Adhyaya 50

Verse 1

सूत उवाच । इदं स्कांदमहं श्रुत्वा काशीखंडमनुत्तमम् । नितरां परितृप्तोस्मि हृदि चापि विधारितम्

Wika ni Sūta: Nang marinig ko ang walang kapantay na Kāśīkhaṇḍa ng Skanda Purāṇa, lubos na napawi ang uhaw ng aking puso, at ito’y aking iningatan nang matibay sa dibdib.

Verse 2

अनुक्रमणिकाध्यायं तथा माहात्म्यमुत्तमम् । पाराशर्य समाचक्ष्व यथापूर्वमिदं भवेत्

“O Pārāśarya, anak ni Parāśara, ipaliwanag mo ang kabanatang Anukramaṇikā na tila talaan, at ang dakilang Māhātmya na ito, upang maisalaysay dito nang gaya ng nauna.”

Verse 3

व्यास उवाच । सूतावधेहि धर्मात्मञ्जातूकर्ण्य निशामय । शुकवैशंपायनाद्याः शृण्वंत्वपि च बालकाः

Sinabi ni Vyāsa: “O Sūta, may matuwid na kaluluwa—makinig ka, Jātūkarṇya. Pakinggan din ito nina Śuka, Vaiśaṃpāyana at ng iba pa, maging ng mga batang mag-aaral.”

Verse 4

अनुक्रमणिकाध्यायं माहात्म्यं चापि खंडजम् । प्रवक्ष्याम्यघनाशाय महापुण्यप्रवर्धनम्

“Ipahahayag ko ang kabanatang Anukramaṇikā at ang Māhātmya na umusbong sa Khaṇḍa na ito—na pumupuksa sa kasalanan at lubhang nagpapalago ng dakilang kabutihan.”

Verse 5

विंध्यनारदसंवादः प्रथमे परिकीर्तितः । सत्यलोकप्रभावश्च द्वितीयः समुदाहृतः

“Sa unang kabanata, isinasalaysay ang pag-uusap nina Vindhya at Nārada; sa ikalawa, inilalarawan ang maringal na kapangyarihan ng Satyaloka.”

Verse 6

अगस्तेराश्रमपदे देवानामागमस्ततः । पतिव्रता चरित्रं च प्रस्थानं कुंभसंभवः

Pagkaraan nito, isinasalaysay ang pagdating ng mga diyos sa ashram ni Agastya; ang kuwento ng isang asawang tapat sa panata (pativratā); at ang pag-alis ng pantas na isinilang sa banga, si Agastya.

Verse 7

तीर्थप्रशंसा च ततः सप्तपुर्यस्ततः स्मृताः । संयमिन्याः स्वरूपं च ब्रध्नलोकस्ततः परम्

Pagkaraan nito, pinupuri ang mga banal na tīrtha; saka inaalala ang pitong tanyag na banal na lungsod; pagkatapos ay inihahayag ang tunay na anyo ng Saṃyaminī; at kasunod nito ang daigdig na tinatawag na Bradhnaloka.

Verse 8

इंद्राग्न्योर्लोकसंप्राप्तिस्ततश्च शिवशर्मणः । अग्नेः समुद्भवस्तस्मात् क्रव्याद्वरुणसंभवः

Pagkatapos ay isinasalaysay ang pag-abot sa mga daigdig nina Indra at Agni; kasunod ang salaysay tungkol kay Śivaśarman; pagkatapos ang paglitaw mula kay Agni; at mula roon ang pinagmulan nina Kravyāda at Varuṇa.

Verse 9

गंधवत्यलकापुर्योरीशयोस्तु समुद्भवः । चंद्रलोकपरिप्राप्तिः शिवशर्मद्विजन्मनः

Pagkatapos ay inilalarawan ang pinagmulan ng mga panginoon ng Gandhavatī at Alakāpurī; at ang ganap na pag-abot sa daigdig ng Buwan ng dwija na si Śivaśarman.

Verse 10

उडुलोक कथा तस्मात्ततः शुक्रसमुद्भवः । माहेय गुरुसौरीणां लोकानां वर्णनं ततः

Pagkaraan nito, dumarating ang salaysay tungkol sa Uḍuloka; saka ang pinagmulan ni Śukra; at pagkatapos ang paglalarawan ng mga daigdig nina Māheya, Guru (Bṛhaspati), at Saurī (Śani).

Verse 11

सप्तर्षीणां ततो लोका ध्रुवस्य च तपस्ततः । ततो ध्रुवपदप्राप्तिर्ध्रुवलोक स्थितिस्ततः

Pagkatapos ay isinasalaysay ang mga daigdig ng Pitong Ṛṣi; saka ang mahigpit na pag-aayuno at pagninilay (tapas) ni Dhruva; saka ang pag-abot niya sa walang hanggang kalagayan; at pagkaraan, ang kanyang pananatili sa Dhruvaloka.

Verse 12

दर्शनं सत्यलोकस्य तस्य वै शिवशर्मणः । चतुर्भुजाभिषेकश्च निर्वाणं शिवशर्मणः

Para sa debotong nagngangalang Śivaśarman, may pangitain ng Satyaloka; mayroon ding pag-aabhiseka na nagkakaloob ng banal na anyong may apat na bisig; at sa wakas, para kay Śivaśarman, naroon ang paglaya (nirvāṇa).

Verse 13

स्कंदागस्त्योश्च संवादो मणिकर्ण्याः समुद्भवः । ततस्तु गंगामाहात्म्यं ततो दशहरास्तवः

Pagkatapos ay ang pag-uusap nina Skanda at Agastya; ang salaysay ng pinagmulan ni Maṇikarṇī; saka ang kadakilaan (māhātmya) ng Ilog Gaṅgā; at pagkatapos, ang mga himno ng Daśaharā.

Verse 14

प्रभावश्चापि गंगाया गंगानामसहस्रकम् । वाराणस्याः प्रशंसाथ भैरवाविर्भवस्ततः

Isinasalaysay din ang kapangyarihan ng Gaṅgā at ang “isang libong pangalan ng Gaṅgā”; saka ang pagpupuri sa Vārāṇasī; at pagkaraan, ang pagpapakita ni Bhairava.

Verse 15

दंडपाणेः समुद्भूतिर्ज्ञानवाप्युद्भवस्ततः । आख्यानं च कलावत्याः सदाचारस्ततः परम्

Pagkatapos ay ang salaysay ng pinagmulan ni Daṇḍapāṇi; saka ang paglitaw ng Jñānavāpī; ang kuwento ni Kalāvatī; at pagkaraan, ang aral tungkol sa sadācāra—ang wastong pag-uugali.

Verse 16

ब्रह्मचारि प्रकरणं ततः स्त्रीलक्षणानि च । कृत्याकृत्यप्रकरणमविमुक्तेशवर्णनम्

Pagkaraan nito ay ang bahagi tungkol sa disiplina ng brahmacarya; at ang mga katangian ng kababaihan; ang bahagi tungkol sa dapat gawin at dapat iwasan; at ang paglalarawan kay Avimukteśa.

Verse 17

ततो गृहस्थधर्माश्च ततो योगनिरूपणम् । कालज्ञानं ततः प्रोक्तं दिवोदासस्य वर्णनम्

Pagkatapos nito ay ang mga tungkulin ng maybahay (gṛhastha-dharma); saka ang pagpapaliwanag tungkol sa yoga. Sumunod ang aral ng kaalaman sa panahon (mga oras na mapalad), at pagkatapos ay ang salaysay tungkol kay Divodāsa.

Verse 18

काश्याश्च वर्णनं तस्माद्योगिनीवर्णनं ततः । लोलार्कस्य समाख्यानमुत्तरार्ककथा ततः

Pagkaraan nito ay ang paglalarawan sa Kāśī; saka ang paglalarawan sa mga Yoginī. Sumunod ang ganap na salaysay tungkol kay Lolārka, at pagkatapos ay ang kuwento ng Uttarārka.

Verse 19

सांबादित्यस्य महिमा द्रुपदादित्य शंसनम् । ततस्तु गरुडाख्यानमरुणार्कादयस्ततः

Pagkatapos ay ang kadakilaan ni Sāmbāditya; at ang pagpupuri kay Drupadāditya. Pagkaraan nito ang salaysay tungkol kay Garuḍa, at saka ang mga kuwento tungkol kay Aruṇārka at iba pang anyo ng Araw.

Verse 20

दशाश्वमेधिकं तीर्थं मंदराच्च गणागमः । पिशाचमोचनाख्यानं गणेशप्रेषणं ततः

Pagkatapos ay ang banal na tawiran na tinatawag na Daśāśvamedhika; at ang pagdating ng mga gaṇa ni Śiva mula sa Mandara. Sumunod ang salaysay ng pagliligtas mula sa mga piśāca, at pagkatapos ay ang pag-uutos at pagpapadala kay Gaṇeśa.

Verse 21

मायागणपतेश्चाथ ढुंढिप्रादुर्भवस्ततः । विष्णुमायाप्रपंचोथ दिवोदासविसर्जनम्

Pagkaraan ay isinasalaysay ang tungkol kay Māyāgaṇapati; kasunod nito ang pagpapakita ni Ḍhuṃḍhi. Sumunod ang paglaladlad ng māyā ni Viṣṇu, at pagkatapos ay ang pag-alis (pagpapauwi) ni Divodāsa.

Verse 22

ततः पंचनदोत्पत्तिर्बिंदुमाधवसंभवः । ततो वैष्णवतीर्थानां माहात्म्यपरिवर्णनम्

Pagkatapos ay isinasalaysay ang paglitaw ng Pañcanada at ang pagpapakita ni Bindumādhava. Sumunod ang ganap na pagpupuri sa kadakilaan ng mga banal na tawiran (tīrtha) ng mga Vaiṣṇava sa Kāśī.

Verse 23

प्रयाणं मंदरात्काशीं वृषभध्वजशूलिनः । जैगीषव्येन संवादो ज्येष्ठस्थाने महेशितुः

Pagkatapos ay isinasalaysay ang paglalakbay ng Panginoong may Trisula, na ang watawat ay toro, mula Mandara patungong Kāśī; at ang pag-uusap kay Jaigīṣavya sa banal na Jyeṣṭhasthāna ni Maheśvara.

Verse 24

ततः क्षेत्ररहस्यस्य कथनं पापनाशनम् । अथातः कंदुकेशस्य व्याघ्रेशस्य समुद्भवः

Pagkatapos ay ibinibigay ang pagsasalaysay ng lihim ng banal na Kṣetra (Kāśī) na pumupuksa ng kasalanan. Kasunod nito ang pinagmulan nina Kaṇḍukeśa at Vyāghreśa.

Verse 25

ततः शैलेश्वरकथा रत्नेशस्य च दर्शनम् । कृत्तिवासः समुत्पत्तिस्ततश्चायतनागमः

Pagkatapos ay sumusunod ang salaysay tungkol kay Śaileśvara at ang banal na pagtanaw (darśana) kay Ratneśa. Kasunod nito ang pinagmulan ni Kṛttivāsa, at pagkatapos ay ang tradisyon hinggil sa dambana/templo (āyatana).

Verse 26

देवतानामधिष्ठानं दुर्गासुरपराक्रमः । दुर्गाया विजयश्चाथ तत ओंकारवर्णनम्

Pagkaraan nito, isinasalaysay ang banal na luklukan ng mga diyos, ang mabangis na paglusob ng Durgā-asura, at ang tagumpay ni Mahal na Durgā; at kasunod nito ang pagpapaliwanag tungkol sa Oṃkāra (Om).

Verse 27

पुनरोंकारमाहात्म्यं त्रिलोचनसमुद्भवः । त्रिलोचनप्रभावोथ केदाराख्यानमेव च

Muli, ipinahahayag ang kadakilaan ng Oṃkāra, ang paglitaw ni Trilocana, ang kapangyarihan ni Trilocana; at gayundin ang salaysay tungkol sa Kedāra.

Verse 28

ततो धर्मेशमहिमा ततः पक्षिकथा शुभा । ततो विश्वभुजाख्यानं दुर्दमस्य कथा ततः

Pagkatapos nito, dumarating ang kaluwalhatian ni Dharmeśa; kasunod ang isang mapalad na salaysay tungkol sa isang ibon; pagkatapos ang kasaysayan ni Viśvabhuja; at pagkaraan nito ang kuwento ni Durdama.

Verse 29

ततो वीरेश्वराख्यानं वीरेश महिमा पुनः । गंगातीर्थैश्च संयुक्ता कामेश महिमा ततः

Pagkatapos nito, isinasalaysay ang tungkol kay Vīreśvara, at muli ang kaluwalhatian ni Vīreśa; saka, kaugnay ng mga tīrtha ng Ilog Gaṅgā, dumarating ang kadakilaan ni Kāmeśa.

Verse 30

विश्वकर्मेश महिमा दक्षयज्ञसमुद्भवः । सत्या देहविसर्गश्च ततो दक्षेश्वरोद्भवः

Pagkatapos nito, ipinahahayag ang kadakilaan ni Viśvakarmeśa, ang paglitaw na kaugnay ng yajña ni Dakṣa, ang pagtalikod ni Satī sa kaniyang katawan; at pagkaraan nito ang pagpapakita ni Dakṣeśvara.

Verse 31

ततो वै पार्वतीशस्य महिम्नः परिकीर्तनम् । गंगेशस्याथ महिमा नर्मदेशसमुद्भवः

Pagkaraan nito, inaawit ang kadakilaan ni Pārvatīśa (Śiva, Panginoon ni Pārvatī); kasunod ang luwalhati ni Gaṅgeśa, at ang salaysay ng pinagmulan na kaugnay sa lupain ng Narmadā.

Verse 32

सतीश्वरसमुत्पत्तिरमृतेशादि वणर्नम् । व्यासस्य हि भुजस्तंभो व्यासशापविमोक्षणम्

Dito ay isinasalaysay nang sunod-sunod: ang pinagmulan ni Satīśvara; ang paglalarawan kay Amṛteśa at iba pang banal na pagpapakita; ang paninigas ng bisig ni Vyāsa; at ang paglaya mula sa sumpa ni Vyāsa—mga paksang nagpapahayag ng kadakilaan ng mga banal na pook ng Kāśī.

Verse 33

क्षेत्रतीर्थकदंबं च मुक्तिमंडप संकथा । विश्वेशाविर्भवश्चाथ ततो यात्रापरिक्रमः

Inilalarawan ang pangkat ng mga banal na pook at tīrtha sa banal na kṣetra (Kāśī), kasama ang salaysay tungkol sa Mukti-maṇḍapa; saka isinasalaysay ang pagpapakita ni Viśveśa—at pagkatapos ay itinatakda ang pag-ikot ng paglalakbay-dambana (yātrā-parikramā).

Verse 34

एतदाख्यानशतकं क्रमेण परिकीर्तितम् । यस्य श्रवणमात्रेण सर्वखंड श्रुतेः फलम् । अनुक्रमणिकाध्यायेप्यस्ति यात्रापरिक्रमः

Kaya nga, ang “isang daang salaysay” na ito ay naipahayag nang sunod-sunod; sa pagdinig lamang nito, natatamo ang bunga ng pagdinig sa lahat ng bahagi. At maging sa kabanata ng talaan (anukramaṇikā), naroon din ang pag-ikot ng paglalakbay-dambana (yātrā-parikramā).

Verse 35

सूत उवाच । यात्रा परिक्रमं ब्रूहि जनानां हितकाम्यया । यथावत्सिद्धिकामानां सत्यवत्याः सुतोत्तम

Wika ni Sūta: O pinakamainam sa mga anak ni Satyavatī, alang-alang sa kapakanan ng mga tao, ipaliwanag mo nang wasto ang yātrā-parikramā, ang pag-ikot ng paglalakbay-dambana, upang ang mga naghahangad ng tagumpay at kaganapan ay makasunod nang tama.

Verse 36

व्यास उवाच । निशामय महाप्राज्ञ लोमहर्षण वच्मि ते । यथा प्रथमतो यात्रा कर्तव्या यात्रिकैर्मुदा

Wika ni Vyāsa: Makinig ka, O Lomaharṣaṇa na dakilang marunong; sasabihin ko sa iyo kung paano, mula pa sa simula, dapat isagawa ng mga manlalakbay-panata ang yātrā nang may galak.

Verse 37

सचैलमादौ संस्नाय चक्रपुष्करिणीजले । संतर्प्यदेवासपितॄन्ब्राह्मणांश्च तथार्थिनः

Una, maligo muna—kahit nakasuot pa ng damit—sa tubig ng Cakrapuṣkariṇī; saka bigyang-kasiyahan (tarpana) ang mga deva at mga ninuno, at magbigay rin sa mga brāhmaṇa at sa mga nangangailangan.

Verse 38

आदित्यं द्रौपदीं विष्णुं दंडपाणिं महेश्वरम् । नमस्कृत्य ततो गच्छेद्द्रष्टुं ढुंढिविनायकम्

Pagkatapos magbigay-galang kay Āditya, Draupadī, Viṣṇu, Daṇḍapāṇi, at Maheśvara, saka siya magtungo upang masilayan si Ḍhuṃḍhivināyaka.

Verse 39

ज्ञानवापीमुपस्पृश्य नंदिकेशं ततोर्चयेत् । तारकेशं ततोभ्यर्च्य महाकालेश्वरं ततः

Pagkaraang humipo at magsagawa ng paglilinis (ācaman) sa tubig ng Jñānavāpī, sambahin si Nandikeśa; saka sambahin si Tārakeśa, at pagkatapos ay si Mahākāleśvara.

Verse 40

ततः पुनर्दंडपाणिमित्येषा पंचतीर्थिका

Pagkatapos, bumalik muli kay Daṇḍapāṇi—ito ang tinatawag na pag-ikot ng ‘pañca-tīrtha’, ang limang banal na tīrtha.

Verse 41

दैनंदिनी विधातव्या महाफलमभीप्सुभिः । ततो वैश्वेश्वरी यात्रा कार्या सर्वार्थ सिद्धिदा

Ang nagnanais ng dakilang bunga ng kabanalan ay dapat magsagawa nito bilang araw-araw na disiplina; pagkaraan, isagawa ang paglalakbay-dambana na Vaiśveśvarī, sapagkat ito’y nagkakaloob ng katuparan ng lahat ng layon.

Verse 42

द्विसप्तायतनानां च कार्या यात्रा प्रयत्नतः । कृष्णां प्रतिपदं प्राप्य भूतावधि यथाविधि

Sa masikap na pagsisikap, isagawa ang paglalakbay-dambana sa labing-apat na dambana. Pagdating sa pratipad, ang unang araw ng madilim na kalahati ng buwan, gawin ito ayon sa tuntunin at ipagpatuloy sa itinakdang panahon.

Verse 43

अथवा प्रतिभूतं च क्षेत्रसिद्धिमभीप्सुभिः । तत्तत्तीर्थकृतस्नानस्तत्तल्लिंगकृतार्चनः

O kaya, bilang mabisang paraan: ang nagnanais ng katuparan sa banal na pook (Kāśī) ay maligo sa bawat tīrtha at magsagawa ng pagsamba sa bawat liṅga na naroon.

Verse 44

मौनेन यात्रां कुर्वाणः फलं प्राप्नोति यात्रिकः । ओंकारं प्रथमं पश्येन्मत्स्योदर्यां कृतोदकः

Ang manlalakbay-dambana na nagsasagawa ng paglalakbay sa katahimikan ay nakakamit ang bunga nito. Una, matapos isagawa ang ritwal ng tubig sa Matsyodarī, masdan niya ang Oṃkāra.

Verse 45

त्रिविष्टपं महादेवं ततो वै कृत्तिवाससम् । रत्नेशं चाथ चंद्रेशं केदारं च ततो व्रजेत्

Pagkaraan, magtungo sa Triviṣṭapa Mahādeva, at pagkatapos ay sa Kṛttivāsa. Sumunod, pumunta sa Ratneśa, saka sa Candraśa, at pagkatapos ay magpatuloy sa Kedāra.

Verse 46

धर्मेश्वरं च वीरेशं गच्छेत्कामेश्वरं ततः । विश्वकर्मेश्वरं चाथ मणिकर्णीश्वरं ततः

Dapat na dumalaw sa Dharmeśvara at Vīreśa; pagkaraan ay sa Kāmeśvara. Pagkatapos ay tumungo sa Viśvakarmeśvara, at saka sa Maṇikarṇīśvara.

Verse 47

अविमुक्तेश्वरं दृष्ट्वा ततो विश्वेशमर्चयेत् । एषा यात्रा प्रयत्नेन कर्तव्या क्षेत्रवासिना

Matapos masilayan si Avimukteśvara, saka dapat sambahin si Viśveśa. Ang paglalakbay-diyos na ito ay dapat isagawa nang buong pagsisikap ng naninirahan sa banal na kṣetra (Kāśī).

Verse 48

यस्तु क्षेत्रमुषित्वा तु नैतां यात्रां समाचरेत् । विघ्नास्तस्योपतिष्ठंते क्षेत्रोच्चाटनसूचकाः

Ngunit ang sinumang naninirahan sa banal na kṣetra at hindi nagsasagawa ng paglalakbay na ito—darating sa kanya ang mga balakid, hudyat ng nalalapit na pagkataboy mula sa kṣetra.

Verse 49

अष्टायतन यात्रान्या कर्तव्या विघ्रशांतये । दक्षेशः पार्वतीशश्च तथा पशुपतीश्वरः

Upang mapayapa ang mga balakid, dapat isagawa ang isa pang paglalakbay—ang pagdalaw sa walong dambana: Dakṣeśa, Pārvatīśa, at gayundin si Paśupatīśvara.

Verse 50

गंगेशो नर्मदेशश्च गभस्तीशः सतीश्वरः । अष्टमस्तारकेशश्च प्रत्यष्टमि विशेषतः

Gaṅgeśa, Narmadeśa, Gabhastīśa, at Satīśvara; at bilang ikawalo, si Tārakeśa—lalo nang dapat dalawin sa bawat aṣṭamī (ika-8 na araw ng buwan).

Verse 51

दृश्यान्येतानि लिंगानि महापापोपशांतये । अपरापि शुभा यात्रा योगक्षेमकरी सदा

Ang mga liṅga na ito ay nararapat pagmasdan upang mapayapa ang malalaking kasalanan. May isa pang mapalad na paglalakbay-pananampalataya na laging nagkakaloob ng kagalingan, katiwasayan, at pag-unlad na espirituwal.

Verse 52

सर्वविघ्रोपहंत्री च कर्तव्या क्षेत्रवासिभिः । शैलेशं प्रथमं वीक्ष्य वरणास्नानपूर्वकम्

Ang ritong ito—tagapagwasak ng lahat ng hadlang—ay dapat isagawa ng mga naninirahan sa banal na kṣetra (Kāśī). Una, masdan si Śaileśa matapos munang maligo sa ilog Varaṇā.

Verse 53

स्नानं तु संगमे कृत्वा द्रष्टव्यः संगमेश्वरः । स्वलीन तीर्थे सुस्नातः पश्येत्स्वलीनमीश्वरम्

Pagkatapos maligo sa tagpuan ng mga ilog, dapat masdan si Saṅgameśvara. At matapos maligo nang wagas sa tīrtha ng Svalīna, masdan ang Panginoong Svalīna.

Verse 54

स्नात्वा मंदाकिनी तीर्थे द्रष्टव्यो मध्यमेश्वरः । पश्येद्धिरण्यगर्भेशं तत्र तीर्थे कृतोदकः

Pagkaligo sa tīrtha ng Mandākinī, dapat masdan si Madhyameśvara. At matapos ialay ang ritwal ng tubig sa tīrthang iyon, masdan si Hiraṇyagarbheśa.

Verse 55

मणिकर्ण्यां ततः स्नात्वा पश्येदीशानमीश्वरम् । ततः कूपमुपस्पृश्य गोप्रेक्षमवलोकयेत्

Pagkaraan, matapos maligo sa Maṇikarṇī, masdan ang Panginoong Īśāna. Pagkatapos nito, dumampi (sumalok) sa balon at pagmasdan si Goprekṣa.

Verse 56

कापिलेय ह्रदे स्नात्वा वीक्षेत वृषभध्वजम् । उपशांतशिवं पश्येत्तत्कूपविहितोदकः

Pagkaligo sa banal na lawa ng Kāpileya, dapat masdan ang Vṛṣabhadhvaja (si Śiva na may watawat ng toro). Matapos isagawa ang itinakdang ritwal ng tubig mula sa balong iyon, dapat niyang makita si Upaśāntaśiva.

Verse 57

पंचचूडाह्रदे स्नात्वा ज्येष्ठस्थानं ततोर्चयेत् । चतुःसमुद्रकूपे तु स्नात्वा देवं समर्चयेत्

Pagkaligo sa lawa ng Pañcacūḍā, saka sambahin ang Jyeṣṭhasthāna. At pagkaligo sa balong na tinatawag na Catuḥsamudra, marapat na sambahin nang wasto ang Deva (Panginoon).

Verse 58

देवस्याग्रे तु या वापी तत्रोपस्पर्शने कृते । शुक्रेश्वरं ततः पश्येत्तत्कूपविहितोदकः

Pagkaraan, sa imbakan ng tubig sa harap ng Deva, matapos isagawa ang ritwal ng paghipo sa tubig, ang nagsagawa ng itinakdang ritwal ng tubig sa balong iyon ay dapat masdan si Śukreśvara.

Verse 59

दंडखाते ततः स्नात्वा व्याघ्रेशं पूजयेत्ततः । शौनकेश्वरकुंडे तु स्नानं कृत्वा ततोर्चयेत्

Pagkatapos, maligo sa Daṇḍakhāta at sambahin si Vyāghreśa. At matapos maligo sa lawa ng Śaunakeśvara, saka muling sumamba at maghandog sa Panginoon doon.

Verse 60

जंबुकेशं महालिंगं कृत्वा यात्रामिमां नरः । क्वचिन्न जायते भूयः संसारे दुःखसागरे

Ang sinumang makatapos ng paglalakbay-diyos na ito patungo sa dakilang liṅga ni Jaṃbukeśa ay hindi na muling isisilang saanman sa saṃsāra, ang dagat ng pagdurusa.

Verse 61

समारभ्य प्रतिपदं यावत्कृष्णा चतुर्दशी । एतत्क्रमेण कर्तव्यान्ये तदायतनानि वै

Mula sa unang araw ng buwang-lunar (pratipad) hanggang sa ika-14 na araw ng madilim na kalahati, ang mga dambanang kabilang sa pagtalimaing ito ay dapat dalawin at sambahin sa ganitong pagkakasunod-sunod.

Verse 62

इमां यात्रां नरः कृत्वा न भूयोप्यभिजायते । अन्या यात्रा प्रकर्तव्यैका दशायतनोद्भवा

Ang sinumang nagsagawa ng paglalakbay-pananampalatayang ito ay hindi na muling isisilang. May isa pang paglalakbay na dapat ding isagawa, na nagmumula sa sampung banal na tahanan (āyatana).

Verse 63

आग्नीध्र कुंडे सुस्नातः पश्येदाग्नीध्रमीश्वरम् । उर्वशीशं ततो गच्छेत्ततस्तु नकुलीश्वरम्

Pagkaligo nang dalisay sa Āgnīdhra Kuṇḍa, dapat masdan ang Panginoong Āgnīdhreśvara. Pagkaraan ay tumungo sa Urvaśīśa, at saka sa Nakulīśvara.

Verse 64

आषाढीशं ततो दृष्ट्वा भारभूतेश्वरं ततः । लांगलीशमथालोक्य ततस्तु त्रिपुरांतकम्

Pagkaraan, matapos masdan si Āṣāḍhīśa, dapat namang makita si Bhārabhūteśvara. Pagkatapos pagmasdan si Lāṃgalīśa, saka tumungo kay Tripurāntaka.

Verse 65

ततो मनःप्रकामेशं प्रीतिकेशमथो व्रजेत् । मदालसेश्वरं तस्मात्तिलपर्णेश्वरं ततः

Pagkatapos ay tumungo kay Manaḥprakāmeśa at kay Prītikeśa. Mula roon, magpatuloy kay Madālaseśvara, at saka kay Tilaparṇeśvara.

Verse 66

यात्रैकादशलिंगानामेषा कार्या प्रयत्नतः । इमां यात्रां प्रकुर्वाणो रुद्रत्वं प्राप्नुयान्नरः

Ang yātrā ng labing-isang liṅga na ito ay dapat isagawa nang buong pagsisikap. Ang taong tumutupad sa yātrā na ito ay makakamit ang kalagayan ni Rudra.

Verse 67

अतः परं प्रवक्ष्यामि गारी यात्रामनुत्तमाम् । शुक्लपक्षे तृतीयायां या यात्रा विष्वगृद्धिदा

Ngayon ay ilalarawan ko ang walang kapantay na paglalakbay-dambana kay Gaurī. Kapag isinagawa sa ikatlong araw (tṛtīyā) ng maliwanag na kalahati ng buwan, ang yātrā na ito’y nagbibigay ng kasaganaan at pag-unlad sa lahat ng dako.

Verse 68

गोप्रेक्षतीर्थे सुस्नाय मुखनिर्मालिकां व्रजेत् । ज्येष्ठावाप्यां नरः स्नात्वा ज्येष्ठागौरीं समर्चयेत्

Pagkaligo nang wagas sa Goprekṣa Tīrtha, magtungo sa Mukhanirmālikā. Pagkaraan, maligo sa Jyeṣṭhāvāpī at sambahin si Jyeṣṭhā-Gaurī nang may nararapat na paggalang.

Verse 69

सौभाग्यगौरी संपूज्या ज्ञानवाप्यां कृतोदकैः । ततः शृंगारगौरीं च तत्रैव च कृतोदकः

Sa Jñānavāpī, matapos kumuha ng banal na tubig, sambahin si Saubhāgya-Gaurī nang may ganap na handog. Pagkaraan, doon din kumuha muli ng tubig at sambahin si Śṛṅgāra-Gaurī.

Verse 70

स्नात्वा विशालगंगायां विशालाक्षीं ततो व्रजेत् । सुस्नातो ललितातीर्थे ललितामर्चयेत्ततः

Pagkaligo sa Viśālā-Gaṅgā, magtungo kay Viśālākṣī. Pagkaraan, matapos maligo nang wagas sa Lalitā Tīrtha, sambahin si Lalitā.

Verse 71

स्नात्वा भवानीतीर्थेथ भवानीं परिपूजयेत् । मंगला च ततोभ्यर्च्या बिंदुतीर्थकृतोदकैः

Pagkatapos maligo sa Bhavānī Tīrtha, dapat sambahin nang buong debosyon si Bhavānī. Pagkaraan, sambahin din si Maṅgalā gamit ang banal na tubig na kinuha sa Bindu Tīrtha.

Verse 72

ततो गच्छेन्महालक्ष्मीं स्थिरलक्ष्मीसमृद्धये । इमां यात्रां नरः कृत्वा क्षेत्रेस्मिन्मुक्तिजन्मनि

Pagkaraan, dapat magtungo sa (dambana ni) Mahālakṣmī upang lumago ang matatag at pangmatagalang kasaganaan. Ang sinumang magsagawa ng paglalakbay-diyos na ito sa banal na pook na pinagmumulan ng kalayaan, ay magkakamit ng mapalad na kaganapan.

Verse 73

न दुःखैरभिभूयेत इहामुत्रापि कुत्रचित् । कुर्यात्प्रतिचतुर्थीह यात्रां विघ्नेशितुः सदा

Hindi siya malulupig ng mga dalamhati—dito man o sa kabilang-buhay, saanman. Kaya sa bawat Caturthī, laging isagawa ang paglalakbay-diyos para kay Vighneśa, ang Panginoong nag-aalis ng mga hadlang.

Verse 74

ब्राह्मणेभ्यस्तदुद्देशाद्देया वै मोदका मुदे । भौमे भैरवयात्रा च कार्या पातकहारिणी

Para sa layuning iyon, magbigay nang masaya ng mga modaka sa mga Brāhmaṇa. At tuwing Martes, isagawa ang paglalakbay-diyos kay Bhairava, na nag-aalis ng mga kasalanan.

Verse 75

रविवारे रवेर्यात्रा षष्ठ्यां वारविसंयुजि । तथैव रविसप्तम्यां सर्वविघ्नोपशांतये

Sa Linggo, isagawa ang paglalakbay-diyos para kay Ravi (ang Araw). Gayundin kapag ang Ṣaṣṭhī (ika-anim na araw ng buwan) ay tumapat sa Linggo, at sa Ravi-saptamī, upang ganap na mapayapa ang lahat ng hadlang.

Verse 76

नवम्यामथवाष्टम्यां चंडीयात्रा शुभा मता । अंतर्गृहस्य वै यात्रा कर्तव्या प्रतिवासरम्

Sa ikasiyam—o kung hindi man ay ikawalo—na tithi, ang banal na paglalakbay kay Caṇḍī ay itinuturing na mapalad. At tunay nga, ang pag-ikot na debosyonal sa Antargṛha (panloob na santuwaryo) ay dapat isagawa araw-araw.

Verse 77

प्रातःस्नानं विधायादौ नत्वा पंचविनायकान् । नमस्कृत्वाथ विश्वेशं स्थित्वा निर्वाणमंडपे

Una, matapos isagawa ang paliligo sa umaga, yumukod at magbigay-galang sa Limang Vināyaka. Pagkaraan, maghandog ng pagpupugay kay Viśveśa (Panginoon ng Sansinukob) at tumindig sa Nirvāṇa-maṇḍapa.

Verse 78

अंतर्गृहस्य यात्रा वै करिष्ये घौघशांतये । गृहीत्वा नियमं चेति गत्वाथ मणिकर्णिकाम्

(Sa panata:) “Tunay na isasagawa ko ang paglalakbay sa Antargṛha upang mapayapa ang baha ng mga kasalanan,” at matapos tanggapin ang niyama (panatang disiplina), saka magtungo sa Maṇikarṇikā.

Verse 79

स्नात्वा मौनेन चागत्य मणिकर्णीशमर्चयेत् । कंबलाश्वतरौ नत्वा वासुकीशं प्रणम्य च

Pagkatapos maligo at magbalik na may katahimikan (mauna), sambahin si Maṇikarṇīśa. Yumukod kay Kambalā at Aśvatara, at magbigay-galang din kay Vāsukīśa.

Verse 80

पर्वतेशं ततो दृष्ट्वा गंगाकेशवमप्यथ । ततस्तु ललितां दृष्ट्वा जरासंधेश्वरं ततः

Pagkaraan, matapos magkaroon ng darśana kay Parvateśa, at gayundin kay Gaṅgā-Keśava, saka masdan si Lalitā, at pagkatapos ay magpatuloy kay Jarāsandheśvara.

Verse 81

ततो वै सोमनाथं च वाराहं च ततो व्रजेत् । ब्रह्मेश्वरं ततो नत्वा नत्वागस्तीश्वरं ततः

Pagkaraan, tunay na marapat na tumungo sa Somanātha, at saka sa Vārāha. Pagkatapos nito, matapos yumukod kay Brahmeśvara, yumukod din sa Agastīśvara.

Verse 82

कश्यपेशं नमस्कृत्य हरिकेशवनं ततः । वैद्यनाथं ततो दृष्ट्वा ध्रुवेशमथ वीक्ष्य च

Matapos magbigay-galang kay Kaśyapeśa, tumuloy sa Harikeśavana. Pagkaraan, masdan si Vaidyanātha, at masdan din si Dhruveśa.

Verse 83

गोकर्णेश्वरमभ्यर्च्य हाटकेशमथो व्रजेत् । अस्थिक्षेप तडागे च दृष्ट्वा वै कीकसेश्वरम्

Matapos sambahin nang marapat si Gokarṇeśvara, tumungo sa Hāṭakeśa. At sa lawa na tinatawag na Asthikṣepa, tunay na masdan si Kīkaseśvara.

Verse 84

भारभूतं ततो नत्वा चित्रेगुप्तेश्वरं ततः । चित्रघंटां प्रणम्याथ ततः पशुपतीश्वरम्

Pagkatapos, yumukod kay Bhārabhūta at tumungo sa Citregupteśvara. Pagpugay kay Citraghaṇṭā, saka magtungo sa Paśupatīśvara.

Verse 85

पितामहेश्वरं गत्वा ततस्तु कलशेश्वरम् । चंद्रेशस्त्वथ वीरेशो विद्येशोग्नीश एव च

Pagdating sa Pitāmaheśvara, saka dalawin ang Kalaśeśvara. Pagkaraan (masdan) si Candreśa, pagkatapos si Vīreśa, si Vidyeśa, at gayundin si Agnīśa.

Verse 86

नागेश्वरो हरिश्चंद्रश्चिंतामणिविनायकः । सेनाविनायकश्चाथ द्रष्टव्यः सर्वविघ्नहृत्

Dapat dalawin si Nāgeśvara at Hariścandra, gayundin si Cintāmaṇi Vināyaka. Pagkaraan, dapat ding masilayan si Senāvināyaka—ang nag-aalis ng lahat ng balakid.

Verse 87

वसिष्ठवामदेवौ च मूर्तिरूपधरावुभौ । द्रष्टव्यौ यत्नतः काश्यां महाविघ्नविनाशिनौ

At sina Vasiṣṭha at Vāmadeva—kapwa naroroon sa anyong may katawan—ay dapat dalawin nang buong pag-iingat sa Kāśī, sapagkat winawasak nila ang malalaking balakid.

Verse 88

सीमाविनायकं चाथ करुणेशं ततो व्रजेत् । त्रिसंध्येशो विशालाक्षी धर्मेशो विश्वबाहुका । आशाविनायकश्चाथ वृद्धादित्यस्ततः पुनः

Pagkaraan, dalawin si Sīmāvināyaka, at mula roon ay magtungo kay Karuṇeśa. Dapat ding masilayan sina Trisaṃdhyeśa, Viśālākṣī, Dharmeśa, at Viśvabāhukā. Pagkatapos, si Āśāvināyaka, at muli pa, si Vṛddhāditya.

Verse 89

चतुर्वक्त्रेश्वरं लिंगं ब्राह्मीशस्तु ततः परः । ततो मनःप्रकामेश ईशानेशस्ततः परम्

Dapat dalawin ang liṅga ni Caturvaktreśvara, at lampas pa roon ay si Brāhmīśa. Pagkaraan ay si Manaḥprakāmeśa, at higit pang lampas ay si Īśāneśa.

Verse 90

चंडीचंडीश्वरौ दृश्यौ भवानीशंकरौ ततः । ढुंढिं प्रणम्य च ततो राजराजेशमर्चयेत्

Dapat masilayan sina Caṇḍī at Caṇḍīśvara, at pagkatapos ay sina Bhavānī at Śaṅkara. Pagkatapos yumukod kay Ḍhuṇḍhi, saka sambahin si Rājarājeśa.

Verse 91

लांगलीशस्ततोभ्यर्च्यस्ततस्तु नकुलीश्वरः । परान्नेशमथो नत्वा परद्रव्येश्वरं ततः

Pagkaraan, sambahin si Lāṃgalīśa; at pagkatapos ay (dumako) kay Nakulīśvara. Pagyukod kay Parānneśa, magpatuloy naman kay Paradravyeśvara.

Verse 92

प्रतिग्रहेश्वरं वापि निष्कलंकेशमेव च । मार्कंडेयेशमभ्यर्च्य ततश्चाप्सरसेश्वरम्

Sambahin si Pratigraheśvara at gayundin si Niṣkalaṅkeśa. Pagkatapos parangalan nang nararapat si Mārkaṇḍeyeśa, saka sambahin si Apsaraseśvara.

Verse 93

गंगेशोर्च्यस्ततो ज्ञानवाप्यां स्नानं समाचरेत् । नंदिकेशं तारकेशं महाकालेश्वरं ततः

Pagkatapos sambahin si Gaṅgeśa, magsagawa ng banal na pagligo sa Jñānavāpī. Pagkaraan, sambahin si Nandikeśa, si Tārakeśa, at saka si Mahākāleśvara.

Verse 94

दंडपाणिं महेशं च मोक्षेशं प्रणमेत्ततः । वीरभद्रेश्वरं नत्वा अविमुक्तेश्वरं ततः

Pagkatapos, yumukod kay Daṇḍapāṇi, kay Maheśa, at kay Mokṣeśa. Pagbati kay Vīrabhadreśvara, saka sambahin si Avimukteśvara.

Verse 95

विनायकांस्ततः पंच विश्वनाथं ततो व्रजेत् । ततो मौनं विसृज्याथ मंत्रमेतमुदीरयेत्

Pagkatapos, dalawin ang limang Vināyaka at saka magtungo kay Viśvanātha. Pagkaraan nito, tapusin ang pananahimik at bigkasin ang mantrang ito.

Verse 96

अंतर्गृहस्य यात्रेयं यथावद्या मया कृता । न्यूनातिरिक्तया शंभुः प्रीयतामनया विभुः

Ang paglalakbay-dambana na Antargṛha ay aking isinagawa nang wasto, walang kulang at walang labis; nawa’y malugod si Śambhu, ang Panginoong sumasaklaw sa lahat, sa handog na ito.

Verse 97

इति मंत्रं समुच्चार्य क्षणं वै मुक्तिमंडपे । विश्रम्य यायाद्भवनं निष्पापः पुण्यवान्नरः

Pagkasambit ng gayong mantra, magpahinga sandali sa Mandapa ng Paglaya; saka, paginhawa ang loob, uuwi ang tao—malinis sa kasalanan at puspos ng kabutihan.

Verse 98

संप्राप्य वासरं विष्णोर्विष्णुतीर्थेषु सर्वतः । कार्या यात्रा प्रयत्नेन महापुण्य समृद्धये

Kapag sumapit ang banal na araw ni Viṣṇu, magsikap na magsagawa ng paglalakbay-dambana sa lahat ng Viṣṇu-tīrtha sa bawat dako, upang lumago ang dakilang kabutihan.

Verse 99

नभस्य पंचदश्यां च कुलस्तंभं समर्चयेत् । दुःखं रुद्रपिशाचत्वं न भवेद्यस्य पूजनात्

Sa ikalabinlimang araw ng Nabhas, dapat sambahin nang nararapat si Kulastambha; sa kanyang pagsamba, hindi lilitaw ang dalamhati ni ang pagkasakmal ng mga Rudra-piśāca.

Verse 100

श्रद्धापूर्वमिमा यात्रा कर्तव्याः क्षेत्रवासिभिः । पर्वस्वपि विशेषेण कार्या यात्राश्च सर्वतः

Ang mga paglalakbay-dambana na ito ay dapat isagawa nang may pananampalataya ng mga naninirahan sa banal na pook; at lalo na sa mga kapistahan, magsagawa ng paglalakbay sa bawat dako ng sagradong lupain.

Verse 110

अधीत्य चतुरो वेदान्सांगान्यत्फलमाप्यते । काशीखंडं समाकर्ण्य तत्फलं लभ्यते नरैः

Anumang bunga ng gantimpala ang nakukuha sa pag-aaral ng apat na Veda kasama ang mga sangay na pantulong—sa pakikinig sa Kāśīkhaṇḍa, natatamo ng mga tao ang gayon ding bunga.

Verse 120

य इदं श्रावयेद्विद्वान्समस्तं त्वर्धमेव वा । पादमात्रं तदर्धं वा त्वेकं व्याख्यानमुत्तमम्

Ang marunong na nagpaparinig nito—buo man o kalahati; o isang-kapat lamang, o kalahati niyon; o kahit isang napakahusay na pagpapaliwanag—(tunay na nagkakamit ng nasabing gantimpala).

Verse 130

तस्य पुत्रो भवत्येव शंभोराज्ञा प्रभावतः । किं बहूक्तेन सूतेह यस्य यस्य मनोरथः

Sa kapangyarihan ng utos ni Śambhu (Śiva), tiyak na magkakaroon siya ng isang anak na lalaki. Ano pa ang kailangang sabihin nang marami, O Sūta? Dito, anumang hangarin ng sinuman—(natutupad).

Verse 134

सर्वेषां मंगलानां च महामंगलमुत्तमम् । गृहेपि लिखितं पूज्यं सर्वमंगलसिद्धये

Sa lahat ng mapalad na bagay, ito ang pinakadakilang Dakilang Pagpapala. Kahit naisulat lamang sa tahanan, nararapat itong sambahin upang maganap ang lahat ng mabuting pagpapala.