छध्वमित्युवाच सुरान्प्रति । तमूचुस्ते ततो देवाः सुकर्माणं महामतिम्

彼は神々に向かって言った。「それぞれ自らの座へ帰れ。」するとその神々は、大いなる心をもつスカルマーに語りかけた。

Verse 21

अस्माकं दर्शनं व्रिप्र न मोघं जायते वरम् । वरं वरय भद्रं ते मनसा यद्धिरोचते

婆羅門よ、我らが汝の前に現れたことは決して空しくはならぬ。ゆえに吉祥あれ、汝の心が真に望む恩寵を選べ。

Verse 22

तत्ते दद्मो न संदेहस्त्वेवमूचुः सुरोत्तमाः । भक्त्या प्रणम्य तान्देवान्ययाचे स द्विजोत्तमः

「それを汝に授けよう。疑うな。」と、神々の中の最勝者たちは告げた。そこで最上の婆羅門は、敬虔に彼らの神々へ礼拝し、願いを申し述べた。

Verse 23

अचलां दत्त देवेंद्रा सुःभक्तिं भावसंयुताम् । मातापित्रोश्च मे नित्यं तद्वै वरमनुत्तमम्

神々の主よ、真実の情に満ちた揺るぎなきバクティを我に授けたまえ。さらに、母と父への奉仕が常に絶えぬように—これこそ無上の恩寵である。

Verse 24

पिता मे वैष्णवं लोकं प्रयात्वेतद्वरोत्तमम् । तद्वन्माता च देवेशा वरमन्यं न याचये

我が父がヴァイシュナヴァの世界に至りますように—これこそ最上の賜物。神々の主よ、我が母もまた同じく至りますように。ほかの恩寵は求めません。

Verse 25

देवा ऊचुः । पितृभक्तोसि विप्रेंद्र भक्त्या तव वयं द्विज । सुकर्मञ्छ्रूयतां वाक्यं प्रीत्या युक्ता सदैव ते

神々は言った。「婆羅門の最勝者よ、汝はピトリ（祖霊）に篤く仕える者である。汝の信愛ゆえに、二度生まれの者よ、我らは常に汝に好意を寄せている。ゆえに善き心で我らの言葉を聞け—それは常に汝への慈愛に結ばれた言葉である。」

Verse 26

एवमुक्त्वा गता देवाः स्वर्लोकं नृपनंदन । सर्वमैश्वर्यमेतेन तस्याग्रे परिदर्शितम्

かく語りて、神々はスヴァルガへ去った、王子よ。彼によって、その者の前にあらゆる王者の威光と栄華が示された。

Verse 27

दृष्टं तु पिप्पलेनापि कौतुकं च महाद्भुतम् । तमुवाच स धर्मात्मा पिप्पलं कुंडलात्मजम्

ピッパラもまた、見れば驚嘆すべき大いなる奇瑞を目にした。そこで法なる心をもつその人は、クンダラの子ピッパラに語りかけた。

Verse 28

अर्वाचीनं त्विदं रूपं पराचीनं च कीदृशम् । प्रभावमुभयोश्चैव वदस्व वदतां वर

この姿は後の姿であるが、では先の姿はいかなるものか。さらに両者の威力も語ってくれ、語りの最上よ、説き明かせ。

Verse 29

सुकर्मोवाच । पराचीनस्य रूपस्य लिंगमेव वदामि ते । येनलोकाः प्रमोदंते इंद्राद्याः सचराचराः

スカルマは言った。「超越の姿のしるし（リンガ）を汝に語ろう。それによって、インドラらをはじめ、動くものも動かぬものも、あらゆる世界が歓喜する。」

Verse 30

अयमेव जगन्नाथः सर्वगो व्यापकः प्रभुः । अस्य रूपं न दृष्टं हि केनाप्येव हि योगिना

彼こそはジャガンナータ、宇宙の主—遍く在し、万物に遍満する大いなる प्रभु。まことに、いかなるヨーギンもその全き御姿を見た者はいない。

Verse 31

श्रुतिरेव वदत्येवं तं वक्तुं शंकितेव सा । अपाणिपादनासश्च अकर्णो मुखवर्जितः

このようにシュルティ自らが語る——しかし彼女はなお、彼を述べることをためらうかのようだ。彼は手も足も鼻もなく、耳もなく、口さえも持たれない。

Verse 32

सर्वं पश्यति वै कर्म कृतं त्रैलोक्यवासिनाम् । तेषामुक्तमकर्णश्च स शृणोति सुसाक्ष्यदः

まことに彼は三界の住人がなす一切の業を見そなわし、耳なきにして彼らの言葉を聞きたもう——真実の証しを授ける、完全なる証人である。

Verse 33

गतिहीनो व्रजेत्सोपि स हि सर्वत्र दृश्यते । पाणिहीनोपि गृह्णाति पादहीनः प्रधावति

動きなきにしてなお進み、まことに遍く見られる。手なきにして取り、足なきにして疾く走りたもう。

Verse 34

सर्वत्र दृश्यते विप्र व्यापकः पादवर्जितः । यं न पश्यंति देवेंद्रा मुनयस्तत्त्वदर्शिनः

婆羅門よ、彼は遍く見られる——遍在してしかも足を持たれない。しかも神々の主らも、真理を観ずる牟尼たちも、彼を見出さない。

Verse 35

स च पश्यति तान्सर्वान्सत्यासत्यपदे स्थितान् । व्यापकं विमलं सिद्धं सिद्धिदं सर्वनायकम्

そして彼は、真と不真の位に立つ彼らすべてを見そなわす。遍在し、清浄にして無垢、常に成就せる者——成就を授け、万有を導く主である。

Verse 36

यं जानाति महायोगी व्यासो धर्मार्थकोविदः । तेजोमूर्तिः स चाकाशमेकवर्णमनंतकम्

ダルマとアルタに通暁する大ヨーギー、ヴィヤーサが知るその御方は、清浄なる光輝の御姿であり、まさに虚空そのもの、一色にして無限である。

Verse 37

तदेतन्निर्मलं रूपं श्रुतिराख्याति निश्चितम् । व्यासश्चैव हि जानाति मार्कंडेयश्च तत्पदम्

シュルティは、この御姿こそ汚れなき清浄そのものだと確かに宣言する。ヴィヤーサはまさしくそれを知り、マールカンデーヤもまた、その至高の境地を知る。

Verse 38

अर्वाचीनं प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकाग्रमानसः । यदा संहृत्य भूतात्मा स्वयमेकः प्रगच्छति

これより後のことを説こう。心を一点に定めて聴け。諸要素を収めて身に引き戻すとき、具身の自己は、ただ独り「一者」として進みゆく。

Verse 39

अप्सु शय्यां समास्थाय शेषभोगासनस्थितः । तमाश्रित्य स्वपित्येको बहुकालं जनार्दनः

水の上の臥床に憩い、蛇シェーシャのとぐろを御座として、ジャナールダナはただ独り、彼に依りて久しく眠り給うた。

Verse 40

जलांधकारसंतप्तो मार्कंडेयो महामुनिः । स्थानमिच्छन्स योगात्मा निर्विण्णो भ्रमणेन सः

水の闇に悩まされ、大牟尼マールカンデーヤは、ヨーガに堅く住しつつ、さすらいに疲れ、安らぎの場所を求めた。

Verse 41

भ्रममाणः स ददृशे शेषपर्यंकशायिनम् । सूर्यकोटिप्रतीकाशं दिव्याभरणभूषितम्

さまよい歩くうちに、彼はシェーシャ（Śeṣa）の床に横たわる主を見た。千万の太陽のごとく輝き、天上の宝飾に荘厳されていた。

Verse 42

दिव्यमाल्यांबरधरं सर्वव्यापिनमीश्वरम् । योगनिद्रा गतं कांतं शंखचक्रगदाधरम्

天上の花鬘と衣をまとい、遍く満ちる自在主は、愛しき御方としてヨーガの眠りに入り、法螺貝・円盤・棍棒を携えていた。

Verse 43

एका नारी महाभागा कृष्णांजनचयोपमा । दंष्ट्राकरालवदना भीमरूपा द्विजोत्तम

おお婆羅門の最勝者よ、ただ一人の女がいた。まことに稀有で、黒い眼膏の塊のように暗く、牙によって口は凄まじく、姿も恐るべきものであった。

Verse 44

तयोक्तोसौ मुनिश्रेष्ठो मा भैरिति महामुनिः । पद्मपत्रं सुविस्तीर्णं पंचयोजनमायतम्

彼らにそう告げられると、賢者の中の最勝者たる大牟尼は言った。「恐れるな。」そして、広く 펼쳐た蓮の葉を示した。それは五ヨージャナの長さに及んでいた。

Verse 45

तस्मिन्पत्रे महादेव्या मार्कण्डेयो निवेशितः । केशवे सति सुप्तेपि नास्त्यत्र च भयं तव

その葉の上に、大女神はマールカンデーヤ（Mārkaṇḍeya）を安置した。たとえケーシャヴァ（ヴィシュヌ）が眠っていても、ここでは汝に恐れはない。

Verse 46

तामुवाच स योगींद्र का त्वं भवसि भामिनि । अस्मिन्विनिर्जिते चैका भवती परिबृंहिता

ヨーギンの主は彼女に言った。「汝は誰ぞ、麗しき女よ。この征服された地にあって、ただ汝のみが大いに栄え、繁茂して現れている。」

Verse 47

पृष्टैवं मुनिना देवी सादरं प्राह भूसुर । नागभोगांकपर्यंके स यः स्वपिति केशवः

聖仙にかく問われ、女神は恭しく答えた。「婆羅門よ、彼—ケーシャヴァ—は、蛇のとぐろより成る臥床の上に眠り給う。」

Verse 48

अस्याहं वैष्णवी शक्तिः कालरात्रिरिहोच्यते । मामेवं विद्धि विप्रेंद्र सर्वमायासमन्विताम्

我は彼のヴァイシュナヴィーの力、ここにてカーララートリーと呼ばれる。婆羅門の最勝者よ、かく我を知れ、あらゆるマーヤーの相を具えし者として。

Verse 49

महामाया पुराणेषु जगन्मोहाय कथ्यते । इत्युक्त्वा सा गता देवी अंतर्धानं हि पिप्पलः

「プラーナにおいて彼女はマハーマーヤーと説かれる。世を惑わす大いなる幻力である。」そう言い終えると女神は去り、姿を消した。まことにピッパラ（アシュヴァッタ）樹のもとで隠没した。

Verse 50

देव्यामनुगतायां तु मार्कंडेयस्य पश्यतः । तस्य नाभ्यां समुत्पन्नं पंकजं हाटकप्रभम्

女神が進みゆくのをマールカンデーヤが見守るとき、彼の臍より黄金の光を放つ蓮華が生じた。

Verse 51

तस्माज्जज्ञे महातेजा ब्रह्मा लोकपितामहः । तस्माद्विजज्ञिरे लोकाः सर्वे स्थावरजंगमाः

彼より大いなる光輝を具えたブラフマーが生まれ、諸世界の祖父となった。さらに彼より、動くものと動かぬものを含む一切の世界が現れ出た。

Verse 52

इंद्राद्या लोकपालाश्च देवाश्चाग्निपुरोगमाः । अर्वाचीनं स्वरूपं तु दर्शितं हि मया नृप

王よ、インドラをはじめとする護世者たち、またアグニを先頭とする神々—その現に顕れた姿を、まことに私は汝に示した。

Verse 53

अर्वाचीनस्वरूपोयं पराचीनो निराश्रयः । यदा स दर्शयेत्कायं कायरूपा भवंति ते

この存在は後に顕れる姿として現れるが、しかも先在し、根源であり、何ものにも依らない。彼が身を示すとき、彼らもまた身を得て形を帯びる。

Verse 54

ब्रह्माद्याः सर्वलोकाश्च अर्वाचीना हि पिप्पल । अर्वाचीना अमी लोका ये भवंति जगत्त्रये

ピッパラよ、ブラフマーとすべての世界はまことに下方にある。三重の宇宙に存するこれらの世界は、ことごとく下方にある。

Verse 55

पराचीनः स भूतात्मा यं सुपश्यंति योगिनः । मोक्षरूपं परं स्थानं परब्रह्मस्वरूपकम्

外に向かうことを離れたその内なるアートマンは、ヨーギーたちにより明らかに観じられる—解脱を本性とする至上の住処、最高の境地、すなわち至上ブラフマンの相である。

Verse 56

अव्यक्तमक्षरं हंसं शुद्धं सिद्धिसमन्वितम् । पराचीनस्य यद्रूपं विद्याधर तवाग्रतः

未顕現にして不滅なるハンサ—清浄にして悉地を具す—これこそ汝の前に立つパラーチーナの御姿なり、ああヴィディヤーダラよ。

Verse 57

सर्वमेव मया ख्यातमन्यत्किं ते वदाम्यहम् । पिप्पल उवाच । कस्मादेतन्महाज्ञानमुद्भूतं तव सुव्रत

「すべてを説き明かした。これ以上、何を汝に語ろうか。」ピッパラは言った。「この大いなる智慧はいかにして汝に生じたのか、善き誓いを守る者よ。」

Verse 58

अर्वाचीनगतिं विद्वान्पराचीनगतिं तथा । त्रैलोक्यस्य परं ज्ञानं त्वय्येवं परिवर्तते

賢者よ、汝は前進の道も後退の道も知るゆえに、三界の至上の智慧はかく汝の内に巡り、保たれている。

Verse 59

तपसो नैव पश्यामि परां निष्ठां हि सुव्रत । यजनंयाजनंतीर्थंतपोवाकृतवानसि

善き誓いを守る者よ、これ以上の苦行の究竟は見当たらぬ。汝はヤジュニャを修し、他者のために祭祀を司り、聖なるティールタを巡礼し、苦行と懺悔を行った。

Verse 60

तत्प्रभावं वदस्वैवं केन ज्ञानं तवाखिलम् । सुकर्मोवाच । तप एव न जानामि न कृतं कायशोषणम्

「その力の由来を語れ。いかなる手段によって、この一切の智慧を得たのか。」スカルマは答えた。「我はタパスを知らぬ。身を枯らすような苦行も行ってはいない。」

Verse 61

यजनं याजनं वापि न जाने तीर्थसाधनम् । न मया साधितं ध्यानं पुण्यकालं सुकर्मजम्

我はヤジュニャ（yajña）を修し、また他者のために祭祀を執り行うことも知らず、ティールタ（tīrtha）巡礼の行法も知らない。さらにディヤーナ（dhyāna）を修めず、善業より生ずる吉祥の時をも守らなかった。

Verse 62

इति श्रीपद्मपुराणे भूमिखंडे वेनोपाख्याने मातृपितृतीर्थ । माहात्म्ये द्विषष्टितमोऽध्यायः

かくして、尊き『パドマ・プラーナ』のブーミ・カンダにおけるヴェーナ物語の中、「母父ティールタの功徳」と題する第六十二章は終わる。

Verse 63

पादप्रक्षालनं पुण्यं स्वयमेव करोम्यहम् । अंगसंवाहनं स्नानं भोजनादिकमेव च

「御足を洗うことは功徳である――それは私自らいたします。さらに御身を按摩し、沐浴を整え、食事をはじめ諸々の奉仕をいたしましょう。」

Verse 64

त्रिकालेध्यानसंलीनः साधयामि दिनेदिने । पादोदकं तयोश्चैव मातापित्रोर्दिनेदिने

一日の三つの時の節目にディヤーナに没入し、日々わが修行を成し遂げる。さらに日々、母と父の御足を洗ったその水をも供養として捧げる。

Verse 65

भक्तिभावेन विंदामि पूजयामि सुभावतः । गुरू मे जीवमानौ तु यावत्कालं हि पिप्पल

バクティの情をもって彼らを求め、清らかな志で礼拝し供養する。わが尊き師たちが生きておられる限り――まことに時の尽きぬ限り、ピッパラよ――

Verse 66

तावत्कालं हि मे लाभो ह्यतुलश्च प्रजायते । त्रिकालं पूजयाम्येतौ शुद्धभावेन चेतसा

まことに、そのひとときのあいだに、比類なき霊的功徳がわたしに生じる。清らかな心と真実の志をもって、日に三度、この二者を礼拝する。

Verse 67

स्वच्छंदलीलासंचारी वर्ताम्येव हि पिप्पल । किं मे चान्येन तपसा किं मे कायस्य शोषणैः

おおピッパラよ、わたしは自在に遊行し、戯れのごとき独立のままに生きている。ほかの苦行が何の要ろうか。身をやせ衰えさせる必要がどこにあろう。

Verse 68

किं मे सुतीर्थयात्राभिरन्यैः पुण्यैश्च सांप्रतम् । मखानामेव सर्वेषां यत्फलं प्राप्यते द्विज

婆羅門よ、いまさら勝れたティールタへの巡礼や他の功徳が何の要ろうか。ここにおいて、あらゆる供犠（ヤジュニャ）の果報そのものが得られているのだから。

Verse 69

तत्फलं तु मया दृष्टं पितुः शुश्रूषणादपि । मातुः शुश्रूषणं तद्वत्पुत्राणां गतिदायकम्

しかしわたしは、その果報が父に仕えることからさえ生じるのを見た。同様に、母に仕えることは、子らに最高の帰趣を授ける。

Verse 70

सर्वकर्मसुसर्वस्वं सारभूतं जगत्रये । पुत्रस्य जायते लोको मातुः शुश्रूषणादपि

あらゆる務めの中で、三界にわたる要（かなめ）にして全てはこれである。すなわち、子は母への篤い奉仕によってさえ、福徳の世界を得る。

Verse 71

पितुः शुश्रूषणे तद्वन्महत्पुण्यं प्रजायते । तत्र गंगा गयातीर्थं तत्र पुष्करमेव च

同じく、父に対する篤い奉仕によって大いなる功徳が生じる。その行いの中にはガンガー（Gaṅgā）、ガヤーの聖なるティールタ（Gayā-tīrtha）、そしてプシュカラ（Pushkara）もまた在る。

Verse 72

यत्र मातापिता तिष्ठेत्पुत्रस्यापि न संशयः । अन्यानि तत्र तीर्थानि पुण्यानि विविधानि च

母と父が住まうところは—疑いなく—子にとってもティールタ（tīrtha）である。そこにはさらに、さまざまな功徳をもたらす多くの聖なるティールタがある。

Verse 73

भवंत्येतानि पुत्रस्य पितुः शुश्रूषणादपि । पितुः शुश्रूषणात्तस्य दानस्य तपसः फलम्

これらすべての功徳は、子が父に仕えることによってさえ生じる。父への奉仕によって、布施（dāna）と苦行（tapas）の果報を得る。

Verse 74

सत्पुत्रस्य भवेद्विप्र अन्य धर्मः श्रमायते । पितुः शुश्रूषणात्पुण्यं पुत्रः प्राप्नोत्यनुत्तमम्

ブラーフマナよ、徳ある子にとって、ほかの法（ダルマ）の務めはただの労苦となる。父への篤い奉仕によって、子は無上の功徳を得る。

Verse 75

स्वकर्मणस्तु सर्वस्वमिहैव च परत्र च । जीवमानौ गुरूत्वेतौ स्वमातापितरौ तथा

まことに、自らの行い（カルマ）こそが、この世でも来世でもすべての財である。さらに、存命のあいだは、自分の母と父をも師（グル）として敬うべきである。

Verse 76

शुश्रूषते सुतो भूत्वा तस्य पुण्यफलं शृणु । देवास्तस्यापि तुष्यंति ऋषयः पुण्यवत्सलाः

従順で奉仕に励む子となったなら、その功徳の果を聞け。神々さえ彼を喜び、また正法を愛するリシたちも同様に満悦する。

Verse 77

त्रयोलोकास्तु तुष्यंति पितुः शुश्रूषणादिह । मातापित्रोस्तु यः पादौ नित्यमेव हि क्षालयेत्

この世において父に献身して仕えるなら、三界は歓喜する。まことに、母と父の御足を常に洗う者は、二親を大いに喜ばせる。

Verse 78

तस्य भागीरथीस्नानमहन्यहनि जायते । पुण्यैर्मिष्टान्नपानैर्यः पितरं मातरं तथा

そのような者には、バギーラティー（ガンガー）での沐浴が日々成就するかのごとし。すなわち、功徳ある甘美な食と飲み物を供えて、父母を如法に敬う者に。

Verse 79

भक्त्या भोजयते नित्यं तस्य पुण्यं वदाम्यहम् । अश्वमेधस्य यज्ञस्य फलं पुत्रस्य जायते

常に信愛をもって施食する者について、我はその功徳を説こう。アシュヴァメーダ（馬祀）の果報が、その子に生じ、積まれるのである。

Verse 80

तांबूलैश्छादनैश्चैव पानैश्चाशनकैस्तथा । भक्त्या चान्नेन पुण्येन गुरू येनाभिपूजितौ

タンブーラの供物、衣、飲み物と食物、そして信愛と功徳ある清浄の食によって、二人のグル（師）はしかと礼拝され、敬われた。

Verse 81

सर्वज्ञानी भवेत्सोपि यशःकीर्तिमवाप्नुयात् । मातरं पितरं दृष्ट्वा हर्षात्संभाषयेत्सुतः

彼もまた一切智となり、名声と誉れを得る。母と父を見たなら、子は歓喜して礼拝し、親しく語り合うべきである。

Verse 82

निधयस्तस्य संतुष्टास्तस्य गेहे वसंति ते । गावः सौहृद्यमायांति पुत्रस्य सुखदाः सदा

満ち足りた宝はその家に住まう。牛たちは親愛をもって彼のもとに来て、その子に常に安楽を授ける。