Sukta 51

Mantra 1

इदमु त्यत्पुरुतमं पुरस्ताज्ज्योतिस्तमसो वयुनावदस्थात् । नूनं दिवो दुहितरो विभातीर्गातुं कृणवन्नुषसो जनाय ॥

ইদানি—অতি-প্রচুর—সেই জ্যোতি, যি পূৰ্বদিশত উদিত হৈছে; তমসাৰ পৰা ঋত-যুক্ত বিবেচনাময় বিধানসহ উঠি দাঁড়াইছে। এতিয়া দ্যৌৰ দুহিতৃ উষাসসকল দীপ্তি বিস্তাৰ কৰি মানুহজনাৰ বাবে গতি-পথ নিৰ্মাণ কৰে।

Mantra 2

अस्थुरु चित्रा उषसः पुरस्तान्मिता इव स्वरवोऽध्वरेषु । व्यू व्रजस्य तमसो द्वारोच्छन्तीरव्रञ्छुचयः पावकाः ॥

চিত্ৰ-দীপ্ত উষাসসকল পূৰ্বদিশত স্থিৰ হৈ দাঁড়াইছে, যেন অধ্বৰ-যজ্ঞত মাপি থোৱা স্বৰধ্বনি। উঠি তেওঁলোকে তমসাময় ব্ৰজৰ দুৱাৰসমূহ বহলকৈ মেলি দিলে; শুচি আৰু পাৱক হৈ দীপ্তিমান, পথ স্পষ্ট কৰি দিলে।

Mantra 3

उच्छन्तीरद्य चितयन्त भोजान्राधोदेयायोषसो मघोनीः । अचित्रे अन्तः पणयः ससन्त्वबुध्यमानास्तमसो विमध्ये ॥

আজি উঠি উদাৰ উষাসসকল ভোজনকাৰীসকলক সজাগ কৰে—আনন্দ-দানৰ বাবে, ধন-দায়িনী মঘোনীসকল। বৰ্ণহীন অন্ধকাৰৰ ভিতৰত পণিসকল থাকক—তমসাৰ মাজমজিয়াত অবোধ, অনুজাগ্ৰত।

Mantra 4

कुवित्स देवीः सनयो नवो वा यामो बभूयादुषसो वो अद्य । येना नवग्वे अङ्गिरे दशग्वे सप्तास्ये रेवती रेवदूष ॥

হে দেৱী উষাসকল, আজি তোমালোকৰ বাবে কিবা নতুন লাভ (সনয়) বা নতুন গতি-পথ (যাম) হ’ব নে? যাৰ দ্বাৰা নৱগ্ব, অঙ্গিৰস, দশগ্ব, সপ্তাস্য—সেই সকলৰ বাবে তোমালোক ধন-ঐশ্বৰ্যসহ উজ্জ্বল হৈ উঠিছিলা, আৰু ধনক প্ৰকাশ কৰিছিলা।

Mantra 5

यूयं हि देवीॠतयुग्भिरश्वैः परिप्रयाथ भुवनानि सद्यः । प्रबोधयन्तीरुषसः ससन्तं द्विपाच्चतुष्पाच्चरथाय जीवम् ॥

কাৰণ হে দেৱীসকল, ঋত-যুগ (ঋতৰ সৈতে জোঁতা) অশ্বসমূহেৰে তোমালোক তৎক্ষণাৎ ভুবনসমূহ পৰিভ্ৰমণ কৰা। হে উষাসকল, নিদ্ৰাৰতক জাগ্ৰত কৰি, তোমালোক দু-পদ আৰু চাৰি-পদ সকলো জীৱক যাত্ৰাৰ বাবে চলমান কৰাঁ।

Mantra 6

क्व स्विदासां कतमा पुराणी यया विधाना विदधुॠभूणाम् । शुभं यच्छुभ्रा उषसश्चरन्ति न वि ज्ञायन्ते सदृशीरजुर्याः ॥

তেওঁলোকৰ মাজত সঁচাকৈ ক’ত আছে সেই প্ৰাচীন গোপন তত্ত্ব—যাৰ দ্বাৰা ঋভুসকলে বিধানসমূহ সুশৃঙ্খল কৰি নিজৰ কৰ্ম গঢ়ি তুলিলে? কিয়নো শুভ্ৰ উষাসকল শুভ সৌন্দৰ্যত আগবাঢ়ে; তথাপি এই অজৰ, একে-ৰূপা দেৱীসকল স্পষ্টকৈ পৃথককৈ চিনা নাযায়—প্ৰতিদিনৰ আগমন একে সত্যৰ নৱ প্ৰকাশ।

Mantra 7

ता घा ता भद्रा उषसः पुरासुरभिष्टिद्युम्ना ऋतजातसत्याः । यास्वीजानः शशमान उक्थैः स्तुवञ्छंसन्द्रविणं सद्य आप ॥

সেই—সেই প্ৰাচীন কল্যাণময় উষাসসকল, বিজয়ী দীপ্তিত ধনী, ঋত-জাত আৰু সত্তাত সত্য। সেই উষাসসকলত যজমান, উক্থ-বচনে উপাসনা কৰি আৰু সাধনা কৰি, স্তৱন-ঘোষণা কৰি, তৎক্ষণাৎ অন্তৰ্ধন (দ্ৰৱিণ) লাভ কৰিলে।

Mantra 8

ता आ चरन्ति समना पुरस्तात्समानतः समना पप्रथानाः । ऋतस्य देवीः सदसो बुधाना गवां न सर्गा उषसो जरन्ते ॥

সেই উষাসসকল আগফালৰ পৰা সুৰত মিলাই চলি আহে; একে ৰূপে, একে বিধানত, একে নিয়মে বিস্তাৰিত। ঋতৰ দেৱীসকল, সদস্‌ (চেতনাৰ আসন)ত জাগ্ৰত হৈ, গৱাম্‌-সৰ্গাৰ দৰে—ৰশ্মিৰ মুক্তি যেন—উষাসসকল ধাৰা হৈ বোৱে, আৰু ৰাত্ৰিৰ বন্ধন ক্ষয় কৰে।

Mantra 9

ता इन्न्वेव समना समानीरमीतवर्णा उषसश्चरन्ति । गूहन्तीरभ्वमसितं रुशद्भिः शुक्रास्तनूभिः शुचयो रुचानाः ॥

এইদৰে সিহঁত চলি থাকে—এক সুৰত, একে একত্বত—অপৰিমেয় বৰ্ণ-শক্তিসম্পন্ন উষাসসকল। ঝলমল দীপ্তিৰে বিশাল কৃষ্ণতা ঢাকি, শুচি আৰু দীপ্তিমান, উজ্জ্বল দেহে ৰুচি বিকিৰণ কৰি, চেতনাক দীপ্তিময় কৰে।

Mantra 10

रयिं दिवो दुहितरो विभातीः प्रजावन्तं यच्छतास्मासु देवीः । स्योनादा वः प्रतिबुध्यमानाः सुवीर्यस्य पतयः स्याम ॥

হে দ্যৌৰ দীপ্ত কন্যাসকল, আমাৰ মাজত প্ৰজাবন্ত ৰয়ি—ফলপ্ৰসূ ধন-সমৃদ্ধি—দান কৰা, হে দেবীসকল। সুখদ আশ্ৰয়স্থানৰ পৰা তোমালোকৰ প্ৰতি জাগ্ৰত হৈ, আমি যেন সুৱীৰ্যৰ (সু-বীৰ্য) অধিপতি হওঁ।

Mantra 11

तद्वो दिवो दुहितरो विभातीरुप ब्रुव उषसो यज्ञकेतुः । वयं स्याम यशसो जनेषु तद्द्यौश्च धत्तां पृथिवी च देवी ॥

হে দ্যৌৰ দীপ্ত কন্যাসকল, হে উষাসকল—যজ্ঞৰ কেতু (চিহ্ন)—এই কথা মই তোমালোকক কওঁ। আমি যেন জনসমূহৰ মাজত যশৰ বাহক হওঁ; দ্যৌ আৰু দেবী পৃথিৱী আমাৰ বাবে সেইটো স্থাপন কৰক।