Adhyaya 37

Mantra 1

दे॒वस्य॑ त्वा सवि॒तुः प्र॑स॒वेऽश्विनो॑र्बा॒हुभ्यां॑ पू॒ष्णो हस्ता॑भ्याम् । आ द॑दे॒ नारि॑रसि

Auf den Antrieb des Gottes Savitṛ nehme ich dich — mit den Armen der Aśvins, mit den Händen des Pūṣan. Du bist kein Feind.

Mantra 2

यु॒ञ्जते॒ मन॑ उ॒त यु॑ञ्जते॒ धियो॒ विप्रा॒ विप्र॑स्य बृह॒तो वि॑प॒श्चित॑ः । वि होत्रा॑ दधे वयुना॒विदेक॒ इन्म॒ही दे॒वस्य॑ सवि॒तुः परि॑ष्टुति॒ः स्वाहा॑

Sie spannen den Geist an, und sie spannen die Gedanken an – die Inspirierten – des Inspirierten, des Großen, des Allwissenden. Er, der Eine, der die Satzungen kennt, hat die priesterlichen Ämter geordnet; mächtig ist der allumfassende Lobpreis des Gottes Savitar. Svāhā!

Mantra 3

देवी॑ द्यावापृथिवी म॒खस्य॑ वाम॒द्य शिरो॑ राध्यासं देव॒यज॑ने पृथि॒व्याः । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे

O Göttinnen Himmel und Erde, möge ich heute für euch das Haupt des Makha glücklich vollbringen, am Opferplatz der Götter auf Erden. Für Makha nehme ich dich; für Makhas Haupt nehme ich dich.

Mantra 4

देव्यो॑ वम्र्यो भू॒तस्य॑ प्रथम॒जा म॒खस्य॑ वो॒ऽद्य शिरो॑ राध्यासं देव॒यज॑ने पृथि॒व्याः । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे

Ihr göttlichen (Erdklumpen) aus dem Ameisenhügel, erstgeboren aus dem Sein: Heute will ich euch heilvoll als das Haupt der Makha auf der Erde einsetzen, am Opferplatz für die Götter. Für Makha dich; für Makhas Haupt dich!

Mantra 5

इय॒त्यग्र॑ आसीन्म॒खस्य॑ ते॒ऽद्य शिरो॑ राध्यासं देव॒यज॑ने पृथि॒व्याः । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे

Von solchem Maß war Makha am Anfang; heute will ich für dich sein Haupt heilvoll einsetzen auf der Erde, am Opferplatz für die Götter. Für Makha dich; für Makhas Haupt dich!

Mantra 6

इन्द्र॒स्यौज॑ स्थ म॒खस्य॑ वो॒ऽद्य शिरो॑ राध्यासं देव॒यज॑ने पृथि॒व्याः । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ शी॒र्ष्णे । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे

Ihr seid Indras Kraft; heute will ich euch heilvoll als das Haupt der Makha einsetzen auf der Erde, am Opferplatz für die Götter. Für Makha dich; für Makhas Haupt dich. Für Makha dich; für Makhas Haupt dich. Für Makha dich; für Makhas Haupt dich.

Mantra 7

प्रैतु॒ ब्रह्म॑ण॒स्पति॒: प्र दे॒व्ये॒तु सू॒नृता॑ । अच्छा॑ वी॒रं नर्यं॑ प॒ङ्क्तिरा॑धसं दे॒वा य॒ज्ञं न॑यन्तु नः । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे

Voranschreite Brahmaṇaspati; voranschreite die göttliche Sūnṛtā. Zum Helden, zum mannhaften, im fünffachen Gefüge gedeihenden — mögen die Götter unser Opfer geleiten. Für Makha dich; für Makhas Haupt dich! (dreimal)

Mantra 8

म॒खस्य॒ शिरो॑ऽसि । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे । म॒खस्य॒ शिरो॑ऽसि । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे । म॒खस्य॒ शिरो॑ऽसि । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे

Du bist Makhas Haupt. Für Makha dich; für Makhas Haupt dich. Du bist Makhas Haupt. Für Makha dich; für Makhas Haupt dich. Du bist Makhas Haupt. Für Makha dich; für Makhas Haupt dich. Für Makha dich; für Makhas Haupt dich; für Makha dich; für Makhas Haupt dich; für Makha dich; für Makhas Haupt dich.

Mantra 9

अश्व॑स्य त्वा॒ वृष्ण॑ः श॒क्ना धू॑पयामि देव॒यज॑ने पृथि॒व्याः । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे ।

Dich, dem Hengst zugehörig, beräuchere ich mit wirksamer Kraft auf dem göttlichen Opferplatz der Erde. Für Makha (das Opfer) dich; Makhas dich; für das Haupt dich.

Mantra 10

ऋ॒जवे॑ त्वा सा॒धवे॑ त्वा सुक्षि॒त्यै त्वा॑ । म॒खाय॑ त्वा म॒खस्य॑ त्वा शी॒र्ष्णे ।

Dich — zur Geradheit; dich — zum Heil; dich — zu gutem Ansiedeln. Dich — für Makha; dich — als dem Makha zugehörig; dich — für das Haupt. Dich — für Makha; dich — als dem Makha zugehörig; dich — für das Haupt. Dich — für Makha; dich — als dem Makha zugehörig; dich — für das Haupt.

Mantra 11

य॒माय॑ त्वा म॒खाय॑ त्वा॒ सूर्य॑स्य त्वा॒ तप॑से । दे॒वस्त्वा॑ सवि॒ता मध्वा॑नक्तु पृथि॒व्याः स॒ᳪस्पृश॑स्पाहि । अ॒र्चिर॑सि शो॒चिर॑सि॒ तपो॑ऽसि

Dich — für Yama; dich — für Makha; dich — für Sūrya, zur Glut. Der Gott Savitar salbe dich mit Süße; schütze du die Berührung mit der Erde. Du bist Flamme; du bist Glanz; du bist Tapas (heilige Glut).

Mantra 12

अना॑धृष्टा पु॒रस्ता॑द॒ग्नेराधि॑पत्य॒ आयु॑र्मे दाः पु॒त्रव॑ती दक्षिण॒त इन्द्र॒स्याधि॑पत्ये प्र॒जां मे॑ दाः । सु॒षदा॑ प॒श्चाद्दे॒वस्य॑ सवि॒तुराधि॑पत्ये॒ चक्षु॑र्मे दा आस्रु॑तिरुत्तर॒तो धा॒तुराधि॑पत्ये रा॒यस्पोषं॑ मे दाः । विधृ॑तिरु॒परि॑ष्टा॒द्बृह॒स्पते॒राधि॑पत्ये॒ ओजो॑ मे दा विश्वा॑भ्यो मा ना॒ष्ट्राभ्य॑स्पाहि मनो॒रश्वा॑सि

Unangefochten vorn — unter der Herrschaft Agnis — gib mir Leben. Fruchtbar im Süden — unter der Herrschaft Indras — gib mir Nachkommenschaft. Fest sitzend hinten — unter der Herrschaft des Gottes Savitar — gib mir Sehkraft. Unversiegend im Norden — unter der Herrschaft Dhātṛs — gib mir Reichtum mit Gedeihen. Tragend oben — unter der Herrschaft Bṛhaspatis — gib mir Kraft. Vor allen Nöten behüte mich; du bist das Ross des Manas (des Geistes).

Mantra 13

स्वाहा॑ म॒रुद्भि॒ः परि॑ श्रीयस्व दि॒वः स॒ᳪस्पृश॑स्पाहि । मधु॒ मधु॒ मधु॑

Svāhā! Mit den Maruts umhülle dich mit Glanz; schütze die Berührung mit dem Himmel. Süße, Süße, Süße.

Mantra 14

गर्भो॑ दे॒वानां॑ पि॒ता म॑ती॒नां पति॑ः प्र॒जाना॑म् । सं दे॒वो दे॒वेन॑ सवि॒त्रा ग॑त॒ सᳪसूर्ये॑ण रोचते

Der Keim ist der Vater der Götter, der Herr der heiligen Gedanken, der Gebieter der Geschöpfe. Der Gott ist, im Einklang mit dem Gott Savitṛ, gegangen; im Einklang mit der Sonne leuchtet er auf.

Mantra 15

सम॒ग्निर॒ग्निना॑ गत॒ सं दैवे॑न सवि॒त्रा सᳪ सूर्ये॑णारोचिष्ट । स्वाहा॒ सम॒ग्निस्तप॑सा गत॒ सं दैव्ये॑न सवि॒त्रा सᳪसूर्ये॑णारूरुचत

Agni ist, im Einklang mit Agni, gegangen; im Einklang mit dem Göttlichen, mit Savitṛ, im Einklang mit der Sonne hast du aufgeleuchtet. Svāhā! Agni ist durch Tapas, durch Glut, gegangen; im Einklang mit dem Göttlichen, mit Savitṛ, im Einklang mit der Sonne hat er in überreicher Helle gestrahlt.

Mantra 16

ध॒र्ता दि॒वो वि भा॑ति॒ तप॑सस्पृथि॒व्यां ध॒र्ता दे॒वो दे॒वाना॒मम॑र्त्यस्तपो॒जाः । वाच॑म॒स्मे नि य॑च्छ देवा॒युव॑म्

Der Träger des Himmels leuchtet hervor; durch Tapas auf Erden der Träger — der Gott der Götter, unsterblich, aus Glut geboren (tapojā). Festige in uns die Rede, o Gott, und die Lebenskraft (āyus).

Mantra 17

अप॑श्यं गो॒पामनि॑पद्यमान॒मा च॒ परा॑ च प॒थिभि॒श्चर॑न्तम् । स स॒ध्रीची॒ः स विषू॑ची॒र्वसा॑न॒ आ व॑रीवर्त्ति॒ भुव॑नेष्व॒न्तः

Ich schaute den Hirten, der nicht strauchelt, auf seinen Pfaden hin und her wandernd. Er, bekleidet mit Pfaden, die zusammenlaufen, und mit Pfaden, die auseinandergehen, wendet und bewegt sich unablässig innerhalb der Welten.

Mantra 18

विश्वा॑सां भुवां पते॒ विश्व॑स्य मनसस्पते॒ विश्व॑स्य वचसस्पते॒ सर्व॑स्य वचसस्पते । दे॒व॒श्रुत्त्वं दे॑व घर्म दे॒वो दे॒वान् पा॒ह्यत्र॒ प्रावी॒रनु॑ वां दे॒ववी॑तये । मधु॒ माध्वी॑भ्यां॒ मधु॒ माधू॑चीभ्याम्

Herr aller Welten, Herr des Geistes von allem, Herr der Rede von allem, Herr jeder Rede! Sei von den Göttern vernommen, o Gott, o Gharma. Als Gott beschütze hier die Götter; du hast beschützt, euch beiden folgend, zum Genuss der Götter. Süß mit den honiggleichen (Tränken), süß mit den süßströmenden.

Mantra 19

हृ॒दे त्वा॒ मन॑से त्वा दि॒वे त्वा॒ सूर्या॑य त्वा । ऊ॒र्ध्वो अ॑ध्व॒रं दि॒वि दे॒वेषु॑ धेहि

Dich dem Herzen, dich dem Geist, dich dem Himmel, dich der Sonne. Richte das Opfer aufrecht auf; im Himmel, unter den Göttern, befestige es.

Mantra 20

पि॒ता नो॑ऽसि पि॒ता नो॑ बोधि॒ नम॑स्ते अतु॒ मा मा॑ हिᳪसीः । त्वष्टृ॑मन्तस्त्वा सपेम पु॒त्रान्प॒शून्मयि॑ धेहि प्र॒जाम॒स्मासु॑ धे॒ह्यरि॑ष्टा॒ऽहᳪ स॒ह प॑त्या भूयासम्

Du bist unser Vater; als unser Vater nimm dich unser an. Verehrung dir: verletze mich nicht. Mit Tvaṣṭṛ begabt, mögen wir dich durch Dienst gewinnen; lege Söhne und Vieh in mich; lege Nachkommenschaft in uns. Unversehrt möge ich sein; zusammen mit meinem Gatten möge ich bestehen.

Mantra 21

अह॑: के॒तुना॑ जुषताᳪ सु॒ज्योति॒र्ज्योति॑षा॒ स्वाहा॑ । रात्रि॑: के॒तुना॑ जुषताᳪ सु॒ज्योति॒र्ज्योति॑षा॒ स्वाहा॑

Möge der Tag, mit seinem Zeichen, die Opfergabe annehmen — gutes Licht mit Licht — Svāhā! Möge die Nacht, mit ihrem Zeichen, die Opfergabe annehmen — gutes Licht mit Licht — Svāhā!