Jaabaal Upanishad 5: Verse 5
अथ हैनमत्रिः पप्रच्छ याज्ञवल्क्यं—पृच्छामि त्वा याज्ञवल्क्य, अयज्ञोपवीती कथं ब्राह्मण इति । स होवाच याज्ञवल्क्यः—इदमेवास्य तद्यज्ञोपवीतं य आत्मा । अपः प्राश्याचम्य—अयं विधिः परिव्राजकानाम् । वीराध्वाने वा अनाशके वा अपां प्रवेशे वा अग्निप्रवेशे वा महाप्रस्थाने वा । अथ परिव्राड् विवर्णवासा मुण्डोऽपरिग्रहः शुचिरद्रोही भैक्षणो ब्रह्मभूयाय भवतीति । यद्य आतुरः स्यात् मनसा वाचा संन्यसेत् । एष पन्था ब्रह्मणा हानुवित्तः; तेनैति संन्यासी ब्रह्मविद्—इत्येवमेवैष भगवन् याज्ञवल्क्यः ॥५॥
अथ । ह । एनम् । अत्रिः । पप्रच्छ । याज्ञवल्क्यम् । पृच्छामि । त्वा । याज्ञवल्क्य । अ-यज्ञोपवीती । कथम् । ब्राह्मणः । इति । सः । ह । उवाच । याज्ञवल्क्यः । इदम् । एव । अस्य । तत् । यज्ञोपवीतम् । यः । आत्मा । अपः । प्राश्य । आचम्य । अयम् । विधिः । परिव्राजकानाम् । वीर-अध्वाने । वा । अनाशके । वा । अपाम् । प्रवेशे । वा । अग्नि-प्रवेशे । वा । महा-प्रस्थाने । वा । अथ । परिव्राट् । विवर्ण-वासा । मुण्डः । अपरिग्रहः । शुचिः । अद्रोही । भैक्षणः । ब्रह्म-भूयाय । भवति । इति । यदि । आतुरः । स्यात् । मनसा । वाचा । संन्यसेत् । एषः । पन्थाः । ब्रह्मणा । हानु-वित्तः । तेन । एति । संन्यासी । ब्रह्म-वित् । इति । एवम् । एव । एषः । भगवन् । याज्ञवल्क्यः ।
atha hainaṃ atriḥ papraccha yājñavalkyaṃ—pṛcchāmi tvā yājñavalkya, ayajñopavītī kathaṃ brāhmaṇa iti | sa hovāca yājñavalkyaḥ—idamevāsya tad yajñopavītaṃ ya ātmā | apaḥ prāśyācamya—ayaṃ vidhiḥ parivrājakānām | vīrādhvāne vā anāśake vā apāṃ praveśe vā agnipraveśe vā mahāprasthāne vā | atha parivrāḍ vivarṇavāsā muṇḍo'parigrahaḥ śucir adrohī bhaikṣaṇo brahmabhūyāya bhavatīti | yady āturaḥ syāt manasā vācā saṃnyaset | eṣa panthā brahmaṇā hānuvittaḥ; tena eti saṃnyāsī brahmavid—ityevamevaiṣa bhagavan yājñavalkyaḥ ||5||
Dann fragte Atri Yājñavalkya: «Ich frage dich, Yājñavalkya: Wie ist einer ein Brāhmaṇa ohne den heiligen Faden (yajñopavīta)?» Yājñavalkya antwortete: «Dies selbst ist sein heiliger Faden: das Selbst (Ātman). Nachdem er Wasser getrunken und ācamana (rituelles Schlürfen) vollzogen hat — dies ist die Vorschrift für wandernde Entsagte: sei es auf einem heldenhaften Gang, oder beim Fasten bis zum Tod, oder beim Eintritt ins Wasser, oder beim Eintritt ins Feuer, oder beim großen Abschied. Dann wird der wandernde Bettelmönch, in verblichenen Gewändern, kahlgeschoren, ohne Besitz, rein, nicht verletzend, von Almosen lebend, der Brahman-Würde teilhaft. Ist einer krank, so soll er durch Geist und Wort entsagen. Dieser Pfad war Brahmā bekannt, wie es überliefert ist; auf ihm zieht der Saṃnyāsin als Kenner Brahmans hinaus — so sprach der ehrwürdige Yājñavalkya.
Then Atri asked Yājñavalkya: “I ask you, Yājñavalkya—how is one a brāhmaṇa without the sacred thread (yajñopavīta)?” Yājñavalkya replied: “This itself is his sacred thread—namely, the Self. Having drunk water and performed sipping (ācamana)—this is the rule for wandering renunciants, whether on a heroic journey, or in fasting unto death, or in entering water, or in entering fire, or in the great departure. Then the wandering mendicant, wearing discolored garments, shaven-headed, without possessions, pure, non-injurious, living on alms, becomes fit for Brahmanhood. If one is ill, one should renounce by mind and speech. This path was known by Brahmā (as the tradition received); by it the renunciant goes forth as a knower of Brahman—thus indeed (said) the venerable Yājñavalkya.
Ask anything about this verse
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Upanishads in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.