Adhyaya 74

Verse 1

। सूत उवाच । धृतराष्ट्रेण भूपेन शतपुत्रान्वितेन च । लिंगानां स्थापितं तत्र शतमेकोत्तरं द्विजाः

สูตะกล่าวว่า: “ณ ที่นั้น พระราชาธฤตราษฏระพร้อมด้วยโอรสหนึ่งร้อยองค์ โอ้ทวิชะทั้งหลาย ได้สถาปนาศิวลึงค์หนึ่งร้อยหนึ่งองค์ไว้”

Verse 2

तथा च पांडवैः सर्वैः स्थापितं लिंगपंचकम् । द्रौपद्या चाऽथ कुन्त्याऽथ गांधार्याऽथ यदृच्छया

ฉันนั้นเอง เหล่าปาณฑพทั้งปวงได้สถาปนาลึงค์ห้าองค์เป็นชุดหนึ่ง; และท้าวนางเทราปที ต่อมาคุณตี และต่อมากานธารี ก็ได้กระทำตามแรงศรัทธาและกาลโอกาสของตน

Verse 3

भानुमत्या च गौरीणां स्थापितं च चतुष्टयम् । विदुरेणाथ शल्येन कलिं गेन युयुत्सुना

ภาณุมตีก็ได้สถาปนาลึงค์สี่องค์แด่พระคุรีทั้งหลาย; และวิฑูระ ต่อมาศัลยะ กะลิงคะ และยุยุตสุ ก็ได้สถาปนา (ลึงค์) เช่นกัน

Verse 4

बाह्लीकेन सपुत्रेण कर्णेनाथ ससूनुना । तथा शकुनिना तत्र द्रोणेन च कृपेण च

ณ ที่นั้น พาหลีกะพร้อมด้วยบุตรของตน และกรรณะพร้อมด้วยบุตรของตน; เช่นเดียวกัน ศกุนิ และทั้งโทรณะกับกฤปะ ก็ได้สถาปนา (ลึงค์)

Verse 5

अश्वत्थाम्ना पृथक्त्वेन लिङ्गमेकैकमुत्तमम् । स्थापितं परया भक्त्या वरप्रासादमाश्रितम्

อัศวัตถามันได้สถาปนาลึงค์อันประเสริฐทีละองค์โดยแยกกัน ด้วยภักติอันยิ่ง และประดิษฐานไว้ในปราสาทศักดิ์สิทธิ์อันงดงามดุจพรประทาน

Verse 6

तथा संस्थापितं तत्र विष्णुना प्रभविष्णुना । लिंगं प्रासादमाधाय प्रोत्तुंगशिखरान्वितम्

ฉันนั้น ณ ที่นั้น พระวิษณุผู้ทรงเดชานุภาพและอานุภาพยิ่ง ได้ทรงสถาปนาศิวลึงค์หนึ่ง และประดิษฐานไว้ในปราสาท-เทวาลัยที่งามด้วยยอดศิขระสูงเสียดฟ้า

Verse 7

सात्वतेनापि सांबेन बलभद्रेण धीमता । प्रद्युमेनानिरुद्धेन तथान्यैर्मुख्ययादवैः

ทั้งสาตวตะ สัมพะ พระพลภัทรผู้ทรงปรีชา ประทยุมน์ อนิรุทธ และยาทวะผู้เป็นใหญ่ทั้งหลายอื่น ๆ ก็ได้ร่วมด้วย—เข้าประกอบกิจศักดิ์สิทธิ์อันเนื่องด้วยมหิมาแห่งปุณยเขตนั้น

Verse 8

चारुदेष्णादिभिः पुत्रै रुक्मिण्या दशभिः सुतैः । लिंगानां दशकं मुख्यं स्थापितं श्रद्धयान्वितैः

พร้อมด้วยโอรสทั้งหลาย เช่น จารุเทศณะเป็นต้น—คือโอรสสิบองค์ที่ประสูติจากพระรุกมินี—ผู้เปี่ยมด้วยศรัทธา ได้สถาปนาศิวลึงค์สำคัญครบสิบประการ

Verse 9

एवं संस्थाप्य लिङ्गानि ते सर्वे कुरुपांडवाः । यादवाश्च सुसंहृष्टा कृतकृत्यास्तदा ।ऽभवन्

ครั้นสถาปนาลึงค์ทั้งหลายโดยถูกต้องตามพิธีแล้ว เหล่ากุรุและปาณฑพทั้งปวง—รวมทั้งยาทวะด้วย—ต่างยินดีปรีดายิ่งนัก รู้สึกว่ากิจอันพึงทำได้สำเร็จแล้ว

Verse 10

तत्र स्थित्वा चिरं कालं दत्त्वा दानान्यनेकशः । धनाढ्यान्ब्राह्मणान्कृत्वा चमत्कारपुरोद्भवान्

เมื่อพำนักอยู่ที่นั่นเป็นเวลานาน เขาทั้งหลายได้ถวายทานนานาประการ และได้ทำให้พราหมณ์ทั้งหลายมั่งคั่งอุดมสมบูรณ์ ก่อให้เกิดความรุ่งเรืองอัศจรรย์ในนครศักดิ์สิทธิ์นั้น

Verse 11

दत्त्वा तेभ्यो वरान्नागान्ह याञ्जात्याननेकशः । सद्ग्रामाणि विचित्राणि क्षेत्राणि च सुधेनवः

พวกเขาถวายช้างชั้นเลิศและม้าพันธุ์ดีเป็นอันมาก อีกทั้งมอบหมู่บ้านอันดี ที่ดินและทุ่งนาอันหลากหลาย และโคนมชั้นประเสริฐด้วย

Verse 12

महोक्षांश्च सुवस्त्राणि भूस्थानान्याश्रयांस्तथा । दासीदासांस्तथा भृत्यान्दानानि विविधानि च

พวกเขายังถวายโคผู้ใหญ่ เสื้อผ้าอันงดงาม ที่ดินและที่พำนัก อีกทั้งทาสหญิง ทาสชาย และผู้รับใช้—เป็นทานนานาประการ

Verse 13

तत आमन्त्र्य तान्सर्वान्प्रणिपत्य मुहुर्मुहुः । स्वस्थानं प्रति संहृष्टाः प्रजग्मुः सर्व एव ते

ครั้นแล้วพวกเขากล่าวลาทุกคนด้วยความเคารพ กราบลงซ้ำแล้วซ้ำเล่า และทั้งหมดก็จากไปด้วยใจยินดีสู่ถิ่นของตน

Verse 14

सूत उवाच । एतद्वः सर्वमाख्यातं स्थापितं तेन भूभुजा । तथा तद्धृतराष्ट्रेण लिंगं पातकनाशनम्

สูตะกล่าวว่า: ทั้งหมดนี้เราได้บอกแก่ท่านแล้ว—ว่ากษัตริย์องค์นั้นได้สถาปนาไว้ประการใด; และลึงคะที่ธฤตราษฏระได้ตั้งไว้ ซึ่งเป็นผู้ทำลายบาปทั้งปวง

Verse 16

यस्तानि पुरुषः सम्यक्पूजयेद्भक्तिभावितः । स लभेच्चाखिलान्कामान्वांछितान्स्वेन चेतसा

ผู้ใดมีจิตเปี่ยมด้วยภักติ บูชาลึงคะเหล่านั้นโดยถูกต้อง ผู้นั้นย่อมได้สมปรารถนาทั้งปวง ตามที่ใจตนใฝ่หา

Verse 74

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठेनागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये कौरवपाण्डवयादवकृतलिंग प्रतिष्ठावृत्तांतवर्णनंनाम चतुःसप्ततितमोऽध्यायः

ดังนี้ จบอธิยายที่เจ็ดสิบสี่ ชื่อว่า “พรรณนาว่าด้วยเหตุแห่งการประดิษฐานลึงค์ที่กระทำโดยเหล่ากุรุวะ ปาณฑวะ และยาทวะ” ในมหาตมยะแห่งเขตหาฏเกศวร ภายในนาครขันธ์ที่หก แห่งศรีสกันทมหาปุราณะ อันเป็นสังหิตาแปดหมื่นหนึ่งพันโศลก