The Description of the Index (Anukramaṇikā) of the Padma Purāṇa

Verse 1

ब्रह्मोवाच । श्रृणु पुत्र प्रवक्ष्यामि पुराणं पद्मसंज्ञकम् । महत्पुण्यप्रदं नॄणां श्रृण्वतां पठतां मुदा ॥ १ ॥

Wika ni Brahmā: Makinig ka, anak; ipaliliwanag ko ang Purāṇa na kilala bilang Padma. Nagkakaloob ito ng dakilang gantimpalang banal sa mga tao—sa mga nakikinig at sa mga bumibigkas nito nang may galak.

Verse 2

यथा चंचेंद्रियः सर्वः शरीरीति निगद्यते । तथेदं पंचभिः खंडैरुदितं पापनाशनम् ॥ २ ॥

Kung paanong ang bawat nilalang na may katawan ay sinasabing may mga pandamang hindi mapirmi, gayon din ang aral na pumupuksa sa kasalanan na ito ay inilahad sa limang bahagi.

Verse 3

पुलस्त्येन तु भीष्माय सृष्ट्यादिक्रमतो द्विज । नानाख्यानेतिहासाद्यैर्यत्रोक्तो धर्मविस्तरः ॥ ३ ॥

Ngunit, O dalawang-ulit na isinilang, ang Purāṇa na ito ay itinuro ni Pulastya kay Bhīṣma ayon sa wastong pagkakasunod, mula sa paglikha at iba pa; at dito, ang lawak ng Dharma ay inilahad sa pamamagitan ng maraming salaysay, kasaysayan, at iba pang kaugnay na kuwento.

Verse 4

पुष्करस्य च माहात्म्यं विस्तरेण प्रकीर्तितम् । ब्रह्मयज्ञविधानं च वेदपाठादिलक्षणम् ॥ ४ ॥

Ang kadakilaan ng Puṣkara ay ipinahayag din nang malawakan; gayundin ang itinakdang paraan ng Brahma-yajña, kasama ang mga tanda ng pagbigkas ng Veda at iba pang kaugnay na pagsasagawa.

Verse 5

दानानां कीर्तनं यत्र व्रतानां च पृथक्पृथक् । विवाहः शैलजायाश्चतारकाख्यानकं महत् ॥ ५ ॥

Doon ay isinasalaysay ang iba’t ibang dāna (banal na pagkakaloob) at, nang magkakahiwalay, ang sari-saring vrata (panatang pagtalima); gayundin ang kasal ni Śailajā (Pārvatī) at ang dakilang salaysay na tinatawag na pangyayaring Tāraka.

Verse 6

माहात्म्यं च गवादीनां कीर्तितं सर्वपुण्यदम् । कालकेयादिदैत्यानां वधो यत्र पृथक्पृथक् ॥ ६ ॥

Doon ay ipinahahayag ang banal na kadakilaan ng mga baka at ng mga katulad nito—na nagkakaloob ng lahat ng uri ng kabutihang-loob; at doon din isinasalaysay, isa-isa, ang paglipol sa mga daitya gaya ng Kālakeya.

Verse 7

ग्रहाणामर्चनं दानं यत्र प्रोक्तं द्विजोत्तम । तत्सृष्टिखंडमुद्दिष्टं व्यासेन सुमहात्मना ॥ ७ ॥

O pinakamainam sa mga dvija, ang bahaging nagtuturo ng pagsamba sa mga diyos ng mga planeta (graha) at ng pagbibigay ng dāna ay itinakda ng dakilang-loob na si Vyāsa bilang “Sṛṣṭi-khaṇḍa” (Bahagi ng Paglikha).

Verse 8

पितृमात्रादिपूज्यत्वे शिवशर्मकथा पुरा । सुव्रतस्य कथा पश्चाद्वृत्रस्य च वधस्तथा ॥ ८ ॥

Sa bahaging tumutukoy sa tungkuling igalang ang ama, ina, at iba pang nakatatanda, isinasalaysay ang sinaunang kuwento ni Śivaśarman; kasunod nito ang kuwento ni Suvrata, at gayundin ang pagpaslang kay Vṛtra.

Verse 9

पृथोर्वैनस्य चाख्यानं सुनूथायाः कथा तथा । सुकलाख्यानकं चैव धर्माख्यानं ततः परम् ॥ ९ ॥

Pagkaraan nito ay sumusunod ang salaysay tungkol kay Pṛthu, anak ni Vena, at ang kuwento ni Sunūthā; pagkatapos ay ang pangyayaring tinatawag na “Sukalākhyāna,” at kasunod ang aral na kilala bilang “Dharmākhyāna.”

Verse 10

पितृशुश्रूषणाख्यानं नहुषस्य कथा ततः । ययातिचरितं चैव गुरुतीर्थनिरूपणम् ॥ १० ॥

Sumunod ang salaysay ng taimtim na paglilingkod at paggalang sa mga Pitṛ, ang mga ninuno; pagkatapos ay ang kuwento ni Nahuṣa; gayundin ang buhay ni Yayāti; at ang paglalarawan ng banal na pook-paglalakbay na tinatawag na Guru-tīrtha.

Verse 11

राज्ञा जैमिनिसंवादो बह्वाश्चर्य्यकथायुतः । कथा ह्यशोकसुंदर्याहुंडदैत्यवधान्विता ॥ ११ ॥

Mayroon ding pag-uusap ng hari at ni Jaimini, hitik sa maraming kababalaghan—tunay ngang ang salaysay tungkol kay Aśokasundarī, kasama ang pagpaslang sa demonyong Huṇḍa.

Verse 12

कामोदाख्यानकं तत्र विहुंडवधसंयुतम् । कुंजलस्य च संवादश्च्यवनेन महात्मना ॥ १२ ॥

Naroon din ang salaysay na tinatawag na “Kāmoda,” kalakip ang pagpatay kay Vihuṇḍa; at gayundin ang pag-uusap ni Kuñjala at ng dakilang pantas na si Cyavana.

Verse 13

सिद्धाख्यानं ततः प्रोक्तं खंडस्यास्य फलोहनम् । सूतशौनकसंवादं भूमिखंडमिदं स्मृतम् ॥ १३ ॥

Kasunod ay isinalaysay ang “Siddha,” ang ganap na salaysay, kasama ang mga bungang-pala ng bahaging ito. Ito’y inaalala bilang “Bhūmi-khaṇḍa,” na binubuo ng pag-uusap nina Sūta at Śaunaka.

Verse 14

ब्रह्माण्डोत्पत्तिरुदिता यत्रर्षिभिश्च सौतिना । सभूमिलोकसंस्थानं तीर्थाख्यानं ततः परम् ॥ १४ ॥

Doon, ang mga rishi—kasama si Sauti—ay naglahad ng pinagmulan ng Brahmāṇḍa, ang kosmikong itlog ng sansinukob. Kasunod nito ang pagsasaayos ng daigdig at ng mga mundo; at pagkatapos ay ang salaysay tungkol sa mga banal na tīrtha, mga pook-paglalakbay.

Verse 15

नर्मदोत्पत्तिकथनं तत्तीर्थानां कथाः पृथक् । कुरुक्षेत्रादितीर्थानां कथा पुण्या प्रकीर्तिता ॥ १५ ॥

Isinasalaysay ang pinagmulan ng Narmadā, pati ang magkakahiwalay na mga salaysay tungkol sa kanyang mga banal na tawiran (tīrtha); at ipinahahayag din ang mga mapagpalang kuwento ng mga pook-paglalakbay na banal gaya ng Kurukṣetra, na nagkakaloob ng dakilang kabutihan.

Verse 16

कालिंदीपुण्यकथनं काशीमाहात्म्यवर्णनम् । गयायाश्चैव माहात्म्यं प्रयागस्य च पुण्यकम् ॥ १६ ॥

Isinasalaysay ang banal na kabutihan ng Kāliṇdī (Yamunā), inilalarawan ang kadakilaan ng Kāśī; at itinatanghal din ang kaluwalhatian ng Gayā at ang nagpapabanal na kabanalan ng Prayāga.

Verse 17

वर्णाश्रमानुरोधेन कर्मयोगनिरूपणम् । व्यासजमिनिसंवादः पुण्यकर्मकथान्वितः ॥ १७ ॥

Dito ipinaliliwanag ang Karma-yoga ayon sa mga tungkulin ng varṇa at āśrama; kalakip ang pag-uusap nina Vyāsa at Jaimini, na sinasamahan ng mga salaysay tungkol sa mga gawaing may dakilang kabutihan.

Verse 18

समुद्रमथनाख्यानं व्रताख्यानं ततः परम् । ऊर्ज्जपंचाहमाहाम्यं स्तोत्रं सर्वापराधनुत् ॥ १८ ॥

Sumunod ang salaysay ng Pagkakaskas sa Karagatan; pagkatapos nito, ang mga kuwento tungkol sa mga banal na panata (vrata). Kasunod ay ang kadakilaan ng limang araw ng Ūrjja, at isang himno (stotra) na pumupuksa sa lahat ng pagkakasala at paglabag.

Verse 19

एतत्स्वर्गाभिधं विप्र सर्वपातकनाशनम् । रामाश्वमेधं प्रथमं रामराज्याभिषेचनम् ॥ १९ ॥

O brāhmaṇa, ito’y tinatawag na “Svarga” (nagkakaloob ng langit) at pumupuksa sa lahat ng kasalanan: una, ang Aśvamedha na paghahandog ni Rāma, at pagkatapos, ang abhiṣeka—ang pagtatalaga sa paghahari ni Rāma.

Verse 20

अगस्त्याद्यागमश्चैव पौलस्त्यान्वयकीर्त्तनम् । अश्वमेधोपदेशश्च हयचर्या ततः परम् ॥ २० ॥

Kasama rin dito ang tradisyong nagsisimula kay Agastya, ang pagsasalaysay ng angkan ni Pulastya, ang pagtuturo tungkol sa handog na Aśvamedha, at pagkatapos ay ang disiplina at wastong asal na may kaugnayan sa kabayo (haya-caryā).

Verse 21

नानाराजकथाः पुण्या जगन्नाथानुवर्णनम् । वृन्दावनस्य माहात्म्यं सर्वपापप्रणाशनम् ॥ २१ ॥

Banal ang sari-saring salaysay ng mga hari, ang paglalarawan kay Jagannātha, at ang pagpupuri sa Vṛndāvana—lahat ng ito’y pumupuksa sa bawat kasalanan.

Verse 22

नित्यलीलानुकथनं यत्र कृष्णावतारिणः । माधवस्नानमाहात्म्यं स्नानदानार्चने फलम् ॥ २२ ॥

Doon ay may walang patid na pagsasalaysay ng walang hanggang līlā ng Panginoong nagkatawang-tao bilang Kṛṣṇa; at itinuturo rin ang kadakilaan ng paliligo kay Mādhava, at ang bunga ng pagligo, pagbibigay-dāna, at pagsamba.

Verse 23

धरावराहसंवादो यमब्रह्मणयोः कथा । संवादो राजदूतानां कृष्णस्तोत्रनिरूपणम् ॥ २३ ॥

Taglay nito ang pag-uusap nina Dharā at Varāha, ang salaysay tungkol kina Yama at Brahmā, ang pag-uusap ng mga sugo ng hari, at ang pagpapaliwanag ng isang himno ng pagpupuri kay Kṛṣṇa.

Verse 24

शिवशंभुसमायोगी दधीचाख्यानकं ततः । भस्ममाहात्म्यमतुलं शिवमाहात्म्यमुत्तमम् ॥ २४ ॥

Pagkaraan, inilalarawan ang banal na pakikipag-isa kay Śiva—Śaṃbhu; kasunod ang salaysay ni Dadhīci; ang di-mapapantayang kadakilaan ng bhasma (banal na abo); at ang sukdulang kaluwalhatian ni Panginoong Śiva.

Verse 25

देवरातसुताख्यानं पुराणज्ञप्रशंसनम् । गौतमाख्यानकं चैव शिवगीता ततः स्मृता ॥ २५ ॥

Pagkaraan ay isinasalaysay: ang kuwento ng anak ni Devarāta, ang pagpupuri sa mga nakaaalam ng mga Purāṇa, ang pangyayari tungkol kay Gautama; at pagkatapos nito, ang Śiva-gītā ay inaalala at binibigkas.

Verse 26

कल्पांतरे रामकथा भारद्वाजाश्रमस्थिता । पातालखंडमेतद्धि श्रृण्वतां पठतां सदा ॥ २६ ॥

Sa ibang kalpa, ang salaysay tungkol kay Rāma ay iningatan sa ashram ni Bharadvāja. Tunay, ito ang Pātāla-khaṇḍa—na dapat laging pakinggan at palagiang bigkasin sa pagbigkas-dasal.

Verse 27

सर्वपापप्रशमनं सर्वाभीष्टफलप्रदम् । पर्वताख्यानकं पूर्वं गौर्थै प्रोक्तं शिवेन वै ॥ २७ ॥

Ang sinaunang “Salaysay ng Bundok” na ito ay nagpapawi ng lahat ng kasalanan at nagkakaloob ng bawat bungang ninanais. Tunay, noon ay si Śiva mismo ang nagsalita nito alang-alang kay Gaurī.

Verse 28

जालंधरकथा पश्चाच्छ्रीशैलाद्यनुकीर्तनम् । सगरस्य कथा पुण्या ततः परमुदीरितम् ॥ २८ ॥

Pagkatapos ay dumarating ang salaysay tungkol kay Jālandhara, kasunod ang pagbigkas ng Śrīśaila at iba pang banal na pook. Pagkaraan, ipinahahayag ang banal na kuwento ni Haring Sagara, at pagkatapos nito’y ipinaliliwanag pa ang iba pang paksa ayon sa wastong pagkakasunod.

Verse 29

गंगाप्रयागकाशीनां गयायाश्चाधिपुण्यकम् । अन्नादि दानमाहात्म्यं तन्महाद्वादशीव्रतम् ॥ २९ ॥

Ipinahahayag nito ang sukdulang kabanalan ng mga tīrtha—Gaṅgā, Prayāga, Kāśī, at Gayā rin; at ipinaliliwanag ang kadakilaan ng pag-aalay ng dāna gaya ng pagbibigay ng pagkain, kasama ang dakilang panata na Mahā-Dvādaśī vrata na sinusunod sa araw ng Dvādaśī.

Verse 30

चतुर्विंशैकादशीनां माहात्म्यं पृथगीरितम् । विष्णुधर्मसमाख्यानं विष्णुनामसहस्रकम् ॥ ३० ॥

Ang kadakilaan ng dalawampu’t apat na Ekādaśī ay inilahad nang hiwa-hiwalay; gayundin, ang pagpapaliwanag ng Viṣṇu-dharma at ang Viṣṇu-nāma-sahasra—ang sanlibong Banal na Pangalan ni Viṣṇu—ay itinakda.

Verse 31

कार्तिकव्रतमाहात्म्यं माघस्नानफलं ततः । जम्बृद्वीपस्य तीर्थानां माहात्म्यं पापनाशनम् ॥ ३१ ॥

Pagkaraan nito, isinasalaysay ang kadakilaan ng panatang Kārtika; at pagkatapos, ang bunga ng banal na pagligo sa buwan ng Māgha; gayundin ang nakapapawi ng kasalanang luwalhati ng mga tīrtha sa Jambūdvīpa.

Verse 32

साभ्रमत्याश्च माहात्म्यं नृसिंहोत्पत्तिवर्णनम् । देवशर्मादिकाख्यानं गीतामाहात्म्यवर्णनम् ॥ ३२ ॥

Kasama rin ang kadakilaan ng Sābhramatī, ang pagsasalaysay ng pagpapakita ni Narasiṃha, ang salaysay na nagsisimula kay Devaśarmā, at ang paglalarawan ng dakilang kapurihan ng Gītā.

Verse 33

भक्त्याख्यानं च माहात्म्यं श्रीमद्भागवतस्य ह । इन्द्रप्रस्थस्य माहात्म्यं बहुतीर्थकथान्वितम् ॥ ३३ ॥

Nariyan din ang salaysay ng bhakti at ang kadakilaan ng Śrīmad Bhāgavata; at ang kadakilaan ng Indraprastha—kalakip ang mga kuwento ng maraming tīrtha.

Verse 34

मन्त्ररत्नाभिधानं च त्रिपाद्भूत्यनुवर्णनम् । अवतारकथाः पुण्या मत्स्यादीनामतः परम् ॥ ३४ ॥

Sumunod ang pagtukoy sa ‘Mantra-Ratna’, ang paglalarawan ng Tripād-bhūti (tatluhang transendenteng kaluwalhatian), at pagkatapos ay ang mga banal na salaysay ng mga avatāra—mula kay Matsya at iba pa.

Verse 35

रामनामशतं दिव्यं तन्माहात्म्यं च वाडव । परीक्षणं च भृगुणा श्रीविष्णोर्वैभवस्य च ॥ ३५ ॥

O Vāḍava, dito isinasalaysay ang banal na sandaang Pangalan ni Rāma at ang dakilang kapangyarihan nito; gayundin ang pagsubok ni Bhṛgu (sa mga diyos) at ang maringal na kaluwalhatian ni Śrī Viṣṇu.

Verse 36

इत्येतदुत्तरं खण्डं पंचमं सर्वपुण्यदम् । पंचखंडयुतं पाद्मं यः श्रृणोति नरोत्तमः ॥ ३६ ॥

Kaya nga, ito ang ikalimang bahagi—ang Uttara-khaṇḍa—na nagkakaloob ng lahat ng kabutihang-dharma. Ang pinakamainam sa mga tao na nakikinig sa Padma Purāṇa na ganap sa limang bahagi ay nagkakamit ng dakilang kapala.

Verse 37

स लभेद्वैष्णवं धाम भुक्त्वा भोगानिहेप्सितान् । एतद्वै पंचपंचाशत्सहस्रं पद्मसंज्ञकम् ॥ ३७ ॥

Matapos tamasahin dito ang mga ninanasang kaluguran, siya nga ay makaaabot sa Dhāma ng mga Vaiṣṇava. Ito, sa katotohanan, ang bilang na limampu’t limang libo na tinatawag na “Padma.”

Verse 38

पुराणं लेखयित्वा वै ज्येष्ठ्यां स्वर्णाब्जसंयुतम् । यः प्रदद्यात्सुसत्कृत्य पुराणज्ञाय मानद ॥ ३८ ॥

O tagapagkaloob ng dangal, sinumang magpagawa ng pagkakasulat ng isang Purāṇa at sa araw ng kabilugan ng buwan ng Jyeṣṭhā ay maghandog nang may paggalang—na may palamuting ginto at bulaklak na lotus—sa isang dalubhasa sa Purāṇa, nagkakamit ng dakilang kabutihang-dharma.

Verse 39

स याति वैष्णवं धाम सर्वदेवनमस्कृतः । पद्मानुक्रमणीमेतां यः पठेच्छृणुयात्तथा ॥ ३९ ॥

Siya ay makaaabot sa Dhāma ng mga Vaiṣṇava, na pinararangalan ng lahat ng mga diyos—ang sinumang bumibigkas ng Padmānukramaṇī na ito, o gayundin ay nakikinig dito.

Verse 40

सोऽपि पद्मपुराणस्य लभेच्छ्रवणजं फलम् ॥ ४० ॥

Siya man ay magkakamit ng kabanalang bunga na nagmumula sa pakikinig sa Padma Purāṇa.

Verse 41

इति श्रीबृहन्नारदीयपुराणे पूर्वभागे बृहदुपाख्याने चतुर्थपादे पद्मपुराणानुक्रमणिकावर्णनं नाम त्रिनवतितमोऽध्यायः ॥ ९३ ॥

Sa gayon nagwakas ang ikasiyamnapu’t ikatlong kabanata, na tinatawag na “Paglalarawan ng Talaan (Anukramaṇikā) ng Padma Purāṇa,” sa Unang Bahagi ng Śrī Bṛhannāradīya Purāṇa, sa loob ng Dakilang Salaysay, sa Ikaapat na Pāda.