Sukta 20

Mantra 1

यक्ष्मनाशनम्। अ॒ग्नेरि॑वास्य॒ दह॑त एति शु॒ष्मिण॑ उ॒तेव॑ म॒त्तो वि॒लप॒न्नपा॑यति । अ॒न्यम॒स्मदि॑च्छतु॒ कं चि॑दव्र॒तस्तपु॑र्वधाय॒ नमो॑ अस्तु त॒क्मने॑

Isang sumisira sa nakapapahinang sakit. Tulad ng apoy, na nasusunog, ito ay lumalabas mula sa kanya, mula sa matinding tao; at tulad mula sa lalaking lasing, na umaawit, ito ay umuurong. Hayaan itong humanap ng iba maliban sa amin - kahit sino man, isang lalaking walang panata - para sa lagnat na saktan. Ang pag-galang ay sumainyo, O Takman.

Mantra 2

नमो॑ रु॒द्राय॒ नमो॑ अस्तु त॒क्मने॒ नमो॒ राज्ञे॒ वरु॑णाय॒ त्विषी॑मते । नमो॑ दि॒वे नमः॑ पृथि॒व्यै नम॒ ओष॑धीभ्यः

Pagpupugay kay Rudra; pagpupugay sa Lagnat; pagpupugay sa Hari, kay Varuṇa ng makapangyarihang ningning. Pagpupugay sa Langit, pagpupugay sa Lupa, pagpupugay sa mga Halaman.

Mantra 3

अ॒यं यो अ॑भिशोचयि॒ष्णुर्विश्वा॑ रू॒पाणि॒ हरि॑ता कृ॒णोषि॑ । तस्मै॑ तेऽरु॒णाय॑ ब॒भ्रवे॒ नमः॑ कृणोमि॒ वन्या॑य त॒क्मने॑

Ang Lagnat na ito, na sa pagsusunog ay ginagawang dilaw ang lahat ng anyo, sa iyo, ang mapula, ang kayumanggi, ay nagbibigay ako ng paggalang: pagpupugay sa Lagnat na ipinanganak sa gubat.