Amritbindu
অমৃতবিন্দু উপনিষদ (অথৰ্ববেদ) এক সংক্ষিপ্ত যোগোপনিষদ, য’ত মোক্ষৰ মুখ্য উপায় হিচাপে মন-নিগ্ৰহক গুৰুত্ব দিয়া হৈছে। ইয়াৰ কেন্দ্ৰীয় বক্তব্য—মনেই বন্ধনৰ কাৰণ, মনেই মুক্তিৰ কাৰণ; বিষয়মুখী মন সংসাৰত বেঁধে পেলায়, আৰু অন্তর্মুখী স্থিৰ মন মুক্ত কৰে। ‘বিন্দু’ একাগ্ৰতাৰ প্ৰতীক: চিত্তক এক বিন্দুত সংহত কৰি সংকল্প-বিকল্প আৰু বাসনাৰ চঞ্চলতা প্রশমিত কৰা হয়। বৈৰাগ্য আৰু নিৰন্তৰ অভ্যাসে ইন্দ্ৰিয়সমূহ অন্তর্মুখ কৰে আৰু আত্মাৰ সাক্ষী-স্বরূপ স্পষ্ট হয়। এইদৰে ই অদ্বৈত বেদান্তৰ লক্ষ্যক যোগ-শৃঙ্খলাৰ সৈতে সংযোগ কৰে।
Key Teachings
- Mind as the decisive instrument: the mind alone is the cause of bondage and the cause of liberation.
- Bondage as outwardness: attachment to sense-objects and proliferating thought (saṅkalpa/vikalpa) generates saṃsāra.
- Liberation as inwardness: withdrawal (pratyāhāra-like restraint) and stabilization of mind reveal the ever-free Ātman.
- Bindu (one-pointedness): gathering attention into a single point symbolizes and enables contemplative absorption.
- Vairāgya and abhyāsa: dispassion and sustained practice are the twin supports of mental mastery.
- Non-dual orientation: the goal is peace beyond duality
where the Self is known as unaffected witness.
- Practical Vedānta: knowledge is authenticated through yogic stillness
not merely conceptual assent.
Verses of the Amritbindu
Explore the verses of this Upanishad.
No verses available for this Upanishad yet.