Sukta 49

Mantra 1

अग्निस्तवः। न॒हि ते॑ अग्ने त॒न्वः क्रू॒रमा॒नंश॒ मर्त्यः॑ । क॒पिर्ब॑भस्ति॒ तेज॑नं॒ स्वं ज॒रायु॒ गौरि॑व

Sapagkat walang mortal, oh Agni, ang nakarating sa masamang pinsala laban sa iyong katawan. Ang kayumanggi ay nagkikinang ng kanyang sariling matalim na karangyaan, tulad ng isang baka na nagpapalabas ng inunan.

Mantra 2

मे॒ष इ॑व॒ वै सं च॒ वि चो॒र्व॒ऽच्यसे॒ यदु॑त्तर॒द्रावुप॑रश्च॒ खाद॑तः । शी॒र्ष्णा शिरोऽप्स॒साप्सो॑ अ॒र्दय॑न्नं॒शून् ब॑भस्ति॒ हरि॑तेभिरा॒सभिः॑

Tulad ng isang tupa, tunay, ikaw ay hinahampas at pinaghihiwalay, kapag, sa pagtakas paitaas, ikaw ay kumakagat mula sa itaas. Sa ulo ay hinahampas niya ang ulo; sa mga tubig, O mga Tubig, na dumudurog sa iyo, tinatapakan niya ang iyong mga hibla sa mga panga na kayumanggi.

Mantra 3

सु॒प॒र्णा वाच॑मक्र॒तोप॒ द्यव्या॑ख॒रे कृष्णा॑ इषि॒रा अ॑नर्तिषुः । नि यन्नि॒यन्त्युप॑रस्य॒ निष्कृ॑तिं पु॒रू रेतो॑ दधिरे सूर्य॒श्रितः॑

Ang may magagandang pakpak ay gumawa ng pananalita; sa langit na lukong, ang itim, ang mabilis, ay nagsayaw. Kapag pinababa nila ang labasan ng nasa itaas, maraming binhi ang inilatag nila, na namamahinga sa Araw.