
ই অনুবাকটো অন্ত্যেষ্টি (শৱসংস্কাৰ) সম্পৰ্কীয় লিতুৰ্জি; ইয়াত মৃত্যু, ক্ৰিয়া আৰু পিতৃ-পৰম্পৰাক ঋত (ব্ৰহ্মাণ্ডীয় নিয়ম)ৰ সৈতে সঙ্গতি কৰাই প্ৰয়াতজনৰ গমন সুৰক্ষিত কৰা হয়। উপবিষয়সমূহত দেৱযান পথেদি যমলোকলৈ নিৰাপদ যাত্ৰাৰ নিৰ্দেশ, যজ্ঞৰ স্থিৰতা আৰু পিতৃসকলৰ ‘পুৰণি পথ’ (পূৰ্বপথ) স্থাপন, জীৱিতসকলৰ আয়ু/মাত্ৰা (মাত্ৰা) পুনৰুদ্ধাৰ আৰু অকালমৃত্যুৰ পৰা ৰক্ষা, যথাযথ আহুতি আৰু বাক্যৰ জৰিয়তে পিতৃসকলৰ সৈতে সংযোগ/একত্ৰীকৰণ, আৰু শুভ মনোপোম্প (আঘ্ন্যা/গো-প্ৰতীক আদি) মোটিফ অন্তৰ্ভুক্ত।
AV 18.1 এটা এক প্ৰধান অন্ত্যেষ্টি (শৱ-সংস্কাৰ) সূক্ত, যি ঋত (বিশ্ব-নিয়ম)ত ভিত্তি কৰি দেহত্যাগীৰ গমনক বৈধতা দিয়ে—দেৱতাসকলে সৌৰ পোহৰ, ঋতুসমূহ আৰু পিতৃপথ স্থাপন কৰাৰ কথাৰে। ইয়াত দ্যাউ–পৃথিৱী, আপঃ (জল), সূৰ্য/জ্যোতি আৰু পিতৃসকলক সাক্ষী আৰু সহায়কৰূপে আহ্বান কৰা হয়, যাতে পৰিৱর্তনটো শৃঙ্খলাবদ্ধ, মধুৰ আৰু বিঘ্নকাৰী শক্তিৰ পৰা সুৰক্ষিত থাকে। মৃত্যুৰ সীমান্ত মুহূৰ্তক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ স্থিৰ ছন্দৰ সৈতে মিলাই দিয়াতেই ইয়াৰ শক্তি নিহিত, যাৰ ফলত নিৰাপদ উৰ্ধ্বগমন আৰু অনুকূল পিতৃ-গ্ৰহণ নিশ্চিত হয়।
AV 18.2 এটা দীঘল আথৰ্বণিক আয়ুষ্য-আৰু-সন্ধিক্ষণীয় সূক্ত, যিয়ে ব্যক্তিৰ জীৱনৰ “মাপ” (মাত্ৰা) পুনঃস্থাপন কৰে যাতে সেয়া অকালতে নিঃশেষ নহয়, আৰু “শত শৰৎ” পৰ্যন্ত আদৰ্শ আয়ুস লক্ষ্য কৰে। আয়ুষ্য (জীৱন-বৃদ্ধি) আৰু পিতৃ/অন্ত্যেষ্টি (পিতৃ-ফুনেৰাৰী) ধাৰাৰ মাজত গতি কৰি, ই উপকাৰী শক্তিসমূহক—বিশেষকৈ জীৱন-মাপ নিজেই, পিতৃসকল, আৰু কৱচ-স্বৰূপ ৰক্ষাকাৰী অগ্নি—আহ্বান কৰে, যাতে আয়ু-হ্ৰাসকাৰী শক্তিসমূহক প্ৰতিহত কৰি সীমান্ত/লিমিনেল পৰিস্থিতিত নিৰাপদ ধাৰাবাহিকতা আৰু সুৰক্ষা নিশ্চিত হয়।
এই অন্ত্যেষ্টি সূক্তই মৃতকক মানৱ লোকৰ পৰা দেৱযান পথলৈ আগবঢ়াই নিয়ে; শুভ, গোৱ-পবিত্ৰ শক্তি ‘অঘ্ন্যা’ক মনোপোম্প (আত্মা-নেত্ৰী) ৰূপে আৰু যমক মৰ্ত্যসকলৰ মাজত প্ৰথম পথ-প্ৰদৰ্শক ৰূপে আহ্বান কৰে। একে সময়তে, পিতৃসকলক আদৰ্শ যজ্ঞকাৰী ৰূপে স্মৰণ কৰি জীৱিত সমাজখনক স্থিৰ কৰে—যিসকলে অগ্নি আৰু ইন্দ্ৰক দৃঢ় কৰিছিল আৰু সুৰক্ষিত, গোৱ-সমৃদ্ধ সামাজিক পৰিসৰ স্থাপন কৰিছিল। ইয়াৰ শক্তি ‘যথাযথ স্থাপন’ত নিহিত—মৃতকৰ নিৰাপদ উৰ্ধ্বগমন, পিতৃলোকত প্ৰৱেশ, আৰু অশুভ পুনৰাগমন বা বিঘ্নক দৃঢ়ভাৱে সীল-মোহৰ মাৰি ৰোধ কৰাত।
AV 18.4 এটা এক দীঘল অন্ত্যেষ্টি–পিতৃয় লিটাৰ্জি, যিয়ে যজ্ঞক স্থিৰ কৰে আৰু হবি তথা পৰলোকগতিক আগতে যিসকল গৈছে তেওঁলোকৰ প্ৰতিষ্ঠিত “পুৰণি পথ” ধৰি আগবঢ়াই নিয়ে। ইয়াত বাৰে বাৰে আহুতিক আসনত স্থাপন কৰা হয়, অধিকাৰপ্ৰাপ্ত গ্ৰাহকসকলক—বিশেষকৈ লোককৃত/পথিকৃত (‘জগত- আৰু পথ-নিৰ্মাতা’) শক্তিসকলক—আহ্বান কৰা হয়, আৰু মৃত্যু-অনুষ্ঠানৰ সমগ্ৰ পৰিসৰত নিৰ্বিঘ্ন গমন, সুৰক্ষা, আৰু ভাগ-বণ্টনৰ শুদ্ধ ব্যৱস্থা নিশ্চিত কৰা হয়।
Read Atharva Veda in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.