Sukta 50

Mantra 1

उदु त्यं जातवेदसं देवं वहन्ति केतवः । दृशे विश्वाय सूर्यम् ॥

উদিত হৈ সেই জাতবেদস্—সৰ্বত্ৰ জন্ম-জ্ঞানী—দেৱ সূৰ্যক কেতৱঃ, দীপ্ত কিৰণসমূহে, ওপৰলৈ বহন কৰে; সকলোৰে দৰ্শনৰ বাবে সূৰ্যক প্ৰকাশ কৰে।

Mantra 2

अप त्ये तायवो यथा नक्षत्रा यन्त्यक्तुभिः । सूराय विश्वचक्षसे ॥

যেনেকৈ নক্ষত্ৰসমূহ ৰাত্ৰিৰ সৈতে আঁতৰি যায়, তেনেকৈ অন্ধ তায়ৱঃ—অন্ধকাৰৰ লুটেৰাসকল—পলাই যায়, বিশ্বচক্ষু সূৰ্যৰ সন্মুখত; সত্য-আলোক আহিলে অজ্ঞানতা সৰি যায়।

Mantra 3

अदृश्रमस्य केतवो वि रश्मयो जनाँ अनु । भ्राजन्तो अग्नयो यथा ॥

তোমাৰ কেতৱ—চিহ্ন-জ্যোতি—প্ৰকাশিত হ’ল; তোমাৰ ৰশ্মিসমূহ জনসমূহৰ পিছে পিছে বিস্তাৰিত হয়, অগ্নিসদৃশ দীপ্তিমান। এইদৰে সূৰ্যৰ সত্য-শক্তি মানৱ-জীৱনৰ সকলো গতি-প্ৰবাহত প্ৰৱেশ কৰে।

Mantra 4

तरणिर्विश्वदर्शतो ज्योतिष्कृदसि सूर्य । विश्वमा भासि रोचनम् ॥

হে সূৰ্য, তুমি বিশ্বদৰ্শিত তৰণি—সৰ্বে দেখা পাৰা অতিক্ৰমণকাৰী; তুমি জ্যোতি-কৰ্তা। তুমি সমগ্ৰ ৰোচন—উজ্জ্বল জগত—আলোকিত কৰিছা; সত্য-জ্যোতিয়ে আমাৰ চেতনাৰ সমগ্ৰ ক্ষেত্ৰ গঢ়ি তুলক।

Mantra 5

प्रत्यङ्देवानां विशः प्रत्यङ्ङुदेषि मानुषान् । प्रत्यङ्विश्वं स्वर्दृशे ॥

দেৱসমূহৰ বিশ—সমাবেশ—ৰ ফালে মুখ কৰি, আৰু মানৱৰ ফালে মুখ কৰি, তুমি উদয় হওঁ। সমগ্ৰ বিশ্বৰ ফালে মুখ কৰি, তুমি স্বৰ—পৰম জ্যোতি—ক অন্তৰদৃষ্টিত দৃশ্য কৰাই দিয়া।

Mantra 6

येना पावक चक्षसा भुरण्यन्तं जनाँ अनु । त्वं वरुण पश्यसि ॥

যি পৱিত্ৰ, শোধক দৃষ্টিয়ে তুমি চলমান জনসমূহৰ পিছে পিছে অনুসৰণ কৰোঁৱা, সেই দৃষ্টিৰ দ্বাৰাই হে বৰুণ, তুমি সকলো আৱৰণ ভেদি সকলোকে দেখিছা।

Mantra 7

वि द्यामेषि रजस्पृथ्वहा मिमानो अक्तुभिः । पश्यञ्जन्मानि सूर्य ॥

তুমি আকাশ আৰু মধ্যলোক জুৰি বিস্তৃতভাৱে গতি কৰিছা, ৰাতি-দিনেৰে দিনবোৰ মাপি দিছা; হে সূৰ্য, জন্মসমূহ চাওঁতে চাওঁতে তুমি জ্ঞানলৈ জাগ্ৰত কৰিছা।

Mantra 8

सप्त त्वा हरितो रथे वहन्ति देव सूर्य । शोचिष्केशं विचक्षण ॥

সাত হৰিত শক্তিয়ে তোমাক ৰথত বহন কৰে, হে দেৱ সূৰ্য—জ্যোতিময় কেশধাৰী, সৰ্বদৰ্শী; সিহঁতে আলোকদাতাক আমাৰ দৃষ্টিলৈ আনে।

Mantra 9

अयुक्त सप्त शुन्ध्युवः सूरो रथस्य नप्त्यः । ताभिर्याति स्वयुक्तिभिः ॥

সূৰ্যই সাতটা শোধনকাৰী শক্তিক যুঁজিলে—ৰথৰ সূক্ষ্ম সন্তানসম; সেই স্বয়ং-যুজিত শক্তিসমূহেৰে তেওঁ যাত্ৰা কৰে।

Mantra 10

उद्वयं तमसस्परि ज्योतिष्पश्यन्त उत्तरम् । देवं देवत्रा सूर्यमगन्म ज्योतिरुत्तमम् ॥

আমি অন্ধকাৰৰ ওপৰলৈ উঠিলোঁ, উচ্চতৰ জ্যোতি দেখিলোঁ। দেৱলৈ, দেৱলোকলৈ, সূৰ্যলৈ আমি আহিলোঁ—সৰ্বোত্তম জ্যোতিৰ দিশে।

Mantra 11

उद्यन्नद्य मित्रमह आरोहन्नुत्तरां दिवम् । हृद्रोगं मम सूर्य हरिमाणं च नाशय ॥

আজি উদিত হৈ, হে মিত্ৰ-শক্তিমান, উচ্চতৰ স্বৰ্গলৈ আৰোহণ কৰোঁ। হে সূৰ্য, মোৰ হৃদৰোগ আৰু জীৱনত লেগি থকা হৰিমাণ (হলদীয়া ছাঁ) নাশ কৰা।

Mantra 12

शुकेषु मे हरिमाणं रोपणाकासु दध्मसि । अथो हारिद्रवेषु मे हरिमाणं नि दध्मसि ॥

শুক্ৰবৰ্ণসকলৰ মাজত তুমি মোৰ হৰিমাণ (হলদীয়া দাগ/ৰোগ) স্থাপন কৰিছা; ঔষধি-লতাতো তুমি তাক থৈ দিছা। পুনৰ মোৰ হাৰিদ্ৰবৰ্ণ সত্তাসকলৰ মাজতো তুমি মোৰ হৰিমাণ নিধান কৰিছা—এনেদৰে দোষ-দাগ দেহ-ইন্দ্ৰিয়ৰ পৰা আঁতৰি যায়।

Mantra 13

उदगादयमादित्यो विश्वेन सहसा सह । द्विषन्तं मह्यं रन्धयन्मो अहं द्विषते रधम् ॥

উদিত হ’ল এই আদিত্য, সমগ্ৰ সহস্ৰ শক্তি একেলগে লৈ। মোৰ বাবে বৈৰীজনক দমন কৰক; মই যেন ঘৃণাকাৰীৰ অধীন নোহওঁ।