Adhyaya 29

Verse 1

2: छा अकाल त्रिशो&्थ्याय: कुन्तीका कर्णके जन्मका गुप्त रहस्य बताना और व्यासजीका उन्हें सान्त्वना देना कुन्त्युवाच भगवन्‌ श्वशुरो मेडसि दैवतस्यापि दैवतम्‌ | स मे देवातिदेवस्त्वं शृणु सत्यां गिरं मम

クンティーは言った。「尊き御方よ、あなたは私の舅であり、私が拝する神々の上に立つ神でもあります。ゆえに私にとって、あなたは諸天にも勝るお方です。どうか私の真実の言葉をお聞きください—今日、私はあなたの御前で、我が生涯の秘事を明かしましょう。」

Verse 2

तपस्वी कोपनो वित्रो दुर्वासा नाम मे पितु: । भिक्षामुपागतो भोक्तुं तमहं पर्यतोषयम्‌

ヴァイシャンパーヤナは語った。「厳しい苦行者で、怒りやすいドゥルヴァーサという名の聖仙がいた。彼はわが父の系譜に連なる者である。食のために施しを求めて来たので、私はしかるべきもてなしを尽くして彼を満足させた。」

Verse 3

एक समयकी बात है, परम क्रोधी तपस्वी ब्राह्मण दुर्वासा मेरे पिताके यहाँ भिक्षाके लिये आये थे। मैंने उन्हें अपने द्वारा की गयी सेवाओंसे संतुष्ट कर लिया ।।

ヴァイシャンパーヤナは語った。「ある時、怒りの激しい苦行の婆羅門ドゥルヴァーサが、父の家へ施しを求めて来た。私が尽くした奉仕によって、彼は満ち足りた。清浄な行いを守り、過ちを避け、澄んだ心で彼を敬い続けた。たとえ怒りを招く大きな因が現れても、私は彼に対して決して怒らなかった。」

Verse 4

स प्रीतो वरदो मे5भूत्‌ कृतकृत्यो महामुनि: । अवश्यं ते गृहीतव्यमिति मां सो5ब्रवीद्‌ वच:

ヴァイシャンパーヤナは語った。「大牟尼は私を喜び、願いを授ける用意をし、己の用が果たされたと感じた。そこで彼は私にこう告げた。『私が授ける恩寵を、必ず受け取らねばならぬ。』」

Verse 5

ततः शापभयाद्‌ विप्रमवोचं पुनरेव तम्‌ । एवमस्त्विति च प्राह पुनरेव स मे द्विज:,उनकी बात सुनकर मैंने शापके भयसे पुनः उन ब्रह्मर्षिसि कहा--“भगवन्‌! ऐसा ही हो।' तब वे ब्राह्मणदेवता फिर मुझसे बोले--

そこで私は呪詛を恐れ、その婆羅門に改めて申し上げた。「そのとおりに。」それを聞くと、その両生の聖者はさらに私に言葉を継いだ——。

Verse 6

धर्मस्य जननी भद्रे भवित्री त्वं शुभानने । वशे स्थास्यन्ति ते देवा यांस्त्वमावाहयिष्यसि,'भद्रे! तुम धर्मकी जननी होओगी। शुभानने! तुम जिन देवताओंका आवाहन करोगी, वे तुम्हारे वशमें हो जायँगे'

ヴァイシャンパーヤナは語った。「吉祥なる女よ、汝はダルマの母となる運命にある。麗しき面差しの者よ、汝が招き呼ぶいかなる神々も、汝の支配のもとに従うであろう。」

Verse 7

इत्युक्त्वान्तहिंतो विप्रस्ततो5हं विस्मिताभवम्‌ | न च सर्वास्ववस्थासु स्मृतिर्मे विप्रणश्यति

ヴァイシャンパーヤナは語った。「そう言い終えると、そのブラフマリシ（brahmarṣi）は姿を消した。その瞬間、私は驚嘆に打たれた。そして、いかなる境遇にあろうとも、彼の言葉の記憶は私から薄れることがない。」

Verse 8

अथ हर्म्यतलस्थाहं रविमुद्यन्तमीक्षती । संस्मृत्य तदृषेर्वाक्‍्यं स्पृहयन्ती दिवानिशम्‌

ヴァイシャンパーヤナは語った。「それから私は宮殿の露台に立ち、昇りゆく太陽を見つめた。あの聖者の言葉を思い起こし、私は昼も夜も太陽神を慕い求めるようになった。」

Verse 9

स्थिता5हं बालभावेन तत्र दोषमबुद्ध्यती । अथ देव: सहस्रांशुर्मत्समीपगतो भवत्‌

「その頃の私は幼子の無垢のまま、そこからいかなる咎が生じうるかを悟らなかった。すると千の光を放つ神――太陽――が、私の呼びかけに応じて近くに来て立った。」

Verse 10

द्विधाकृत्वा55त्मनो देहं भूमौ च गगनेडपि च । तताप लोकानेकेन द्वितीयेनागमत्‌ स माम्‌,वे अपने दो शरीर बनाकर एकसे आकाशमें रहकर सम्पूर्ण विश्वको प्रकाशित करने लगे और दूसरेसे पृथ्वीपर मेरे पास आ गये

ヴァイシャンパーヤナは語った。「彼は自らの身を二つに分け、一つの姿で天に留まり諸世界を照らし、もう一つの姿で地上へ降りて私のもとへ近づいた。」

Verse 11

स मामुवाच वेपन्तीं वरं मत्तो वृणीष्व ह । गम्यतामिति त॑ चाहं प्रणम्य शिरसावदम्‌

「彼を見たとたん、私は震えだした。彼は言った。『貴婦人よ、我より望みの恩寵を選べ。』そこで私は頭を垂れて礼拝し、答えた。『どうか、ここからお立ち去りください。』」

Verse 12

स मामुवाच तिग्मांशुर्वथा55द्वानं न मे क्षमम्‌ । थक्ष्यामि त्वां च विप्रं च येन दत्तो वरस्तव

ヴァイシャンパーヤナは語った。すると、鋭い光を放つ太陽神が私に告げた。「我が召喚を無に帰すことはできぬ。必ず何らかの恩寵を求めよ。さもなくば、汝と、この恩寵を汝に授けたバラモンとを、共に灰と化してしまおう。」

Verse 13

तमहं रक्षती विप्रं शापादनपकारिणम्‌ | पुत्रो मे त्वत्समो देव भवेदिति ततो5ब्रवम्‌,तब मैं उन निरपराध ब्राह्मणको शापसे बचाती हुई बोली--'देव! मुझे आपके समान पुत्र प्राप्त हो।।

ヴァイシャンパーヤナは語った。「罪なきそのバラモンを呪いから守りつつ、私は言った。『おお神よ、あなたに等しい पुत्र（むすこ）を授けてください』。」

Verse 14

ततो मां तेजसा5<विश्य मोहयित्वा च भानुमान्‌ । उवाच भविता पुत्रस्तवेत्यभ्यगमद्‌ दिवम्‌,तब मैं उन निरपराध ब्राह्मणको शापसे बचाती हुई बोली--'देव! मुझे आपके समान पुत्र प्राप्त हो।।

そのとき太陽神は、その光輝をもって私の内に入り、私を恍惚と迷妄に沈めて告げた。「汝には पुत्र（むすこ）が生まれる。」そう言い終えると、彼は天へと去った。

Verse 15

ततो5हमन्तर्भवने पितृर्वृत्तान्तरक्षिणी | गूढोत्पन्नं सुतं बाल॑ जले कर्णमवासृजम्‌

それから、この一件を年長者に隠すため、私は奥の御殿に籠もっていた。やがて密かに子が生まれると、その幼子を水に流してしまった。その子こそ、我が पुत्र（むすこ）カルナであった。

Verse 16

नूनं तस्यैव देवस्य प्रसादात्‌ पुनरेव तु । कन्याहमभवं विप्र यथा प्राह स मामृषि:

まことに、あの同じ神—太陽—の恩寵によって、私は再び処女の身となった、バラモンよ。聖仙が私に告げたとおり、そのまま成就したのである。

Verse 17

स मया मूढया पुत्रो ज्ञायमानोडप्युपेक्षित: । तन्मां दहति विप्रर्षे यथा सुविदितं तव

その子は――たとえ私が見分けていたにもかかわらず――迷妄のゆえに、なお私に顧みられなかった。その過ちは悲嘆の火のごとく私を焼く、ああ婆羅門の中の最勝者よ。まことに、婆羅門よ、このことはあなたにはよく知られている。

Verse 18

यदि पापमपापं वा तवैतद्‌ विवृतं मया । तन्मे दहन्तं भगवन्‌ व्यपनेतुं त्वमहसि,भगवन्‌! मेरा यह कार्य पाप हो या पुण्य, मैंने इसे आपके सामने प्रकट कर दिया। आप मेरे उस दाहक शोकको दूर कर दें

ヴァイシャンパーヤナは言った。「この我が行いが罪であろうとなかろうと、私はあなたの御前にすべてを明かしました。ああ福徳ある御方よ、私を焼き尽くすこの灼けつく苦悩を取り除いてください。」

Verse 19

यच्चास्य राज्ञो विदितं हृदिस्थं भवतोडनघ । त॑ चायं लभतां काममप्यैव मुनिसत्तम

ヴァイシャンパーヤナは言った。「ああ罪なき御方よ、王の胸奥に秘められた思いをあなたはすでにご存じです。ゆえに、ああ仙人の中の最勝者よ、どうか彼がその切なる願いを成就できますように――まさに今日、願いを得させてください。」

Verse 20

इत्युक्त: प्रत्युवाचेदं व्यासो वेदविदां वर: । साधु सर्वमिदं भाव्यमेवमेतद्‌ यथा55तथ माम्‌

かく告げられると、ヴェーダを知る者の中で最勝のヴィヤーサは答えた。「よく言った。汝の言葉はすべてふさわしく、定められた運命として受け入れるべきものだ。まことに、事はそのとおりに成ったのだ。」

Verse 21

“इसमें तुम्हारा कोई अपराध नहीं है; क्योंकि उस समय तुम अभी कुमारी बालिका थी। देवतालोग अणिमा आदि ऐश्वर्योंसे सम्पन्न होते हैं; अतः दूसरेके शरीरोंमें प्रविष्ट हो जाते हैं

ヴァイシャンパーヤナは言った。「このことに汝の咎はない。あの時、汝はまだ嫁がぬ幼き乙女であったからだ。神々はアニマーなどの神通・成就を具えている。ゆえに他者の身体へ入り込むことができる。」

Verse 22

सन्ति देवनिकायाश्न संकल्पाज्जनयन्ति ये । वाचा दृष्ट्या तथा स्पर्शात्‌ संघर्षणेति पठचधा,“बहुत-से ऐसे देवसमुदाय हैं, जो संकल्प, वचन, दृष्टि, स्पर्श तथा समागम--इन पाँचों प्रकारोंसे पुत्र उत्पन्न करते हैं

ヴァイシャンパーヤナは言った。「ただ意念によって、言葉によって、ひと目のまなざしによって、触れ合いによって、そして肉体の交合によって——この五つの仕方で子をもうける天の一族は数多く存在する。」

Verse 23

अपराधकश्ष ते नास्ति कन्याभावं॑ गता हाूसि । देवाश्नैश्वर्यवन्तो वै शरीराण्याविशन्ति वै

ヴァイシャンパーヤナは言った。「汝に咎はない。汝はなお処女の身であった。主権の力を具えた神々は、まことに人の身に入り得る。人の務めは神の法によって汚されはしない。これを知れ、クンティよ——心の熱、憂いの苦しみを鎮めよ。」

Verse 24

सर्व बलवतां पथ्यं सर्व बलवतां शुचि । सर्व बलवतां धर्म: सर्व बलवतां स्वकम्‌

ヴァイシャンパーヤナは言った。「力ある者にとっては、すべてが『益』であり『よし』とされる。力ある者にとっては、あらゆる行いが清らかと見なされる。力ある者にとっては、すべてが『ダルマ』と呼ばれ、力ある者にとっては、万物が己のものとされる。」

Verse 29

इस प्रकार श्रीमहाभारत आश्रमवासिकपव॑के अन्तर्गत पुत्रदर्शनपर्वमें धतराष्ट आदिकी की हुई प्रार्थगविषयक उन्तीसवाँ अध्याय पूरा हुआ

かくして『マハーバーラタ』「アーシュラマヴァーシカ・パルヴァ」中の「プトラダルシャナ・パルヴァ」において、ドリタラーシュトラらの祈願を述べた第二十九章は終わる。

Verse 30

इति श्रीमहाभारते आश्रमवासिके पर्वणि पुत्रदर्शनपर्वणि व्यासकुन्तीसंवादे त्रिंशोडथ्याय:

かくして『シュリー・マハーバーラタ』「アーシュラマヴァーシカ・パルヴァ」中、「プトラダルシャナ（子らの幻視）」の部において、ヴィヤーサとクンティの対話を収めた第三十章は終結する。