
Sukta 10.132
Ashvins (with Heaven and Earth as supporting cosmic powers)
এই সৰু সূক্তত অশ্বিনদ্বয়ক দ্ৰুতগামী, উপকাৰী সহায়ক হিচাপে প্ৰশংসা কৰা হৈছে; তেওঁলোকে সত্য যজ্ঞকাৰীক বল দিয়ে। দ্যাউ আৰু পৃথিৱীক সমৰ্থক বিশ্বশক্তি ৰূপে দেখুওৱা হৈছে, যিয়ে উপাসকৰ সমৃদ্ধি বৃদ্ধি কৰে। ইয়াত এক উল্লেখযোগ্য ৰাজ-নৈতিক সুৰো আছে—সৰ্বৰাজা বৰুণক আহ্বান কৰি পাপক সংযমিত কৰা আৰু অন্যায়ৰ অন্ত ঘটাবলৈ কোৱা হৈছে। সূক্তটো শেষত ব্যক্তিগত ‘দুৰ্দশা অতিক্ৰম’ৰ সাক্ষ্যৰে, অশ্বিনদ্বয়ৰ আগবাঢ়ি যোৱা সহায়তাক অনুৰোধ কৰে যাতে তেওঁলোকে গায়কসকলক যন্ত্ৰণাৰ মাজৰ পৰা পাৰ কৰাই নিয়ে।
Mantra 1
ईजानमिद्द्यौर्गूर्तावसुरीजानं भूमिरभि प्रभूषणि । ईजानं देवावश्विनावभि सुम्नैरवर्धताम् ॥
যি সত্য যজমান, তাক সু-সংবদ্ধ ধন-ভাণ্ডাৰে সমৃদ্ধ দ্যৌ (স্বৰ্গ) আৰু আগবঢ়া অলংকাৰে ভূ (পৃথিৱী) বৃদ্ধি কৰে। তাক দেৱ অশ্বিনীদ্বয়ো সুম্ন—মঙ্গলময় সহায়-শক্তিৰে পোষণ কৰক।
Mantra 2
ता वां मित्रावरुणा धारयत्क्षिती सुषुम्नेषितत्वता यजामसि । युवोः क्राणाय सख्यैरभि ष्याम रक्षसः ॥
হে মিত্র-বৰুণ, যি দুয়ো ক্ষিতী (লোকসমূহ) ধাৰণ কৰাঁ, তোমালোকৰ সুষুম্ন—মঙ্গলময় অনুপ্ৰেৰণাৰে আমি পূজা কৰোঁ। তোমালোকৰ সখ্য আৰু বলবর্ধক শক্তিৰে আমি ৰক্ষস্—বিকৃতি আৰু অন্ধকাৰৰ শক্তিসমূহৰ ওপৰত জয়ী হওঁ।
Mantra 3
अधा चिन्नु यद्दिधिषामहे वामभि प्रियं रेक्णः पत्यमानाः । दद्वाँ वा यत्पुष्यति रेक्णः सम्वारन्नकिरस्य मघानि ॥
আৰু যেতিয়া আমি তোমালোকৰ দিশে আমাৰ সত্তা স্থাপন কৰিব খোজোঁ—প্ৰিয় ৰেক্ণ (ধন) বিচাৰি তাৰ অধিপতি হ’বলৈ—তেতিয়া যি দাতা সত্য ধন বৃদ্ধি কৰে, তাৰ মঘ (ঐশ্বৰ্য-দান) কাকেও ৰোধ কৰিব নোৱাৰে।
Mantra 4
असावन्यो असुर सूयत द्यौस्त्वं विश्वेषां वरुणासि राजा । मूर्धा रथस्य चाकन्नैतावतैनसान्तकध्रुक् ॥
সেই অন্য (দৈৱ) শক্তিয়ে জন্ম দিছে, হে অসুৰ; কিন্তু তুমি, বৰুণ, সকলোৰে ৰজা। তুমি বিশ্ব-ৰথৰ মূৰ্ধা (শিৰ); এই পৰিমাণে তুমি পাপৰ দ্বাৰা প্ৰাণ-ভাঙনি কৰা নহয়—বৰং তুমি অন্যায়ৰ অন্তকাৰী ৰূপে স্থিৰ।
Mantra 5
अस्मिन्त्स्वेतच्छकपूत एनो हिते मित्रे निगतान्हन्ति वीरान् । अवोर्वा यद्धात्तनूष्ववः प्रियासु यज्ञियास्वर्वा ॥
এই কথাতেই, হে শুদ্ধজন, এটা দোষ আছে: মিত্ৰক আঁতৰাই থ’লে, বীৰৰ অন্তৰত থকা শক্তিসমূহক ই আঘাত কৰি নিধন কৰে। অথবা—তেওঁ যেন আমাৰ দেহত নিজৰ ৰক্ষা স্থাপন কৰে, যজ্ঞীয়, প্ৰিয় গতি-প্ৰবাহত, দ্ৰুত।
Mantra 6
युवोर्हि मातादितिर्विचेतसा द्यौर्न भूमिः पयसा पुपूतनि । अव प्रिया दिदिष्टन सूरो निनिक्त रश्मिभिः ॥
কাৰণ তোমালোকৰ মাতৃ অদিতি—বিস্তৃত চেতনাসম্পন্না; দ্যৌ আৰু ভূমিৰ দৰে তাই মধুৰ ধাৰাৰে পবিত্ৰ কৰে। প্ৰিয় বৰসমূহ নামাই দিয়া; সূৰ্যৰ দৰে, নিজৰ ৰশ্মিসমূহেৰে আমাক শোধন কৰা।
Mantra 7
युवं ह्यप्नराजावसीदतं तिष्ठद्रथं न धूर्षदं वनर्षदम् । ता नः कणूकयन्तीर्नृमेधस्तत्रे अंहसः सुमेधस्तत्रे अंहसः ॥
তোমালোক দুজনেই নিশ্চয়েই লাভ-সিদ্ধিৰ ৰজা; তোমালোক বহে—এনে এখন ৰথৰ দৰে যি থিয় হৈ অটল, আক্ৰমণ-অসহ্য, সত্তাৰ বন-মাজে অগ্ৰসৰ। তোমালোকৰ অগ্ৰগামী সহায়সমূহে আমাক পাৰ কৰাওক: নৃমেধ দুঃখ-সংকট পাৰ হৈছে; সুমেধ দুঃখ-সংকট পাৰ হৈছে।
It says the true sacrificer is strengthened by Heaven and Earth and helped by the Ashvins, and it prays for protection and a safe crossing beyond distress (aṃhas).
The hymn briefly highlights cosmic and moral order: Varuṇa represents sovereign ṛta and the ending of wrongdoing, complementing the Ashvins’ practical rescue and aid.
It fits best at dawn or in morning offerings, especially when seeking quick help—healing, protection, success in travel or work, and relief from inner or outer troubles.
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.