Sukta 182

Mantra 1

अभूदिदं वयुनमो षु भूषता रथो वृषण्वान्मदता मनीषिणः । धियंजिन्वा धिष्ण्या विश्पलावसू दिवो नपाता सुकृते शुचिव्रता ॥

এই সুবিন্যস্ত বোধ (বয়ুন) উদ্ভৱ হৈছে; এতিয়া তাক অলংকৃত কৰা—হে মনীষিণ (জ্ঞানী) জন, তোমালোকৰ বলৱান ৰথ আনন্দিত হওক। ধী (চিন্তা)ক তীব্ৰ কৰি, হে ধিষ্ণ্য (উজ্জ্বল আসনৰ শক্তি)গণ, হে বিশ্পলাবসু (দূৰ-বিস্তৃত ধনসম্পদধাৰী)গণ, হে দিৱো নপাতা (দ্যৌৰ সন্তান)গণ—শুচিব্ৰত, সুকৃত (সৎকৰ্ম)ৰ বাবে আগমন কৰা।

Mantra 2

इन्द्रतमा हि धिष्ण्या मरुत्तमा दस्रा दंसिष्ठा रथ्या रथीतमा । पूर्णं रथं वहेथे मध्व आचितं तेन दाश्वांसमुप याथो अश्विना ॥

ইন্দ্ৰ-সম শক্তিত সৰ্বাধিক, মৰুত-সম প্ৰেৰণা-শক্তিত সৰ্বাধিক, হে দীপ্তিমান দুজন; আশ্চৰ্য-কর্মকাৰী, কৰ্মত সৰ্বাধিক নিপুণ, ৰথ-বিদ্যাত শ্ৰেষ্ঠ আৰু ৰথ-অধিপতিত সৰ্বোত্তম—হে অশ্বিনৌ, তোমালোকে মধুৰস-আনন্দেৰে আচিত পূৰ্ণ ৰথ বহন কৰাঁ। সেই ৰথেৰে দানশীল দাশ্বান্সৰ ওচৰলৈ আহাঁ, হে অশ্বিনৌ।

Mantra 3

किमत्र दस्रा कृणुथः किमासाथे जनो यः कश्चिदहविर्महीयते । अति क्रमिष्टं जुरतं पणेरसुं ज्योतिर्विप्राय कृणुतं वचस्यवे ॥

হে দস্ৰা (আশ্চৰ্য-কর্মকাৰী) অশ্বিনৌ, ইয়াত তোমালোকে কি কৰিবা? কি লাভ কৰিবা, যেতিয়া কোনো মানুহ হৱিৰ (অৰ্পণ) নকৰাকৈ মহিমা বিচাৰে? অন্ধকাৰ-ব্যৱসায়ী পণিৰ প্ৰাণশ্বাস অতিক্ৰম কৰি ক্ষয় কৰাঁ; ঋষি-বিপ্ৰৰ বাবে, সত্য-বচন ক’বলৈ ইচ্ছুকজনৰ বাবে, জ্যোতি (আলোক) সৃষ্টি কৰাঁ।

Mantra 4

जम्भयतमभितो रायतः शुनो हतं मृधो विदथुस्तान्यश्विना । वाचंवाचं जरितू रत्निनीं कृतमुभा शंसं नासत्यावतं मम ॥

হে অশ্বিনৌ, আমাৰ ওপৰত দৌৰি অহা বৈৰী শক্তিসমূহক চাৰিওফালে ঠেলি পিছুৱাই চেপি চুৰমাৰ কৰাঁ; বিবাদৰ কুকুৰটোক আঘাত কৰি নিধন কৰাঁ—এইবোৰ তোমালোকৰ পৰিচিত কীৰ্তি। গায়কৰ প্ৰতিটো বাক্যক ৰত্ন-বাহক কৰি দিয়া; হে নাসত্যদ্বয়, মোৰ উভয় শংসা (স্তৱ) আৰু সত্য-প্ৰতিষ্ঠা (দৃঢ় স্বীকৃতি) পোষণ কৰাঁ।

Mantra 5

युवमेतं चक्रथुः सिन्धुषु प्लवमात्मन्वन्तं पक्षिणं तौग्र्याय कम् । येन देवत्रा मनसा निरूहथुः सुपप्तनी पेतथुः क्षोदसो महः ॥

হে অশ্বিনদ্বয়, তোমালোকেই তৌগ্র্যৰ পুত্ৰৰ বাবে নদীসমূহৰ মাজত আত্মবলে স্থিত এক ‘প্লৱ’—পাখিযুক্ত বাহক—নিৰ্মাণ কৰিলে। যাৰ দ্বাৰা দেবমুখী মন লৈ তোমালোকেই তাক উদ্ধাৰ কৰি ওপৰলৈ তুলিলে; সুপক্ষী হৈ তাক মহা-ক্ষোদসৰ (প্ৰবল উথল-পাথল) পাৰলৈ পাৰ কৰালে।

Mantra 6

अवविद्धं तौग्र्यमप्स्वन्तरनारम्भणे तमसि प्रविद्धम् । चतस्रो नावो जठलस्य जुष्टा उदश्विभ्यामिषिताः पारयन्ति ॥

জলৰ ভিতৰত তৌগ্র্যক তললৈ পেলাই দিয়া হৈছিল—আধাৰ নথকা অন্ধকাৰত ডুবি গৈছিল। জঠলাৰ প্ৰিয় চাৰিখন নাও, অশ্বিনদ্বয়ৰ প্ৰেৰণা-চালিত হৈ, তাক পাৰ কৰাই নিয়ে।

Mantra 7

कः स्विद्वृक्षो निःष्ठितो मध्ये अर्णसो यं तौग्र्यो नाधितः पर्यषस्वजत् । पर्णा मृगस्य पतरोरिवारभ उदश्विना ऊहथुः श्रोमताय कम् ॥

বন্যাৰ মাজত থিয় হৈ থকা সেই গছটো কোনটো আছিল, যাক দুখীয়া তৌগ্র্যই আঁকোৱালি ধৰিছিল? যেন উৰা মৃগ-পক্ষীৰ দুটা পাখি আঁকোৱালি ধৰে, তেনেকৈ, হে অশ্বিনদ্বয়, তোমালোকেই তাক উদ্ধাৰৰ বাবে ওপৰলৈ তুলি বাহিৰলৈ বহন কৰিলে।

Mantra 8

तद्वां नरा नासत्यावनु ष्याद्यद्वां मानास उचथमवोचन् । अस्मादद्य सदसः सोम्यादा विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥

হে নৰা, হে নাসত্যদ্বয়, তোমালোকৰ বাবে সেই কথাই সত্য হওক—যি তোমালোকৰ দ্বিবিধ সহায়ৰ বিষয়ে জ্ঞানীসকলে উচ্চাৰণ কৰিছে। আজি এই সোম্য আসন (সদস)ৰ পৰা আমি কাম্য পোষণ আৰু বিজয়ী অতিক্ৰম লাভ কৰোঁ—দীৰ্ঘস্থায়ী দানসহ।