
Ang Skanda Upanishad ay isang Śaiva Upanishad na tradisyunal na iniuugnay sa Atharvaveda. Bagama’t maikli, ginagamit nito ang pigura ni Skanda/Kumāra/Guha (Kartikeya) bilang simbolo ng pagtuturo upang ituro ang kaalaman sa Sarili. Ang diwa nitong Vedānta: ang mokṣa ay nakakamit sa pamamagitan ng jñāna—ang pagkilala na ang Ātman ay hindi naiiba sa sukdulang realidad (Śiva/Brahman). Itinuturing ang avidyā bilang ugat ng pagkaalipin, at ang viveka (pagkilatis) at tuwirang pag-unawa bilang daan sa paglaya. Ang sibat (vel/śakti) ni Skanda ay sagisag ng karunungang tumatagos sa kamangmangan; ang paboreal ay tanda ng pagdaig sa pagnanasa at lason ng isip. Tinatanggap ang bhakti at pagsamba, ngunit ang rurok ay ang karanasang di-dalawa: ang sumasamba, sinasamba, at ang pagsamba ay iisa sa pinakamataas na antas.
Start ReadingSkanda (Kumāra/Guha) as a revelatory form pointing to the supreme Śiva/Brahman
Ātman–Brahman (Śiva) non-difference as the core liberating knowledge (jñāna)
Avidyā as the root of bondage; viveka (discernment) as the means to freedom
The Self as self-luminous consciousness beyond birth, death, and change
Devotion to Skanda/Śiva as a supportive path that culminates in non-dual realization
Symbolic reading of Skanda’s attributes (spear as jñāna, peacock as mastery of passions)
Liberation (mokṣa) as immediate recognition rather than merely post-mortem attainment
15 verses with Sanskrit text, transliteration, and translation.
Verse 1
अच्युतोऽस्मि महादेव तव कारुण्यलेशतः । विज्ञानघन एवास्मि शिवोऽस्मि किमतः परम् ॥१॥
Ako si Acyuta, ang Di-Nasisira, O Mahādeva, dahil sa munting hibla ng iyong habag. Tunay akong siksik na Kamalayan; ako si Śiva—ano pa ang hihigit dito?
Ātman–Brahman identity; anugraha (grace) as the occasion for aparokṣa-jñānaVerse 2
न निजं निजवद्भाति अन्तःकरणजृम्भणात् । अन्तःकरणनाशेन संविन्मात्रस्थितो हरिः ॥२॥
Ang Sarili ay hindi nagliliwanag bilang tunay na sarili dahil sa paglawak at paggalaw ng antaḥkaraṇa (loob na kasangkapan). Sa pagkapawi ng loob na kasangkapan, si Hari ay nananatili bilang Kamalayan lamang.
Avidyā via antaḥkaraṇa-vṛtti; cessation of mind for recognition of Ātman as pure consciousness (saṃvit-mātra)Verse 3
संविन्मात्रस्थितश्चाहमजोऽस्मि किमतः परम् । व्यतिरिक्तं जडं सर्वं स्वप्नवच्च विनश्यति ॥३॥
At ako man ay nananatili bilang Kamalayan lamang; ako’y di-isinilang—ano pa ang hihigit dito? Lahat ng walang-malay na hiwalay dito ay naglalaho na parang panaginip.
Ajātivāda/Unborn Self; mithyātva of the inert world; consciousness as the sole reality (saṃvit-mātra)Verse 4
चिज्जडानां तु यो द्रष्टा सोऽच्युतो ज्ञानविग्रहः । स एव हि महादेवः स एव हि महाहरिः ॥४॥
Ngunit Siya na Saksi ng may-malay at ng walang-malay—Siya ang Acyuta, ang Di-nasisira, na ang anyo mismo ay Kaalaman (jñāna). Siya lamang ang Mahādeva; Siya lamang ang Mahāhari.
Sākṣī-caitanya (witness-consciousness) and non-dual identity of Īśvara/Brahman beyond sectarian formsVerse 5
स एव हि ज्योतिषां ज्योतिः स एव परमेश्वरः । स एव हि परं ब्रह्म तद्ब्रह्माहं न संशयः ॥५॥
Siya lamang ang Liwanag ng lahat ng liwanag; Siya lamang ang Parameśvara, ang Kataas-taasang Panginoon. Siya lamang ang pinakamataas na Brahman; ang Brahman na iyon ay Ako—walang pag-aalinlangan.
Brahman-Ātman identity; self-knowledge (ātma-jñāna) as liberationVerse 6
जीवः शिवः शिवो जीवः स जीवः केवलः शिवः । तुषेण बद्धो व्रीहिः स्यात् तुषाभावेन तण्डुलः ॥६॥
Ang jīva ay Śiva; ang Śiva ay jīva; ang jīva na iyon ay Śiva lamang. Gaya ng palay na may ipa ay tinatawag na ‘palay’; kapag wala ang ipa, ito’y ‘bigas’.
Jīva–Śiva aikya (identity of individual self and the Absolute) and upādhi/avidyā as coveringVerse 7
एवं बद्धस्तथा जीवः कर्मनाशे सदाशिवः । पाशबद्धस्तथा जीवः पाशमुक्तः सदाशिवः ॥७॥
Gayon, ang jīva ay nakagapos; sa pagkalipol ng karma, ito ay Sadāśiva. Gayundin, ang jīva ay ginagapos ng pāśa; kapag napalaya sa pāśa, ito ay Sadāśiva.
Moksha (liberation) through karma-kshaya and pāśa-mokṣa; identity of jīva with Śiva (non-dual realization)Verse 8
शिवाय विष्णुरूपाय शिवरूपाय विष्णवे । शिवस्य हृदयं विष्णुः विष्णोश्च हृदयं शिवः ॥८॥
Pagpupugay kay Śiva na nasa anyo ni Viṣṇu, at pagpupugay kay Viṣṇu na nasa anyo ni Śiva. Si Viṣṇu ang puso ni Śiva, at si Śiva ang puso ni Viṣṇu.
Brahman as one reality appearing as multiple deities (īśvara-abheda); unity of Śiva and Viṣṇu as non-dual theism/Advaita-friendly ekatvaVerse 9
यथा शिवमयो विष्णुरेवं विष्णुमयः शिवः । यथान्तरं न पश्यामि तथा मे स्वस्तिरायुषि ॥९॥
Kung paanong si Viṣṇu ay puspos ni Śiva, gayon din si Śiva ay puspos ni Viṣṇu. Yamang wala akong nakikitang pagkakaiba sa kanila, nawa’y maging mapayapa at mabuti ang aking buhay at haba ng araw.
Abheda (non-difference) and ekatva-darśana; auspiciousness (svasti) arising from non-dual visionVerse 10
यथान्तरं न भेदाः स्युः शिवकेशवयोस्तथा । देहो देवालयः प्रोक्तः स जीवः केवलः शिवः ॥१०॥
Kung paanong sa loob nina Śiva at Keśava ay walang pagkakaiba, gayon din ang katawan ay ipinahayag na templo ng Diyos; at ang jīva (sariling nilalang) ay tanging si Śiva lamang.
Abheda (non-difference) of Jīva and Śiva/Brahman; deha as devālayaVerse 11
त्यजेदज्ञाननिर्माल्यं सोऽहंभावेन पूजयेत् । अभेददर्शनं ज्ञानं ध्यानं निर्विषयं मनः । स्नानं मनोमलत्यागः शौचमिन्द्रियनिग्रहः ॥११॥
Itakwil ang nalalabing kuwintas ng kamangmangan, at sumamba sa diwang “Ako Siya”. Ang pagtanaw ng di-pagkakaiba ang kaalaman; ang pagninilay ang isip na walang kinakapitan; ang pagligo ang pag-alis ng dungis ng isip; ang kalinisan ang pagpipigil sa mga pandama.
Sādhana as inner purification; jñāna-dhyāna redefined as abheda-darśana; so’ham-bhāvaVerse 12
ब्रह्मामृतं पिबेद्भैक्ष्यमाचरेद्देहरक्षणे । वसेदेकान्तिको भूत्वा चैकान्ते द्वैतवर्जिते । इत्येवमाचरेद्धीमान्स एवं मुक्तिमाप्नुयात् ॥१२॥
Inumin ang amṛta ng Brahman; isagawa ang pamumuhay sa limos (paglilimos) upang mapangalagaan ang katawan. Pagka naging mapag-isa, manahan sa pag-iisang walang dalawahan. Ganyan magsanay ang marunong; sa ganito’y makakamtan ang kalayaan.
Mokṣa through brahma-jñāna and ekānta (solitude) with dvaita-varjana; vairāgya and sannyāsa ethosVerse 13
श्रीपरमधाम्ने स्वस्ति चिरायुष्योन्नम इति । विरिञ्चिनारायणशङ्करात्मकं नृसिंह देवेश तव प्रसादतः । अचिन्त्यमव्यक्तमनन्तमव्ययं वेदात्मकं ब्रह्म निजं विजानते ॥१३॥
Pagpupugay sa Kataas-taasang Tahanan ni Śrī: “Kapayapaan; nawa’y mahabang buhay at kasaganaan,” gayon nga. O Nṛsiṃha, Panginoon ng mga diyos, na may kalikasan nina Viriñci (Brahmā), Nārāyaṇa, at Śaṅkara—sa Iyong biyaya, nakikilala nila bilang sariling Sarili ang Brahman na di-maisip, di-nahahayag, walang hanggan, di-nasisira, at ang diwa ay ang Veda.
Brahman-realization (jñāna) through divine grace; non-dual Brahman beyond thought and manifestationVerse 14
तद्विष्णोः परमं पदं सदा पश्यन्ति सूरयः । दिवीव चक्षुराततम् ॥१४॥
Yaong kataas-taasang kalagayan ni Viṣṇu, laging minamasdan ng mga pantas—gaya ng matang nakaladlad sa langit.
Paramapada (supreme state/abode) as mokṣa; contemplative vision of the HighestVerse 15
तद्विप्रासो विपन्यवो जागृवांसः समिन्धते । विष्णोर्यत्परमं पदम् । इत्येतन्निर्वाणानुशासनमिति वेदानुशासनमिति वेदानुशासनमित्युपनिषत् ॥१५॥
Yaong kalagayang iyon—ang mga makatang may inspirasyon, ang mga karapat-dapat purihin, ang mga gising—ay nag-aalab (sa loob) patungo roon: yaon ang kataas-taasang kalagayan ni Viṣṇu. Kaya ito ang tagubilin hinggil sa nirvāṇa; ito ang tagubilin ng Veda; ito ang tagubilin ng Veda—ganito ang Upaniṣad.
Nirvāṇa/mokṣa as the culmination of Vedic instruction; awakened striving toward the supreme realityAnswers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.
Read Upanishads in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with word-by-word meanings, Sanskrit recitation where available, and more.