Avadhuta
कृतं कृत्यं प्रापणीयं प्राप्तमित्येव नित्यशः । व्यवहारो लौकिको वा शास्त्रीयो वान्यथापि वा । ममाकर्तुरलेपस्य यथारब्धं प्रवर्तताम् ॥२४-२५॥
कृतम् । कृत्यम् । प्रापणीयम् । प्राप्तम् । इति । एव । नित्यशः । व्यवहारः । लौकिकः । वा । शास्त्रीयः । वा । अन्यथा-अपि । वा । मम । अकर्तुः । अलेपस्य । यथा-आरब्धम् । प्रवर्तताम् ॥२४-२५॥
kṛtaṃ kṛtyaṃ prāpaṇīyaṃ prāptam ity eva nityaśaḥ | vyavahāro laukiko vā śāstrīyo vānyathāpi vā | mamākartur alepasya yathārabdhaṃ pravartatām ||24-25||
«Lo que debía hacerse está hecho; lo que debía alcanzarse está alcanzado»—así, en verdad, siempre. Que la transacción—mundana, escritural o de otro modo—proceda según lo ya iniciado, para mí, no-agente e intocado.
‘What had to be done is done; what was to be attained is attained’—thus indeed always. Let transaction—worldly or scriptural or otherwise—proceed according to what has already begun, for me who am a non-agent and untouched.