The Exposition of the Table of Contents of the Brahmavaivarta Purāṇa

Verse 1

श्रीब्रह्मोवाच । श्रृणु वत्स प्रवक्ष्यामि पुराणं दशमं तव । ब्रह्मवैवर्तकं नाम वेदमार्गानुदर्शकम् ॥ १ ॥

Śrī Brahmā sprach: „Höre, geliebtes Kind; ich werde dir das zehnte Purāṇa darlegen, genannt Brahma-vaivartaka, das den Weg der Veden weist und erhellt.“

Verse 2

सावर्णिर्यत्र भगवान्साक्षाद्देवर्षये स्थितः । नारदाय पुराणार्थं प्राह सर्वमलौकिकम् ॥ २ ॥

Dort stand Sāvarṇi — der Bhagavān selbst, unmittelbar — vor dem göttlichen ṛṣi und offenbarte Nārada den gesamten purāṇischen Sinn, wundersam und jenseits des Gewöhnlichen.

Verse 3

धर्मार्थकाममोक्षाणां सारः प्रीतिर्हरौ हरे । तयोरभेदसिद्ध्यर्थं ब्रह्मवैवर्तमुत्तमम् ॥ ३ ॥

Das Wesen von Dharma, Artha, Kāma und Mokṣa ist liebende Hingabe (Bhakti) zu Hari (Viṣṇu). Und um die Nichtverschiedenheit beider—der vier Lebensziele und der Hingabe zu Hari—zu begründen, wird das erhabene Brahma-vaivarta (Purāṇa) gelehrt.

Verse 4

रथंतरस्य कल्पस्य वृत्तांतं यन्मयोदितम् । शतकोटिपुराणे तत्संक्षिप्य प्राह वेदवित् ॥ ४ ॥

Den Bericht über das Rathantara-Kalpa, den ich dargelegt habe—dieser wurde vom Kenner der Veden (veda-vit) im Śata-koṭi-Purāṇa in gedrängter Form erzählt.

Verse 5

व्यासश्चतुर्द्धा संव्यस्य ब्रह्मवैवर्तसंज्ञिते । अष्टादशसहस्रं तत्पुराणं परिकीर्तितम् ॥ ५ ॥

Nachdem er es in vier Teile gegliedert hatte, verkündete Vyāsa das Purāṇa namens Brahmavaivarta; es wird erklärt, dass es aus achtzehntausend Versen besteht.

Verse 6

ब्रह्मप्रकृतिविघ्नेशकृष्णखंडसमन्वितम् । तत्र सूतर्षिसंवादे पुराणोपक्रमस्ततः ॥ ६ ॥

Es ist versehen mit den Abschnitten über Brahmā, Prakṛti, Vighneśa (Gaṇeśa) und dem Kṛṣṇa-khaṇḍa; und dort, im Gespräch zwischen Sūta und den Weisen, nimmt das Purāṇa seinen entsprechenden Anfang.

Verse 7

सृष्टिप्रकरणं त्वाद्यं ततो नारदवेधसोः । विवादः सुमहान्यत्र द्वयोरासीत्पराभवः ॥ ७ ॥

Zuerst kommt der Abschnitt über die Schöpfung; danach findet sich in diesem Werk ein sehr großer Streit zwischen Nārada und Vedhas (Brahmā), in dem einer von beiden unterliegt.

Verse 8

शिवलोकगतिः पश्चाज्ज्ञानलाभः शिवात्मने । शिववाक्येन तत्पश्चान्मरीचेर्नारदस्य तु ॥ ८ ॥

Darauf folgt das Erlangen von Śivas Welt und sodann das Gewinnen von Erkenntnis für den, dessen innerstes Selbst Śiva zugewandt ist. Danach fährt der Bericht, gemäß Śivas Unterweisung, über Nārada fort, der aus Marīci hervorging.

Verse 9

गमनं चैव सावर्णेर्ज्ञानार्थँ सिद्धसेविते । आश्रमे सुमहापुण्ये त्रैलोक्याश्चर्यकारिणी ॥ ९ ॥

Und es wird auch die Reise Sāvarṇis geschildert, unternommen um der geistigen Erkenntnis willen, zu einem Āśrama, den Vollendete (Siddhas) aufsuchen — eine überaus heilige Einsiedelei, staunenswert in den drei Welten.

Verse 10

एतद्धि ब्रह्मखंडं हि श्रुतं पापविनाशनम् । ततः सावर्णिसंवादो नारदस्य समीरितः ॥ १० ॥

Wahrlich, dieser Brahma-khaṇḍa ist vernommen worden und er vernichtet die Sünden. Danach wird der Dialog mit Sāvarṇi dargelegt, wie ihn Nārada verkündet hat.

Verse 11

कृष्णमाहात्म्यसंयुक्तो नानाख्यानकथोत्तरम् । प्रकृतेरंशभूतानां कलानां चापि वर्णितम् ॥ ११ ॥

Er ist verbunden mit der Verherrlichung Kṛṣṇas und schließt mit vielen Erzählungen und Begebenheiten; zudem werden die Anteile (aṃśa) der Prakṛti und ihre Gliederungen (kalā) beschrieben.

Verse 12

माहात्म्यं पूजनाद्यं च विस्तरेण यथास्थितम् । एतत्प्रकृतिखंडं हि श्रुतं भूतिविधायकम् ॥ १२ ॥

Die Erhabenheit und die Riten, beginnend mit der Verehrung, sind ausführlich dargelegt, genau wie sie bestehen. Wahrlich, dieser «Prakṛti-khaṇḍa» gewährt, wenn er vernommen wird, Gedeihen und Wohlergehen.

Verse 13

गणेशजन्मसंप्रश्नः सपुण्यकमहाव्रतम् । पार्वत्याः कार्तिकेयेन सह विघ्नेशसंभवम् ॥ १३ ॥

Er enthält eine Anfrage nach der Geburt Gaṇeśas samt einem höchst verdienstvollen großen Gelübde; und er erzählt das Erscheinen Vighneśas für Pārvatī, zusammen mit Kārtikeya.

Verse 14

चरितं कार्तवीर्यस्य जामदग्र्यस्य चाद्भुतम् । विवादः सुमहानासीज्जामदग्र्यगणेशयोः ॥ १४ ॥

Wunderbar ist die Geschichte Kārtavīryas und des Nachkommen Jamadagnis; ein überaus großer Streit erhob sich zwischen dem Jāmadagnya und Gaṇeśa.

Verse 15

एतद्विघ्नेशखंडं हि सर्वविघ्नविनाशनम् । श्रीकृष्णजन्मसंप्रश्नो जन्माख्यानं ततोऽद्भुतम् ॥ १५ ॥

Dieser Abschnitt über Vighneśa vernichtet wahrlich alle Hindernisse. Danach folgt die Anfrage nach der Geburt Śrī Kṛṣṇas, und sodann die wunderbare Erzählung von Seinem Erscheinen.

Verse 16

गोकुले गमनं गश्चात्पूतनादिवदाद्भूताः । बाल्यकौमारजा लीला विविधास्तत्र वर्णिताः ॥ १६ ॥

Dort wird der Gang nach Gokula geschildert, und danach die wunderbaren Begebenheiten, beginnend mit Pūtanā und anderen. Auch die vielfältigen göttlichen Līlās der Kindheit und Jugend werden dort beschrieben.

Verse 17

रासक्रीडा च गोपीभिः शारदी समुदाहृता । रहस्ये राधया क्रीडा वर्णिता बहुविस्तरा ॥ १७ ॥

Auch das herbstliche Rāsa-Tanzen mit den Gopīs wird verkündet. Und im vertraulichen, esoterischen Bericht wird das spielerische Līlā mit Rādhā in großer Ausführlichkeit beschrieben.

Verse 18

सहाक्रूरेण तत्पश्चान्मथुरागमनं हरेः । कंसादीनां वधे वृत्ते कृष्णस्य द्विजसंस्कृतिः ॥ १८ ॥

Daraufhin ging Hari, begleitet von Akrūra, nach Mathurā. Nachdem Kaṃsa und seine Verbündeten getötet worden waren, unterzog sich Kṛṣṇa den Saṃskāras eines Dvija, einschließlich der Upanayana-Einweihung und verwandter Riten.

Verse 19

काश्यसांदीपनेः पश्चाद्विद्योपादानमद्भुतम् । यवनस्य वधः पश्चाद्द्वारकागमनं हरेः ॥ १९ ॥

Nach der Begebenheit um Kāśya Sāṃdīpani folgt der wunderbare Bericht vom Empfang des Wissens. Danach kommt die Tötung des Yavana, und schließlich Haris Rückkehr nach Dvārakā.

Verse 20

नरकादिवधस्तत्र कृष्णेन विहितोऽद्भुतः । कृष्णखंडमिदं विप्र नृणां संसारखंडनम् ॥ २० ॥

Dort vollbrachte Kṛṣṇa auf wunderbare Weise die Tötung Narakas und anderer. O Brahmane, dies ist die Kṛṣṇa-khaṇḍa, bestimmt, die Fesseln des Saṃsāra für die Menschen zu durchtrennen.

Verse 21

पठितं च श्रुतं ध्यातं पूजितं चाभिवंदितम् । इत्येतद्ब्रह्मवैवर्तपुराणं चात्यलौकिकम् ॥ २१ ॥

So soll das Brahmavaivarta-Purāṇa gelesen, gehört, in Dhyāna bedacht, verehrt und ehrfürchtig gegrüßt werden; wahrlich, es ist ein höchst transzendentes Purāṇa.

Verse 22

व्यासोक्तं चादि संभूतं पठञ्छृण्वन्विमुच्यते । विज्ञानाज्ञानशमनाद्धोरात्संसारसागरात् ॥ २२ ॥

Wer diese Lehre, von Vyāsa gesprochen und seit dem Uranfang hervorgegangen, rezitiert und hört, wird befreit; denn sie besänftigt sowohl Erkenntnis als auch Unwissenheit und führt aus dem furchtbaren Ozean des Saṃsāra heraus.

Verse 23

लिखित्वेदं च यो दद्यान्माध्यां धेनुसमन्वितम् । ब्रह्मलोकमवाप्नोति स मुक्तोऽज्ञानबंधनात् ॥ २३ ॥

Wer diesen Text abschreiben lässt und ihn dann zusammen mit einer Milchkuh verschenkt, erlangt Brahmaloka; er wird von den Fesseln der Unwissenheit befreit.

Verse 24

यश्चानुक्रमणीं चापि पठेद्वा श्रृणुयादपि । सोऽपि कृष्णप्रसादेन लभते वांछितं फलम् ॥ २४ ॥

Wer diese Anukramaṇikā (Inhaltsübersicht/Zusammenfassung) rezitiert oder auch nur anhört, erlangt ebenfalls durch Kṛṣṇas Gnade die ersehnte Frucht.

Verse 25

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने ब्रह्मवैवर्तपुराणानुक्रमणीनिरूपणं नामैकोत्तरशततमोऽध्यायाः ॥ १०१ ॥

So endet im Śrī Bṛhannāradīya Purāṇa, im Pūrva-bhāga (Ersten Teil), innerhalb der Großen Erzählung (Bṛhad-upākhyāna), das einhunderterste Kapitel mit dem Titel: „Darlegung der Anukramaṇī (Inhaltsübersicht) des Brahmavaivarta Purāṇa“.