
Sukta 1.183
Aśvinau
এই সৰু অশ্বিন-স্তোত্ৰত কবিয়ে যমজ দিৱ্য চিকিৎসক অশ্বিনদ্বয়ক আহ্বান কৰে—চিন্তাৰ দৰে দ্ৰুত তেওঁলোকৰ আশ্চৰ্য ৰথ জোঁতাই, যজমানৰ সুসজ্জিত গৃহলৈ নিৰাপদে আহিবলৈ। পথত ৰক্ষাৰ বাবে প্ৰাৰ্থনা কৰে, তেওঁলোকৰ নিৰ্ধাৰিত ভাগ অৰ্ঘ্য ৰূপে আগবঢ়ায়, আৰু তেওঁলোকৰ সহায়ত অন্ধকাৰৰ পৰা দূৰৰ পাৰলৈ গমনক উদযাপন কৰে—পোষণ, বাধা দূৰ কৰা, আৰু শীঘ্ৰ দানকাৰী শক্তি লাভৰ কামনাৰে।
Mantra 1
तं युञ्जाथां मनसो यो जवीयान्त्रिवन्धुरो वृषणा यस्त्रिचक्रः । येनोपयाथः सुकृतो दुरोणं त्रिधातुना पतथो विर्न पर्णैः ॥
হে বৃষণদ্বয়, মনতকৈও অধিক বেগৱান, ত্ৰিবন্ধুৰ (তিন আসনযুক্ত) ত্ৰিচক্ৰ ৰথখন তোমালোক জুৱাই দিয়া। যাৰ দ্বাৰা তোমালোক সুকৃত, সু-নির্মিত গৃহলৈ আহা; ত্ৰিধাতুনা (তিন ভিত্তি/ধাতু)যুক্ত সেই ৰথে তোমালোকক পাখিযুক্ত পক্ষীৰ দৰে উৰি লৈ যায়।
Mantra 2
सुवृद्रथो वर्तते यन्नभि क्षां यत्तिष्ठथः क्रतुमन्तानु पृक्षे । वपुर्वपुष्या सचतामियं गीर्दिवो दुहित्रोषसा सचेथे ॥
তোমালোকৰ সু-ঘূৰ্ণনশীল ৰথ পৃথিৱীৰ ওপৰে চলি থাকে। যেতিয়া তোমালোক স্থিৰ হৈ দাঁড়াও, হে সংকল্পবানদ্বয়, তেতিয়া সিঞ্চন আৰু বৃদ্ধি অনুসৰণ কৰাঁ। এই গীত তোমালোকৰ সৌন্দৰ্যৰ সৈতে যুক্ত হওক; হে উষা, দ্যৌৰ দুহিতা, তুমিও তেওঁলোকৰ সৈতে সঙ্গ দিয়া।
Mantra 3
आ तिष्ठतं सुवृतं यो रथो वामनु व्रतानि वर्तते हविष्मान् । येन नरा नासत्येषयध्यै वर्तिर्याथस्तनयाय त्मने च ॥
আহা, সুপথে চালিত সেই সু-নিয়ন্ত্রিত ৰথত উঠা—যি তোমালোকৰ ব্ৰত-নিয়ম অনুসৰি চলে, আৰু হৱিষ্-বলত সমৃদ্ধ। সেই ৰথেৰে, হে নৰ-বীৰ, হে নাসত্যদ্বয়, তোমালোক প্ৰেৰণাক জাগ্ৰত কৰিবলৈ যায়—সত্তাৰ সন্তানৰ বাবে আৰু অন্তৰাত্মাৰ বাবেও ঘূৰ্ণায়মান পথ আনোতা।
Mantra 4
मा वां वृको मा वृकीरा दधर्षीन्मा परि वर्क्तमुत माति धक्तम् । अयं वां भागो निहित इयं गीर्दस्राविमे वां निधयो मधूनाम् ॥
তোমালোকক নেকি বাঘে, নেকি বাঘিনীসকলে আক্রমণ নকৰক; কেও যেন চাৰিওফালে ঘেৰাও নকৰে, নতুবা পিছে ধৰি জ্বলাই নেদিয়ক। এইয়া তোমালোকৰ ভাগ—ইয়াত থোৱা আছে; এইয়া গীত—হে দস্ৰা (অদ্ভুত) দ্বয়; এইবোৰ তোমালোকৰ মধুৰতাৰ সঞ্চিত নিধি।
Mantra 5
युवां गोतमः पुरुमीळ्हो अत्रिर्दस्रा हवतेऽवसे हविष्मान् । दिशं न दिष्टामृजूयेव यन्ता मे हवं नासत्योप यातम् ॥
গোতমে, বহুপূজিত অত্রিয়ে—হে দস্ৰা (অদ্ভুত) দ্বয়—হৱিষ্-বলসহ সহায়ৰ বাবে তোমালোকক আহ্বান কৰে। যেন সোজাকৈ লক্ষ্য কৰা দিশলৈ যোৱা হয়, তেনেকৈ মোৰ আহ্বানলৈ আহা; হে নাসত্যদ্বয়, ওচৰলৈ আগবাঢ়ি আহা।
Mantra 6
अतारिष्म तमसस्पारमस्य प्रति वां स्तोमो अश्विनावधायि । एह यातं पथिभिर्देवयानैर्विद्यामेषं वृजनं जीरदानुम् ॥
এতিয়া আমি এই তমসাৰ পাৰলৈ পাৰ হৈছোঁ; হে অশ্বিনদ্বয়, তোমালোকৰ প্ৰতি এই স্তোত্ৰ স্থাপন কৰা হ’ল। দেৱযান পথসমূহেৰে ইয়ালৈ আহাঁ, যাতে আমি ঐষ-প্ৰেৰণা, পূৰ্ণতাৰ উদ্যম, বাধা-অৱৰোধৰ নিৰ্মল উন্মোচন, আৰু শীঘ্ৰ-দানশক্তিক জানিব পাৰোঁ।
The Aśvins are twin Vedic gods known for swift help, healing, and rescue. The hymn calls them to arrive quickly in their chariot and bless the worshiper with safety and vitality.
It means moving from a state of danger, confusion, or hardship into safety and clarity. The poet credits the Aśvins for enabling this passage and then asks for continued support and strength.
It fits best at dawn in morning recitations or offerings, especially where Aśvin praise is customary. The worshiper invites the twins, offers their portion, asks for protection, and seeks nourishment and obstacle-removal.
Read Rig Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.