Sukta 16

Mantra 1

प्र ते सोतार ओण्यो रसं मदाय घृष्वये । सर्गो न तक्त्येतशः ॥

হে সোম, তোমাৰ বাবে সোম-পেষকসকলে উল্লাসৰ বাবে আৰু দীপ্ত তেজৰ বাবে ৰস আগবঢ়াই উজাৰি দিয়ে। মুক্ত সোঁতৰ দৰে ই দ্ৰুত বেগেৰে ধাৱিত হয়, আৰু তাড়নাত ক্ষিপ্ৰ অশ্বৰ দৰে আগুৱাই যায়।

Mantra 2

क्रत्वा दक्षस्य रथ्यमपो वसानमन्धसा । गोषामण्वेषु सश्चिम ॥

সংকল্প আৰু বিবেচনাৰ শক্তিৰে সি দক্ষতাৰ ৰথ-পথ হয়; পেষিত ৰসে সৈতে জলসমূহেৰে আৱৃত হৈ, সূক্ষ্ম পদচিহ্নসমূহৰ মাজেৰে গতি কৰে—জ্ঞানৰ দীপ্ত গোহালিৰ সন্ধানত।

Mantra 3

अनप्तमप्सु दुष्टरं सोमं पवित्र आ सृज । पुनीहीन्द्राय पातवे ॥

জলসমূহত অবন্ধ, অতিক্ৰম কৰাত দুঃসাধ্য সেই সোমক পৱিত্ৰত ঢালি দিয়া। ইন্দ্ৰৰ পানৰ বাবে তাক শোধন কৰা—যাতে দীপ্ত বলৰ অধিপতি স্পষ্ট আনন্দ গ্ৰহণ কৰে।

Mantra 4

प्र पुनानस्य चेतसा सोमः पवित्रे अर्षति । क्रत्वा सधस्थमासदत् ॥

জাগ্ৰত চেতনাৰে পবিত্ৰ হোৱা সোম পৱিত্ৰৰ মাজেৰে আগবাঢ়ি ধাৱমান হয়। ক্ৰতু—ইচ্ছাশক্তি আৰু সঠিক সংকল্পেৰে—সাধস্থত আহি আসন গ্ৰহণ কৰে।

Mantra 5

प्र त्वा नमोभिरिन्दव इन्द्र सोमा असृक्षत । महे भराय कारिणः ॥

নমস্কাৰ-কৰ্মেৰে, হে ইন্দ্ৰ, ইন্দু-সোমধাৰাসমূহ তোমালৈ আগবঢ়াই মুক্ত কৰা হয়; অন্তৰৰ কাৰিণসকলে মহৎ ভাৰ-বহন—বৃহৎ শক্তি আৰু সিদ্ধিৰ বহন—ৰ বাবে সিহঁত প্ৰেৰণ কৰে।

Mantra 6

पुनानो रूपे अव्यये विश्वा अर्षन्नभि श्रियः । शूरो न गोषु तिष्ठति ॥

অব্যয় ৰূপত নিজকে পবিত্ৰ কৰি, সি সকলো শ্ৰীৰ দিশে ধাৰা হৈ বয়। বীৰৰ দৰে গোষু—ৰশ্মি-গাভীসমূহৰ মাজত—দৃঢ়ভাৱে থিয় হৈ দীপ্ত জ্ঞান-গাভীসমূহ ৰক্ষা কৰি ধৰি ৰাখে।

Mantra 7

दिवो न सानु पिप्युषी धारा सुतस्य वेधसः । वृथा पवित्रे अर्षति ॥

দ্যৌৰ সানুৰ দৰে, ঋতকৰ্মা বেধসৰ চেপা সোমৰ ফুলা ধাৰা পৱিত্ৰৰ মাজেৰে বয়—বৃথা নহয়; কৰ্মসিদ্ধিৰ নিমিত্তে ফলপ্ৰদভাৱে।

Mantra 8

त्वं सोम विपश्चितं तना पुनान आयुषु । अव्यो वारं वि धावसि ॥

হে সোম, তুমি নিজ স্বভাৱতে পৱিত্ৰ হৈ, জীৱনীশক্তিসমূহক অধিক অধিক বিপশ্চিত্‌ আৰু দীপ্ত কৰি, অৱ্য (উল)ৰ ছাঁকনিৰ মাজেৰে দৌৰি যাওঁ।