Sukta 3

Mantra 1

अग्निं वो देवमग्निभिः सजोषा यजिष्ठं दूतमध्वरे कृणुध्वम् । यो मर्त्येषु निध्रुविॠतावा तपुर्मूर्धा घृतान्नः पावकः ॥

দেৱ-অগ্নিসকলৰ সৈতে একচিত্তে তোমালোক যজ্ঞত অতি-যজ্য, দূত অগ্নি-দেৱক স্থাপন কৰা। যি মৰ্ত্যলোকত দৃঢ়ভাৱে প্ৰতিষ্ঠিত, ঋত-ধাৰক, তপোময় শিৰযুক্ত, ঘৃত-আহাৰী, পাৱক—সেই অগ্নি।

Mantra 2

प्रोथदश्वो न यवसेऽविष्यन्यदा महः संवरणाद्व्यस्थात् । आदस्य वातो अनु वाति शोचिरध स्म ते व्रजनं कृष्णमस्ति ॥

মহৎ আৱৰণৰ পৰা ওলাই থিয় হ’লে, ঘাঁহ বিচৰা অশ্বৰ দৰে সি উথলি উঠে। তেতিয়া বায়ু তাৰ শিখাৰ পিছে পিছে বয়; আৰু সেয়েহে তোমাৰ চলাৰ পথ ক’লা হয়—অগ্নি য’ত গ’ল, তাত অন্ধকাৰ দগ্ধ হৈ যাত্ৰাৰ চিহ্ন হয়।

Mantra 3

उद्यस्य ते नवजातस्य वृष्णोऽग्ने चरन्त्यजरा इधानाः । अच्छा द्यामरुषो धूम एति सं दूतो अग्न ईयसे हि देवान् ॥

হে অগ্নি, নবজাত বলবান বৃষৰূপ তোমাৰ অজৰ ইন্ধনসমূহ চলি বিস্তাৰিত হয়। তোমাৰ ৰক্তিম ধোঁৱা আকাশলৈ উঠে; দূত ৰূপে তুমি নিশ্চয় দেবতালৈ গমন কৰ, লোকসমূহ একত্ৰ কৰোঁতা হৈ।

Mantra 4

वि यस्य ते पृथिव्यां पाजो अश्रेत्तृषु यदन्ना समवृक्त जम्भैः । सेनेव सृष्टा प्रसितिष्ट एति यवं न दस्म जुह्वा विवेक्षि ॥

পৃথিৱীত তোমাৰ পাজো—শক্তি—বিস্তৃত হৈ আছে; শুকান ঠাইবোৰৰ মাজত থকা আহাৰসমূহ তুমি তোমাৰ জম্ভাই (চোয়ালে) পৰিষ্কাৰ কৰি উলিয়াই দিয়া যেতিয়া। মুক্ত কৰা সেনাৰ দৰে তোমাৰ অগ্ৰগতি আগবাঢ়ে। হে দস্ম (অদ্ভুত) অগ্নি, যজ্ঞ-জিহ্বাৰে তুমি যৱ-শস্য পৃথক কৰি লোৱা—যি আহুতি অগ্নিত গ্ৰহণীয় তাক বিচাৰ কৰি।

Mantra 5

तमिद्दोषा तमुषसि यविष्ठमग्निमत्यं न मर्जयन्त नरः । निशिशाना अतिथिमस्य योनौ दीदाय शोचिराहुतस्य वृष्णः ॥

ৰাতিতো তাকেই, উষাতো তাকেই—সৰ্বকনিষ্ঠ অগ্নিক—মানুহে ঘোঁৰাৰ দৰে মাৰ্জনা কৰি চকচকীয়া কৰে। নিজৰ যোনি (আসন)ত অতিথি-অগ্নিক তীক্ষ্ণ কৰি, আহুতি স্থাপন হ’লে বলৱানজনৰ শোচি (শিখা) দীপ্ত হৈ জ্বলে।

Mantra 6

सुसंदृक्ते स्वनीक प्रतीकं वि यद्रुक्मो न रोचस उपाके । दिवो न ते तन्यतुरेति शुष्मश्चित्रो न सूरः प्रति चक्षि भानुम् ॥

সুন্দৰ দৰ্শনীয় তোমাৰ স্বনীক মুখ-মণ্ডল; ওচৰত তুমি সোনালী অলংকাৰৰ দৰে দীপ্তি ছটিয়াই উঠা। দিৱৰ বজ্ৰধ্বনিৰ দৰে তোমাৰ শুষ্ম (উদ্যম-শক্তি) আগবাঢ়ে; বিচিত্ৰ সূৰ্যৰ দৰে তুমি তোমাৰ ভানু (কিৰণ)ৰে প্ৰতি চক্ষি—পিছলৈ চোৱা—দৰ্শনীয় বস্তুসমূহ আলোকিত কৰো।

Mantra 7

यथा वः स्वाहाग्नये दाशेम परीळाभिर्घृतवद्भिश्च हव्यैः । तेभिर्नो अग्ने अमितैर्महोभिः शतं पूर्भिरायसीभिर्नि पाहि ॥

যেন আমি তোমালোকক ‘স্বাহা’ বুলি অগ্নিদেৱতালৈ পৰিবেষ্টিত প্ৰাৰ্থনা আৰু ঘৃত-সমৃদ্ধ হৱ্যসহ দান কৰোঁ—সেই অমিত মহিমাবোৰে, হে অগ্নি, আমাক ৰক্ষা কৰা; লোহাৰ দৰে দৃঢ় শত দুৰ্গেৰে আমাৰ সত্তাক আৱৰি সুৰক্ষা দিয়া।

Mantra 8

या वा ते सन्ति दाशुषे अधृष्टा गिरो वा याभिर्नृवतीरुरुष्याः । ताभिर्नः सूनो सहसो नि पाहि स्मत्सूरीञ्जरितॄञ्जातवेदः ॥

দাতা-জনৰ বাবে তোমাৰ যি অজেয় উক্তিসমূহ আছে—যি বাক্-শক্তিৰে তুমি নৰবীৰ্য বিস্তাৰ কৰা আৰু সুৰক্ষা দিয়া—সেইবোৰেৰে, হে সহসৰ সুনু, আমাক ৰক্ষা কৰা; হে জাতবেদস, আমাৰ পৰা সূৰিসকলক আৰু জৰিতৃ (স্তোতাসকলক) ৰক্ষা কৰা।

Mantra 9

निर्यत्पूतेव स्वधितिः शुचिर्गात्स्वया कृपा तन्वा रोचमानः । आ यो मात्रोरुशेन्यो जनिष्ट देवयज्याय सुक्रतुः पावकः ॥

যেতিয়া তেওঁ আগবাঢ়ে—শোধিত কুঠাৰৰ দৰে পৱিত্ৰ, নিজে গঢ়া দেহে দীপ্তিমান—দুই মাতৃৰ পৰা জন্ম লোৱা সেই উৰুশেন্য (অতি-আকাঙ্ক্ষিত) জন, দেবযজ্ঞৰ বাবে আগমন কৰে; সু-ক্রতু, পাৱক, স্পষ্ট-জ্বলা।

Mantra 10

एता नो अग्ने सौभगा दिदीह्यपि क्रतुं सुचेतसं वतेम । विश्वा स्तोतृभ्यो गृणते च सन्तु यूयं पात स्वस्तिभिः सदा नः ॥

হে অগ্নি, এই সৌভাগ্যসমূহ আমাৰ বাবে দীপ্ত হওক; আৰু সু-বোধে দীপ্ত ক্ৰতু (দিব্য সংকল্প/প্ৰজ্ঞা) আমি লাভ কৰোঁ। স্তোতা আৰু গায়কসকলৰ বাবে সকলো মঙ্গল বস্তু হৌক; তোমালোক সদায় স্বস্তিৰ সমন্বয়ে আমাক ৰক্ষা কৰা।