Sukta 11

Mantra 1

इन्द्रं विश्वा अवीवृधन्त्समुद्रव्यचसं गिरः । रथीतमं रथीनां वाजानां सत्पतिं पतिम् ॥

সমুদ্ৰবিস্তৃত স্বৰূপে ব্যাপ্ত ইন্দ্ৰক বিশ্ববিস্তৃত গীত-বাণীসমূহে বৃদ্ধি কৰিলে। ৰথীসকলৰ মাজত সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ৰথী, বীৰ্য-সমৃদ্ধিৰ অধিপতি, সত্যবানসকলৰ নেতা-স্বামী—সেই প্ৰভু।

Mantra 2

सख्ये त इन्द्र वाजिनो मा भेम शवसस्पते । त्वामभि प्र णोनुमो जेतारमपराजितम् ॥

হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ সখ্যত বল-সমৃদ্ধি-অন্বেষী আমি ভয় নকৰোঁ, হে শৱসৰ অধিপতি। তোমালৈ আমি আহ্বান কৰি আগবাঢ়োঁ—অপৰাজিত জয়ীক, জয়কৰ্তাক।

Mantra 3

पूर्वीरिन्द्रस्य रातयो न वि दस्यन्त्यूतयः । यदी वाजस्य गोमतः स्तोतृभ्यो मंहते मघम् ॥

ইন্দ্ৰৰ প্ৰাচীন দানসমূহ আৰু তেওঁৰ সহায় কেতিয়াও ব্যৰ্থ নহয়। যেতিয়া তেওঁ স্তোতাসকলক মহৎ দান প্ৰদান কৰে, সেয়া ৰশ্মিময় ‘গোমৎ’ বল-সমৃদ্ধি—জ্ঞান-গাভীৰে সমৃদ্ধ।

Mantra 4

पुरां भिन्दुर्युवा कविरमितौजा अजायत । इन्द्रो विश्वस्य कर्मणो धर्ता वज्री पुरुष्टुतः ॥

দুৰ্গ-নগৰ ভাঙোতা, যুৱ ঋষি, অপৰিমেয় তেজেৰে জন্মিল—ইন্দ্ৰ; সৰ্ব কৰ্মৰ ধাৰক, বজ্ৰধাৰী, বহুজনৰ স্তুতিত প্ৰশংসিত।

Mantra 5

त्वं वलस्य गोमतोऽपावरद्रिवो बिलम् । त्वां देवा अबिभ्युषस्तुज्यमानास आविषुः ॥

হে অদ্ৰিবো (শিলাধাৰী), তুমি গোমত্‌ বলৰ গুহা-বিল মুকলি কৰিলা। ভীত আৰু পীড়িত দেৱসকলে তোমাক প্ৰকাশলৈ আনিলে।

Mantra 6

तवाहं शूर रातिभिः प्रत्यायं सिन्धुमावदन् । उपातिष्ठन्त गिर्वणो विदुष्टे तस्य कारवः ॥

হে শূৰ, তোমাৰ দান-ৰাতিভিৰে মই পুনৰ স্ৰোতস্বিনী সিন্ধুৰ ফালে ঘূৰি আহি তাক ঘোষণা কৰিলোঁ। হে গিৰ্বণ, স্তোতাসকলে তোমাৰ ওচৰত থিয় দিলে; কাৰণ কৰ্ম-কাৰৱসকলে তোমাৰ সেই শক্তি জানে।

Mantra 7

मायाभिरिन्द्र मायिनं त्वं शुष्णमवातिरः । विदुष्टे तस्य मेधिरास्तेषां श्रवांस्युत्तिर ॥

হে ইন্দ্ৰ, তোমাৰ মায়া-শক্তিৰে তুমি মায়াবী শুষ্ণক অৱনত কৰিলে। জ্ঞানীসকলে তোমাৰ সেই কৰ্ম জানে; তেওঁলোকৰ শ্ৰৱণ-শক্তি জাগ্ৰত কৰ—তেওঁলোকৰ প্ৰেৰিত কীৰ্তি আৰু গ্ৰহণক্ষমতা উচ্ছ্বসিত কৰ।

Mantra 8

इन्द्रमीशानमोजसाभि स्तोमा अनूषत । सहस्रं यस्य रातय उत वा सन्ति भूयसीः ॥

বল-শক্তিৰ অধিপতি ইন্দ্ৰক উদ্দেশি স্তোত্ৰসমূহ ধ্বনিত হ’ল। সহস্ৰ তেওঁৰ দান; আৰু সেয়া অধিকো—কাৰণ তেওঁৰ অনুগ্ৰহ গণনাৰ অতীতভাৱে উথলি উঠে।