Adhyaya 36

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवच रिते पञ्चत्रिंशत्तमो ऽध्यायः // ३५// वसिष्ठ उवाच अवगत्य स वै सर्वं कारणं प्रीतमानसः / उवाच भार्गवं राममगस्त्यः कुंभसंभवः

So endet im Śrī Brahmāṇḍa-Mahāpurāṇa, im von Vāyu verkündeten Mittelteil, im dritten Upoddhāta-Pāda, im Bhārgava-Carita, das fünfunddreißigste Kapitel. Vasiṣṭha sprach: Als er die ganze Ursache erkannt hatte und sein Herz erfreut war, sprach Agastya, der aus dem Krug Geborene, zu Bhārgava Rāma.

Verse 2

अगस्त्य उवाच शृणु राम महाभाग कथयामि हितं तव / मन्त्रस्य सिद्धिं येन त्वं शीघ्रमेव समाप्नुयाः

Agastya sprach: Höre, o glückseliger Rāma; ich werde dir zu deinem Heil sagen, wodurch du rasch die Mantra-Siddhi erlangen wirst.

Verse 3

भक्तेस्तु लक्षणं ज्ञात्वा त्रिविधाया महामते / यो यतेत नरस्तस्य सिद्धिर्भवति सत्वरम्

O großer Weiser: Wer die Kennzeichen der dreifachen Bhakti erkennt und sich darin bemüht, erlangt rasch die Vollendung (Siddhi).

Verse 4

एकदाहमनुप्राप्तो ऽनन्तदर्शनकाङ्क्षया / पातालं नागराचैन्द्रैः शोभितं परया मुदा

Einst, in Sehnsucht nach der Schau Anantas, gelangte ich nach Pātāla; es war von Nāga-Königen und Indra-gleichen Wesen geschmückt, erfüllt von höchster Freude.

Verse 5

तत्र दृष्टा महाभाग मया सिद्धाः समन्ततः / सनकाद्या नारदश्च गौतमो जाजलिःक्रतुः

O Glückseliger! Dort sah ich ringsum die Siddhas—Sanaka und die anderen, ebenso Nārada, Gautama, Jājali und Kratu.

Verse 6

ऋभुर्हंसो ऽरुणिश्चैव वाल्मीकिः शक्तिरासुरिः / एते ऽन्ये च महासिद्धा वात्स्यायनमुखा द्विज

Ṛbhu, Haṃsa, Aruṇi, Vālmīki, Śakti und Āsuri; dazu weitere große Siddhas, angeführt von Vātsyāyana, o Dvija.

Verse 7

उपासत ह्युपा सीना ज्ञानार्थं फणिनायकम् / तं नमस्कृत्य नागैन्द्रैः सह सिद्धैर्महात्मभिः

Sie saßen in Verehrung, um Erkenntnis zu erlangen, vor Phaṇināyaka, dem Herrn der Nāgas; und sie verneigten sich vor ihm zusammen mit den Nāga-Königen und den großherzigen Siddhas.

Verse 8

उपविष्टः कथात्तत्र शृण्वानो वैष्णवीर्मुदा / येयं भूमिर्महाभाग भूतधात्री स्वरूपिणी

Dort sitzend hörte er voller Freude die heiligen vaiṣṇavischen Erzählungen; o Hochbegnadeter, diese Erde ist selbst Bhūtadhātrī, die Mutter aller Wesen.

Verse 9

निविष्टा पुरतस्तस्य शृण्वन्ती ताः कथाः सदा / यद्यत्पृच्छति सा भूमिः शेषं साक्षान्महीधरम्

Die Erde saß vor ihm und hörte stets jene Erzählungen; und was immer sie fragte, fragte sie Śeṣa, den Mahīdhara selbst, den Träger der Erde.

Verse 10

शृण्वन्ति ऋषयः सर्वे तत्रस्था तदनुग्रहात् / मया तत्र श्रुतं वत्स कृष्णप्रेमामृतं शुभम्

Durch seine Gnade hören alle dort anwesenden ṛṣis zu; mein Kind, auch ich vernahm dort den heilsamen Nektar der Liebe zu Kṛṣṇa.

Verse 11

स्तोत्रं तत्ते प्रवक्ष्यामि यस्यार्थं त्वमिहागतः / वाराहाद्यवताराणां चरितं पापनाशनम्

Ich werde dir den Hymnus verkünden, dessentwegen du hierher kamst; die Taten der Avatāras, beginnend mit Varāha, vernichten Sünden.

Verse 12

सुखदं मोक्षदं चैव ज्ञानविज्ञान कारणम् / श्रुत्वा सर्वं धरा वत्स प्रत्दृष्टा तं धराधरम्

Dies schenkt Glück, schenkt Befreiung und ist Ursache von Erkenntnis und Verwirklichung; mein Kind, nachdem Dhara alles gehört hatte, sah sie den Dharādhara leibhaftig.

Verse 13

उवाच प्रणता भूयो ज्ञातुं कृष्णविचेष्टितम् / धरण्युवाच अलङ्कृतं जन्म पुंसामपि नन्दव्रजौकसाम्

In Verehrung verneigt sprach sie erneut: „Ich wünsche, die Līlā-Taten Śrī Kṛṣṇas zu erkennen.“ Da sprach die Erde: „Selbst die Geburt der Menschen, die im Vraja Nandas wohnen, wurde geschmückt und gesegnet.“

Verse 14

तस्य देवस्य कृष्णस्य लीलाविग्रहधारिणः / जयोपाधिनियुक्तानि संति नामान्यनेकशः

Von jenem Gott Kṛṣṇa, der die Gestalt der Līlā annimmt, gibt es viele Namen, die mit Siegesepitheta verbunden sind.

Verse 15

तेषु नामानि मुख्यानि श्रोतुकामा चिरादहम् / तत्तानि ब्रूहि नामानि वासुदेवस्य वासुके

Unter diesen Namen möchte ich seit Langem die wichtigsten hören. O Vāsuki, nenne mir jene Namen Vāsudevas.

Verse 16

नातः परतरं पुण्यं त्रिषु लोकेषु विद्यते / शेष उवाच वसुंधरे वरारोहे जनानामस्ति मुक्तिदम्

Kein Verdienst ist höher als dieses in den drei Welten. Śeṣa sprach: „O Vasundharā, o Schöne, dies schenkt den Menschen Befreiung.“

Verse 17

सर्वमङ्गलमूर्द्धन्यमणिमाद्यष्टसिद्धिदम् / महापातककोटिघ्न सर्वतीर्थफलप्रदम्

Dies ist die Krone allen Heils; es verleiht die acht Siddhis wie aṇimā; es vernichtet Myriaden schwerer Sünden und schenkt die Frucht aller Tīrthas.

Verse 18

समस्तजपयज्ञानां फलदं पापनाशनम् / शृणु देवि प्रवक्ष्यामि नाम्नामष्टोतरं शतम्

Dies verleiht die Frucht aller Japa und Opfer und vernichtet Sünden. O Göttin, höre: Ich werde die hundertacht heiligen Namen verkünden.

Verse 19

महस्रनाम्नां पुण्यानां त्रिरावृत्त्या तु यत्फलम् / एकावृत्त्या तु कृष्णस्य नामैकं तत्प्रयच्छति

Die Frucht, die man durch dreimaliges Rezitieren der verdienstvollen tausend Namen erlangt, schenkt ein einziger Name Krishnas bei einmaligem Aussprechen.

Verse 20

तस्मात्पुण्यतरं चैतत्स्तोत्रं पातकनाशनम् / नाम्नामष्टोत्तरशतस्याहमेव ऋषिः प्रिये

Darum ist dieser Hymnus noch verdienstvoller und sündenvernichtend. Geliebte, für dieses Aṣṭottara-Śata-Nāma bin ich selbst der ṛṣi.

Verse 21

छन्दो ऽनुष्टुब्देवता तु योगः कृष्णप्रियावहः / श्रीकृष्णः कमलानाथो वासुदेवः सनातनः

Das Metrum ist Anuṣṭubh; die Gottheit-Yoga bringt Krishnas Gunst. Śrī Krishna, Herr des Lotos, Vāsudeva—der Ewige.

Verse 22

वसुदेवात्मजः पुण्यो लीलामानुषविग्रहः / श्रीवत्सकौस्तभधरो यशोदावत्सलो हरिः

Er ist Vasudevas Sohn, heilig und verdienstvoll, der um der Līlā willen menschliche Gestalt annimmt. Er trägt Śrīvatsa und den Kaustubha-Juwel; Hari, voller zärtlicher Liebe zu Yaśodā.

Verse 23

चतुर्भुजात्तचक्रासिगदाशङ्खाद्युदायुधः / देवकीनन्दनः श्रीशो नन्दगोपप्रियात्मजः

Er ist vierarmig, trägt Diskus, Schwert, Keule, Muschelhorn und andere göttliche Waffen; der Sohn Devakīs, Śrīśa, der Gemahl Śrīs, und der geliebte Sohn Nanda-gopas.

Verse 24

यमुनावेगसंहारी बलभद्रप्रियानुजः / पूतनाजीवितहरः शकटासुरभञ्जनः

Er bezwang die reißende Strömung der Yamunā, der geliebte jüngere Bruder Balabhadras; der Pūtanā das Leben nahm und Śakaṭāsura zerschmetterte.

Verse 25

नन्दप्रजजनानन्दी सच्चिदानन्दविग्रहः / नवनीतविलिप्ताङ्गो नवनीतनटो ऽनघः

Er erfreut die Vraja-Leute Nandas, die Gestalt von Sat-Cit-Ānanda; mit Butter bestrichenem Leib ist er der makellose Butter-Tänzer.

Verse 26

नवनीतलवाहारी मुचुकुन्दप्रसादकृत् / षोडशस्त्रीसहस्रेशस्त्रिभङ्गी मधुराकृतिः

Er stiehlt ein Stückchen Butter, erweist Mucukunda Gnade; Herr von sechzehntausend Frauen, in Tribhaṅgī-Haltung, von süßer Gestalt.

Verse 27

शुकवागमृताब्धीन्दुर्गोविन्दो गोविदांपतिः / वत्सपालनसंचारी धेनुकासुरमर्द्दनः

Er ist wie der Mond im Nektarozean, der die Rede Śukadevas ist: Govinda, Herr der Gopas; umherziehend beim Hüten der Kälber, der Bezwinger Dhenukāsuras.

Verse 28

तृणीकृततृणावर्त्तो यमलार्जुनभञ्जनः / उत्तालतालभेत्ता च तमालश्यामला कृतिः

Der, der Trinavarta wie einen Grashalm zunichtemachte, der die Zwillingsbäume Yamala und Arjuna zerbrach, der die hohen Tala-Palmen spaltete, und dessen Gestalt dunkel ist wie der Tamala-Baum.

Verse 29

गोपगोपीश्वरो योगी सूर्यकोटिसमप्रभः / इलापतिः परञ्ज्योतिर्यादवेन्द्रो यदूद्वहः

Herr der Gopas und Gopīs, der Yogi, strahlend wie Myriaden Sonnen; Ila-pati, höchstes Licht, Fürst der Yādavas und Zierde des Yadu-Geschlechts.

Verse 30

वनमाली पीतवासाः पारिजातापहरकः / गोवर्द्धनाचलोद्धर्त्ता गोपालः सर्वपालकः

Der Träger der Waldgirlande, in Gelb gekleidet, der den Pārijāta entführte; der den Govardhana-Berg emporhob, Gopāla, der Beschützer aller.

Verse 31

अजो निरञ्जनः कामजनकः कञ्जलोचनः / मधुहा मथुरानाथो द्वारकानाथको बली

Der Ungeborene, der Makellose, der den Wunsch erweckt, lotusäugig; der Bezwinger Madhus, Herr von Mathurā, Herr von Dvārakā, der Kraftvolle.

Verse 32

वृन्दावनान्तसंचारी तुलसीदामभूषणः / स्यमन्तकमणेर्हर्त्ता नरनारायणात्मकः

Der im Innern von Vṛndāvana wandelt, geschmückt mit einer Tulasī-Girlande; der die Syamantaka-Juwele an sich nahm, wesensgleich Nara-Nārāyaṇa.

Verse 33

कुब्जाकृष्टांबरधरो मायी परमपूरुषः / मुष्टिकासुरचाणूरमल्लयुद्धविशारदः

Er, der das von Kubjā herangezogene Gewand trug, der von Māyā erfüllte Paramapuruṣa; kundig im Ringkampf gegen Muṣṭikāsura und Cāṇūra.

Verse 34

संसारवैरी कंसारिर्मुरारिर्नरकान्तकः / अनादि ब्रह्मचारी च कृष्णाव्यसनकर्षकः

Feind des Saṃsāra, Bezwinger Kamsas, Mūrāri, Vernichter Narakas; anfangsloser Brahmacārī, der den Kṛṣṇa-Verehrern ihre Laster und Süchte entreißt.

Verse 35

शिशुपालशिरस्छेत्ता दुर्योधनकुलान्तकृत / विदुराक्रूरवरदो विश्वरूपप्रदर्शकः

Enthaupter Śiśupālas, Vollender des Untergangs von Duryodhanas Geschlecht; Spender von Gnaden an Vidura und Akrūra, Offenbarer der Viśvarūpa, der Weltenform.

Verse 36

सत्यवाक्सत्यसंकल्पः सत्यभामारतो जयी / सुभद्रापूर्वजो विष्णुर्भीष्ममुक्तिप्रदायकः

Wahrhaft im Wort und wahrhaft im Entschluss; an Satyabhāmā erfreut, siegreich; Viṣṇu, Subhadrās älterer Bruder, der Bhīṣma die Befreiung schenkt.

Verse 37

जगद्गुरुर्जगन्नाथो वेणुवाद्य विशारदः / वृषभासुरविध्वंसी बकारिर्बाणबाहुकृत्

Weltenlehrer, Jagannātha, kundig im Flötenspiel; Zerstörer Vṛṣabhāsuras, Feind Bakāsuras, der Bāṇāsura die Arme abhieb.

Verse 38

युधिष्टिरप्रतिष्ठाता बर्हिबर्हावतंसकः / पार्थसारथिरव्यक्तो गीतामृतमहोदधिः

Der Yudhiṣṭhira festigte, geschmückt mit einem Pfauenfeder-Kranz; Pārthas Wagenlenker, der Unmanifestierte—ein gewaltiger Ozean des Gītā-Nektars.

Verse 39

कालीयफणिमाणिक्यरञ्जितः श्रीपदांबुजः / दामोदरो यज्ञभोक्ता दानवैद्रविनाशनः

Der Lotus seiner heiligen Füße, vom Glanz der Edelsteine auf Kāliyas Haube gefärbt; Dāmodara, Genießer der Yajñas, Vernichter der Dānava-Scharen.

Verse 40

नारायणः परं ब्रह्म पन्नगाशनवाहनः / जलक्रीडासमासक्तगोपीवस्त्रापहारकः

Nārāyaṇa, das höchste Brahman; mit Garuḍa, dem Schlangenfresser, als Reittier; den Wasserspielen zugetan, der die Gewänder der Gopīs nahm.

Verse 41

पुण्यश्लोकस्तीर्थपादो वेदवेद्यो दयानिधिः / सर्वतीर्थान्मकः सर्वग्रहरूपी परात्परः

Der durch heilige Lobpreisungen Gerühmte, dessen Füße ein Tīrtha sind; durch die Veden erkennbar, Schatz der Barmherzigkeit; Inbegriff aller Tīrthas, Gestalt aller Grahas, der Über-Überragende.

Verse 42

इत्येवं कृष्णदेवस्य नाम्नामष्टोत्तरं शतम् / कृष्णोन कृष्णभक्तेन श्रुत्वा गीतामृतं पुरा

So ist das Aṣṭottara-Śata, die hundertacht Namen Śrī Kṛṣṇadevas, vollendet; einst hat ein Kṛṣṇa-Bhakt, nachdem er von Kṛṣṇa den Nektar der Gītā vernommen hatte, (sie so vorgetragen).

Verse 43

स्तोत्रं कृष्णप्रियकरं कृतं तस्मान्मया श्रुतम् / कृष्णप्रेमामृतं नाम परमानन्ददायकम्

Dieser Hymnus ist Śrī Kṛṣṇa überaus lieb; ich hörte ihn dort und verfasste ihn. Er heißt „Nektar der Liebe zu Kṛṣṇa“ und schenkt höchste Wonne.

Verse 44

अत्युपद्रवदुः खघ्नं परमायुष्य वर्द्धनम् / दानं व्रतं तपस्तीर्थं यत्कृतं त्विह जन्मनि

Dies vernichtet große Heimsuchungen und Leid und mehrt die erhabene Lebensdauer; darin ist auch die Frucht von dāna, Gelübden, Askese und Pilgerfahrt zu den tīrthas in diesem Leben enthalten.

Verse 45

पठतां शृण्वतां चैव कोटिकोटिगुणं भवेत् / पुत्रप्रदमपुत्राणामगती नां गतिप्रदम्

Für die, die es rezitieren und hören, wird die Frucht millionen- und millionenfach; es schenkt Kinder den Kinderlosen und gewährt den Haltlosen Zuflucht und Weg.

Verse 46

धनवाहं दरिद्राणां जयेच्छूनां जयावहम् / शिशूनां गोकुलानां च पुष्टिदं पुण्यवर्द्धनम्

Er bringt den Armen Wohlstand und den Siegeswilligen Sieg; er schenkt Kindern und den Menschen von Gokula Gedeihen und mehrt das heilige Verdienst.

Verse 47

बालरोगग्रहादीनां शमनं शान्तिकारकम् / अन्ते कृष्णस्मरणदं भवतापत्रयापहम्

Er besänftigt Kinderkrankheiten und die Leiden durch grahas und dergleichen und wirkt Frieden; am Ende schenkt er Kṛṣṇa-Gedenken und nimmt die drei Gluthitze des Daseins hinweg.

Verse 48

असिद्धसाधकं भद्रे जपादिकरमात्मनाम् / कृष्णाय यादवेन्द्राय ज्ञानमुद्राय योगिने

O Bhadrā, dieses Japa und diese Übungen vollbringen selbst das Unerreichte für die Seelen—dargebracht Śrī Kṛṣṇa, dem Herrn der Yādava, dem Yogi mit dem Siegel der Erkenntnis.

Verse 49

नाथाय रुक्मिणीशाय नमो वेदान्तवेदिने / इमं मन्त्रं महादेवि जपन्नेव दिवा निशम्

Ehrerbietung dem Herrn, dem Gemahl Rukmiṇīs, dem Kenner des Vedānta. O Mahādevī, indem du dieses Mantra rezitierst, bei Tag und bei Nacht.

Verse 50

सर्वग्रहानुग्रहभाक्सर्वप्रियतमो भवेत् / पुत्रपौत्रैः परिवृतः सर्वसिद्धिसमृद्धिमान्

Er erlangt die Gunst aller Graha und wird der Allerliebste; umgeben von Söhnen und Enkeln, ist er reich an allen Siddhis und an Wohlstand.

Verse 51

निषेव्य भोगानन्ते ऽपिकृष्णासायुज्यमाप्नुयात् / अगस्त्य उवाच एतावदुक्तो भागवाननन्तो मूर्त्तिस्तु संकर्षणसंज्ञिता विभो

Selbst wenn er Genüsse auskostet, erlangt er am Ende das Sāyujya mit Kṛṣṇa. Agastya sprach: Nachdem der selige Ananta, dessen Gestalt Saṅkarṣaṇa heißt, dies gesagt hatte, o Erhabener, schwieg er.

Verse 52

धराधरो ऽलं जगतां धरायै निर्दिश्य भूयो विरराम मानदः / ततस्तु सर्वे सनकादयो ये समास्थितास्तत्परितः कथादृताः / आनन्द पूर्ण्णंबुनिधौ निमग्नाः सभाजयामासुरहीश्वरं तम्

Nachdem er der Erde, der Trägerin der Welten, angezeigt hatte: „Dies genügt“, schwieg der ehrende Dharādhara erneut. Da versammelten sich alle, Sanaka und die anderen, ringsum, vom Bericht ergriffen, wie in einen Ozean der Wonne versenkt, und erwiesen jenem Ahi-īśvara Verehrung.

Verse 53

ऋषय ऊचुः नमो नमस्ते ऽखिलविश्वाभावन प्रपन्नभक्तार्त्तिहराव्ययात्मन् / धराधरायापि कृपार्णवाय शेषाय विश्वप्रभवे नमस्ते

Die Rishis sprachen: Ehrerbietung, Ehrerbietung Dir, dem Erhalter des ganzen Universums. O unvergänglicher Atman, der du das Leid der sich ergebenden Bhaktas tilgst; o Śeṣa, Träger der Erde, Ozean des Erbarmens, Herr der Welt—Ehrerbietung Dir.

Verse 54

कृष्णामृतं नः परिपायितं विभो विधूतपापा भवता कृता वयम् / भवादृशा दीनदयालवो विभो समुद्धरन्त्येव निजान्हि संनतान्

O Vibhu! Du hast uns den Nektar Krishnas trinken lassen; dadurch sind unsere Sünden hinweggewaschen. O Vibhu! Ein Herr, der den Bedürftigen so barmherzig ist wie Du, erhebt und rettet gewiss die Seinen, die sich ihm demütig hingeben.

Verse 55

एवं नमस्कृत्य फणीश पादयोर्मनो विधायाखिलकामपूरयोः / प्रदक्षिणीकृत्य धराधराधरं सर्वे वयं स्वावसथानुपागताः

So verneigten wir uns vor den Füßen des Herrn der Schlangen, richteten den Geist auf jene Füße, die alle Wünsche erfüllen, und nachdem wir Śeṣa, den Träger von Bergen und Erde, in Pradakṣiṇā umschritten hatten, kehrten wir alle in unsere Wohnstätten zurück.

Verse 56

इति ते ऽभिहितं राम स्तोत्रं प्रेमामृताभिधम् / कृष्णस्य राधाकान्तस्य सिद्धिदम्

O Rāma, so ist dir das Stotra namens „Premāmṛta“ verkündet worden, dem Śrī Krishna, dem Geliebten Rādhas, geweiht und siddhi (Vollendung) verleihend.

Verse 57

इदं राम महाभाग स्तोत्रं परमदुर्लभम् / श्रुतं साक्षाद्भगवतः शेषात्कथयतः कथाः

O Rāma, du Hochbegnadeter, dieses Stotra ist überaus selten; ich habe es unmittelbar aus dem Mund des Bhagavān Śeṣa vernommen, als er die heiligen Erzählungen vortrug.

Verse 58

यावन्ति मन्त्रजालानि स्तोत्राणि कवचानि च

So viele Mantra-Geflechte, Stotras und heilige Schutzpanzer (Kavacas) es gibt—sie alle.

Verse 59

त्रैलोक्ये तानि सर्वाणि सिद्ध्यन्त्येवास्य शीलनात् / वसिष्ठ उवाच एवमुक्त्वा महाराज कृष्णप्रेमामृतं स्तवम् / यावद्व्यरसींत्स मुनिस्तावत्स्वर्यानमागतम्

In den drei Welten wird all dies gewiss durch seine Übung vollendet. Vasiṣṭha sprach—o großer König, nachdem er so gesprochen hatte, rezitierte er den Hymnus „Nektar der Liebe zu Kṛṣṇa“; und da kam sogleich ein himmlisches Vimāna.

Verse 60

चतुर्भिरद्भुतैः सिद्धैः कामरूपैर्मनोजवैः / अनुयातमथोत्प्लुत्य स्त्रीपुंसौ हरिणौ तदा / अगस्त्यचरणौ नत्वा समारुरुहतुर्मुदा

Vier wunderbare Siddhas, gestaltwandelnd nach Wunsch und schnell wie der Gedanke, begleiteten sie. Da sprangen Hirschkuh und Hirsch auf, verneigten sich vor Agastyas Füßen und stiegen freudig (in das Vimāna) hinauf.

Verse 61

दिव्यदेहधरौ भूत्वा संखचक्रादिचिह्नितौ / गतौ च वैष्णवं लोकं सर्व देवन मस्कृतम् / पश्यतां सर्वभूतानां भार्गवागस्त्ययोस्तथा

Sie nahmen göttliche Leiber an, gezeichnet mit Muschel, Diskus und weiteren Zeichen, und gelangten in die vaiṣṇavische Welt; dort erwiesen ihnen alle Götter Verehrung—vor den Augen aller Wesen, ebenso Bhārgava und Agastya.