Sukta 113

Mantra 1

शर्यणावति सोममिन्द्रः पिबतु वृत्रहा । बलं दधान आत्मनि करिष्यन्वीर्यं महदिन्द्रायेन्दो परि स्रव ॥

শর্যণাৱতত বৃত্ৰহা ইন্দ্ৰে সোম পান কৰক; আত্মাত বল স্থাপন কৰি, মহৎ বীৰ্য সাধন কৰিবলৈ উদ্যত। হে ইন্দু, ইন্দ্ৰৰ বাবে চাৰিওফালে আৰু আগলৈ বৈ যোৱা।

Mantra 2

आ पवस्व दिशां पत आर्जीकात्सोम मीढ्वः । ऋतवाकेन सत्येन श्रद्धया तपसा सुत इन्द्रायेन्दो परि स्रव ॥

হে দিশাসকলৰ পতি, হে সোম, বীৰ দাতা, আমাৰ ওচৰলৈ পৱিত্ৰধাৰাৰে প্ৰবাহিত হওঁক। ঋতৰ বাক্যৰে, সত্যৰে, শ্রদ্ধাৰে, তপসাৰে নিপীড়িত-সুত তুমি। হে ইন্দু, ইন্দ্ৰৰ বাবে চাৰিওফালে বুৰি বুৰি আগবাঢ়ি প্ৰবাহিত হওঁক।

Mantra 3

पर्जन्यवृद्धं महिषं तं सूर्यस्य दुहिताभरत् । तं गन्धर्वाः प्रत्यगृभ्णन्तं सोमे रसमादधुरिन्द्रायेन्दो परि स्रव ॥

পৰ্জন্যে পোষিত মহিষ—তাক সূৰ্যৰ দুহিতা আনিলে। গন্ধৰ্বাসকলে তাক প্ৰতিগ্ৰহণ কৰিলে; সোমত তেওঁলোকে ৰস—আনন্দৰ সাৰ—স্থাপন কৰিলে। হে ইন্দু, ইন্দ্ৰৰ বাবে চাৰিওফালে বুৰি বুৰি আগবাঢ়ি প্ৰবাহিত হওঁক।

Mantra 4

ऋतं वदन्नृतद्युम्न सत्यं वदन्त्सत्यकर्मन् । श्रद्धां वदन्त्सोम राजन्धात्रा सोम परिष्कृत इन्द्रायेन्दो परि स्रव ॥

ঋত উচ্চাৰণ কৰোঁতা, হে ঋতদ্যুম্ন; সত্য উচ্চাৰণ কৰোঁতা, হে সত্যকৰ্মন। শ্রদ্ধা উচ্চাৰণ কৰোঁতা, হে সোম-ৰাজন—ধাত্ৰাৰ দ্বাৰা গঢ়া-সাজোৱা হে সোম, ইন্দ্ৰৰ বাবে চাৰিওফালে বুৰি বুৰি আগবাঢ়ি প্ৰবাহিত হওঁক।

Mantra 5

सत्यमुग्रस्य बृहतः सं स्रवन्ति संस्रवाः । सं यन्ति रसिनो रसाः पुनानो ब्रह्मणा हर इन्द्रायेन्दो परि स्रव ॥

উগ্ৰ, বৃহৎজনৰ সত্য একেলগে ধাৰা ধাৰা হৈ মিলি বয়; ৰসাল সাৰ-ৰসসমূহ একত্ৰ হয়। হে হৰিতবৰ্ণ (সোম), ব্ৰহ্মণাৰ (মন্ত্ৰশক্তিৰে) পবিত্ৰ হৈ ইন্দ্ৰৰ বাবে চাৰিওফালে বয় আৰু আগবাঢ়ি বয়।

Mantra 6

यत्र ब्रह्मा पवमान छन्दस्यां वाचं वदन् । ग्राव्णा सोमे महीयते सोमेनानन्दं जनयन्निन्द्रायेन्दो परि स्रव ॥

য’ত, হে পৱমান, ব্ৰহ্মা-ঋষিয়ে ছন্দোময় বাণী উচ্চাৰে—ত’তেই গ্ৰাৱ্ণা (পেষণ-পাথৰে) সোম মহীয়ান হয়; সোমেৰে আনন্দ জন্মায়। হে ইন্দু, ইন্দ্ৰৰ বাবে চাৰিওফালে বয় আৰু আগবাঢ়ি বয়।

Mantra 7

यत्र ज्योतिरजस्रं यस्मिँल्लोके स्वर्हितम् । तस्मिन्मां धेहि पवमानामृते लोके अक्षित इन्द्रायेन्दो परि स्रव ॥

য’ত অজস্ৰ জ্যোতি আছে, যি লোকত স্বৰ্গীয় সূৰ্য-আলোক স্থাপিত—সেই অমৃত, অক্ষয় লোকত মোক স্থাপন কৰা, হে পৱমান। হে ইন্দু, ইন্দ্ৰৰ বাবে চাৰিওফালে বয় আৰু আগবাঢ়ি বয়।

Mantra 8

यत्र राजा वैवस्वतो यत्रावरोधनं दिवः । यत्रामूर्यह्वतीरापस्तत्र माममृतं कृधीन्द्रायेन्दो परि स्रव ॥

য’ত্ৰ বৈৱস্বত ৰজা আছে, য’ত্ৰ দ্যৌৰ দুৱাৰ-আৱৰোধন (স্বৰ্গৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ) আছে, য’ত্ৰ সেই মহাশক্তিশালী আপঃ (জলসমূহ) আহ্বানকাৰী ৰূপে আছে—তাত মোক অমৃত কৰ। হে ইন্দ্ৰৰ ইন্দু (সোম), ইন্দ্ৰৰ বাবে পৰি স্ৰৱ—চাৰিওফালে আৰু আগবাঢ়ি বৈ।

Mantra 9

यत्रानुकामं चरणं त्रिनाके त्रिदिवे दिवः । लोका यत्र ज्योतिष्मन्तस्तत्र माममृतं कृधीन्द्रायेन्दो परि स्रव ॥

য’ত্ৰ নিজৰ ইচ্ছা অনুসাৰে গতি-চৰণ হয়, ত্ৰিণাকে—ত্ৰি-শিখৰত, দ্যৌৰ ত্ৰিদিৱে—তিনিধৰণ স্বৰ্গত; য’ত্ৰ লোকসমূহ জ্যোতিষ্মন্ত—আলোকময়—তাত মোক অমৃত কৰ। হে ইন্দ্ৰৰ সোম, পৰি স্ৰৱ—চাৰিওফালে আৰু আমাৰ ভিতৰলৈ বৈ আহ।

Mantra 10

यत्र कामा निकामाश्च यत्र ब्रध्नस्य विष्टपम् । स्वधा च यत्र तृप्तिश्च तत्र माममृतं कृधीन्द्रायेन्दो परि स्रव ॥

য’ত্ৰ কামসমূহ নিকাম—সম্পূৰ্ণ ৰূপে সিদ্ধ—হয়, য’ত্ৰ ব্রধ্ন (দীপ্তিমান)ৰ দৃঢ় বিষ্টপ—আসন—আছে; য’ত্ৰ স্বধা আৰু তৃপ্তি—পূৰ্ণ সন্তোষ—বসতি কৰে—তাত মোক অমৃত কৰ। হে ইন্দ্ৰৰ সোম, পৰি স্ৰৱ—চাৰিওফালে আৰু আমাৰ ভিতৰলৈ বৈ আহ।

Mantra 11

यत्रानन्दाश्च मोदाश्च मुदः प्रमुद आसते । कामस्य यत्राप्ताः कामास्तत्र माममृतं कृधीन्द्रायेन्दो परि स्रव ॥

য’ত্ৰ আনন্দ, মোদ, মুদ আৰু প্ৰমুদে আসন লয়; য’ত কামনাৰ সন্ধানে লাভ কৰে প্ৰাপ্ত কামসমূহ—তাত মোক অমৃত কৰ। হে ইন্দ্ৰৰ সোম (ইন্দ্ৰায়েন্দো), আমাৰ চাৰিওফালে আৰু অন্তৰত পৰি স্ৰৱ।