Sukta 1

Mantra 1

अबोध्यग्निः समिधा जनानां प्रति धेनुमिवायतीमुषासम् । यह्वा इव प्र वयामुज्जिहानाः प्र भानवः सिस्रते नाकमच्छ ॥

মানুহৰ সমিধা-প্ৰজ্বলনে অগ্নি জাগি উঠিল; দুধ-গাইৰ দৰে দীপ্তিময় উষাৰ মুখামুখি তেওঁ আগবাঢ়ে। যাহ্বা শক্তিৰ দৰে তেওঁ জিহ্বাসমূহ ওপৰলৈ মেলি তোলে; তেওঁৰ ভানুসমূহ আকাশলৈ ধাৱমান হৈ সৰি যায়।

Mantra 2

अबोधि होता यजथाय देवानूर्ध्वो अग्निः सुमनाः प्रातरस्थात् । समिद्धस्य रुशददर्शि पाजो महान्देवस्तमसो निरमोचि ॥

হোতা দেবতাসকলৰ যজ্ঞৰ বাবে জাগি উঠিল; অগ্নি ঊৰ্ধ্ব, সুমন, প্ৰাতঃকালে থিয় হ’ল। সমিদ্ধ জনাৰ ৰুশদ্ পাজঃ দৃষ্টিগোচৰ—মহান সেই দেবতা, যি তমসৰ পৰা মুক্ত হ’ল।

Mantra 3

यदीं गणस्य रशनामजीगः शुचिरङ्क्ते शुचिभिर्गोभिरग्निः । आद्दक्षिणा युज्यते वाजयन्त्युत्तानामूर्ध्वो अधयज्जुहूभिः ॥

যেতিয়া তেওঁ গণৰ ৰশনা (বন্ধনী) কঁপাই তোলে, তেতিয়া অগ্নি—পবিত্ৰ—পবিত্ৰ গোৰশ্মিৰে নিজকে অভিষিক্ত কৰে। তেতিয়া দক্ষিণা জুৱাই দিয়া হয়, বল-সমৃদ্ধি আনিবলৈ; তেওঁ ঊৰ্ধ্ব হৈ, প্ৰসাৰিত শক্তিসমূহক যজ্ঞ-জুহূ (চামুচ) দ্বাৰা ওপৰলৈ দুহে।

Mantra 4

अग्निमच्छा देवयतां मनांसि चक्षूंषीव सूर्ये सं चरन्ति । यदीं सुवाते उषसा विरूपे श्वेतो वाजी जायते अग्रे अह्नाम् ॥

অগ্নিৰ দিশে দেব-অন্বেষী মনসমূহ একেলগে গতি কৰে, যেন চকুৱে সূৰ্যৰ ওপৰত একত্ৰ হয়। যেতিয়া উষসাৰ দুয়ো শক্তি—বিভিন্ন ৰূপৰ—তেওঁক প্ৰসৱ কৰে, তেতিয়া দিনসমূহৰ অগ্ৰভাগত সমৃদ্ধিৰ শ্বেত বাজী জন্ম লয়।

Mantra 5

जनिष्ट हि जेन्यो अग्रे अह्नां हितो हितेष्वरुषो वनेषु । दमेदमे सप्त रत्ना दधानोऽग्निर्होता नि षसादा यजीयान् ॥

কাৰণ তেওঁ—জেন্য, মহৎ—দিনসমূহৰ আৰম্ভণিতে জন্ম লয়; স্থাপিত স্থানসমূহত স্থাপিত, অৰণ্যসমূহত অৰুণ (ৰক্তিম) ৰূপে। ঘৰে ঘৰে সাত ৰত্ন ধৰি, অগ্নি হোতা—অতি যজ্য—বহি পৰিল।

Mantra 6

अग्निर्होता न्यसीदद्यजीयानुपस्थे मातुः सुरभा उ लोके । युवा कविः पुरुनिष्ठ ऋतावा धर्ता कृष्टीनामुत मध्य इद्धः ॥

অগ্নি—হোতা—অতি-যোগ্য—এতিয়া বহিল; মাতৃৰ সুগন্ধিময় কোলাত, তাইৰ লোকত। যুৱ কবি, বহু আসনত সুপ্ৰতিষ্ঠিত, ঋতৰ ধারক; সি জনসমূহৰ আধাৰ, আৰু মধ্যত প্ৰদীপ্ত।

Mantra 7

प्र णु त्यं विप्रमध्वरेषु साधुमग्निं होतारमीळते नमोभिः । आ यस्ततान रोदसी ऋतेन नित्यं मृजन्ति वाजिनं घृतेन ॥

এতিয়া যজ্ঞসমূহত নমস্কাৰে তেওঁলোকে সেই প্ৰেৰিত, সাধু অগ্নি—হোতাক—স্তৱ কৰে; যিজনে ঋতেৰে দ্যৌ-প্ৰিথিৱী বিস্তাৰ কৰিলে। সদায় তেওঁলোকে ঘৃতধাৰাৰে সমৃদ্ধিৰ বাহকক শুচি কৰে।

Mantra 8

मार्जाल्यो मृज्यते स्वे दमूनाः कविप्रशस्तो अतिथिः शिवो नः । सहस्रशृङ्गो वृषभस्तदोजा विश्वाँ अग्ने सहसा प्रास्यन्यान् ॥

মাৰ্জাল্য—শুচিকৰ—নিজ গৃহত শুচি হয়; গৃহস্বামী, কবিসকলে প্ৰশংসিত, আমাৰ শিৱ অতিথি। সহস্ৰশৃঙ্গ বৃষভ, সেই মহাশক্তিসম্পন্ন—হে অগ্নি, তোমাৰ বলৰে আন সকলো (বিৰোধী)ক দূৰলৈ নিক্ষেপ কৰা।

Mantra 9

प्र सद्यो अग्ने अत्येष्यन्यानाविर्यस्मै चारुतमो बभूथ । ईळेन्यो वपुष्यो विभावा प्रियो विशामतिथिर्मानुषीणाम् ॥

হে অগ্নি, তুমি তৎক্ষণাৎ অগ্ৰসৰ হওঁ, অন্য শক্তিসকলক অতিক্ৰম কৰি; যাৰ বাবে তুমি সৰ্বাধিক মনোহৰ আৰু অনুগ্ৰহময় হৈ উঠিছা, তাৰ বাবে তুমি প্ৰকাশিত হওঁ। উপাস্য, সুগঠিত দেহধাৰী, বিস্তৃত দীপ্তিমান—তুমি মানৱ কুলসমূহৰ প্ৰিয় অতিথি; অন্তৰগৃহত প্ৰৱেশ কৰি আত্মাৰ অৰ্পণ জাগ্ৰত কৰ।

Mantra 10

तुभ्यं भरन्ति क्षितयो यविष्ठ बलिमग्ने अन्तित ओत दूरात् । आ भन्दिष्ठस्य सुमतिं चिकिद्धि बृहत्ते अग्ने महि शर्म भद्रम् ॥

হে যৱিষ্ঠ অগ্নি, জনসমূহে তোমালৈ বলি আনে—নিকটৰ পৰা আৰু দূৰৰ পৰাও। অতি দানশীলজনৰ সুমতি আমাৰ ভিতৰত বুজি স্থাপন কৰা; কিয়নো হে অগ্নি, তোমাৰ মহান, বিস্তৃত, কল্যাণময় আশ্ৰয় অতি শুভ ৰক্ষা।

Mantra 11

आद्य रथं भानुमो भानुमन्तमग्ने तिष्ठ यजतेभिः समन्तम् । विद्वान्पथीनामुर्वन्तरिक्षमेह देवान्हविरद्याय वक्षि ॥

হে অগ্নি, আজি কিৰণময় ৰথত আৰোহণ কৰা—কিৰণভৰ্তি সেই ৰথত; যজমানসকলৰ সৈতে চাৰিওফালে বেষ্টিত হৈ স্থিৰ হোৱা। বিস্তৃত অন্তৰিক্ষত পথসমূহ জানি, আজি স্থাপিত হৱিৰ বাবে দেৱতাসকলক ইয়ালৈ আন; আলোকশক্তিসকলক আমাৰ বৰ্তমান কৰ্মলৈ নেতৃত্ব দিয়া।

Mantra 12

अवोचाम कवये मेध्याय वचो वन्दारु वृषभाय वृष्णे । गविष्ठिरो नमसा स्तोममग्नौ दिवीव रुक्ममुरुव्यञ्चमश्रेत् ॥

আমি কৱিৰ বাবে, যজ্ঞোপযোগী মেধাবান শক্তিৰ বাবে, বৃষভ—বলৱান বৃষ্ণৰ বাবে—বন্দনাৰ্হ বাক্য উচ্চাৰিলোঁ। নমস্কাৰে অৰ্পিত স্তোত্ৰ অগ্নিত দিৱ্য আকাশত বিস্তৃত সুৱৰ্ণ জ্যোতিৰ দৰে স্থাপিত হয়; ই উৰুব্যঞ্চ—দূৰলৈ বিস্তাৰিত দীপ্ত ৰূপে উজ্জ্বল হয়।