মন্দোদৰী in the Ramcharitmanas

তেওঁলোকক বৰ দি ব্ৰহ্মা গুচি গ'ল, আৰু তেওঁলোক আনন্দিত হৈ নিজ নিজ ঘৰলৈ উভতি আহিল। ময়ৰ জীয়াই মন্দোদৰী নামে, পৰম সুন্দৰী, নাৰীসকলৰ ভিতৰত শ্ৰেষ্ঠ। সেই ময়ে তেওঁক লৈ আহি ৰাৱণক দিলে, জানি যে তেওঁ জাতুধানসকলৰ অধিপতি হ'ব। উত্তম পত্নী পাই তেওঁ…

গছৰ পাতৰ মাজত লুকাই ৰ'ল, ভাবিল, "ভায়, মই কি কৰোঁ?" সেই সময়ত ৰাৱণ তাত আহিল, লগত বহু নাৰী সুসজ্জিত কৰি। দুষ্টে বহু উপায়ে সীতাক বুজাইল, সাম, দান, ভয়, ভেদ দেখুৱাইল। ৰাৱণে ক'ল, "শুন, সুমুখি সুচেতী, মন্দোদৰী আদি সকলো ৰাণী, মই প্ৰতিজ্ঞা কৰোঁ…

সীতা, তুমি মোৰ অপমান কৰিছা। মই মোৰ ধাৰালো তৰোৱালেৰে তোমাৰ মস্তক কাটি পেলাম। নহ'লে, সুমুখী, এই মুহূৰ্ততে মোৰ কথা মানা; তেনে নহ'লে তোমাৰ প্ৰাণহানি হ'ব। সীতাই ক'লে: হে দশকণ্ঠ, মোৰ প্ৰভুৰ বাহু নীলকমলৰ মালাৰ দৰে সুন্দৰ আৰু হাতীৰ শুঁড়ৰ দৰে…

তাত লংকাত নিশাচৰসকল ভয়ত বাস কৰে, যি কপিয়ে নগৰ দাহি গৈছে তেতিয়াৰে পৰা। নিজ নিজ ঘৰত সকলোৱে বিচাৰ কৰে, নিশাচৰ কুলৰ কোনো উদ্ধাৰ নাই। যাৰ দূতৰ বল বৰ্ণনা কৰিব নোৱাৰি, তেওঁ নিজে আহিলে নগৰৰ কি ভলাই হ'ব? গুপ্তচৰৰ ওচৰত নগৰবাসীৰ বাক্য শুনি…

ৰামৰ বাণ সাপৰ দলৰ নিচিনা আৰু ৰাক্ষসৰ দল ভেকুলাৰ নিচিনা। যতক্ষণ নহঠকে গিলি নাখায়, ততক্ষণ চেষ্টা কৰা, একগুঁয়েমি ত্যাগ কৰা।

অহংকাৰে জগতবিখ্যাত দুষ্ট ৰাৱণে নিজ কাণেৰে তাইৰ কথা শুনি হাঁহি উঠিল। নাৰীৰ স্বভাৱ সঁচাই ভীৰু, মংগলময় সময়তো তাইৰ মন অত্যন্ত ভীত থাকে। যদি বান্দৰৰ সেনা আহে, তেন্তে দুৰ্ভগীয়া ৰাক্ষসসকলে তেওঁলোকক জীৱন্ত খাই পেলাব। যাৰ ভয়ত লোকপালসকল কম্পিত…

নিজৰ বিহ্বলতা ভাবি ৰাৱণে হাঁহি উঠি নিজ প্ৰাসাদলৈ গ'ল, হৃদয় ভয় আৰু বিভ্ৰমেৰে ভৰা। মন্দোদৰীয়ে শুনিলে প্ৰভু আহিছে, আৰু তেওঁ ক্ৰীড়াৰ দৰে সাগৰত সেতুবন্ধন কৰিছে। স্বামীৰ হাত ধৰি নিজ কক্ষলৈ লৈ গৈ অতি মনোহৰ বাণীত ক'লে। তেওঁৰ চৰণত মস্তক নত কৰি…

জানকীক ৰামৰ হাতত সঁপি দি তেওঁৰ কমলপদত মাথ নত কৰা। তাৰপিছত ৰাজ্য পুত্ৰক অৰ্পণ কৰি বনলৈ গৈ ৰঘুনাথৰ ভজন কৰা।

নাথ, দীনদয়াল ৰঘুৰাজ ৰাম; বাঘৰ মুখোমুখি গ'লেও তাক নাখায়। যি কৰা উচিত আছিল সেই সব তুমি কৰি সমাপ্ত কৰিছা; তুমি দেৱ, অসুৰ আৰু চৰাচৰ সব জয় কৰিছা। সন্তসকল এই নীতি কয়, হে দশানন: জীৱনৰ চতুৰ্থ অৱস্থাত ৰজা বনলৈ যাব। তাত, প্ৰভু, তেওঁৰ ভজন কৰা, যি…

এই কথা কৈ চকুত অশ্ৰু ভৰাই, কম্পিত দেহেৰে পদ ধৰি ক'লে - "হে নাথ, ৰঘুনাথক ভজ কৰা, যেন মোৰ বিবাহিত অৱস্থা অচল থাকে।"

তেতিয়া ৰাৱণে মায়াৰ কন্যাক তুলি থিয় কৰালে, আৰু দুষ্টই নিজৰ প্ৰভুত্ব লৈ ক'ব ধৰিলে। "শুনা প্ৰিয়া, তুমি বৃথাই ভয় কৰিছ। জগতৰ যোদ্ধাসকলৰ ভিতৰত কোন মোৰ সমান? বৰুণ, কুবেৰ, বায়ু, যম আৰু কাল, সকলো দিকপালক মই বাহুবলেৰে জয় কৰিছোঁ। দেৱ, দানৱ আৰু…

চোৱা বিভীষণ, দক্ষিণ দিশালৈ: ঘন ক'লা বৰল জমা হৈছে, আৰু বিজুলী তাত খেলি আছে। ভয়ংকৰ বৰলটোৱে মিঠাকৈ গৰজি আছে। বৰষুণ হ'ব নে কঠিন শিলাবৃষ্টি? বিভীষণে ক'লে, "শুনা কৃপালু প্ৰভু: এইটো বিজুলী নহয়, বৰলৰ শাৰীও নহয়। লংকাৰ শিখৰত এটা প্ৰাসাদ আছে, তাত…

পৃথিৱীৰ কম্পন নাই, বায়ুৰো বিশেষত্ব নাই, চকুৱে কোনো অস্ত্ৰ বা শস্ত্ৰ দেখা নাই। সকলোৱে নিজ নিজ হৃদয়ত চিন্তা কৰিলে: এই অশুভ লক্ষণ ভয়ংকৰ আৰু অত্যন্ত ভাৰী হৈছে। দশমুখে দেখিলে যে সভা ভয় পাইছে, হাঁহি কৌশলেৰে কথা ক'লে। মূৰ পৰিলোও সদায় মোৰ শুভ…

ৰঘুবংশৰ মণি বিশ্বৰূপ, মোৰ কথা বিশ্বাস কৰা। যাৰ প্ৰতিটো অঙ্গত অঙ্গত বেদে লোকৰ কল্পনা কৰে।

তেওঁৰ পদ পাতাল, শিৰ ব্ৰহ্মাৰ ধাম, আৰু অন্য লোকসমূহে তেওঁৰ বিভিন্ন অঙ্গত বিশ্ৰাম পায়। তেওঁৰ ভ্ৰুৰ ক্ৰীড়া ভয়ংকৰ কাল, নয়ন সূৰ্য, আৰু কেশ মেঘৰ মালা। যাৰ নাসিকা অশ্বিনীকুমাৰ, আৰু তেওঁৰ নেত্ৰৰ অগণিত পলক হ'ল ৰাতি আৰু দিন। বেদে বৰ্ণনা কৰে যে…

অহংকাৰ হ'ল শিৱ, বুদ্ধি হ'ল ব্ৰহ্মা, মন হ'ল চন্দ্ৰ, আৰু চিত্ত হ'ল মহৎ তত্ত্ব। মনুষ্যৰূপে অৱতীৰ্ণ হৈ সচৰাচৰ সকলোৰে ৰূপ, এই ৰাম ভগৱান। এইদৰে বিবেচনা কৰি শুনা, প্ৰাণপতি: প্ৰভুৰ লগত শত্ৰুতা ত্যাগ কৰা, ৰঘুবীৰৰ চৰণত প্ৰেম কৰা, যেন মোৰ বৈবাহিক সুখ…

স্ত্ৰীৰ কথা শুনি তেওঁ হাঁহিলে। হায়, মোহৰ মহিমা কিমান বলবান! স্ত্ৰীৰ স্বভাৱ সত্য সকলোৱে কয়, যে আঠটা দোষ সদা তাইৰ হৃদয়ত থাকে। ঔদ্ধত্য, মিথ্যা, চঞ্চলতা, ছলনা, ভয়, অবিবেক, অশৌচ আৰু নিৰ্দয়তা। তুমি শত্ৰুৰ সকলো ৰূপ বৰ্ণনা কৰিছা, আৰু অতিশয়…

শত্ৰুৰ বল পিষ্ট কৰি বালিৰ পুত্ৰ অংগদ, যি বলৰ পুঞ্জ, আনন্দিত হ'ল; তেওঁৰ দেহ ৰোমাঞ্চিত হ'ল, চকুত জল আহিল, আৰু তেওঁ ৰামৰ পদ্মপদ ধৰি ল'লে। সন্ধিয়া বুজি দশকন্ধৰ বিলাপ কৰি নিজৰ ভৱনলৈ গ'ল। তাৰ পিছত মন্দোদৰীয়ে পুনৰ ৰাৱণক বুজাই ক'লে।

স্বামী, মনে ভাবি এই কুবুদ্ধি পৰিত্যাগ কৰা। ৰঘুপতিৰ সৈতে যুদ্ধ তোমাক শোভা নহয়। ৰামৰ অনুজে এক সৰু ৰেখা টানিছিল, সেয়ো তুমি পাৰ হ'ব নোৱাৰিলা, এনে তোমাৰ পুৰুষত্ব! প্ৰিয়, যাৰ দূতে এনে কাৰ্য কৰিছে, তেওঁক কি তুমি যুদ্ধত জয় কৰিব? কৌতুকেৰে…

যিয়ে বিৰাধ, খৰ আৰু দূষণক বধ কৰিছে, কবন্ধক যেন খেলা কৰি হত্যা কৰিছে, আৰু একটি তীৰেৰে বালিক বধ কৰিছে, হে দশমুখ, তেওঁকেই ৰাম বুলি জানিব।