Character · Mahabharata
দৈৱকী in the Mahabharata
देवकीNamed in 37 verses
In this book
- Named as
- Devakī, Sātvatī
- Places
- Kurukshetra, Dvaraka
Key chapters
The chapters where দৈৱকী matters most.
Gifts prescribed according to lunar mansions and yogas
Royal householder-receiver who queries and preserves the…
Śaineya-Bhūriśravas: Genealogy, Svayaṃvara Contest, and the Maheśvara Boon
Svayaṃvara prize whose selection becomes the catalyst for…
Kṛṣṇasya Dvārakā-praveśaḥ: Krishna’s Return to Dvārakā and the Raivataka Festival
Maternal presence emphasizing relief, affection, and the cost…
Every verse that names দৈৱকী
37 verses
- 1.57.83
লোকসমূহৰ অনুগ্ৰহৰ বাবে, জগতৰ দ্বাৰা নমস্কৃত বিষ্ণু, বসুদেৱৰ পৰা দেবকীৰ গৰ্ভত মহাযশস্বী ৰূপে প্ৰাদুৰ্ভূত হ’ল।
- 1.181.29
অথবা দেবকীপুত্ৰ কৃষ্ণ, বা শত্রুদমন ফল্গুন (অর্জুন) ব্যতীত আন কোনে? আৰু ৰণত দুঃশাসন নহয়—দুৰ্যোধনৰ সৈতে প্ৰতিযুদ্ধ কৰিবলৈ সক্ষম কোন?
- 1.189.31
আৰু হৰিয়ে দুটা কেশ উপড়ি ল’লে—এটা শুভ্ৰ, আনটো কৃষ্ণ। সেই দুটা কেশ যদুকুলৰ দুগৰাকী নাৰী, ৰোহিণী আৰু দেবকীৰ গৰ্ভত প্ৰৱেশ কৰিলে। তাত এজন বালদেৱ হ’ল, আৰু দ্বিতীয়জন কেশৱ কৃষ্ণ ৰূপে প্ৰকাশ পালে।
- 2.22.56
তেতিয়া ভগৱান কৃষ্ণ, দেবকীনন্দন, প্ৰস্থান কৰাৰ পাছত, অতি বিস্তৃত জয় লাভ কৰি, তেতিয়াই তেওঁ ৰজাসকলক অভয়—নিরাপত্তা—দান কৰিলে।
- 2.35.8
আৰু এই ৰজাসকলৰ সভাত মই এনে এজনো ভূমিপাল নেদেখোঁ, যি সাত্বতীৰ পুত্ৰ কৃষ্ণৰ তেজে যুদ্ধে অজিত হৈ ৰৈছে।
- 3.181.3
আমাৰ মতে আপুনি সেৱাৰ যোগ্য আৰু উপাসনাৰ যোগ্য, যাক আমি বহুদিন ধৰি কামনা কৰি আহিছিলোঁ। আৰু এই দেৱকীপুত্ৰও আমাক চাবলৈ আহি উপস্থিত হৈছে।
- 3.191.28
তেতিয়া তেওঁ সিহঁতক ক’লে: “দেৱকীৰ পুত্ৰ কৃষ্ণে নৰকসম অৱস্থাত ডুবি থকা ৰাজর্ষি নৃগক সেই দুঃসহ সংকটৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰি পুনৰ স্বৰ্গলৈ প্ৰতিষ্ঠা কৰা নাছিল নে?”
- 5.123.16
জামদগ্ন্য (পৰশুৰাম) যিদৰে কৈছে, অৰ্জুন তাতকৈও শ্ৰেষ্ঠ। আৰু দেবকীপুত্ৰ কৃষ্ণ সঁচাকৈয়ে ভয়ংকৰ পৰাক্ৰমী—দেৱসকলৰ বাবেও সহ্য কৰাটো দুঃসাধ্য।
- 6.55.40
সেই সেনা ভাঙি পৰি থকা দেখি, দেবকীনন্দন কৃষ্ণে উত্তম ৰথখন স্থিৰ কৰি ভীষণ পৰ্থ অৰ্জুনক সম্বোধন কৰি ক’লে।
- 7.28.4
তাৰ পাছত, সম্পূৰ্ণ টানি ধৰা ধনুৰ পৰা নিক্ষিপ্ত লৌহ বাণেৰে—সোণালী পাখিযুক্ত আৰু শিলাৰে তীক্ষ্ণ কৰা—সেইয়ে দেৱকীপুত্ৰ (কৃষ্ণ)ক বিদ্ধ কৰিলে।
- 7.28.5
সেই বাণবোৰ অগ্নিস্পৰ্শে তীক্ষ্ণ যেন; ভগদত্তে প্ৰেৰিত হৈ সিহঁতে দেৱকীৰ পুত্ৰক ভেদ কৰি তাৰ পাছত ভূমিত পতিত হ’ল।
- 7.119.9
ঠিক সেই সময়তে, হে ৰাজন, মহাত্মা দেবকৰ কন্যাৰ স্বয়ংবৰত—য’ত সকলো ক্ষত্ৰিয় বংশৰ সমাবেশ হৈছিল—
- 7.119.10
তাত শিনীয়ে বসুদেৱাৰ্থে দেৱী দেবকীক লাভ কৰিলে। সকলো ৰজাক পৰাজিত কৰি তেওঁ তাইক ৰথত আৰোহণ কৰালে।
- 7.119.11
শিনীৰ ৰথত আৰূঢ়া দেবকীক দেখি, মহাতেজস্বী পুৰুষশ্ৰেষ্ঠ সোমদত্তে, হে নৃপ, ই কথা সহ্য নকৰিলে আৰু শিনীৰ ওপৰত ক্ৰুদ্ধ হ’ল।
- 7.158.9
হে প্ৰভো, দেবকীৰ পুত্ৰ কৃষ্ণৰ বিৰুদ্ধে হওক বা শক্ৰসম পাৰ্থৰ বিৰুদ্ধে হওক, তেওঁ দেৱমায়াত মোহিত হৈ বধৰ উদ্দেশ্যে সেই বাসৱী অস্ত্ৰকেই ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ মনস্থ কৰিছিল।
- 8.27.60
মই এই শৰ কেতিয়াও ফল্গুন (অৰ্জুন)ৰ বাহিৰে আন কাৰো ওপৰত নিক্ষেপ নকৰোঁ—অথবা দেবকীপুত্ৰ কৃষ্ণৰ ওপৰত। এই বিষয়ে মোৰ সত্য বাক্য শুনা।
- 9.23.14
তেওঁলোকক ওচৰলৈ দ্ৰুতগতিতে আহি ধনু উঁচাই থকা দেখি, কুন্তীপুত্ৰ ধনঞ্জয়ে দেবকীপুত্ৰ (কৃষ্ণ)ক সম্বোধন কৰিলে।
- 11.12.10
এইদৰে কৃষ্ণৰ সম্পূৰ্ণ সত্য বাক্যৰে সম্বোধিত হৈ, হে জনাধিপ, মহীপতি ধৃতৰাষ্ট্ৰই দেবকীপুত্ৰক উত্তৰ দিলে।
- 12.47.18
যি দেৱতাক দেৱী দেবকীয়ে বসুদেৱৰ পৰা জন্ম দিলে—ভৌম ব্ৰাহ্মণ্য-ধৰ্মৰ ৰক্ষাৰ্থে—যেনেকৈ অৰণীৰ কাঠে দীপ্ত অগ্নি উদ্ভৱ কৰে।
- 13.11.2
ভীষ্মে ক’লে: ইয়াত মই তোমাক যি দেখিছোঁ আৰু যি শুনিছোঁ, সেইদৰে বৰ্ণনা কৰিম। দেৱকীৰ পুত্ৰ কৃষ্ণৰ সান্নিধ্যত ৰুক্মিণীয়ে এটা প্ৰশ্ন সুধিলে।