Adhyaya 30

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डपुराणे उत्तरभागे हयग्रीवागस्त्यसंवादे ललितोपाख्याने भण्डासुरवधो नामैकोनत्रिंशो ऽध्यायः अगस्त्य उवाच अश्वानन महाप्राज्ञ श्रुतमाख्यानमुत्तमम् / विक्रमो ललितादेव्या विशिष्टो वर्णितस्त्वया

Ganito sa Śrī Brahmāṇḍa Purāṇa, sa bahaging Uttarabhāga, sa pag-uusap nina Hayagrīva at Agastya sa banal na salaysay ni Lalitā, ang ika-29 na kabanata na tinatawag na “Pagpuksa kay Bhaṇḍāsura.” Wika ni Agastya: “O Hayānana, dakilang pantas, narinig ko ang pinakadakilang salaysay; ang natatanging kabayanihan ni Devī Lalitā ay iyong naipahayag nang wagas.”

Verse 2

चरितैरनघैर्देव्याः सुप्रीतो ऽस्मि हयानन / श्रुता सा महतीशक्तिर्मन्त्रिणीदण्डनाथयोः

O Hayānana, lubos akong nalulugod sa mga dalisay at walang dungis na gawain ng Devī. Narinig ko rin ang dakilang kapangyarihan nina Mantriṇī at Daṇḍanātha.

Verse 3

पश्चात्किमकरोत्तत्र युद्धानन्तरमंबिका / चतुर्थदिनशर्वर्यां विभातायां हयानन

Pagkaraan, matapos ang digmaan, ano ang ginawa roon ni Ambikā, O Hayānana, nang sumikat ang bukang-liwayway sa ikaapat na gabi?

Verse 4

हयग्रीव उवाच शृणु कुम्भज तत्प्राज्ञ यत्तया जगदंबया / पश्चादाचरितं कर्म निहते भण्डदानवे

Wika ni Hayagrīva: “Makinig ka, O Kumbhaja na marunong; isasalaysay ko ang gawang isinagawa ni Jagadambā, ang Ina ng sanlibutan, matapos mapuksa ang demonyong Bhaṇḍa.”

Verse 5

शक्तीनामखिलं सैन्यं दैत्ययुधशतार्दितम् / मुहुराह्लादयामास लोचनैरमृताप्लुतैः

Ang buong hukbo ng mga Śakti, na sugatan ng daan-daang sandata ng mga daitya, ay muli’t muli niyang pinasaya sa pamamagitan ng mga matang wari’y nilinisan at binaha ng amṛta, ang nektar ng walang-kamatayan.

Verse 6

ललितापरमेशान्याः कटाक्षामृतधारया / जहुर्युद्धपरिश्रान्तिं शक्तयः प्रीतिमानसाः

Sa agos ng amṛta mula sa mapagpalang sulyap ni Lalitā Parameśānī, ang mga Śakti na may pusong nagagalak ay naalis ang pagod sa digmaan.

Verse 7

अस्मिन्नवसरे देवा भण्डमर्दनतोषिताः / सर्वे ऽपि सेवितुं प्राप्ता ब्रह्मविष्णुपुरोगमाः

Sa sandaling iyon, ang mga deva na nalugod sa pagdurog kay Bhaṇḍa ay dumating upang maglingkod, na pinangungunahan nina Brahmā at Viṣṇu.

Verse 8

ब्रह्मा विष्णुश्च रुद्रश्च शक्राद्यास्त्रिदशास्तथा / आदित्या वसवो रुद्रा मरुतः साध्यदेवताः

Sina Brahmā, Viṣṇu at Rudra; pati si Śakra (Indra) at ang mga Tridaśa; ang mga Āditya, Vasu, Rudra, Marut, at ang mga diyos na Sādhya.

Verse 9

सिद्धाः किंपुरुषा यक्षा निरृत्याद्या निशाचराः / प्रह्लादाद्या महादैत्याः सर्वे ऽप्यण्डनिवासिनः

Ang mga Siddha, Kiṃpuruṣa, Yakṣa, at si Nirṛti at iba pang niśācara na gumagala sa gabi; pati ang mga dakilang Daitya gaya ni Prahlāda—lahat ay mga naninirahan sa sansinukob (aṇḍa).

Verse 10

आगत्य तुष्टुवुः प्रीत्या सिंहासनमहेश्वरीम्

Dumating sila at buong galak na nagpuri kay Maheśvarī na nakaluklok sa trono ng leon.

Verse 11

ब्रह्माद्या ऊचुः नमोनमस्ते जगदेकनाथे नमोनमः श्रीत्रिपुराभिधाने / नमोनमो भण्डमहासुरघ्ने नमो ऽस्तु कामेश्वरि वामकेशि

Wika nina Brahma at ng mga nauna: Paulit-ulit kaming nagpupugay sa Iyo, O tanging Panginoon ng sanlibutan; nagpupugay kami sa marangal na Śrī Tripurā. Nagpupugay kami sa Iyo, tagapagpuksa kay Bhaṇḍa na dakilang asura; sumasamba kami sa Iyo, Kāmeśvarī at Vāmakeśī.

Verse 12

चिन्तामणे चिन्तितदानदक्षे ऽचिन्तये चिराकारतरङ्गमाले / चित्राम्बरे चित्रजगत्प्रसूते चित्राख्यनित्ये सुखदे नमस्ते

Pagpupugay sa Iyo, O Cintāmaṇi, hiyas na tumutupad ng ninanais, bihasa sa pagbibigay ng hinihiling; pagpupugay sa Iyo na di-maaarok, na may mga alon ng anyong walang hanggan. Pagpupugay sa Iyo na may kasuotang marilag, pinagmumulan ng daigdig na kahanga-hanga; pagpupugay sa Iyo, Citrā na walang hanggan, tagapagkaloob ng ligaya.

Verse 13

मोक्षप्रदे मुग्धशशाङ्कचूडे मुग्धस्मिते मोहनभेददक्षे / मुद्रेश्वरीचर्चितराजतन्त्रे मुद्राप्रिये देवि नमोनमस्ते

Pagpupugay sa Iyo, tagapagkaloob ng mokṣa; sa Iyo na may buwan na marilag bilang putong. Pagpupugay sa Iyo na may banayad na ngiti, bihasa sa pagwasak ng mga pagkabighani at pagkalito. Pagpupugay sa Iyo na pinupuri ni Mudreśvarī sa rāja-tantra; O Devī, mangingibig sa mudrā, paulit-ulit kaming sumasamba.

Verse 14

क्रूरान्तकध्वंसिनि कोमलाङ्गे कोपेषु कालीं तनुमादधाने / क्रोडानने पालितसैन्यचक्रे क्रोडीकृताशेषभये नमस्ते

Pagpupugay sa Iyo, tagapagwasak sa malupit na mamamatay; bagama’t banayad ang Iyong anyo, sa galit ay isinusuot Mo ang anyong Kālī. Pagpupugay sa Iyo na may mukhang Varāhī, tagapangalaga ng gulong ng hukbo; sa Iyo na dumudurog sa lahat ng takot—sumasamba kami.

Verse 15

षडङ्गदेवीपरिवारकृष्णे षडङ्गयुक्तश्रुतिवाक्यमृग्ये / षट्चक्रसंस्थे च षडूर्मियुक्ते षड्भावरूपे ललिते नमस्ते

Pagpupugay kay Lalitā, ang marikit na may kulay-dilim, kasama ang anim na Devī na kasamahan; sa Kanya na hinahanap ng mga salita ng Śruti na may anim na sangkap. Pagpupugay sa Kanya na nananahan sa anim na cakra at may anim na alon (ūrmī); sa Kanya na anyo ng anim na bhāva—O Lalitā, sumasamba kami.

Verse 16

कामे शिवे मुख्यसमस्तनित्ये कान्तासनान्ते कमलायताक्षि / कामप्रदे कामिनि कामशंभोः काम्ये कलानामधिपे नमस्ते

O Kāme, Śive, pangunahing walang-hanggang Ina ng lahat; may matang tulad ng mahabang talulot ng lotus, nakaluklok sa marikit na luklukan. Tagapagkaloob ng mga ninanais, O Kāminī, minamahal ni Kāma-Śambhu; panginoon ng mga kalā, sa Iyo ako’y nagpupugay.

Verse 17

दिव्यौषधाद्ये नगरौघरूपे दिव्ये दिनाधीशसहस्रकान्ते / देदीप्यमाने दयया सनाथे देवाधिदेवप्रमदे नमस्ते

O banal na pinagmumulan ng mga makalangit na halamang-gamot, anyong tulad ng maraming lungsod; kislap na gaya ng sanlibong araw. Ikaw ay nagniningning at sa habag Mo’y nagiging kanlungan; O mahal na asawa ng Devādhideva, sumasamba ako sa Iyo.

Verse 18

सदाणिमाद्यष्टकसेवनीये सदाशिवात्मोज्ज्वलमञ्चवासे / सभ्ये सदेकाल यपादपूज्ये सवित्रि लोकस्य नमोनमस्ते

Ikaw na laging pinaglilingkuran ng Aṇimā at ng walong siddhi; nananahan sa makinang na luklukan sa liwanag ng Sadāśiva. Kagalang-galang sa kapulungan, sinasamba ang mga paa ng Nag-iisang Panahon; O Savitrī ng daigdig, pagpupugay, pagpupugay sa Iyo.

Verse 19

ब्राह्मीमुखैर्मातृगणैर्निषेव्ये ब्रह्मप्रिये ब्राह्मणबन्धमेत्रि / ब्रह्मामृतस्रोतसि राजहंसिब्रह्मेश्वरि श्रीललिते नमस्ते

Ikaw na pinaglilingkuran ng mga Mātṛ-gaṇa na pinangungunahan ni Brāhmī; minamahal ni Brahmā, kaibigan ng mga brāhmaṇa. O Rājahaṃsī sa agos ng amṛta ni Brahman; O Brahmeśvarī, Śrī Lalitā, sumasamba ako sa Iyo.

Verse 20

संक्षोभिणीमुख्यसमस्तमुद्रासंसेविते संसरणप्रहन्त्रि / संसारलीलाकृतिसारसाक्षि सदा नमस्ते ललिते ऽधिनाथे / नित्ये कलाषोडशकेन नामाकर्षिण्यधीशि प्रमथेन सेव्ये

Ikaw na sinasamba ng lahat ng mudrā, pinangungunahan ni Saṃkṣobhiṇī; tagapuksa ng pag-ikot ng saṃsāra. Saksi sa diwa ng mga lila ng daigdig; O Lalitā, Adhinātha, lagi kitang pinupugayan. O Nityā, panginoon ng Nāmākarṣiṇī sa labing-anim na kalā; pinaglilingkuran ng mga Pramatha, sumasamba ako sa Iyo.

Verse 21

नित्ये निरातङ्कदयाप्रपञ्चे नीलालकश्रेणि नमोनमस्ते / अनङ्गपुष्पादिभिरुन्नदाभिरनङ्गदेवीभिरजस्रसेव्ये / अभव्यहन्त्र्यक्षरराशिरूपे हतारिवर्गे ललिते नमस्ते

O Walang-hanggang na Ina, na nagpapalaganap ng daigdig ng habag na walang panganib; O may hanay ng bughaw-itim na buhok, paulit-ulit kitang sinasamba. Ikaw ay walang tigil na pinaglilingkuran ng mga Diyosa ni Ananga, na nagpupuri sa pamamagitan ng mga bulaklak ni Kama at iba pang palamuti. O tagapuksa ng kasawian, na anyo ng banal na hanay ng mga titik; ikaw na dumurog sa pangkat ng mga kaaway—O Lalita, pagpupugay sa Iyo.

Verse 22

संक्षोभिणीमुख्यचतुर्दशार्चिर्मालावृतोदारमहाप्रदीप्ते / आत्मानमाबिभ्रति विभ्रमाढ्ये शुभ्राश्रये शुभ्रपदे नमस्ते

O Dakilang Nagliliwanag, na napaliligiran ng kuwintas ng labing-apat na ningas, na pinangungunahan ni Saṃkṣobhiṇī; ikaw ay nag-aalab na parang malaking ilawan. O Ikaw na nagtataglay ng Ātman sa Iyong sarili, sagana sa lila at hiwaga; O dalisay na kanlungan, O dalisay na yapak—pagpupugay sa Iyo.

Verse 23

सशर्वसिद्धादि कशक्तिवन्द्ये सर्वज्ञविज्ञातपदारविन्दे / सर्वाधिके सर्वगते समस्तसिद्धिप्रदे श्रीललिते नमस्ते

O Ikaw na sinasamba ng mga Siddha at ng lahat ng Śakti, pati ng mga dakilang siddhi; O Ikaw na ang mga paa mong lotus ay nakikilala ng mga ganap na nakaaalam. O Pinakamataas, na nasa lahat ng dako; tagapagkaloob ng lahat ng ganap na kaganapan—O Śrī Lalitā, pagpupugay sa Iyo.

Verse 24

सर्वज्ञजातप्रथमाभिरन्यदेवी भिरप्याश्रितचक्रभूमे / सर्वामराकाङ्क्षितपूरयित्रि सर्वस्य लोकस्य सवित्रि पाहि

O Diyosa na unang lumitaw sa mga Diyosang isinilang mula sa Ganap na Nakaaalam; maging ang ibang mga Diyosa ay sumasandig sa lupain ng Iyong Cakra. O Tagapagtupad ng ninanais ng lahat ng mga deva; O Savitrī, Ina ng buong daigdig—ipagtanggol mo kami.

Verse 25

वन्दे वशिन्यादिकवाग्विभूते वर्द्धिष्णुचक्र द्युतिवाहवाहे / बलाहकश्यामकचे वचो ऽब्धे वरप्रदे सुंदरि पाहि विश्वम्

Sumasamba ako sa Iyo, O kaluwalhatian ng banal na Salita, na pinangungunahan nina Vaśinī at iba pa. O tagapagdala ng ningning ng Cakra na patuloy na lumalago. O may buhok na itim na gaya ng ulap ng ulan; karagatan ng sagradong pananalita. O tagapagkaloob ng biyaya; O Sundarī, ingatan mo ang buong daigdig.

Verse 26

बाणादिदिव्यायुधसार्वभौमे भण्डासुरानीकवनान्तदावे / अत्युग्रतेजोज्ज्वलितांबुराशे प्रसेव्यमाने परितो नमस्ते

Pagpupugay sa Iyo, O Ina-Diyosa, pinakamakapangyarihan sa mga banal na sandata gaya ng palaso; Ikaw ang apoy na tumutupok sa gubat ng hukbo ni Bhaṇḍāsura; dagat ng liwanag na nagliliyab sa matinding tejas, na pinaglilingkuran at sinasamba sa lahat ng dako.

Verse 27

कामेशि वज्रेशि भगेश्यरूपे कन्ये कले कालविलोपदक्षे / कथाविशेषीकृतदैत्यसैन्ये कामेशयान्ते कमले नमस्ते

Pagpupugay sa Iyo, Kāmeśī, Vajreśī, anyo ni Bhageśī; O dalaga, O Kalā, bihasa sa pag-alis ng Kāla; Ikaw na nagpapabagsak sa hukbo ng Daitya sa pamamagitan ng banal na salaysay; O Kamalā, hantungan ni Kāmeśa, pagpupugay sa Iyo.

Verse 28

बिन्दुस्थिते बिन्दुकलैकरूपे बिन्द्वात्मिके बृंहितचित्प्रकाशे / बृहत्कुचंभोजविलोलहारे बृहत्प्रभावे ललिते नमस्ते

Pagpupugay kay Lalitā, na nananahan sa Bindu, iisang anyo ng Bindu-kalā; ang mismong diwa ng Bindu, liwanag ng pinalawak na kamalayan; may kuwintas na umuugoy sa ibabaw ng mga lotus ng dakilang dibdib; O may dakilang kapangyarihan, pagpupugay sa Iyo.

Verse 29

कामेश्वरोत्संगसदानिवासे कालात्मिके देवि कृतानुकंपे / कल्पावसानोत्थित कालिरूपे कामप्रदे कल्पलते नमस्ते

Pagpupugay sa Diyosa na laging nananahan sa kandungan ni Kāmeśvara; O Devi, ikaw ang diwa ni Kāla at puspos ng habag; sa wakas ng kalpa, ikaw ay lumilitaw bilang anyo ni Kālī; O Kalpalatā, tagapagkaloob ng kāma, pagpupugay sa Iyo.

Verse 30

सवारुणे सांद्रसुधांशुशीते सारङ्गशावाक्षि सरोजवक्त्रे / सारस्य सारस्य सदैकभूमे समस्तविद्येश्वरि संनतिस्ते

Pagpupugay sa Savāruṇā, malamig na gaya ng siksik na sinag ng buwan; may matang tulad ng batang usa na sāraṅga at mukhang lotus; tanging tahanan ng diwa ng lahat ng diwa; O Ginang ng lahat ng vidyā, ang aking pagyuko ay sa Iyo.

Verse 31

तव प्रभावेण चिदग्निजायां श्रीशंभुनाथप्रकडीकृतायाः / भण्डासुराद्याः समरे प्रचण्डा हता जगत्कण्टकतां प्रयाताः

Sa bisa ng iyong banal na kapangyarihan, sa apoy ng kamalayan na inihayag ni Śrī Śaṃbhunātha, si Bhaṇḍāsura at ang iba pa, mabangis sa digmaan, ay napatay at naalis bilang mga tinik na sumasakit sa sanlibutan.

Verse 32

नव्यानि सर्वाणि वपूंषि कृत्वा हि सांद्रकारुण्यसुधाप्लवैर्न्नः / त्वया समस्तं भुवनं सहर्षं सुजीवितं सुंदरि सभ्यलभ्ये

O Marikit, na karapat-dapat purihin ng mga banal: ginawa mong bago ang lahat ng katawan, at sa pag-apaw ng matamis na ambrosya ng iyong puspos na habag, muling binigyan mo ng masayang buhay ang buong daigdig.

Verse 33

श्रीशंभुनाथस्य महाशयस्य द्वितीयतेजः प्रसरात्मके यः / स्थाण्वाश्रमे कॢप्ततया विरक्तः सतीवियोगेन विरस्तभोगः

Si Śrī Śaṃbhunātha na may dakilang kalooban—ang ikalawang liwanag niyang lumalaganap—ay nanahan sa āśrama ni Sthāṇu sa ganap na pagtalikod; dahil sa pagkalayo kay Satī, tinalikuran niya ang lahat ng kaluguran.

Verse 34

तेनाद्रिवंशे धृतजन्मलाभां कन्यामुमां योजयितुं प्रवृत्ताः / एवं स्मरं प्रेरितवन्त एव तस्यान्तिकं घोर तपःस्थितस्य

Kaya’t nagsikap silang ipag-ugnay kay Umā, ang dalagang isinilang sa angkan ng bundok, upang maging kabiyak niya; at gayon din, inudyukan nila si Kāma-deva na lumapit sa kanya na nakatindig sa nakapanghihilakbot na pag-aayuno at tapa.

Verse 35

तेनाथ वैराग्यतपोविघातक्रोधेन लालाटकृशानुदग्धः / भस्मावशेषो मदनस्ततो ऽभूत्ततो हि भण्डासुर एष जातः

Pagkaraan, dahil sa galit sa paghadlang sa tapa ng pagtalikod, nagpaalab siya ng apoy mula sa noo at sinunog si Madana (Kāma) hanggang abo na lamang; at mula roon isinilang ang Bhaṇḍāsura na ito.

Verse 36

ततो वधस्तस्य दुराशयस्य कृतो भवत्या रणदुर्मदस्य / अथास्मदर्थे त्वतनुस्सजातस्त्वं कामसंजीवनमाशुकुर्याः

Pinaslang mo ang masamang demonyo na mapagmataas sa labanan. Ngayon, para sa amin, muling buhayin mo sana agad si Kama.

Verse 37

इयं रतिर्भर्तृवियोगखिन्ना वैधव्यमत्यन्तमभव्यमाप / पुनस्त्वदुत्पादितकामसंगाद्भविष्यति श्रीललिते सनाथा

Si Rati, na namimighati sa pagkawala ng kanyang asawa, ay nagdurusa sa matinding pagkabalo. O Sri Lalita, sa pamamagitan ng muling pagsasama kay Kama na iyong binuhay, siya ay magkakaroon muli ng asawa.

Verse 38

तया तु दृष्टेन मनोभवेन संमोहितः पूर्ववदिन्दुमौलिः / चिरं कृतात्यन्तमहासपर्या तां पार्वतीं द्राक्परिणेष्यतीशः

Nabighani ng Diyos ng Pag-ibig tulad ng dati, ang Panginoong Shiva na may buwan sa noo ay mabilis na pakakasalan si Parvati, na matagal nang nagsagawa ng matinding penitensiya.

Verse 39

तयोश्च संगाद्भविता कुमारः समस्तगीर्वाणचमूविनेता / तेनैव वीरेण रणे निरस्य स तारको नाम सुरारिराजः

Mula sa kanilang pagsasama, isisilang si Kumara, ang pinuno ng lahat ng hukbo sa langit. Sa pamamagitan lamang ng bayaning iyon, ang haring demonyo na si Taraka ay mapupuksa sa labanan.

Verse 40

यो भण्डदैत्यस्य दुराशयस्य मित्रं स लोकत्रयधूमकेतुः / श्रीकण्ठपुत्रैण रणे हतश्चेत्प्राणप्रतिष्ठैव तदा भवेन्नः

Ang Taraka na iyon, na kaibigan ng masamang si Bhanda, ay salot sa tatlong daigdig. Tanging kung siya ay mapapatay sa labanan ng anak ni Shiva magiging ligtas ang aming buhay.

Verse 41

तस्मात्त्वमंबत्रिपुरे जनानां मानापहं मन्मथवीरवर्यम् / उत्पाद्यरत्या विधवात्वदुःखमपाकुरु व्याकुलकुन्तलायाः

Kaya nga, O Ina Tripurā, tagapag-alis ng pagmamataas ng mga nilalang, likhain mo ang pinakadakilang bayani ni Manmatha upang maging kabiyak ni Ratī; at pawiin mo ang dalamhati ng pagkabalo ni Kuntalā na nalilito at gusot ang buhok sa pagdadalamhati.

Verse 42

एषा त्वनाथा भवतीं प्रपन्ना भर्तृप्रणाशेन कृशाङ्गयष्टिः / नमस्करोति त्रिपुराभिधाने तदत्र कारुण्यकलां विधेहि

Ang babaeng ito ay walang masandalan at lumapit sa iyo bilang kanlungan; dahil sa pagkasawi ng asawa, siya’y payat at lupaypay. Siya’y yumuyuko at sumasamba sa iyo na tinatawag na Tripurā; kaya rito, igawad mo ang isang hibla ng habag.

Verse 43

हयग्रीव उवाच इति स्तुत्वा महेशानी ब्रह्माद्या विबुधोत्तमाः / तां रतिं दर्शयमासुर्मलिनां शोककर्शितम्

Sinabi ni Hayagrīva: Pagkatapos purihin si Mahēśānī ng mga dakilang deva, tulad nina Brahmā at iba pa, ipinakita nila si Ratī—marumi ang anyo at lupaypay dahil sa pagdadalamhati.

Verse 44

सा पर्यश्रुमुखी कीर्णकुन्तला धूलिधूसरा / ननाम जगदंबां वै वैधव्यत्यक्तभूषणा

Siya’y may mukhang binabaha ng luha, gusot ang buhok at nababalot ng alikabok; bilang balo na iniwan ang mga palamuti, siya’y yumukod at sumamba kay Jagadambā, ang Ina ng sanlibutan.

Verse 45

अथ तद्दर्शनोत्पन्नकारुण्या परमेश्वरी / ततः कटाक्षादुत्पन्नः स्मयमानसुखांबुजः

Nang makita siya, sumibol sa Parameśvarī ang habag; at mula sa isang sulyap ng kanyang mga mata ay sumilang ang lotus ng kagalakan na may banayad na ngiti.

Verse 46

पूर्वदेहाधिकरुचिर्मन्मथो मदमेदुरः / द्विभुजः सर्वभूषाढ्यः पुष्पेषुः पुष्पकार्मुकः

Si Manmatha, ang banal na Kama, na higit na marilag kaysa sa dating anyo at puspos ng pagmamataas, ay may dalawang bisig, hitik sa mga hiyas, may hawak na palasong bulaklak at busog na bulaklak.

Verse 47

आनन्दयन्कटाक्षेण पूर्वजन्मप्रियां रतिम् / अथ सापि रतिर्देवी महत्यानन्दसागरे / मज्जन्ती निजभर्तारमवरोक्य मुदं गता

Sa isang sulyap ng mata, pinasaya niya si Rati, ang minamahal mula sa nakaraang kapanganakan. Pagkaraan, si Rati-devi man ay tila lumubog sa dakilang dagat ng kaligayahan; nang makita ang sariling asawa, napuno siya ng tuwa.

Verse 48

आनन्दयन्कटाक्षेण पूर्वजन्मप्रियां रतिम् / अथ सापि रतिर्देवी महत्यानन्दसागरे / मज्जन्ती निजभर्तारमवलोक्य मुदं गता

Sa isang sulyap ng mata, pinasaya niya si Rati, ang minamahal mula sa nakaraang kapanganakan. Pagkaraan, si Rati-devi man ay tila lumubog sa dakilang dagat ng kaligayahan; nang makita ang sariling asawa, napuno siya ng tuwa.

Verse 49

श्यामले स्नापयित्वैनां वस्त्रकाञ्च्यादिभूषणैः / अलङ्कृत्य यथापूर्वं शीघ्रमानीयतामिह

“O Shyamale, paliguan mo siya, bihisan ng kasuotan, sinturon at iba pang hiyas; ayusan gaya ng dati, at dalhin siya rito nang madali.”

Verse 50

तदाज्ञां शिरसा धृत्वा श्यामा सर्वं तथाकरोत / ब्रह्मर्षिभिर्वसिष्ठाद्यैर्वैवाहि कविधानतः

Tinanggap ni Shyama ang utos na iyon na parang inilagay sa ulo, at ginawa ang lahat ayon dito. Ang seremonyang kasal ay isinagawa ayon sa tuntunin, sa pangunguna ng mga Brahmarshi gaya ni Vasistha at iba pa.

Verse 51

कारयामास दंपत्योः पाणिग्रहणमङ्गलम् / अप्सरोभिश्च सर्वाभिर्नृत्यगीतादिसंयुतम्

Ipinag-utos Niya ang mapagpalang seremonya ng paghawak-kamay sa kasal ng mag-asawa; at ang lahat ng mga apsara ay nakilahok, kalakip ang sayaw at awit.

Verse 52

एतद्दृष्ट्वा महेन्द्राद्या ऋषयश्च तपोधनाः / साधुसाध्विति शंसंतस्तुष्टुवुर्ललितांबिकाम्

Nang makita ito, si Mahendra at iba pang mga diyos, pati ang mga rishi na may yaman ng tapas, ay nagsabing “Sādhu, sādhu!” at nagpuri kay Lalitāmbikā.

Verse 53

पुष्पवृष्टिं विमुञ्चन्तः सर्वे सन्तुष्टमानसाः / बभूवुस्तौ महाभक्त्या प्रणम्य ललितेश्वरीम्

Silang lahat, may pusong lugod, ay nagpaulan ng mga bulaklak; at sa dakilang debosyon, yumukod at sumamba kay Laliteśvarī.

Verse 54

तत्पार्श्वे तु समागत्य बद्धाञ्जलिपुटौ स्थितौ / अथ कन्दर्पवीरो ऽपि नमस्कृत्य महेश्वरीम् / व्यज्ञापयदिदं वाक्यं भक्तिनिर्भरमानसः

Lumapit sila sa tabi Niya at tumindig na magkapatong ang mga palad sa añjali. Pagkaraan, si Kandarpavīra man ay yumukod kay Mahēśvarī at, puspos ng debosyon, ay nagsalita ng ganito.

Verse 55

यद्दग्धमीशनेत्रेण वपुर्मे ललितांबिके / तत्त्वदीयकटाक्षस्य प्रसादात्पुनरागतम्

O Lalitāmbikā, ang aking katawan na sinunog ng titig ni Īśa ay nagbalik muli dahil sa biyaya ng iyong mahabaging sulyap.

Verse 56

तव पुत्रो ऽस्मि दासो ऽस्मि क्वापि कृत्ये नियुङ्क्ष्व माम् / इत्युक्ता परमेशानी तमाह मकरध्वजम्

Ako’y anak mo, ako’y alipin mo; isugo mo ako sa anumang gawain. Pagkasabi nito, ang Kataas-taasang Mahādevī ay nagsalita kay Makaradhvaja.

Verse 57

श्रीदेव्युवाच वत्सागच्छ मनोजन्मन्न भयं तव विद्यते / मत्प्रसादाज्जगत्सर्वं मोहयाव्याहताशुग

Wika ni Śrī Devī: “Anak, lumapit ka, O Manojanman; walang takot para sa iyo. Sa aking biyaya, mahihipnotismo mo ang buong daigdig, sa bilis na di-mapipigil.”

Verse 58

तद्बाणपातनाज्जातधैर्यविप्लव ईश्वरः / पर्वतस्य सुतां गौरीं परिणेष्यति सत्वरम्

Dahil sa paglaglag ng palaso, nayanig ang katatagan ng Panginoong Īśvara; at agad niyang pakakasalan si Gaurī, anak na dalaga ng bundok.

Verse 59

सहस्रकोटयः कामा मत्प्रसादात्त्वदुद्भवाः / सर्वेषां देहमाविश्य दास्यन्ति रतिमुत्तमाम्

Sa aking biyaya, mula sa iyo’y lilitaw ang libo-libong koṭi na Kāma; papasok sila sa katawan ng lahat at magbibigay ng pinakadakilang rati, ang ligaya ng pag-ibig.

Verse 60

मत्प्रसादेन वैराग्यात्संक्रुद्धो ऽपि स ईश्वरः / देहदाहं विधातुं ते न समर्थो भविष्यति

Sa aking biyaya, dahil sa vairāgya (paglayo sa pagnanasa), kahit magalit ang Panginoong Īśvara, hindi niya magagawang sunugin ang iyong katawan.

Verse 61

अदृश्यमूर्तिः सर्वेषां प्राणिनां भवमोहनः / स्वभार्याविरहाशङ्की देहस्यार्धं प्रदास्यति / प्रयातो ऽसौ कातरात्मा त्वद्बाणाहतमानसः

Si Kandarpa, na may anyong di nakikita, ang tagapagpahilo sa pag-iral ng lahat ng nilalang. Sa pangambang mahiwalay sa sariling asawa, iaalay niya ang kalahati ng kanyang katawan. At siya’y lumisan na may nanginginig na loob, sapagkat ang kanyang isip ay tinamaan ng iyong palaso.

Verse 62

अद्य प्रभृति कन्दर्प मत्प्रसादान्महीयसः / त्वन्निन्दां ये करिष्यन्ति त्वयि वा विमुखाशयाः / अवश्यं क्लीबतैव स्यात्तेषां जन्मनिजन्मनि

Mula sa araw na ito, O Kandarpa, sa bisa ng aking dakilang biyaya: sinumang manlait sa iyo o tumalikod sa iyo sa puso, tiyak na magdurusa ng kahinaan ng pagkalalaki sa bawat kapanganakan.

Verse 63

ये पापिष्ठा दुरात्मानो मद्भक्तद्रोहिणश्च हि / तानगम्यासु नारीषु पातयित्वा विनाशय

Yaong mga sukdulang makasalanan, masasamang-loob, at mga lumalapastangan sa aking mga deboto—ibagsak mo sila sa mga babaeng ipinagbabawal lapitan, at saka lipulin sila.

Verse 64

येषां मदीय पूजासु मद्भक्तेष्वादृतं मनः / तेषां कामसुखं सर्वं संपादय समीप्सितम्

Sa mga may pusong mapitagang tumitingin sa aking pagsamba at sa aking mga deboto, ipagkaloob mo sa kanila ang lahat ng ligayang kama at ang lahat ng minimithi nila.

Verse 65

इति श्रीललितादेव्या कृताज्ञावचनं स्मरः / तथेति शिरसा बिभ्रत्सांजलिर्निर्ययौ ततः

Kaya nito, tinanggap ni Smara (Diyos Kama) ang utos ni Śrī Lalitādevī. “Gayon nga,” wika niya, at nakayukong may magkadikit na palad, saka siya lumisan.

Verse 66

तस्यानङ्गस्य सर्वेभ्यो रोमकूपेभ्य उत्थिताः / बहवः शोभनाकारा मदना विश्वमोहनाः

Mula sa bawat butas ng balahibo ni Ananga, sumibol ang napakaraming Madana na marikit ang anyo, na umaakit at lumilito sa buong daigdig.

Verse 67

तैर्विमोह्य समस्तं च जगच्चक्रं मनोभवः / पुनः स्थाण्वाश्रमं प्राप चन्द्रमौलेर्जिगीषया

Sa pamamagitan nila, nilito ni Manobhava ang buong ikot ng sanlibutan; saka siya muling nagtungo sa ashram ni Sthanu, taglay ang pagnanais na madaig si Chandramouli.

Verse 68

वसंतेन च मित्रेण सेनान्या शीतरोचिषा / रागेण पीठमर्देन मन्दानिलरयेण च

Kasama ang kaibigang si Vasanta, ang pinunong si Shitarocisha; kasama rin si Raga na dumadagok sa luklukan, at si Mandanilaraya na may banayad na ihip ng hangin.

Verse 69

पुंस्कोकिलगलत्स्वानकाहलीभिश्च संयुतः / शृङ्गारवीरसंपन्नो रत्यालिङ्गितविग्रहः

Kasama ang mga tunog na tila trumpeta mula sa lalamunan ng lalaking kokila; puspos ng lasa ng pag-ibig at kabayanihan; at ang anyo’y niyayakap ni Rati.

Verse 70

जैत्र शरासनं धुन्वन्प्रवीराणां पुरोगमः / मदनारेरभिमुखं प्राप्य निभय आस्थितः

Bilang nangunguna sa mga magigiting, inuga niya ang pana ng tagumpay; at pagharap sa kaaway ni Madana, tumindig siyang walang takot.

Verse 71

तपोनिष्ठं चन्द्रचूडं ताडयामास सायकैः / अथ कन्दर्पबाणौधैस्ताडितश्चन्द्रशेखरः / दूरीचकार वैराग्यं तपस्तत्त्याज दुष्करम्

Si Candracūḍa, na matatag sa tapas, ay tinamaan ng mga palaso; at si Candrasekhara, na binayo ng ulang-palaso ni Kandarpa, ay itinaboy ang vairāgya at iniwan ang mahirap na pag-aayuno at pagninilay na iyon.

Verse 72

नियमानखिलांस्त्यक्त्वा त्यक्तधैर्यः शिवः कृतः / तामेव पार्वतीं ध्यात्वा भूयोभूयः स्मरातुरः

Tinalikuran ni Śiva ang lahat ng niyama at nawalan ng tatag; si Pārvatī lamang ang kanyang pinagninilayan, at paulit-ulit siyang pinahihirapan ni Smara.

Verse 73

निशश्वास वहञ्शर्वः पाण्डुरं गण्डमण्डलम् / बाष्पायमाणो विरही संतप्तो धैर्यविप्लवात् / भूयोभूयो गिरिसुतां पूर्वदृष्टामनुस्मरन्

Humihinga nang malalim si Śarva at namutla ang bilog ng kanyang pisngi; ang nagdurusang nawalay ay naluluha at nag-aalab dahil sa pagguho ng tatag; at muli’t muli niyang inaalala ang anak na dalaga ng bundok na minsang nakita noon.

Verse 74

अनङ्गबाणदहनैस्तप्यमानस्य शूलिनः / न चन्द्ररेखा नो गङ्गा देहतापच्छिदे ऽभवत्

Para kay Śūlin na sinusunog ng apoy ng mga palaso ni Anaṅga, ni ang guhit ng buwan ni ang Gaṅgā ay hindi nakapagpawi ng init ng kanyang katawan.

Verse 75

नन्दिभृङ्गिमहाकालप्रमुखैर्गणमण्डलैः / आहृते पुष्पशयने विलुलोठ मुहुर्मुहुः

Dinala ng mga pangkat ng gaṇa, sa pangunguna nina Nandin, Bhṛṅgī at Mahākāla, ang higaan ng mga bulaklak; ngunit siya’y paulit-ulit na nagpagulong-gulong doon.

Verse 76

नन्दिनो हस्तमालंब्य पुष्पतल्पान्तरात्पुनः / पुष्पतल्पान्तरं गत्वा व्यचेष्टत मुहुर्मुहुः

Hinawakan ni Śiva ang kamay ni Nandin; mula sa isang higaan ng mga bulaklak ay lumipat siya sa iba pang higaan ng bulaklak, paulit-ulit at balisang kumikilos.

Verse 77

न पुष्पशयनेनेन्दुखण्डनिर्गलितामृते / न हिमानीपयसि वा निवृत्तस्तद्वपुर्ज्वरः

Hindi napawi ang lagnat ng katawan na iyon sa higaan ng bulaklak; hindi rin sa amrita na tumutulo mula sa piraso ng buwan; ni sa gatas na malamig na parang niyebe.

Verse 78

स तनेरतनुज्वालां शमयिष्यन्मुहुर्मुहुः / शिलीभूतान्हिमपयः पट्टानध्यवसच्छिवः / भूयः शैलसुतारूपं चित्रपट्टे नखैर्लिखत्

Upang pawiin ang munting liyab sa kanyang katawan, si Śiva ay paulit-ulit na nagpatong sa sarili ng mga telang binasa ng tubig na malamig na parang niyebe; at muli, iginuhit niya sa telang larawan ang anyo ng Anak ng Bundok (Pārvatī) gamit ang kanyang mga kuko.

Verse 79

तदालोकनतो ऽदूरमनङ्गार्तिमवर्धयत् / तामालिख्य ह्रिया नम्रां वीक्षमाणां कटाक्षतः

Sa pagtanaw sa yaon, kahit di pa kalayuan, lalo pang lumago ang sakit na dulot ni Ananga (diyos ng pag-ibig). Nang maiguhit niya siya, nakita niyang nakayuko sa hiya at tumitingin sa pamamagitan ng sulyap mula sa gilid ng mata.

Verse 80

तच्चित्रपट्टमङ्गेषु रोमहर्षेषु चाक्षिपत् / चिन्तासंगेन महता महात्या रतिसंपदा / भूयसा स्मरतापेन विव्यथे विषमेक्षणः

Ipinatong niya sa kanyang mga sangkap ang telang larawan, at tumindig ang balahibo sa kilabot. Dahil sa matinding pag-iisip at sa kasaganaan ng rati (ligaya ng pag-ibig), lalo pang sumiklab ang init ni Smara (Kāma), at ang Viṣamekṣaṇa ay nagdusa nang masakit.

Verse 81

तामेव सर्वतः पश्यंस्तस्यामेव मनो दिशन् / तथैव संल्लपन्सार्धमुन्मादेनोपपन्नया

Siya’y tumitingin sa kanya sa lahat ng dako, at ang isip ay sa kanya lamang itinutuon; gayon din, nakikipag-usap siya sa kanya, na nababalot ng pagkahibang ng pag-ibig.

Verse 82

तन्मात्रभूतहृदयस्तच्चित्तस्तत्परायणः / तत्कथासुधया नीतसमस्तरजनीदिनः

Ang kanyang puso’y siya lamang, ang isip ay sa kanya nakatuon, at siya ang tanging kanlungan; ang lahat ng gabi at araw ay lumipas sa tamis na parang amrita ng mga salaysay tungkol sa kanya.

Verse 83

तच्छीलवर्णन रतस्तद्रूपालोकनोत्सुकः / तच्चारुभोगसंकल्पमालाकरसुमालिकः / तन्मयत्वमनुप्राप्तस्ततापातितरां शिवः

Nalulugod siyang ilarawan ang asal at mga katangian niya, at sabik na sabik laging masilayan ang kanyang anyo; nagbubuo siya ng mga kuwintas ng guniguni tungkol sa marikit na ligaya, gaya ng tagapaghabi ng bulaklak; at si Śiva’y lalo pang naging kaisa niya, halos ganap na pagkalusaw sa kanya.

Verse 84

इमां मनोभव रुजमचिकित्स्यां स धूर्जटिः / अवलोक्य विवाहाय भृशमुद्यमवानभूत्

Nang makita ni Dhūrjaṭi (Śiva) na ang sugat ni Manobhava—ang sakit ng pag-ibig—ay di magagamot, siya’y lubhang nagsikap upang isagawa ang kasal.

Verse 85

इत्थं विमोह्य तं देवं कन्दर्पो ललिताज्ञया / अथ तां पर्वतसुतामाशुगैरभ्यतापयत्

Sa ganitong paraan, sa utos ni Lalitā, nilito ni Kandarpa (Kāmadeva) ang diyos na iyon; at saka niya pinasiklab sa anak ng bundok (Pārvatī) ang init ng pag-ibig sa pamamagitan ng mabilis na mga palaso.

Verse 86

प्रभूतविरहज्वालामलिनैः श्वसितानलैः / शुष्यमाणाधरदलो भृशं पाण्डुकपोलभूः

Ang kanyang mga labi ay natuyo dahil sa mainit na hininga ng paghihiwalay, at ang kanyang mga pisngi ay namutla nang lubusan.

Verse 87

नाहारे वा न शयने न स्वापे धृतिमिच्छति / मखीसहस्रैः सिषिचे नित्यं शीतोपचारकैः

Hindi siya nakatagpo ng kaginhawaan sa pagkain, pahinga, o pagtulog, kahit na palagi siyang winiwisikan ng mga pampalamig na lunas ng libu-libong tagapaglingkod.

Verse 88

पुनः पुनस्तप्यमाना पुनरेव च विह्वला / न जगाम रुजाशान्ति मन्मथाग्नेर्महीयसः

Paulit-ulit na nasusunog at muling nababalisa, hindi siya nakahanap ng lunas sa sakit na dulot ng matinding apoy ng Diyos ng Pag-ibig.

Verse 89

न निद्रां पार्वती भेजे विरहेणोपतापिता / स्वतनोस्तापनेनासौ पितुः खेदमवर्धयत्

Hindi nakatulog si Parvati, na pinahihirapan ng paghihiwalay; sa pamamagitan ng init ng kanyang sariling katawan, dinagdagan niya ang hapis ng kanyang ama.

Verse 90

अप्रतीकारपुरुषं विरहं तुहितुः शिवे / अवलोक्य स शैलेन्द्रो महादुःखमवाप्तवान्

Sa pagkakita sa paghihiwalay ng kanyang anak kay Shiva, na walang lunas, ang Panginoon ng mga Bundok ay napuno ng matinding lungkot.

Verse 91

भद्रे त्वं तपसा देवं तोषयित्वा महेश्वरम् / भार्तारं तं समृच्छेति पित्रा सम्प्रेरिताथ सा

O Bhadre, sa pamamagitan ng iyong matinding tapas ay pinasaya mo ang Maheshvara (Shiva); at sa utos ng iyong ama, ikaw ay lumapit upang tanggapin Siya bilang asawa.

Verse 92

हिमवच्छैलशिखरे गौरीशिखरनामनि / वकार पतिलाभाय पार्वती दुष्करं तपः

Sa tuktok ng bundok Himavat, sa pook na tinatawag na Gauri-śikhara, si Parvati ay nagsagawa ng napakahirap na tapas upang makamtan ang asawa.

Verse 93

शिशिरेषु जलावासा ग्रीष्मे दहनमध्यगा / अर्के निविष्टदृष्टिश्च सुघोरं तप आस्थिता

Sa taglamig ay nanahan siya sa tubig; sa tag-init ay tumindig sa gitna ng apoy; at nakatuon ang tingin sa araw—isinagawa niya ang napakabagsik na tapas.

Verse 94

तेनैव तपसा तुष्टः सान्निध्यं दत्तवाञ्छिवः / अङ्गीचकार तां भार्यां वैवाहिकविधानतः

Dahil sa gayong tapas, nalugod si Shiva at ipinagkaloob ang Kanyang paglapit; at ayon sa ritwal ng kasal, tinanggap Niya siya bilang asawa.

Verse 95

अथाद्रिपतिना दत्तां तनयां नलिनेक्षणाम् / सप्तर्षिद्वारतः पूर्वं प्रार्थितामुदवोढ सः

Pagkaraan, pinakasalan Niya ang anak na dalagang ibinigay ng Panginoon ng Bundok—may matang tulad ng lotus—na dati nang hiniling sa may pintuan ng Saptarshi.

Verse 96

तया च रममाणो ऽसौ बहुकालं महेश्वरः / ओषधीप्रस्थनगरे श्वशुरस्य गृहे ऽवसत्

Si Maheshvara ay nagalak kasama niya sa mahabang panahon, at nanirahan sa bahay ng kanyang biyenan sa lungsod ng Oṣadhīprastha.

Verse 97

पुनः कैलासमागत्य समस्तैः प्रमथैः सह / पार्वतीमानिनायाद्रिनाथस्य प्रीतिमावहत्

Muling dumating sa Kailasa kasama ang lahat ng Pramatha, dinala niya pabalik si Parvati na nagtatampo, at naghatid ng galak sa Panginoon ng Bundok.

Verse 98

रममाणस्तया सार्थं कैलासे मन्दरे तथा / विन्ध्याद्रौ हेमशैले च मलये पारियात्रके

Nagagalak siyang kasama niya sa Kailasa at sa Mandara; gayundin sa Vindhya, sa Hemaśaila, sa Malaya, at sa Pāriyātraka.

Verse 99

नानाविधेषु स्थानेषु रतिं प्राप महेश्वरः / अथ तस्यां ससर्जोग्रं वीर्यं सा सोढुमक्षमा

Sa iba’t ibang pook, tinamo ni Maheshvara ang ligaya ng pag-ibig; saka niya ibinuhos sa kanya ang mabagsik na vīrya, at siya’y hindi nakatiis.

Verse 100

भुव्यत्यजत्सापि वह्नौ कृत्तिकासु स चाक्षिपत् / ताश्च गङ्गाजले ऽमुञ्चन्सा चैव शरकानने

Ibinagsak niya iyon sa lupa at napunta sa apoy; saka ito inihagis niya sa mga Kṛttikā. Inihulog nila sa tubig ng Gaṅgā, at si Gaṅgā naman ay nagpalabas nito sa gubat ng damong śara.

Verse 101

तत्रोद्भूतो महावीरो महासेनः षडाननः / गङ्गायाश्चान्तिकं नीतो धूर्जटिर्वृद्धि मागमत्

Doon ay sumilang ang dakilang bayani—si Mahāsena, ang Skanda na may anim na mukha; at dinala siya ni Dhūrjaṭi (Śiva) sa tabi ng Ilog Gaṅgā upang lumago at magningning.

Verse 102

स वर्धमानो दिवसेदिवसे तीव्रविक्रमः / शिक्षितो निजतातेन सर्वा विद्या अवाप्तवान्

Araw-araw siyang lumalago, taglay ang matinding lakas at tapang; tinuruan ng sarili niyang ama, kaya natamo niya ang lahat ng kaalaman at sining.

Verse 103

अथ तातकृतानुज्ञः सुरसैन्यपतिर्भवन् / तारकं मारयामास समस्तैः सह दानवैः

Pagkaraan, nang may pahintulot ng ama, siya’y naging pinuno ng hukbo ng mga deva; at pinaslang niya si Tāraka kasama ang lahat ng mga Dānava na kakampi nito.

Verse 104

ततस्तारकदैत्येन्द्रवधसन्तोषशालिना / शक्रेण दत्तां स गुहो देवसेनामुपानयत्

Pagkaraan, dahil sa kagalakan sa pagpatay sa pinunong daitya na si Tāraka, ipinagkaloob ni Śakra (Indra) si Devasenā; at si Guha (Skanda) ang naghatid sa kanya.

Verse 105

सा शक्रतनया देवसेना नाम यशस्विनी / आसाद्यरमणं स्कन्दमानन्दं मृशमादधौ

Siya ang anak na babae ni Śakra, si Devasenā na bantog sa dangal; nang matagpuan niya si Skanda, ang kaibig-ibig na kabiyak, tunay na kagalakan ang napasa kanya.

Verse 106

इत्थं संमोहिताशेषविश्वचक्रो मनोभवः / देवकार्यं सुसम्पाद्य जगाम श्रीपुरं पुनः

Sa gayon, si Manobhava (Kāmadeva) ay nilinlang ang buong ikot ng sansinukob; matapos ganap na maisakatuparan ang gawain ng mga deva, siya’y muling nagtungo sa Śrīpura.

Verse 107

यत्र श्रीनगरे पुण्ये ललिता परमेश्वरी / वर्तते जगतामृद्ध्यै तत्र तां सेवितुं ययौ

Sa banal na lungsod na Śrīnagara, kung saan nananahan si Lalitā Parameśvarī para sa kasaganaan ng lahat ng daigdig, doon siya nagtungo upang maglingkod at sumamba sa Kanya.