Sukta 9.97
ऋजुः पवस्व वृजिनस्य हन्तापामीवां बाधमानो मृधश्च । अभिश्रीणन्पयः पयसाभि गोनामिन्द्रस्य त्वं तव वयं सखायः ॥
ṛjúḥ pavasva vṛjinásya hantā́pāmīvā́ṃ bādhamā́nó mṛ́dhaś ca | abhíśrīṇan páyaḥ páyasābhí gónām índrasya tváṃ táva vayáṃ sakhā́yaḥ ||
হে সোম, ঋজু (সোজা) হৈ পৱিত্ৰ হৈ বৈ যোৱা—বৃজিন (বাঁকা/অধৰ্ম)ৰ হন্তা; আমীৱা (ৰোগ) দূৰ কৰা, আৰু মৃধ (শত্ৰু-আঘাত) বাধা দিয়া। পয়ঃক পয়সাৰে অভিশ্ৰীণন (সমৃদ্ধ) কৰা; গোনাম্ (গাভীৰ/কিৰণ) বৃদ্ধি কৰা। তুমি ইন্দ্ৰৰ; আৰু আমি তোমাৰ সখা।
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.