Sukta 67

Mantra 1

सव॒नोति॒ हि सु॒न्वन् क्षयं॒ परी॑णसः सुन्वा॒नो हि ष्मा॒ यज॒त्यव॒ द्विषो॑ दे॒वाना॒मव॒ द्विषः॑ । सु॒न्वा॒न इत् सि॑षासति स॒हस्रा॑ वा॒ज्यवृ॑तः । सु॒न्वा॒नायेन्द्रो॑ ददात्या॒भुवं॑ र॒यिं द॑दात्या॒भुव॑म्

કારણ કે જે સોમને પિષે (સુન્વન) તે અભાવરહિત નિવાસ/આશ્રય જીતે છે; સોમ પિષનાર ખરેખર યજ્ઞ કરે છે—તે દેવોના દ્વેષીઓને દબાવે છે, હા, દ્વેષીઓને દબાવે છે. સોમ પિષનાર જ હજારો વિજય-ધન, પુરસ્કારોથી ઘેરાયેલું, મેળવવા ઇચ્છે છે. સોમ પિષનારને ઇન્દ્ર સમૃદ્ધિદાયક ધન આપે છે—સ્થિર, વધતું ધન આપે છે.

Mantra 2

मो षु वो॑ अ॒स्मद॒भि तानि॒ पौंस्या॒ सना॑ भूवन् द्यु॒म्नानि॒ मोत जा॑रिषुर॒स्मत् पु॒रोत जा॑रिषुः । यद् व॑श्चि॒त्रं यु॒गेयु॑गे॒ नव्यं॒ घोषा॒दम॑र्त्यम्। अ॒स्मासु॒ तन्म॑रुतो॒ यच्च॑ दु॒ष्टृरं॑ दिधृ॒ता यच्च॑ दु॒ष्टर॑म्

અમારી સામે તે પ્રાચીન પુરુષાર્થ-શક્તિઓ ન વળે; તેજસ્વી યશો તો તમારાં રહે. તેઓ અમને ન ક્ષીણ કરે, ન પૂર્વે જેમ ક્ષીણ કર્યા તેમ કરે. હે મરુતો, યુગે યુગે તમારું જે અદ્ભુત બળ સદા નવું, અમર, ઘોષમાંથી જન્મેલું છે—તે અમામાં સ્થાપો; જે અપરાજેય છે તે પણ, અને જે દુષ્કર છે તે પણ.

Mantra 3

अ॒ग्निं होता॑रं मन्ये॒ दास्व॑न्तं॒ वसुं॑ सू॒नुं सह॑सो जा॒तवे॑दसं॒ विप्रं॒ न जा॒तवे॑दसम्। य ऊ॒र्ध्वया॑ स्वध्व॒रो दे॒वो दे॒वाच्या॑ कृ॒पा। घृ॒तस्य॒ विभ्रा॑ष्टि॒मनु॑ वष्टि शो॒चिषा॒जुह्वा॑नस्य स॒र्पिषः॑

હું અગ્નિને હોતૃ માનું છું—દાનશીલ, ધનરૂપ, સહસનો પુત્ર, જાતવેદસ; હા, પ્રેરિત જાતવેદસ. જે ઊર્ધ્વ જ્વાલાથી, સુવિધિ યજ્ઞનો દેવ, દેવોની કૃપાથી, તેજસ્વી શોચિષથી, ઘૃતની ઝળહળાટને અનુસરે છે—જે સર્પિષ (માખણ-આહુતિ) અર્પે છે તેના ઘી-પ્રકાશને પસંદ કરે છે.

Mantra 4

य॒ज्ञैः समि॑श्लाः॒ पृष॑तीभिरृ॒ष्टिभि॒र्यामं॑ छु॒भ्रासो॑ अ॒ञ्जिषु॑ प्रि॒या उ॒त। आ॒सद्या॑ ब॒र्हिर्भ॑रतस्य सूनवः पो॒त्रादा सोमं॑ पिबता दिवो नरः

યજ્ઞો સાથે મિશ્રિત, ચિતરાં (પૃષતી) માદાઓ અને ભાલાઓ સાથે—ઉજ્જ્વળ, શોભામાં પ્રિય—તમે નજીક આવો. ભરતાના પવિત્ર બર્હિષ પર બેસીને, હે પુત્રો, પોતૃના સ્થાનેથી સોમ પીઓ, હે દિવ્ય નરો (વીરો).

Mantra 5

आ व॑क्षि दे॒वां इ॒ह वि॑प्र॒ यक्षि॑ चो॒शन् हो॑त॒र्नि ष॑दा॒ योनि॑षु त्रि॒षु। प्रति॑ वीहि॒ प्रस्थि॑तं सो॒म्यं मधु॒ पिबाग्नी॑ध्रा॒त् तव॑ भा॒गस्य॑ तृष्णुहि

હે વિપ્ર, દેવોને અહીં લાવી દે; હે ઇચ્છુક હોતર, યજન કર; અને ત્રણે નિયત યોનિઓ (આસનો)માં બેસ. પ્રસ્થિત કરાયેલ સોમ્ય મધુ—સોમનું મીઠું મદ—સ્વીકાર; અગ્નીધ્રના સ્થાનેથી પાન કર: પોતાના નિર્ધારિત ભાગ માટે તરસ રાખ.

Mantra 6

ए॒ष स्य ते॑ त॒न्वो नृम्ण॒वर्ध॑नः॒ सह॒ ओजः॑ प्र॒दिवि॑ बा॒ह्वोर्हि॒तः । तुभ्यं॑ सु॒तो म॑घवन् तुभ्य॒माभृ॑त॒स्त्वम॑स्य॒ ब्राह्म॑णा॒दा तृ॒पत् पि॑ब

આ તો નિશ્ચયે તારા તનુ માટે નૃમ્ન-વર્ધક છે—બળ, ઓજ—ઉચ્ચ દિવિમાં સ્થાપિત, તારા બાહુઓમાં ધરાયેલ. હે મઘવન, તારા માટે જ આ સુત (પિષિત) છે, તારા માટે જ અહીં લાવવામાં આવ્યું છે; આ બ્રાહ્મણ (પવિત્ર વચન)થી તું તૃપ્ત થા; પૂર્ણ તૃપ્તિ સુધી પાન કર.

Mantra 7

यमु॒ पूर्वमहु॑वे॒ तमि॒दं हु॑वे॒ सेदु॒ हव्यो॑ द॒दिर्यो नाम॒ पत्य॑ते । अ॒ध्व॒र्युभिः॒ प्रस्थि॑तं सो॒म्यं मधु॑ पो॒त्रात् सोमं॑ द्रविणोदः॒ पिब॑ ऋ॒तुभिः॑

જેનને મેં પહેલાં આહ્વાન કર્યો હતો, તેને જ હવે ફરી આહ્વાન કરું છું; તે હવ્યયોગ્ય, દાતા—નામે ‘દદિર્ય’—પ્રભુરૂપે અધિપતિ છે. અધ્વર્યુઓ દ્વારા પ્રસ્થિત કરાયેલું સોમ્ય મધુ, પોથૃના સ્થાનથી આવેલો સોમ—હે દ્રવિણોદ (ધનદાતા), ઋતુઓ અનુસાર તે પી.