Adhyaya 22

Mantra 1

तेजो॑ऽसि शु॒क्रम॒मृत॑मायु॒ष्पा आयु॑र्मे पाहि । दे॒वस्य॑ त्वा सवि॒तुः प्र॑स॒वेऽश्विनो॑र्बा॒हुभ्यां॑ पू॒ष्णो हस्ता॑भ्या॒मा द॑दे

Du bist Glanz, leuchtend und unsterblich, lebensspendend; behüte mein Leben! Auf den Antrieb des Gottes Savitṛ nehme ich dich: mit den Armen der Aśvins, mit den Händen des Pūṣan ergreife ich dich.

Mantra 2

इ॒माम॑गृभ्णन् रश॒नामृ॒तस्य॒ पूर्व॒ आयु॑षि वि॒दथे॑षु क॒व्या । सा नो॑ अ॒स्मिन्त्सु॒त आ ब॑भूव ऋ॒तस्य॒ साम॑न्त्स॒रमा॒रप॑न्ती

Diese Schnur der Ṛta (der Ordnung) ergriffen einst die Inspirierten, in früher Zeit, im ersten Zeitalter, bei den heiligen Zusammenkünften, der Dichtung würdig. Möge sie in diesem unserem Pressen zu uns kommen — Saramā, schleichend, den Gesang der Ṛta herantragend.

Mantra 3

अ॒भि॒धा अ॑सि॒ भुव॑नमसि य॒न्ताऽसि॑ ध॒र्ता । स त्वम॒ग्निं वै॑श्वान॒रᳪ सप्र॑थसं गच्छ॒ स्वाहा॑कृतः

Du bist eine Bedeckung; du bist eine Welt; du bist Lenker, Träger. So gehe denn, mit „Svāhā“ vollzogen, zu Agni Vaiśvānara, dem weithin Ausgebreiteten.

Mantra 4

स्व॒गा त्वा॑ दे॒वेभ्य॑ः प्र॒जाप॑तये॒ ब्रह्म॒न्नश्वं॑ भ॒न्त्स्यामि॑ दे॒वेभ्य॑ः प्र॒जाप॑तये॒ तेन॑ राध्यासम् । तं ब॑धान दे॒वेभ्य॑ः प्र॒जाप॑तये॒ तेन॑ राध्नुहि

Heilvoll möge es gehen! Dich — für die Götter, für Prajāpati, o Brahman — das Pferd will ich binden für die Götter, für Prajāpati; dadurch möge ich Gelingen erlangen. Binde es — für die Götter, für Prajāpati; dadurch vollbringe du (den Ritus) erfolgreich.

Mantra 5

प्र॒जाप॑तये त्वा॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मीन्द्रा॒ग्निभ्यां॑ त्वा॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मि वा॒यवे॑ त्वा॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मि॒ विश्वे॑भ्यस्त्वा दे॒वेभ्यो॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मि॒ सर्वे॑भ्यस्त्वा दे॒वेभ्यो॒ जुष्टं॒ प्रोक्षा॑मि । यो अर्व॑न्तं॒ जिघा॑ᳪसति॒ तम॒भ्य॒मीति॒ वरु॑णः| प॒रो मर्त॑: प॒रः श्वा

Für Prajāpati sprenge ich dich, den Wohlgefälligen; für Indra und Agni sprenge ich dich, den Wohlgefälligen; für Vāyu sprenge ich dich, den Wohlgefälligen; für die Allgötter sprenge ich dich, den Wohlgefälligen; für alle Götter sprenge ich dich, den Wohlgefälligen. Wer das Ross zu töten begehrt, den greift Varuṇa an; fern sei der Sterbliche, fern der Hund.

Mantra 6

अ॒ग्नये॒ स्वाहा॒ सोमा॑य॒ स्वाहा॒ ऽपां मोदा॑य॒ स्वाहा॑ सवि॒त्रे स्वाहा॑ वा॒यवे॒ स्वाहा॒ विष्ण॑वे॒ स्वाहेन्द्रा॑य॒ स्वाहा॒ बृह॒स्पत॑ये॒ स्वाहा॑ मि॒त्राय॒ स्वाहा॒ वरु॑णाय॒ स्वाहा॑

Agni: svāhā! Soma: svāhā! Zur Wonne der Wasser: svāhā! Savitṛ: svāhā! Vāyu: svāhā! Viṣṇu: svāhā! Indra: svāhā! Bṛhaspati: svāhā! Mitra: svāhā! Varuṇa: svāhā!

Mantra 7

हि॒ङ्का॒राय॒ स्वाहा॒ हिङ्कृ॑ताय॒ स्वाहा॒ क्रन्द॑ते॒ स्वाहा॑ ऽवक्र॒न्दाय॒ स्वाहा॒ प्रोथ॑ते॒ स्वाहा॑ प्रप्रो॒थाय॒ स्वाहा॑ ग॒न्धाय॒ स्वाहा॑ घ्रा॒ताय॒ स्वाहा॒ निवि॑ष्टाय॒ स्वाहोप॑विष्टाय॒ स्वाहा॒ सन्दि॑ताय॒ स्वाहा॒ वल्ग॑ते॒ स्वाहा ऽऽसी॑नाय॒ स्वाहा॑ शया॑नाय॒ स्वाहा॒ स्वप॑ते॒ स्वाहा॒ जाग्र॑ते॒ स्वाहा॒ कूज॑ते॒ स्वाहा॒ प्रबु॑द्धाय॒ स्वाहा॑ वि॒जृम्भ॑माणाय॒ स्वाहा॒ विचृ॑ताय॒ स्वाहा॒ सᳪहा॑नाय॒ स्वाहोप॑स्थिताय॒ स्वाहाऽऽय॑नाय॒ स्वाहा॒ प्राय॑णाय॒ स्वाहा॑

Dem Hiṅkāra — svāhā! Dem Vollzug des Hiṅkāra — svāhā! Dem Rufen — svāhā! Dem Gegenruf — svāhā! Dem Schnauben — svāhā! Dem wiederholten Schnauben — svāhā! Dem Duft — svāhā! Dem Riechen — svāhā! Dem Sich‑Setzen — svāhā! Dem Sich‑Danebensetzen — svāhā! Dem Gebundensein (Festgemachtsein) — svāhā! Dem Springen — svāhā! Dem Sitzen — svāhā! Dem Liegen — svāhā! Dem Schlafen — svāhā! Dem Wachen — svāhā! Dem Lautgeben (Gurren) — svāhā! Dem Erwachtsein — svāhā! Dem Sich‑Strecken (Gähnen) — svāhā! Dem Sich‑Bewegen — svāhā! Dem Sich‑Zusammenfügen — svāhā! Dem Dastehen (Herantreten) — svāhā! Dem Aufbruch — svāhā! Dem Antritt der Reise — svāhā!

Mantra 8

य॒ते स्वाहा॒ धाव॑ते॒ स्वाहो॑द्द्रा॒वाय॒ स्वाहोद्द्रु॑ताय॒ स्वाहा॑ शूका॒राय॒ स्वाहा॒ शूकृ॑ताय॒ स्वाहा॒ निष॑ण्णाय॒ स्वाहोत्थि॑ताय॒ स्वाहा॑ ज॒वाय॒ स्वाहा॒ बला॑य॒ स्वाहा॑ वि॒वर्त॑मानाय॒ स्वाहा॒ विवृ॑त्ताय॒ स्वाहा॑ विधून्वा॒नाय॒ स्वाहा॒ विधू॑ताय॒ स्वाहा॒ शुश्रू॑षमाणाय॒ स्वाहा॑ शृण्व॒ते स्वाहेक्ष॑माणाय॒ स्वाहे॑क्षि॒ताय॒ स्वाहा॒ वी॒क्षिताय॒ स्वाहा॑ निमे॒षाय॒ स्वाहा॒ यदत्ति॒ तस्मै॒ स्वाहा॒ यत् पिब॑ति॒ तस्मै॒ स्वाहा॒ यन्मूत्रं॑ क॒रोति॒ तस्मै॒ स्वाहा॑ कुर्व॒ते स्वाहा॑ कृ॒ताय॒ स्वाहा॑

Dem Strebenden — svāhā! Dem Laufenden — svāhā! Dem Aufspringenden — svāhā! Dem Aufgesprungenen — svāhā! Dem Śūkkāra (Schnauben) — svāhā! Dem vollzogenen Śūkkāra — svāhā! Dem Sitzenden (dem Sich‑Setzenden) — svāhā! Dem Aufstehenden — svāhā! Der Schnelligkeit — svāhā! Der Kraft — svāhā! Dem Sich‑Drehenden — svāhā! Dem Gedrehten — svāhā! Dem Schüttelnden — svāhā! Dem Geschüttelten — svāhā! Dem, der zu hören wünscht (dem Horchenden) — svāhā! Dem Hörenden — svāhā! Dem Schauenden — svāhā! Dem Geschauten — svāhā! Dem Erblickten — svāhā! Dem Blinzeln — svāhā! Was er isst — dem svāhā! Was er trinkt — dem svāhā! Was er an Harn verrichtet — dem svāhā! Dem Tuenden — svāhā! Dem Getanen — svāhā!

Mantra 9

तत्स॑वि॒तुर्वरे॑ण्यं॒ भर्गो॑ दे॒वस्य॑ धीमहि । धियो॒ यो न॑: प्रचो॒दया॑त्

Jenem verehrungswürdigen Glanz des Gottes Savitṛ gedenken wir; er möge unsere Gedanken anregen.

Mantra 10

हिर॑ण्यपाणिमू॒तये॑ सवि॒तार॒मुप॑ ह्वये । स चेत्ता॑ दे॒वता॑ प॒दम्

Um Beistand zu erlangen rufe ich Savitṛ mit der goldenen Hand herbei; er ist der weise Ordner, die göttliche Stätte.

Mantra 11

दे॒वस्य॒ चेत॑तो म॒हीं प्र स॑वि॒तुर्ह॑वामहे । सु॒म॒तिᳪ स॒त्यरा॑धसम्

Wir rufen inständig die große Gunst Savitṛs, des Gottes, des Weisen, an; (schenke) auch den guten Sinn — dessen Gabe wahrhaft und unversiegbar ist.

Mantra 12

सु॒ष्टु॒तिᳪ सु॑मती॒वृधो॑ रा॒तिᳪ स॑वि॒तुरी॑महे । प्र दे॒वाय॑ मती॒विदे॑

Von Savitṛ erbitten wir die Gabe, die den guten Sinn mehrt: das wohlgefügte Lob; es bringen wir dem Gott dar, dem Kenner der Absicht.

Mantra 13

रा॒तिᳪ सत्प॑तिं म॒हे स॑वि॒तार॒मुप॑ ह्वये । आ॒स॒वं दे॒ववी॑तये

Um der großen Gabe willen rufe ich Savitṛ herbei, den Herrn der Guten; zur Anregung, zur Freude der Götter.

Mantra 14

दे॒वस्य॑ सवि॒तुर्म॒तिमा॑स॒वं वि॒श्वदे॑व्यम् । धि॒या भगं॑ मनामहे

Mit heiliger Einsicht betrachten wir den Ratschluss und den Antrieb des Gottes Savitṛ, das Allgöttliche; und in Meditation gedenken wir Bhaga, des Zuteilers des Anteils.

Mantra 15

अ॒ग्निᳪ स्तोमे॑न बोधय समिधा॒नो अम॑र्त्यम् । ह॒व्या दे॒वेषु॑ नो दधत्

Erwecke Agni mit Lobpreis, den Unsterblichen, der entzündet wird; und lege unsere Opfergaben unter die Götter.

Mantra 16

स ह॑व्य॒वाडम॑र्त्य उ॒शिग्दू॒तश्चनो॑हितः । अ॒ग्निर्धि॒या समृ॑ण्वति

Jener unsterbliche Träger der Opfergaben, eifrig, der Bote zu unserem Heil bestellt — Agni vollendet durch heilige Einsicht das Werk.

Mantra 17

अ॒ग्निं दू॒तं पु॒रो द॑धे हव्य॒वाह॒मुप॑ ब्रुवे । दे॒वाँ२ आ सा॑दयादि॒ह

Agni, den Boten, stelle ich vorne hin; den Träger der Opfergaben rufe ich ehrfürchtig an: möge er hier die Götter niedersitzen lassen.

Mantra 18

अजी॑जनो॒ हि प॑वमान॒ सूर्यं॑ वि॒धारे॒ शक्म॑ना॒ पय॑: । गोजी॑रया॒ रᳪह॑माण॒: पुर॑न्ध्या

Denn du, o Pavamāna, hast die Sonne zur Erhaltung hervorgebracht, mit Macht, und den nährenden Trank; dahinstürmend in kuhgewinnender Schnelligkeit, freigebig im Spenden.

Mantra 19

वि॒भूर्मा॒त्रा प्र॒भूः पि॒त्राऽश्वो॑ऽसि॒ हयो॒ऽस्यत्यो॑ऽसि॒ मयो॒ऽस्यर्वा॑ऽसि॒ सप्ति॑रसि वा॒ज्य॒सि॒ वृषा॑ऽसि नृ॒मणा॑ असि । ययु॒र्नामा॑ऽसि॒ शिशु॒र्नामा॑स्यादि॒त्यानां॒ पत्वाऽन्वि॑हि॒ देवा॑ आशापाला ए॒तं दे॒वेभ्योऽश्वं॒ मेधा॑य॒ प्रोक्षि॑तᳪ रक्षते॒ह रन्ति॑ रि॒ह र॑मतामि॒ह धृति॑रि॒ह स्वधृ॑ति॒: स्वाहा॑

Allumfassend im Maß, erhaben durch den Vater, bist du ein Pferd; du bist ein Renner, ein Courser; du bist der Erfreuer, du bist der Schnelle; du bist Sapti, du bist der Preisgewinnende, du bist der Stier, du bist der Männer-Erfreuende. „Yayu“ ist dein Name; „Śiśu“ ist dein Name. Aufgeflogen, folge den Ādityas. O Götter, Hüter der Hoffnung: Dieses Pferd, zur Medhā besprengt, für die Götter — bewahret es. Hier sei Wonne; hier sei Freude; hier sei Festigkeit; hier sei Selbst-Festigkeit. Svāhā.

Mantra 20

काय॒ स्वाहा॒ कस्मै॒ स्वाहा॑ कत॒मस्मै॒ स्वाहा॒ स्वाहा॒ऽऽधिमाधी॑ताय॒ स्वाहा॒ मन॑: प्र॒जाप॑तये॒ स्वाहा॑ चि॒त्तं विज्ञा॑ता॒यादि॑त्यै॒ स्वाहा ऽदि॑त्यै मह्यै॒ स्वाहा ऽदि॑त्यै सुमृडी॒कायै॒ स्वाहा॒ सर॑स्वत्यै॒ स्वाहा॒ सर॑स्वत्यै पाव॒कायै॒ स्वाहा॒ सर॑स्वत्यै बृहत्यै॒ स्वाहा॑ पू॒ष्णे स्वाहा॑ पू॒ष्णे प्र॑प॒थ्या॒य॒ स्वाहा॑ पू॒ष्णे न॒रन्धि॑षाय॒ स्वाहा॒ त्वष्ट्रे॒ स्वाहा॒ त्वष्ट्रे॑ तु॒रीपा॑य॒ स्वाहा॒ त्वष्ट्रे॑ पुरु॒रूपा॑य॒ स्वाहा॒ विष्ण॑वे॒ स्वाहा॒ विष्ण॑वे निभूय॒पाय॒ स्वाहा॒ विष्ण॑वे शिपिवि॒ष्टाय॒ स्वाहा॑

„Wem? Svāhā. Wem? Svāhā. Welchem von ihnen? Svāhā. Svāhā dem, der rechtmäßig (die Veda) studiert hat. Svāhā dem Manas, dem Prajāpati. Svāhā dem Citta, dem Wissenden, dem Āditya. Svāhā dem großen Āditya; svāhā dem gnädigen Āditya. Svāhā der Sarasvatī; svāhā der reinigenden Sarasvatī; svāhā der erhabenen Sarasvatī. Svāhā dem Pūṣan; svāhā dem Pūṣan, dem Herrn der Wege; svāhā dem Pūṣan, dem sicheren Geleit. Svāhā dem Tvaṣṭar; svāhā dem Tvaṣṭar Turīpa; svāhā dem Tvaṣṭar, dem Vielgestaltigen. Svāhā dem Viṣṇu; svāhā dem Viṣṇu Nibhūyapa; svāhā dem Viṣṇu Śipiviṣṭa.“

Mantra 21

विश्वो॑ दे॒वस्य॑ ने॒तुर्मर्तो॑ वुरीत स॒ख्यम् । विश्वो॑ रा॒य इ॑षुध्यति द्यु॒म्नं वृ॑णीत पु॒ष्यसे॒ स्वाहा॑

„Jeder Sterbliche erwählt die Freundschaft des göttlichen Führers; jeder trachtet nach Reichtum und erwählt Ruhm zu seinem Gedeihen. Svāhā.“

Mantra 22

आ ब्रह्म॑न् ब्राह्म॒णो ब्र॑ह्मवर्च॒सी जा॑यता॒मा रा॒ष्ट्रे रा॑ज॒न्यः शूर॑ इष॒व्योऽतिव्या॒धी म॑हार॒थो जा॑यतां॒ दोग्ध्री॑ धे॒नुर्वोढा॑न॒ड्वाना॒शुः सप्ति॒: पुर॑न्धि॒र्योषा॑ जि॒ष्णू र॑थे॒ष्ठाः स॒भेयो॒ युवास्य यज॑मानस्य वी॒रो जा॑यतां॒ निका॒मे-नि॑कामे नः प॒र्जन्यो॑ वर्षतु॒ फल॑वत्यो न॒ ओष॑धयः पच्यन्तां योगक्षे॒मो न॑: कल्पताम्

„O Brahman! Es werde ein Brāhmaṇa geboren, reich an Brahmavarcasa (heiligem Glanz); im Reich werde ein Rājanya geboren — ein Held, pfeilkundig, weit durchdringender Schütze, ein großer Wagenkämpfer. Es seien uns eine melkende Kuh, ein Zugochse, ein schnelles Ross; eine freigebige Gattin, eine Ehefrau; ein siegreicher Wagenkämpfer, standfest im Wagenstand; ein versammlungstauglicher Jüngling — dem Opferherrn werde ein Mann, ein Held, geboren. In jedem Wunsch und wiederum in jedem Wunsch lasse Parjanya uns regnen; fruchttragende Heilkräuter mögen uns reifen; es werde uns Yoga-kṣema zuteil — Wohlergehen und Bewahrung.“

Mantra 23

प्रा॒णाय॒ स्वाहा॑ ऽपा॒नाय॒ स्वाहा॑ व्या॒नाय॒ स्वाहा॒ चक्षु॑षे॒ स्वाहा॒ श्रोत्रा॑य॒ स्वाहा॑ वा॒चे स्वाहा॒ मन॑से॒ स्वाहा॑

Svāhā dem Prāṇa (Einatem); Svāhā dem Apāna (abwärts gehenden Atem); Svāhā dem Vyāna (allverbreitenden Atem); Svāhā dem Auge; Svāhā dem Ohr; Svāhā der Rede; Svāhā dem Geist (Manas).

Mantra 24

प्राच्यै॑ दि॒शे स्वाहा॒ ऽर्वाच्यै॑ दि॒शे स्वाहा॒ दक्षि॑णायै दि॒शे स्वाहा॒ ऽर्वाच्यै॑ दि॒शे स्वाहा॑ प्र॒तीच्यै॑ दि॒शे स्वाहा॒ ऽर्वाच्यै॑ दि॒शे स्वाहोदी॑च्यै दि॒शे स्वाहा॒ ऽर्वाच्यै॑ दि॒शे स्वाहो॒र्ध्वायै॑ दि॒शे स्वाहा॒ ऽर्वाच्यै॑ दि॒शे स्वाहा ऽवा॑च्यै दि॒शे स्वाहा॒ ऽर्वाच्यै॑ दि॒शे स्वाहा॑

Der östlichen Himmelsrichtung: svāhā; der herwärts gerichteten: svāhā. Der südlichen Himmelsrichtung: svāhā; der herwärts gerichteten: svāhā. Der westlichen Himmelsrichtung: svāhā; der herwärts gerichteten: svāhā. Der nördlichen Himmelsrichtung: svāhā; der herwärts gerichteten: svāhā. Der oberen Himmelsrichtung: svāhā; der herwärts gerichteten: svāhā. Der unteren Himmelsrichtung: svāhā; der herwärts gerichteten: svāhā.

Mantra 25

अ॒द्भ्यः स्वाहा॑ वा॒र्भ्यः स्वाहो॑द॒काय॒ स्वाहा॒ तिष्ठ॑न्तीभ्य॒: स्वाहा॒ स्रव॑न्तीभ्य॒: स्वाहा॒ स्यन्द॑मानाभ्य॒: स्वाहा॒ कूप्या॑भ्य॒: स्वाहा॒ सूद्या॑भ्य॒: स्वाहा॒ धार्या॑भ्य॒: स्वाहा॑ ऽर्ण॒वाय॒ स्वाहा॑ समु॒द्राय॒ स्वाहा॑ सरि॒राय॒ स्वाहा॑

Den Wassern (adbhyaḥ) — svāhā; den wässrigen Gestalten (vārbhyaḥ) — svāhā; dem Wasser (udakāya) — svāhā. Den stehenden Wassern (tiṣṭhantībhyaḥ) — svāhā; den fließenden Wassern (sravantībhyaḥ) — svāhā; den rieselnden, sickernden Wassern (syandamānābhyaḥ) — svāhā. Den Brunnenwassern (kūpyābhyaḥ) — svāhā; den geschöpften/gehobenen Wassern (sūdyābhyaḥ) — svāhā; den getragenen/geleiteten Wassern (dhāryābhyaḥ) — svāhā. Dem Ozean (arṇavāya) — svāhā; dem Meer (samudrāya) — svāhā; dem Gewässerstrom (sarirāya) — svāhā.

Mantra 26

वाता॑य॒ स्वाहा॑ धू॒माय॒ स्वाहा॒ ऽभ्राय॒ स्वाहा॑ मे॒घाय॒ स्वाहा॑ वि॒द्योत॑मानाय॒ स्वाहा॑ स्त॒नय॑ते॒ स्वाहा॑ ऽव॒स्फूर्ज॑ते॒ स्वाहा॒ वर्ष॑ते॒ स्वाहा॑ ऽव॒वर्ष॑ते॒ स्वाहो॒ग्रं वर्ष॑ते॒ स्वाहा॑ शी॒घ्रं वर्ष॑ते॒ स्वाहो॑द्गृह्ण॒ते स्वाहोद्गृ॑हीताय॒ स्वाहा॑ प्रुष्ण॒ते स्वाहा॑ शीकाय॒ते स्वाहा॒ प्रुष्वा॑भ्य॒: स्वाहा॑ ह्रा॒दुनी॑भ्य॒: स्वाहा॑ नीहा॒राय॒ स्वाहा॑

Dem Wind (vātāya) — svāhā; dem Rauch (dhūmāya) — svāhā; der Wolke (abhrāya) — svāhā; der Regenwolke (meghāya) — svāhā. Dem Aufleuchten des Blitzes (vidyotamānāya) — svāhā; dem Donnern (stanayate) — svāhā; dem Krachen, dem berstenden Grollen (avasphūrjate) — svāhā. Dem Regen (varṣate) — svāhā; dem Herabregnen, dem Platzregen (avavarṣate) — svāhā; dem heftigen Regen (ugraṃ varṣate) — svāhā; dem schnellen, jähen Regen (śīghraṃ varṣate) — svāhā. Dem Aufnehmen, dem Emporheben (udgṛhṇate) — svāhā; dem Aufgenommenen (udgṛhītāya) — svāhā. Dem Sprühregen (pruṣṇate) — svāhā; dem feinen Nieseln (śīkāyate) — svāhā. Den Sprühtröpfchen (pruṣvābhyaḥ) — svāhā; den Wasserlachen/Teichen (hrādunībhyaḥ) — svāhā; dem Nebel (nīhārāya) — svāhā.

Mantra 27

अ॒ग्नये॒ स्वाहा॒ सोमा॑य॒ स्वाहेन्द्रा॑य॒ स्वाहा॑ पृथिव्यै॒ स्वाहा॒ ऽन्तरि॑क्षाय॒ स्वाहा॑ दि॒वे स्वाहा॑ दि॒ग्भ्यः स्वाहा ऽऽशा॑भ्य॒: स्वाहो॒र्व्यै॒ दि॒शे स्वाहा॒ ऽर्वाच्यै॑ दि॒शे स्वाहा॑

Agni — svāhā; Soma — svāhā; Indra — svāhā. Der Erde (pṛthivyai) — svāhā; dem Luftraum, der Mittelwelt (antarikṣāya) — svāhā; dem Himmel (dive) — svāhā. Den Himmelsrichtungen (digbhyaḥ) — svāhā; den Regionen (āśābhyaḥ) — svāhā; der weiten Richtung, dem weiten Raum (urvyai diśe) — svāhā; der herwärts gerichteten Richtung (arvācyai diśe) — svāhā.

Mantra 28

नक्ष॑त्रेभ्य॒: स्वाहा॑ नक्ष॒त्रिये॑भ्य॒: स्वाहा॑ ऽहोरा॒त्रेभ्य॒: स्वाहा॑ ऽर्धमा॒सेभ्य॒: स्वाहा॒ मासे॑भ्य॒: स्वाहा॑ ऋ॒तुभ्य॒: स्वाहा॑ ऽऽर्त॒वेभ्य॒: स्वाहा॑ संवत्स॒राय॒ स्वाहा॒ द्यावा॑पृथि॒वीभ्या॒ᳪ स्वाहा॑ च॒न्द्राय॒ स्वाहा॒ सूर्या॑य॒ स्वाहा॑ र॒श्मिभ्य॒: स्वाहा॒ वसु॑भ्य॒: स्वाहा॑ रु॒द्रेभ्य॒: स्वाहा॑ ऽऽदि॒त्येभ्य॒: स्वाहा॑ म॒रुद्भ्य॒: स्वाहा॒ विश्वे॑भ्यो दे॒वेभ्य॒: स्वाहा॒ मूले॑भ्य॒: स्वाहा॒ शाखा॑भ्य॒: स्वाहा॒ वन॒स्पति॑भ्य॒: स्वाहा॒ पुष्पे॑भ्य॒: स्वाहा॒ फले॑भ्य॒: स्वाहौष॑धीभ्य॒: स्वाहा॑

Svāhā den Sternbildern; Svāhā den Sternmächten. Svāhā den Tagen und Nächten; Svāhā den Halbmonaten; Svāhā den Monaten; Svāhā den Jahreszeiten; Svāhā den saisonalen Mächten; Svāhā dem Jahr. Svāhā Himmel und Erde; Svāhā dem Mond; Svāhā der Sonne; Svāhā den Strahlen; Svāhā den Vasus; Svāhā den Rudras; Svāhā den Ādityas; Svāhā den Maruts; Svāhā allen Göttern. Svāhā den Wurzeln; Svāhā den Zweigen; Svāhā den Waldherren (Bäumen); Svāhā den Blüten; Svāhā den Früchten; Svāhā den Heilkräutern (oṣadhi).

Mantra 29

पृ॒थि॒व्यै स्वाहा॒ ऽन्तरि॑क्षाय॒ स्वाहा॑ दि॒वे स्वाहा॒ सूर्या॑य॒ स्वाहा॑ च॒न्द्राय॒ स्वाहा॒ नक्ष॑त्रेभ्य॒: स्वाहा॒ ऽद्भ्यः स्वाहौ॑षधीभ्य॒: स्वाहा॒ वन॒स्पति॑भ्य॒: स्वाहा॑ परिप्ल॒वेभ्य॒: स्वाहा॑ चराच॒रेभ्य॒: स्वाहा॑ सरीसृ॒पेभ्य॒: स्वाहा॑

Der Erde (Pṛthivī) svāhā; dem Luftraum (Antarikṣa) svāhā; dem Himmel (Dyaus) svāhā; der Sonne (Sūrya) svāhā; dem Mond (Candra) svāhā; den Sternbildern (Nakṣatra) svāhā; den Wassern svāhā; den Pflanzen svāhā; den Herren des Waldes svāhā; den Dahintreibenden svāhā; dem Beweglichen und dem Unbeweglichen svāhā; den Kriechenden svāhā.

Mantra 30

अस॑वे॒ स्वाहा॒ वस॑वे॒ स्वाहा॑ वि॒भुवे॒ स्वाहा॒ विव॑स्वते॒ स्वाहा॑ गण॒श्रिये॒ स्वाहा॑ ग॒णप॑तये॒ स्वाहा॑ ऽभि॒भुवे॒ स्वाहा ऽधि॑पतये॒ स्वाहा॑ शू॒षाय॒ स्वाहा॑ सᳪस॒र्पाय॒ स्वाहा॑ च॒न्द्राय॒ स्वाहा॒ ज्योति॑षे॒ स्वाहा॑ मलिम्लु॒चाय॒ स्वाहा॒ दिवा॑ प॒तय॑ते॒ स्वाहा॑

Svāhā dem Asave (Lebensimpuls); Svāhā den Vasus; Svāhā dem Vibhū (All-Durchdringenden); Svāhā Vivasvat; Svāhā der Gaṇa-Śrī (dem Glanz der Schar); Svāhā dem Gaṇapati (Herrn der Schar); Svāhā dem Abhibhū (Überwältigenden); Svāhā dem Adhipati (Oberherrn); Svāhā der Śūṣā (Kraft); Svāhā dem Saṃsarpa (dem kriechenden Vorrücken); Svāhā dem Candra (Mond); Svāhā dem Jyotis (Licht); Svāhā dem Malimluca; Svāhā dem Divā-patiyate (Herrn des Tages).

Mantra 31

मध॑वे॒ स्वाहा॒ माध॑वाय॒ स्वाहा॑ शु॒क्राय॒ स्वाहा॒ शुच॑ये॒ स्वाहा॒ नभ॑से॒ स्वाहा॑ नभ॒स्या॒य॒ स्वाहे॒षाय॒ स्वाहो॒र्जाय॒ स्वाहा॒ सह॑से॒ स्वाहा॑ सह॒स्या॒य॒ स्वाहा॒ तप॑से॒ स्वाहा॑ तप॒स्या॒य॒ स्वाहा॑ ऽᳪहसस्प॒तये॒ स्वाहा॑

Svāhā dem Madhu; Svāhā dem Mādhava; Svāhā dem Śukra (Glänzenden); Svāhā dem Śuci (Reinen); Svāhā dem Nabhas (dem wolkigen Himmel); Svāhā dem Nābhasya (dem zum Nabhas Gehörigen); Svāhā der Iṣā (Erquickung); Svāhā der Ūrj (nährenden Kraft); Svāhā dem Sahas (Macht); Svāhā dem Sahasya (Mächtigen); Svāhā dem Tapas (Glut/Askese); Svāhā dem Tapasya (dem Glühenden); Svāhā dem Aṃhasaspati (Herrn der Bedrängnis).

Mantra 32

वाजा॑य॒ स्वाहा॑ प्रस॒वाय॒ स्वाहा॑ ऽपि॒जाय॒ स्वाहा॒ क्रत॑वे॒ स्वाहा॒ स्व: स्वाहा॑ मू॒र्ध्ने स्वाहा॑ व्यश्नु॒विने॒ स्वाहा ऽन्त्या॑य॒ स्वाहा ऽन्त्या॑य भौव॒नाय॒ स्वाहा॒ भुव॑नस्य॒ पत॑ये॒ स्वाहा ऽधि॑पतये॒ स्वाहा॑ प्र॒जाप॑तये॒ स्वाहा॑

Svāhā dem Vāja (Kraft und Siegespreis); Svāhā dem Prasava (Antrieb); Svāhā dem Apijā (Zuwachs, weiteres Geborenwerden); Svāhā dem Kratu (zielbewusster Wille); Svāhā dem Svaḥ (Himmelsbereich); Svāhā dem Mūrdhan (Haupt); Svāhā dem Vyaśnuvin (All-Durchdringenden); Svāhā dem Antya (dem Letzten, der Vollendung); Svāhā dem Antya Bhauvana (dem Letzten – dem irdischen Bereich des Werdens); Svāhā dem Bhuvanasya Pati (Herrn der Welt); Svāhā dem Adhipati (Oberherrn); Svāhā dem Prajāpati.

Mantra 33

आयु॑र्य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॑ प्रा॒णो य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॑ ऽपा॒नो य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॑ व्या॒नो य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहो॑दा॒नो य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॑ समा॒नो य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॒ चक्षु॑र्य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॒ श्रोत्रं॑ य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॒ वाग्य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॒ मनो॑ य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॒ ऽऽत्मा य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॑ ब्र॒ह्मा य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॒ ज्योति॑र्य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॒ स्व॒र्य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॑ पृ॒ष्ठं य॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॑ य॒ज्ञो y॒ज्ञेन॑ कल्पता॒ᳪ स्वाहा॑

Möge das Leben durch das Opfer recht geordnet werden — svāhā! Möge der Einhauch (prāṇa) durch das Opfer recht geordnet werden — svāhā! Möge der Aushauch (apāna) durch das Opfer recht geordnet werden — svāhā! Möge der allverbreitete Atem (vyāna) durch das Opfer recht geordnet werden — svāhā! Möge der aufsteigende Atem (udāna) durch das Opfer recht geordnet werden — svāhā! Möge der ausgleichende Atem (samāna) durch das Opfer recht geordnet werden — svāhā! Möge das Auge/Sehen durch das Opfer recht geordnet werden — svāhā! Möge das Ohr/Hören durch das Opfer recht geordnet werden — svāhā! Möge die Rede durch das Opfer recht geordnet werden — svāhā! Möge der Geist (manas) durch das Opfer recht geordnet werden — svāhā! Möge der Ātman durch das Opfer recht geordnet werden — svāhā! Möge das Brahman durch das Opfer recht geordnet werden — svāhā! Möge das Licht (jyotis) durch das Opfer recht geordnet werden — svāhā! Möge das Himmlische (svar) durch das Opfer recht geordnet werden — svāhā! Möge der Rücken/das Rückgrat durch das Opfer recht geordnet werden — svāhā! Möge das Opfer durch das Opfer recht geordnet werden — svāhā!

Mantra 34

एक॑स्मै॒ स्वाहा॒ द्वाभ्या॒ᳪ स्वाहा॑ श॒ताय॒ स्वाहैक॑शताय॒ स्वाहा॒ व्यु॒ष्ट्यै॒ स्वाहा॑ स्व॒र्गाय॒ स्वाहा॑

Dem Einen — svāhā! Den Zweien — svāhā! Dem Hundert — svāhā! Dem Hundertundeinen — svāhā! Der Morgenröte (dem Anbruch) — svāhā! Dem Himmel, Svarga — svāhā!