
Rishi: Atharvanic tradition (often treated as anonymous/collective in AV ancillary rites)
Devata: Manas–Cetas–Dhī–Ākūti etc. (personified faculties); implicitly Āyus (Life) as the goal
Chandas: Anuṣṭubh (4 pādas of 8 syllables; Atharvanic anuṣṭubh style)
Ang maikling himnong Atharvanic na ito ay isang anting-anting para sa kahabà-buhay na nagpapatibay sa mga panloob na kasangkapan ng buhay, isip, kamalayan, hangarin, at mga pandama, upang hindi mabigo ang pananaw at hindi mangalat ang sigla. Pinagkakasundo nito ang kompleks na prāṇa (prāṇa, apāna, vyāna) at tinatawag ang pananatiling pananalita ni Sarasvatī, pagkatapos ay nananalangin sa mga banal na ṛṣi bilang "mga bantay ng katawan" (tanūpāḥ) na manatili sa mortal at pahabain ang buhay.
Mantra 1
दीर्घायुःप्राप्तिः। मन॑से॒ चेत॑से धि॒य आकू॑तय उ॒त चित्त॑ये । म॒त्यै श्रु॒ताय॒ चक्ष॑से वि॒धेम॑ ह॒विषा॑ व॒यम्
Sa Isip, sa Kamalayan, sa banal na Pag-iisip, sa mga Layunin, at sa nakatakdang Pansin; sa Pag-unawa, sa Pagdinig, sa Paningin - sana ay maghandog kami ng pagsamba sa pamamagitan ng alay, kaming mga tao.
Mantra 2
अ॒पा॒नाय॑ व्या॒नाय॑ प्रा॒णाय॒ भूरि॑धायसे । सर॑स्वत्या उरु॒व्यचे॑ वि॒धेम॑ ह॒विषा॑ व॒यम्
Sa Hiningang Pababa, sa Hiningang Kumakalat, sa Hiningang Buhay, ang mapagbigay na tagapag-ayos; kay Sarasvati ng malawak na pananalita - sana ay maghandog kami ng pagsamba sa pamamagitan ng alay, kaming mga tao.
Mantra 3
मा नो॑ हासिषु॒र्ऋष॑यो॒ दैव्या॒ ये त॑नू॒पा ये न॑स्त॒न्वऽस्तनू॒जाः । अम॑र्त्या॒ मर्त्यां॑ अ॒भि नः॑ सचध्व॒मायु॑र्धत्त प्रत॒रं जी॒वसे॑ नः
Huwag hayaang iwanan tayo ng mga banal na Manghuhula - ang mga tagapag-ingat ng katawan, ang mga ipinanganak sa katawan na tagapagtanggol ng aming mga katawang-tao. Mga imortal, dumikit kayo sa amin mga mortal; igawad sa amin ang buhay, na mas mahaba, para sa aming pamumuhay.
It is used to seek long life by stabilizing mental faculties (mind, attention, understanding) and harmonizing the vital breaths (prāṇa, apāna, vyāna), along with protective support from divine guardians.
In Atharvanic ritual language, key functions of life are treated as personified powers; honoring them with oblation is a way to ‘secure’ their steady presence so they do not weaken or wander.
No special herb is required by the hymn itself; the basic medium is havis (ghee/food offering). The main emphasis is correct recitation with calm breath and a clear intention for āyus (extended life).
Answers come straight from the texts, with the shlokas they draw on. Ask in your own words.
A free sign-in with Google or Apple keeps your chat saved across web and the app.