Sukta 67

Mantra 1

सव॒नोति॒ हि सु॒न्वन् क्षयं॒ परी॑णसः सुन्वा॒नो हि ष्मा॒ यज॒त्यव॒ द्विषो॑ दे॒वाना॒मव॒ द्विषः॑ । सु॒न्वा॒न इत् सि॑षासति स॒हस्रा॑ वा॒ज्यवृ॑तः । सु॒न्वा॒नायेन्द्रो॑ ददात्या॒भुवं॑ र॒यिं द॑दात्या॒भुव॑म्

যি সোম পিষে (সুন্বন) সি অভাৱ-ৰোগ (পৰীণস) নথকা বাসস্থান লাভ কৰে। সোম পিষোঁতাই নিশ্চয় যজ্ঞ কৰে—দেৱতাসকলৰ দ্বেষীসকলক, দ্বেষীসকলক তললৈ নমাই দিয়ে। সোম পিষোঁতাই নিজেই সহস্ৰ সহস্ৰ বিজয়-ধন, পুৰস্কাৰে ঘেৰাও কৰা, লাভ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। সোম পিষোঁতাক ইন্দ্ৰে বৃদ্ধি-পোৱা ধন দিয়ে—সমৃদ্ধ ধন দিয়ে।

Mantra 2

मो षु वो॑ अ॒स्मद॒भि तानि॒ पौंस्या॒ सना॑ भूवन् द्यु॒म्नानि॒ मोत जा॑रिषुर॒स्मत् पु॒रोत जा॑रिषुः । यद् व॑श्चि॒त्रं यु॒गेयु॑गे॒ नव्यं॒ घोषा॒दम॑र्त्यम्। अ॒स्मासु॒ तन्म॑रुतो॒ यच्च॑ दु॒ष्टृरं॑ दिधृ॒ता यच्च॑ दु॒ष्टर॑म्

আমাৰ বিৰুদ্ধে সেই প্ৰাচীন পুৰুষ-বলসমূহ যেন নাহে; দ্যুতিময় গৌৰৱসমূহ তোমালোকৰেই হওক। সিহঁতে যেন আমাক ক্ষয় নকৰে, আগৰ দৰেো যেন ক্ষয় নকৰে। যুগে যুগে তোমালোকৰ যি আশ্চৰ্য শক্তি সদায় নৱীন, অমৰ, ধ্বনি-উৎপন্ন—হে মৰুতসকল, সেই শক্তি আমাৰ ভিতৰত স্থাপন কৰা; যি দুৰ্বাৰ, আৰু যি দুঃসহ।

Mantra 3

अ॒ग्निं होता॑रं मन्ये॒ दास्व॑न्तं॒ वसुं॑ सू॒नुं सह॑सो जा॒तवे॑दसं॒ विप्रं॒ न जा॒तवे॑दसम्। य ऊ॒र्ध्वया॑ स्वध्व॒रो दे॒वो दे॒वाच्या॑ कृ॒पा। घृ॒तस्य॒ विभ्रा॑ष्टि॒मनु॑ वष्टि शो॒चिषा॒जुह्वा॑नस्य स॒र्पिषः॑

অগ্নিক মই হোতা বুলি মানো—দানশীল, ধন-সদৃশ, সহসৰ পুত্ৰ, জাতবেদস; হঁয়, ঋষি-প্ৰেৰিত জাতবেদস। যি উৰ্ধ্ব শিখাৰে, সু-যজ্ঞৰ দেবতা, দেবসকলৰ কৃপাৰে, দীপ্ত শোচিষাৰে—ঘৃত ঢালি আহুতি দিয়া জনৰ সৰ্পিষ (মাখন-আহুতি)ৰ দীপ্ত ঘৃতৰ পিছে পিছে বাছি লয়।

Mantra 4

य॒ज्ञैः समि॑श्लाः॒ पृष॑तीभिरृ॒ष्टिभि॒र्यामं॑ छु॒भ्रासो॑ अ॒ञ्जिषु॑ प्रि॒या उ॒त। आ॒सद्या॑ ब॒र्हिर्भ॑रतस्य सूनवः पो॒त्रादा सोमं॑ पिबता दिवो नरः

যজ্ঞৰ সৈতে মিশ্ৰিত, চিত্ৰবৰ্ণা অশ্বিনী-মাৰীৰে, বাণ-শূলৰ সৈতে—উজ্জ্বলজন, অলংকাৰত প্ৰিয়—ওচৰলৈ আহা। ভৰতৰ পবিত্ৰ বৰ্হিত আসন লৈ, হে পুত্ৰসকল, পোটৃ-স্থানৰ পৰা সোম পান কৰা, হে দিৱ্য বীৰসকল।

Mantra 5

आ व॑क्षि दे॒वां इ॒ह वि॑प्र॒ यक्षि॑ चो॒शन् हो॑त॒र्नि ष॑दा॒ योनि॑षु त्रि॒षु। प्रति॑ वीहि॒ प्रस्थि॑तं सो॒म्यं मधु॒ पिबाग्नी॑ध्रा॒त् तव॑ भा॒गस्य॑ तृष्णुहि

হে বিপ্ৰ, দেৱতাসকলক ইয়ালৈ আন; হে ইচ্ছুক হোতৃ, যজ্ঞ সম্পাদন কৰ; তিনিটা নিৰ্ধাৰিত আসনত বহা। আগবঢ়োৱা পানীয় গ্ৰহণ কৰা—সোম-মধুৰ মধু; অগ্নীধ্ৰ-স্থানৰ পৰা পান কৰা; নিজৰ ভাগৰ বাবে তৃষ্ণা ৰাখা।

Mantra 6

ए॒ष स्य ते॑ त॒न्वो नृम्ण॒वर्ध॑नः॒ सह॒ ओजः॑ प्र॒दिवि॑ बा॒ह्वोर्हि॒तः । तुभ्यं॑ सु॒तो म॑घवन् तुभ्य॒माभृ॑त॒स्त्वम॑स्य॒ ब्राह्म॑णा॒दा तृ॒पत् पि॑ब

এইটো নিশ্চয় তোমাৰ দেহৰ বাবে নৃম্ণ-বঢ়োৱা—বল, শক্তি—উচ্চ দিৱ্য আকাশত স্থাপিত, তোমাৰ বাহুত নিহিত। হে মঘৱন, তোমাৰ বাবে ই চেপা হৈছে, তোমাৰ বাবে ইয়ালৈ অনা হৈছে; এই ব্ৰাহ্মণ-বাণীৰ পৰা তৃপ্ত হওঁক; পূৰ্ণতা লৈকে পান কৰা।

Mantra 7

यमु॒ पूर्वमहु॑वे॒ तमि॒दं हु॑वे॒ सेदु॒ हव्यो॑ द॒दिर्यो नाम॒ पत्य॑ते । अ॒ध्व॒र्युभिः॒ प्रस्थि॑तं सो॒म्यं मधु॑ पो॒त्रात् सोमं॑ द्रविणोदः॒ पिब॑ ऋ॒तुभिः॑

যাক আগতে মই আহ্বান কৰিছিলোঁ, তাকেই এতিয়া—সেইজনকেই—মই আহ্বান কৰোঁ। সি হৱ্যযোগ্য, দাতা; ‘দদিৰ্য’ নামৰে সি অধিপতি। অধ্বৰ্যুসমূহে আগবঢ়োৱা সোম্য মধু-পানীয়—পোতৃস্থানৰ পৰা সোম—হে দ্ৰৱিণোদ (ধনদাতা), ঋতুসকলৰ অনুকূলে তুমি পান কৰা।