
ఈ అధ్యాయం సంభాషణాత్మక కథనంగా సాగుతుంది. వ్యాసుడు పుణ్యకథను వివరిస్తాడు—బ్రహ్మా మరియు దేవతల రాకను విష్ణువు ప్రశ్నిస్తే, బ్రహ్మా త్రిలోకాల్లో భయం లేదని చెప్పి, ధర్మస్థాపితమైన ప్రాచీన తీర్థాన్ని దర్శించడమే తన ఉద్దేశమని తెలియజేస్తాడు. విష్ణువు గరుడారూఢుడై వేగంగా ధర్మారణ్యానికి వెళ్తాడు; దేవతలూ వెంట వస్తారు. ధర్మరాజు యముడు దివ్యబృందాన్ని విధివిధానాలతో అతిథ్యంగా స్వాగతించి, ఒక్కొక్కరికి ప్రత్యేక పూజలు చేసి, విష్ణువును స్తుతిస్తాడు. ఈ క్షేత్రానికి తీర్థత్వం భగవదనుగ్రహం మరియు దేవతాసంతృప్తి వల్ల స్థిరమైందని చెబుతాడు. విష్ణువు వరం ఇవ్వబోతే, యముడు ధర్మారణ్యంలో ఋష్యాశ్రమాలు స్థాపించాలని కోరుతాడు—తీర్థానికి ఉపద్రవం కలగకుండా, వేదపఠనం మరియు యజ్ఞధ్వనులతో అరణ్యం మార్మోగేలా. అనంతరం విష్ణువు విరాట్రూపం ధరించి దివ్యసహాయంతో అనేక విద్యావంత బ్రాహ్మణ-ఋషులను, వారి గోత్ర-ప్రవరాలు, వంశపరంపరలతో సహా, తగిన స్థలాల్లో ప్రతిష్ఠిస్తాడు. తరువాత యుధిష్ఠిరుడు ఈ స్థాపిత గుంపుల ఉద్భవం, పేర్లు, నివాసస్థానాలు అడుగుతాడు; వివరమైన జాబితాలు కొనసాగుతాయి. చివర భాగంలో దేవీనామాలు, బ్రహ్మా కామధేనువును ఆహ్వానించిన సూచనలతో ధర్మపోషణకు దైవసహాయం ప్రధానంగా ప్రతిపాదించబడుతుంది.
Verse 1
व्यास उवाच । श्रूयतां राजशार्दूल पुण्यमाख्यानमुत्तमम् । स्तूयमानो । जगन्नाथ इदं वचनमब्रवीत्
వ్యాసుడు పలికెను—హే రాజశార్దూలా! ఈ పరమోత్తమమైన పుణ్యకథను వినుము. స్తుతింపబడుచుండగా జగన్నాథుడు ఈ వాక్యములను పలికెను.
Verse 2
विष्णुरुवाच । किमर्थमागताः सर्वे ब्रह्माद्याः सुरसत्तमाः । पृथिव्यां कुशलं कच्चित्कुतो वो भयमागतम्
విష్ణువు పలికెను—హే బ్రహ్మాది దేవశ్రేష్ఠులారా, మీరందరూ ఏ కార్యార్థమై వచ్చితిరి? భూమిపై సర్వం కుశలమేనా? మీకు భయం ఎక్కడి నుండి కలిగింది?
Verse 3
ततः प्रोवाच वै हृष्टो ब्रह्मा तं केशवं वचः । न भयं विद्यतेऽस्माकं त्रैलोक्ये सचराचरे
అప్పుడు హర్షించిన బ్రహ్మ కేశవునితో పలికెను—చరాచర సమేతమైన త్రిలోకములలో మాకు ఎక్కడా భయం లేదు.
Verse 4
एकविज्ञापनार्थाय आगतोऽहं तवांतिके । तदहं संप्रवक्ष्यामि तदेतच्छृणु मे वचः
ఒకే వినతిని తెలియజేయుటకై నేను నీ సమీపమునకు వచ్చితిని. దానిని నేను పూర్తిగా చెప్పుదును—నా మాట వినుము.
Verse 5
परं तु पूर्वं धर्मेण स्थापितं तीर्थमुत्तमम् । तद्द्रष्टुकामोऽहं देव त्वत्प्रसादाज्जनार्दन
కాని పూర్వము ధర్మముచే పరమోత్తమమైన తీర్థము స్థాపింపబడెను. హే దేవ జనార్దన, నీ ప్రసాదముచే నేను ఆ తీర్థమును దర్శించదలచితిని.
Verse 6
तत्र त्वं देवदेवेश गमने कुरु मानसम् । यथा सत्तीर्थतां याति धर्मारण्यमनुत्तमम्
అందుచేత హే దేవదేవేశ, అక్కడికి గమనించుటకు మనస్సు నిలుపుము; అప్పుడు అనుత్తమ ధర్మారణ్యము సతీర్థత్వమును పొందును.
Verse 7
विष्णुरुवाच । साधुसाधु महाभाग त्वर्यतां तत्र मा चिरम् । ममापि चित्तं तत्रैव तद्दर्शनेस्ति लालसम्
విష్ణువు పలికెను— “సాధు, సాధు, మహాభాగ! అక్కడికి త్వరగా పోదాం; ఆలస్యం చేయకు. నా మనస్సు కూడా ఆ స్థల దర్శనానికి తహతహలాడుతోంది.”
Verse 8
व्यास उवाच । तार्क्ष्यमारुह्य गोविंद स्तत्रागाच्छीघ्रमेव हि । ततो धर्मेण ते देवाः सेंद्राः सर्षिगणास्तथा
వ్యాసుడు పలికెను— “తార్క్ష్యుడు (గరుడుడు) పై ఎక్కి గోవిందుడు అతి శీఘ్రంగా అక్కడికి వెళ్లెను. తరువాత ధర్మానుసారంగా క్రమంగా ఇంద్రునితో కూడిన దేవులు, ఋషిగణములు కూడా ప్రయాణించారు.”
Verse 9
ब्रह्मविष्णुमहेशाद्या दृष्टा दूरान्मुमोद च । धर्मराजोपि तान्दृष्ट्वा देवा न्विष्णुपुरोगमान्
దూరం నుండే బ్రహ్మ, విష్ణు, మహేశ్వరాది దేవులను చూచి అతడు ఆనందించాడు. విష్ణువు ముందుండగా వచ్చిన ఆ దేవులను చూచి ధర్మరాజు కూడా హర్షించాడు.
Verse 10
आगतः स्वाश्रमात्तत्र पूजां प्रगृह्य तत्पुरः । आसनादुत्थितः शीघ्रं सपर्याद्यं प्रगृह्य च । एकैकस्य चकाराथ पूजां चैव पृथक्पृथक्
తన ఆశ్రమం నుండి పూజా ద్రవ్యములు తీసుకొని అక్కడికి వచ్చి వారి ముందుకు వెళ్లెను. ఆసనము నుండి వెంటనే లేచి అతిథి-సత్కార సామగ్రి తీసుకొని ఒక్కొక్కరికి విడివిడిగా పూజ నిర్వహించెను.
Verse 11
चकार पूजां विधिवत्तेषां तत्रार्कनंदनः । आसनेषूपवेश्याथ पूजां कृत्वा गरीयसीम्
అక్కడ అర్కనందనుడు (ధర్మరాజు) విధివిధానంగా వారి పూజను నిర్వహించెను. తరువాత వారిని ఆసనములపై కూర్చోబెట్టి ఆ అత్యుత్తమమైన, గౌరవభరితమైన పూజను సమాప్తం చేసెను.
Verse 12
यम उवाच । तीर्थरूपमिदं क्षेत्रं प्रसादाद्देवकीसुत । त्वत्तोषविधिना चाद्य कृपया च शिवस्य च
యముడు పలికెను—హే దేవకీసుతా, నీ ప్రసాదముచేత ఈ క్షేత్రము తీర్థరూపమైయెను. నేడు నిన్ను తృప్తిపరచిన విధానమువలనను, శివుని కరుణవలనను దీని పవిత్రత సంపూర్ణంగా ప్రకాశించెను.
Verse 13
अद्य मे सफलं जन्म अद्य मे सफलं तपः । अद्य मे सफलं स्थानं काजेशानां समागमात्
నేడు నా జన్మ ఫలించింది, నేడు నా తపస్సు ఫలించింది. నేడు ఇక్కడ నా స్థితి కూడా ఫలించింది, ఎందుకంటే ఈశ్వరుల మంగళ సమాగమము కలిగింది.
Verse 14
व्यास उवाच । एवं स्तुतस्तदा विष्णुः प्रोवाच मधुरं वचः । तुष्टोऽस्मि धर्म राजेंद्र अहं स्तोत्रेण ते विभो
వ్యాసుడు పలికెను—ఇట్లు స్తుతింపబడిన విష్ణువు మధుర వచనములు పలికెను—“హే ధర్మరాజేంద్ర, హే విభో! నీ స్తోత్రముచేత నేను తృప్తుడనయ్యాను.”
Verse 15
किंचित्प्रार्थय मत्तोऽहं करोमि तव वांछितम् । यत्तेऽस्त्यभीप्सितं तुभ्यं तद्ददामि न संशयः
“నన్ను ఏదైనా వరం కోరుము; నీకు కావలసినదాన్ని నేను నెరవేర్చుదును. నీకు నిజంగా అభీష్టమైనదేదైనా, దానిని నీకు ఇస్తాను—సందేహము లేదు.”
Verse 16
यम उवाच । यदि तुष्टोऽसि देवेश वांछितं कुरुषे यदि । धर्मारण्ये महापुण्ये ऋषीणामाश्रमान्कुरु
యముడు పలికెను—నీవు ప్రసన్నుడవైతే, హే దేవేశా, నా వాంఛను నెరవేర్చుదువైతే, ఈ మహాపుణ్య ధర్మారణ్యంలో ఋషుల ఆశ్రమములను స్థాపించుము.
Verse 17
वसंति वाडवा यत्र यजंति चैव याज्ञिकाः । वेदनिर्घोषसंयुक्तं भाति तत्तीर्थमुत्तमम्
యెక్కడ వాడవులు నివసిస్తారో, యెక్కడ యాజ్ఞికులు నిరంతరం యజ్ఞాలు నిర్వహిస్తారో, యెక్కడ వేదనాదం మార్మోగుతుందో—ఆ తీర్థం పరమోత్తమంగా ప్రకాశిస్తుంది।
Verse 18
अब्राह्मणमिदं तीर्थं पीडयिष्यंति जन्तवः । तस्मात्त्वं वाडवाञ्छौरे समानय ऋषी न्बहून् । धर्मारण्यं यथा भाति त्रैलोक्ये सचराचरे
బ్రాహ్మణులు లేని ఈ తీర్థాన్ని జీవులు పీడిస్తారు. కాబట్టి, ఓ శౌరే, అనేక వాడవులను తీసుకురా, అనేక ఋషులను కూడగట్టు—ధర్మారణ్యం త్రిలోకమంతటా, చరాచరాలతో సహా, ప్రకాశించునట్లు।
Verse 19
ततो विष्णुः सहस्राक्षः सहस्रशीर्षः सहस्रपात् । सहस्रशस्तदा रूपं कृतवान्धर्मवत्सलः । यस्मिन्स्थाने च ये विप्राः सदाचाराः शुभव्रताः
అప్పుడు సహస్రనేత్రుడు, సహస్రశిరస్సుడు, సహస్రపాదుడు అయిన ధర్మవత్సల విష్ణువు అనేక రూపాలను ధరించాడు. ఆ స్థలంలో సదాచారులు, శుభవ్రతులు అయిన విప్రులు స్థాపితులయ్యారు।
Verse 20
अशेषधर्मकुशलाः सर्वशास्त्रविशारदाः । तपोज्ञाने महाख्याता ब्रह्मयज्ञपरायणाः । स्थापिता ऋषयः सर्वे सहस्राण्यष्टादशैव तु
ఆ ఋషులందరూ అక్కడ స్థాపితులయ్యారు—ధర్మంలోని సమస్త అంశాలలో నిపుణులు, అన్ని శాస్త్రాలలో విశారదులు, తపస్సు-జ్ఞానాలలో మహాప్రసిద్ధులు, బ్రహ్మయజ్ఞంలో పరాయణులు. వారి సంఖ్య పద్దెనిమిది వేల.
Verse 21
नानादेशात्समानीय स्थापितास्तत्र तैः सुरैः । आश्रमांश्च बहूंस्तत्र काजेशैरपि निर्मितान्
అనేక దేశాల నుండి సమీకరించి ఆ దేవతలు వారిని అక్కడ స్థాపించారు. అలాగే అక్కడ కాజేశులచే కూడా అనేక ఆశ్రమాలు నిర్మించబడ్డాయి।
Verse 22
धर्मोपदेशात्कृष्णेन ब्रह्मणा च शिवेन च । स्वेस्वे स्थाने यथायोग्ये स्थापयामास केशवः
కృష్ణుడు, బ్రహ్మ, శివుడు ఉపదేశించిన ధర్మబోధను అనుసరించి కేశవుడు యథాయోగ్యంగా, యథావిధిగా ప్రతి వర్గాన్ని తమ తమ స్థానాలలో స్థాపించాడు।
Verse 23
युधिष्ठिर उवाच । कस्मिन्वंशे समुत्पन्ना ब्राह्मणा वेदपारगाः । स्थापिताः सपरीवाराः पुत्रपौत्रसमावृताः । शिष्यैश्च बहुभिर्युक्ता अग्निहोत्रपरायणाः । तेषां स्थानानि नामानि यथावच्च वदस्व मे
యుధిష్ఠిరుడు అన్నాడు—వేదపారంగతులైన ఆ బ్రాహ్మణులు ఏ వంశంలో జన్మించారు? వారు కుటుంబాలతో ఇక్కడ స్థాపింపబడి, కుమార-మనుమలతో చుట్టుముట్టబడి, అనేక శిష్యులతో కూడి, అగ్నిహోత్రపరాయణులై ఉన్నారు. వారి స్థానాలు, పేర్లు యథావిధిగా నాకు చెప్పండి।
Verse 24
व्यास उवाच । श्रूयतां नृपशार्दूल धर्म्मारण्यनिवासिनाम्
వ్యాసుడు అన్నాడు—ఓ రాజశార్దూలా, ధర్మ్మారణ్యంలో నివసించువారి వృత్తాంతాన్ని వినుము।
Verse 25
महात्मनां ब्राह्मणानामृषीणामूर्ध्वरेतसाम् । तेषां वै पुत्रपौत्राणां नामानि च वदाम्यहम्
ఊర్ధ్వరేతస్సులైన మహాత్మ బ్రాహ్మణ ఋషుల వారి కుమారులు, మనుమల పేర్లను నేను ఇప్పుడు చెప్పుచున్నాను।
Verse 26
चतुर्विशतिगोत्राणि द्विजानां पांडवर्षभ । तेषां शाखाः प्रशाखाश्च पुत्रपौत्रादयस्तथा
ఓ పాండవవృషభా, ద్విజులకు ఇరవై నాలుగు గోత్రాలు ఉన్నాయి; వాటికి శాఖలు, ప్రశాఖలు, అలాగే కుమార-మనుమలాది పరంపరలు కూడా ఉన్నాయి।
Verse 27
जज्ञिरे बहवः पुत्राः शतशोऽथ सहस्रशः । चतुर्विशतिमुख्यानां नामानि प्रवदामि ते । द्विजानामृषयः प्रोक्ताः प्रवराणि तथा शृणु
వందలుగా, వేలుగా అనేక మంది కుమారులు జన్మించారు. ఇప్పుడు నేను నీకు ఇరవై నాలుగు ప్రధాన గోత్రాల నామాలను చెప్పుదును; ద్విజులకు నిర్దేశించిన ఋషులు మరియు ప్రవరాలనూ వినుము.
Verse 28
भारद्वाजस्तथा वत्सः कौशिकः कुश एव च । शांडिल्यः काश्यपश्चैव गौतमश्छांधनस्तथा
భారద్వాజ, వత్స, కౌశిక, కుశ; శాండిల్య, కాశ్యప, గౌతమ మరియు ఛాంధన—ఇవి పేరుపొందిన వంశ-గోత్రాలు.
Verse 29
जातूकर्ण्यस्तथा वत्सो वसिष्ठो धारणस्तथा । आत्रेयो भांडिलश्चैव लौकिकाश्च इतः परम्
జాతూకర్ణ్య మరియు వత్స; వసిష్ఠ మరియు ధారణ; ఆత్రేయ మరియు భాండిల; అలాగే దీనికి తరువాత లౌకిక గోత్రాలూ (ఉన్నవి).
Verse 30
कृष्णायनोपमन्युश्च गार्ग्यमुद्गलमौषकाः । पुण्यासनः पराशरः कौंडिन्यश्च ततः परम्
కృష్ణాయన మరియు ఉపమన్యు; గార్గ్య, ముద్గల, మౌషక; పుణ్యాసన, పరాశర మరియు ఆపై కౌండిన్య.
Verse 31
तथा गान्यासनश्चैव प्रवराणि चतुर्विंशतिः । जामदग्न्यस्य गोत्रस्य प्रवराः पंच एव हि
అలాగే గాన్యాసన కూడా ఉంది—ఈ లెక్కలో ప్రవరాలు ఇరవై నాలుగు. అయితే జామదగ్న్య గోత్రానికి ప్రవరాలు నిజంగా ఐదే.
Verse 32
भार्गवश्च्यवनाप्नुवानौर्वश्च जमदग्निकः । पंचैते प्रवरा राजन्विख्याता लोकविश्रुताः
ఓ రాజా, భార్గవ, చ్యవన, ఆప్నువాన, ఊర్వ, జామదగ్న్య—ఈ ఐదుగురు ప్రవరులు లోకమంతటా ప్రసిద్ధులై విఖ్యాతులుగా ఉన్నారు।
Verse 33
एवं गोत्रसमुत्पन्ना वाडवा वेदपारगाः । द्विजपूजाक्रियायुक्ता नानाक्रतुक्रियापराः
ఇలా ఆ గోత్రంలో జన్మించిన వాడవులు వేదపారంగతులు; ద్విజపూజా-సేవలో నిమగ్నులై, నానావిధ యజ్ఞక్రియలలో పరాయణులుగా ఉండేవారు।
Verse 34
गुणेन संहिता आसन् षट्कर्मनिरताश्च ये । एवंविधा महाभागा नानादेशभवा द्विजाः
వారు సద్గుణసంపన్నులై, షట్కర్మాలలో నిరతులై ఉండేవారు; ఇలాంటి మహాభాగ్య ద్విజులు నానాదేశాల నుండి ఉద్భవించారు।
Verse 35
भामेवसं तृतीयं च प्रवराः पंच एव हि । भार्गवच्यावनाप्नुवानौर्वजामदग्न्यसंयुताः । आत्रेयोऽर्चनानसश्च श्यावास्येति तृतीयकः
నిజంగా ఐదు ప్రవరులు ఉన్నారు; వాటిలో మూడవది భామేవస. వారు భార్గవ, చ్యవన, ఆప్నువాన, ఊర్వ, జామదగ్న్యలతో అనుసంధానమై ఉన్నారు; మూడవ (త్రయం)గా ఆత్రేయ, అర్చనానస, శ్యావాస్య అని చెప్పబడింది।
Verse 36
अस्मिन्गोत्रे भवा विप्रा दुष्टाः कुटिलगामिनः । धनिनो धर्मनिष्ठाश्च वेदवेदांगपारगाः
ఈ గోత్రంలో కొందరు విప్రులు దుష్టులు, కపటాచారులు కూడా ఉంటారు; అలాగే కొందరు ధనవంతులు, ధర్మనిష్ఠులు, వేద-వేదాంగపారంగతులు కూడా ఉంటారు।
Verse 37
दानभोगरताः सर्वे श्रौतस्मार्तेषु संमताः । मांडव्यगोत्रे विज्ञेयाः प्रवरैः पंचभिर्युताः
వారందరూ దానభోగములందు ఆసక్తి గలవారు, శ్రౌత స్మార్త కర్మలందు సమ్మతులు. ఐదు ప్రవరలతో కూడిన మాండవ్య గోత్రజులుగా వారిని తెలియవలెను.
Verse 38
भार्गवश्च्यावनो ऽत्रिश्चाप्नुवानौर्वस्तथैव च । अस्मिन्गोत्रे भवा विप्राः श्रुतिस्मृतिपरायणाः
భార్గవ, చ్యవన, అత్రి, ఆప్నువాన మరియు ఔర్వ అనునవి ప్రవరలు. ఈ గోత్రమున పుట్టిన బ్రాహ్మణులు శ్రుతి స్మృతి పరాయణులు.
Verse 39
रोगिणो लोभिनो दुष्टा यजने याजने रताः । ब्रह्मक्रिया पराः सर्वे मांडव्याः कुरुसत्तम
ఓ కురుసత్తమా! మాండవ్యులు రోగులు, లోభులు, దుష్టులు, యజన యాజనములందు ఆసక్తి గలవారు మరియు బ్రహ్మక్రియలందు నిమగ్నమై ఉందురు.
Verse 40
गार्ग्यस्य गोत्रे ये जातास्तेषां तु प्रवरास्त्रयः । अंगिराश्चांबरीषश्च यौवनाश्वस्तृतीयकः
గార్గ్య గోత్రమున పుట్టిన వారికి మూడు ప్రవరలు కలవు. అవి అంగిరసుడు, అంబరీషుడు మరియు మూడవది యౌవనాశ్వుడు.
Verse 41
अस्मिन्गोत्रे समुत्पन्नाः सद्वृत्ताः सत्यभाषिणः । शांताश्च भिन्नवर्णाश्च निर्द्धनाश्च कुचैलिनः
ఈ గోత్రమున పుట్టినవారు సదాచారము గలవారు, సత్యవాదులు, శాంతులు, భిన్న వర్ణములు గలవారు, ధనహీనులు మరియు మాసిన వస్త్రములు ధరించువారు.
Verse 42
संगवात्सल्ययुक्ताश्च वेदशास्त्रेषु निश्चलाः । वत्सगोत्रे द्विजा भूप प्रवराः पंच एव हि
హే రాజా! వత్సగోత్ర ద్విజులు సాంగత్యం‑వాత్సల్యంతో యుక్తులై, వేదశాస్త్రాలలో అచలులు; ఆ వంశంలో ఖచ్చితంగా ఐదు ప్రసిద్ధ ప్రవరాలు ఉన్నాయి।
Verse 43
भार्गवश्च्यवनाप्नुवानौर्वश्च जमदग्निकः । एभिस्तु पंच विख्याता द्विजा ब्रह्मस्वरूपिणः
భార్గవ, చ్యవన, ఆప్నువాన, ఔర్వ, జమదగ్నిక—ఈ ఐదుగురిచే ప్రవరాలు ప్రసిద్ధి చెందాయి; వీరితో అనుబంధమైన ద్విజులు బ్రహ్మస్వరూపులని ఖ్యాతి పొందారు।
Verse 44
शांता दांताः सुशीलाश्च धर्मपुत्रैः सुसंयुता । वेदाध्ययनहीनाश्च कुशलाः सर्वकर्मसु
వారు శాంతులు, దమితులు, సుశీలులు; ధర్మపుత్రులతో సుసంయుక్తులు. వేదాధ్యయనం లేకున్నా అన్ని పనుల్లో నిపుణులు।
Verse 45
सुरूपाश्च सदाचाराः सर्वधर्मेषु निष्ठिताः । दानधर्म रताः सर्वे अन्नदा जलदा द्विजाः
వారు సురూపులు, సదాచారులు, సమస్త ధర్మాలలో నిష్ఠితులు. అందరూ దానధర్మంలో రతులు—అన్నదాతలు, జలదాతలైన ద్విజులు।
Verse 46
दयालवः सुशीलाश्च सर्वभूतहिते रताः । काश्यपा ब्राह्मणा राजन्प्रवरत्रयसंयुताः
హే రాజా! కాశ్యప బ్రాహ్మణులు దయాళువులు, సుశీలులు, సమస్త భూతహితంలో రతులు; మరియు వారు ప్రవరత్రయంతో సంయుక్తులు।
Verse 47
काश्यपश्चापवत्सारो नैध्रुवश्च तृतीयकः । वेदज्ञा गौरवर्णाश्च नैष्ठिका यज्ञकारकाः
కాశ్యప, ఆపవత్సార, నైధ్రువ—ఇవి తృతీయ ప్రవరాలు. వారు వేదజ్ఞులు, గౌరవర్ణులు, వ్రతనిష్ఠులు, యజ్ఞకర్తలు.
Verse 48
प्रियवासा महादक्षा गुरुभक्तिरताः सदा । प्रतिष्ठामानव न्तश्च सर्वभूतहिते रताः
వారు ప్రియ నివాసాలలో నివసిస్తారు, మహాదక్షులు; ఎల్లప్పుడూ గురుభక్తిలో రతులు. ప్రతిష్ఠావంతులై సర్వభూతహితంలో నిమగ్నులు.
Verse 49
यजंते च महायज्ञान्काश्यपेया द्विजातयः । धारीणसगोत्रजाश्च प्रवरैस्त्रिभिरन्विताः
కాశ్యపేయ ద్విజులు మహాయజ్ఞాలను నిర్వహిస్తారు. ధారీణస గోత్రజులూ మూడు ప్రవరాలతో అన్వితులై ఉంటారు.
Verse 50
अगस्तिदर्विश्वेताश्व दध्यवाहनसंज्ञकाः । अस्मिन्गोत्रे च ये जाता धर्मकर्मसमाश्रिताः
అగస్తి, దర్విశ్వేతాశ్వ, దధ్యవాహన అనే పేర్లతో ప్రసిద్ధులు. ఈ గోత్రంలో పుట్టినవారు ధర్మం మరియు సత్కర్మాన్ని ఆశ్రయిస్తారు.
Verse 51
कर्मक्रूराश्च ते सर्वे तथैवोदरिणस्तु ते । लंबकर्णा महादंष्ट्रा द्विजा धनपरायणाः
వారు అందరూ కర్మలో కఠినులు; అలాగే ఉదరులు (పొట్టెత్తినవారు). దీర్ఘకర్ణులు, మహాదంష్ట్రులు అయిన ఆ ద్విజులు ధనపరాయణులు.
Verse 52
क्रोधिनो द्वेषिणश्चैव सर्वसत्त्वभयंकराः । लौगाक्षसोद्भवा ये वै वाडवाः सत्यसंश्रिताः
లౌగాక్షుని నుండి ఉద్భవించిన వాడవులు సత్యాశ్రయులని చెప్పబడుతారు; వారు క్రోధులు, ద్వేషులు, సమస్త ప్రాణులకు భయంకరులు.
Verse 53
प्रवराश्च त्रयस्तेषां तत्त्वज्ञानस्वरूपकाः । कश्यपश्चैव वत्सश्च वसिष्ठश्च तृतीयकः
వారికి మూడు ప్రధాన ప్రవరులు తత్త్వజ్ఞానస్వరూపులు—కశ్యపుడు, వత్సుడు, మరియు మూడవవాడు వసిష్ఠుడు.
Verse 54
सदाचारास्तु विख्याता वैष्णवा बहुवृ त्तयः । रोमभिर्बहुभिर्व्याप्ताः कृष्णवर्णास्तु वाडवाः
వారు సదాచారానికి ప్రసిద్ధులు, వైష్ణవభక్తులు, అనేక శ్రేష్ఠ వృత్తుల్లో నిమగ్నులు; వాడవులు అధిక రోమాలతో కప్పబడి, కృష్ణవర్ణులని చెప్పబడతారు.
Verse 55
शांता दाताः सुशीलाश्च स्वदारनिरताः सदा । कुशिकसगोत्रे ये जाताः प्रवरैस्त्रिभिरन्विताः
కుశికస గోత్రంలో జన్మించి మూడు ప్రవరులతో యుక్తులైన వారు శాంతులు, దాతలు, సుశీలులు, ఎల్లప్పుడూ స్వదారనిరతులు.
Verse 56
विश्वामित्रो देवरात औदलश्च त्रयश्च ये । अस्मिन्गोत्रे तु ये जाता दुर्बला दीनमानसाः
విశ్వామిత్రుడు, దేవరాతుడు, ఔదలుడు—ఈ ముగ్గురు ప్రవరులు; అయితే ఈ గోత్రంలో పుట్టిన కొందరు బలహీనులై, దీనమనస్కులై పోవచ్చు.
Verse 57
असत्यभाषिणो विप्राः सुरूपा नृपसत्तमाः । सर्व्वविद्याकुशलिनो ब्राह्मणा ब्रह्मसत्तमाः
కొంతమంది విప్రులు అసత్యం పలుకువారుగా ఉంటారు; మరికొందరు సురూపులైన నృపసత్తములు. ఇంకా కొందరు బ్రాహ్మణులు సమస్త విద్యలలో నిపుణులు, బ్రహ్మనిష్ఠులలో బ్రహ్మసత్తములు.
Verse 58
उपमन्युसगोत्रेयाः प्रवरत्रयसंयुताः । वसिष्ठश्च भरद्वाजस्त्विंद्रप्रमद एव वा
ఉపమన్యు గోత్రస్థులు త్రిప్రవరసంయుతులు—వసిష్ఠుడు, భరద్వాజుడు, అలాగే ఇంద్రప్రమదుడు కూడా.
Verse 59
अस्मिन्गोत्रे तु ये विप्राः क्रूराः कुटिलगामिनः । दूषणा द्वेषिणस्तुच्छाः सर्वसंग्रहतत्पराः
కానీ ఈ గోత్రంలో జన్మించిన విప్రులు క్రూరులు, కపటమార్గగాములు, దోషాన్వేషులు, ద్వేషులు, తుచ్ఛచిత్తులు, కేవలం సంగ్రహంలోనే తత్పరులైతే—అటువంటి ప్రవర్తన నిందనీయం.
Verse 60
कलहोत्पादने दक्षा धनिनो मानिनस्तथा । सर्वदैव प्रदुष्टाश्च दुष्टसंगरतास्तथा
వారు కలహం పుట్టించడంలో దక్షులు, ధనవంతులైనా గర్విష్ఠులు; ఎల్లప్పుడూ దుష్ప్రవర్తనగలవారు, దుష్టుల సంగతికి మరియు ఆసక్తికి లోనైనవారు.
Verse 61
रोगिणो दुर्बलाश्चैव वृत्त्युपकल्पवर्जिताः । वात्स्यगोत्रे भवा विप्राः प्रवरैः पंचभिर्युताः
వాత్స్య గోత్రంలో జన్మించిన, ఐదు ప్రవరాలతో యుక్తమైన విప్రులు రోగగ్రస్తులు, దుర్బలులు, అలాగే తగిన వృత్తి-ఉపకల్పం (జీవనాధారం) లేనివారిగా చెప్పబడ్డారు.
Verse 62
भार्गवच्यावनाप्नुवानौर्वश्च जमदग्निकः । अस्मिन्गोत्रे भवा विप्राः स्थूलाश्च बहुबुद्धयः
ఈ వంశంలో పూజ్య పితృఋషులు—భార్గవుడు, చ్యావనుడు, ఆప్నువానుడు, ఔర్వుడు, జమదగ్ని—ప్రసిద్ధులు. ఈ గోత్రంలో దేహబలంతో దృఢులై, బుద్ధిలో సమృద్ధులైన బ్రాహ్మణులు జన్మిస్తారు.
Verse 63
सर्वकर्मरता श्चैव सर्वधर्मेषु निश्चलाः । वेदशास्त्रार्थनिपुणा यजने याजने रताः
వారు సమస్త కర్మాలలో నిమగ్నులై, అన్ని ధర్మాలలో స్థిరులై ఉంటారు. వేదశాస్త్రార్థాలలో నిపుణులై, యజ్ఞం చేయుటలోను ఇతరులకు యజ్ఞం చేయించుటలోను ఆనందిస్తారు.
Verse 64
सदाचाराः सुरूपाश्च बुद्धितो दीर्घदर्शिनः । वात्स्यायनसगोत्रेयाः प्रवरैः पंचभिर्युताः
వారు సదాచారులు, సురూపులు, బుద్ధితో దూరదర్శులు. వారు వాత్స్యాయన గోత్రానికి చెందినవారు; ఐదు ప్రవరాలతో యుక్తులుగా చెప్పబడతారు.
Verse 65
भार्गवच्यावनाप्नुवानौर्वश्च जमदग्निकः । पूर्वोक्ताः प्रवराश्चास्य कथितास्तव भारत
భార్గవుడు, చ్యావనుడు, ఆప్నువానుడు, ఔర్వుడు, జమదగ్ని—ఇవే ఈ వంశానికి ముందుగా చెప్పబడిన ప్రవరాలు, ఓ భారతా! ఇవి నీకు వివరించబడినవి.
Verse 66
अस्मिन्गोत्रे तु ये जाता पाकयज्ञरताः सदा । लोभिनः क्रोधिनश्चैव प्रजायन्ते बहुप्रजाः
కానీ ఈ గోత్రంలో జన్మించిన కొందరు ఎల్లప్పుడూ పాకయజ్ఞాది గృహ్యకర్మాలలోనే ఆసక్తులై ఉంటారు; వారు లోభులు, క్రోధులు అయి అనేక సంతానముతో కూడినవారవుతారు.
Verse 67
स्नानदानादिनिरताः सर्वदाश्च जितेंद्रियाः । वापीकूपतडागानां कर्तारश्च सहस्रशः । व्रतशीला गुणज्ञाश्च मूर्खा वेदविवर्जिताः
వారు స్నానదానాది ధర్మకార్యాలలో నిత్యనిరతులై, ఎల్లప్పుడూ జితేంద్రియులై ఉంటారు. వేల సంఖ్యలో బావులు, కూపాలు, చెరువులు నిర్మించువారు. వ్రతశీలులు, గుణజ్ఞులు—కానీ కొందరు వేదాధ్యయనరహితులై మూర్ఖులగుదురు.
Verse 68
कौशिकवंशे ये जाताः प्रवरत्रयसंयुताः । विश्वामित्रोऽघर्मषी च कौशिकश्च तृतीयकः
కౌశిక వంశంలో జన్మించినవారు ప్రవరత్రయంతో యుక్తులు—విశ్వామిత్రుడు, అఘమర్షణుడు, మరియు తృతీయుడైన కౌశికుడు.
Verse 69
अस्मिन्गोत्रे च ये जाता ब्राह्मणा ब्रह्मवेदिनः । शांता दांताः सुशीलाश्च सर्वधर्मपरायणाः
ఈ గోత్రంలో జన్మించిన బ్రాహ్మణులు బ్రహ్మవేత్తలు—శాంతులు, దాంతులు, సుశీలులు, సమస్త ధర్మాలలో పరాయణులు.
Verse 70
अपुत्रिण स्तथा रूक्षास्तेजोहीना द्विजोत्तमाः । भारद्वाजसगोत्रेयाः प्रवरैः पंचभिर्युताः
అలాగే ద్విజోత్తములలో కొందరు అపుత్రులు, రూక్షస్వభావులు, తేజోహీనులు గానూ ఉంటారు. వారు భారద్వాజస గోత్రస్థులు; పంచ ప్రవరాలతో యుక్తులుగా చెప్పబడతారు.
Verse 71
अंगिरसो बार्हस्पत्यो भारद्वाजस्तु सैन्यसः । गार्ग्यश्चै वेति विज्ञेयाः प्रवराः पंच एव च
అంగిరస, బార్హస్పత్య, భారద్వాజ, సైన్య, గార్గ్య—ఇవే ఐదు ప్రవరాలని తెలుసుకోవాలి.
Verse 72
अस्मिन्गोत्रे च ये जाता वाडवा धनिनः शुभाः । वस्त्रालंकरणोपेता द्विजभक्तिपरायणाः
ఈ గోత్రంలో జన్మించిన వాడవులు ధనవంతులు, శుభప్రదులు; శ్రేష్ఠ వస్త్రాభరణాలతో అలంకృతులు, ద్విజుల (బ్రాహ్మణుల) భక్తి-సేవలో నిమగ్నులు।
Verse 73
ब्रह्मभोज्यपराः सर्वे सर्वधर्मपरायणाः । काश्यपगोत्रे यै जाताः प्रवरत्रयसंयुताः
వారందరూ బ్రహ్మభోజ్యము (బ్రాహ్మణ భోజనము) సమర్పించుటలో నిమగ్నులు, సమస్త ధర్మాలలో స్థిరులు; కాశ్యప గోత్రంలో జన్మించినవారు త్రిప్రవరాలతో యుక్తులు।
Verse 74
काश्यपश्चापवत्सारो रैभ्येति विश्रुतास्त्रयः । अस्मिन्गोत्रे भवा विप्रा रक्ताक्षाः क्रूरदृष्टयः
కాశ్యప, ఆపవత్సార, రైభ్య—ఇవి ప్రసిద్ధమైన మూడు ప్రవరాలు; ఈ గోత్రంలోనే ఎర్రకళ్లతో, కఠిన దృష్టిగల బ్రాహ్మణులు ఉంటారు।
Verse 75
जिह्वालौल्यरताः सर्वे सर्वे ते पारमार्थिनः । निर्धना रोगिणश्चैते तस्करानृतभाषिणः
వారందరూ జిహ్వా-లౌల్యములో (రుచి, వాక్చాపల్యం) మునిగివుండి, అయినా పరమార్థాన్ని పలుకుతారు; వీరు దరిద్రులు, రోగులు, దొంగలు మరియు అసత్యభాషులు।
Verse 76
शास्त्रार्थावेदिनः सर्वे वेदस्मृतिविवर्जिताः । शुनकेषु च ये जाता विप्रा ध्यानपरायणाः
వారందరూ శాస్త్రార్థాన్ని తెలిసినవారు గాని, వేద-స్మృతులకు విరహితులు; శునకులలో జన్మించిన బ్రాహ్మణులు మాత్రం ధ్యానంలో పరాయణులు।
Verse 77
तपस्विनो योगिनश्च वेदवेदांगपारगाः । साधवश्च सदाचारा विष्णुभक्तिपरायणाः
వారు తపస్వులు, యోగులు; వేదములు మరియు వేదాంగములలో పారంగతులు. వారు సాధువులు, సదాచారులు, విష్ణుభక్తికి పూర్తిగా పరాయణులు.
Verse 78
ह्रस्वकाया भिन्नवर्णा बहुरामा द्विजोत्तमाः । दयालाः सरलाः शांता ब्रह्मभोज्यपरायणाः
ఆ ఉత్తమ ద్విజులు కుదుటి కాయంతో, వివిధ వర్ణాలతో, అనేకులు మనోహర స్వభావంతో ఉంటారు; వారు దయాళువులు, సరళులు, శాంతులు, బ్రాహ్మణ-భోజ్యము (పవిత్ర అతిథిసత్కారం)లో పరాయణులు.
Verse 79
शौनकसेषु ये जाताः प्रवरत्रयसंयुताः । भार्गवशौनहोत्रेति गार्त्स्यप्रमद इति त्रयः
శౌనకులలో జన్మించిన వారు ప్రవరత్రయంతో యుక్తులు—‘భార్గవ’, ‘శౌనహోత్ర’ మరియు ‘గార్త్స్యప్రమద’—ఇవి ఆ మూడు ప్రవరాలు.
Verse 80
अस्मिन्देशे समुत्पन्ना वाडवा दुःसहा नृप । महोत्कटा महाकायाः प्रलंबाश्च मदोद्धताः
ఓ రాజా! ఈ దేశంలో ఉద్భవించిన వాడవులు సహించలేనివారు—అత్యంత ఉగ్రులు, మహాకాయులు, దీర్ఘదేహులు, గర్వమదంతో ఉద్ధతులు.
Verse 81
क्लेशरूपाः कृष्णवर्णाः सर्वशास्त्रविशारदाः । बहुभुजो मानिनो दक्षा राग द्वेषोपवर्जिताः
వారు క్లేశస్వరూపులు, కృష్ణవర్ణులు; అయినా సమస్త శాస్త్రాలలో విశారదులు. వారు బహుభుజులు (అత్యంత శక్తిమంతులు), మానగర్వులు, దక్షులు, రాగద్వేషరహితులు.
Verse 82
सुवस्त्रभूषारूपा वै ब्राह्मणा ब्रह्मवादिनः । वसिष्ठगोत्रे ये जाताः प्रवरत्रयसंयुताः
సువస్త్రధారులై, ఆభరణాలతో అలంకృతులై, మనోహరరూపులైన ఆ బ్రాహ్మణులు నిజమైన బ్రహ్మవాదులు. వసిష్ఠ గోత్రంలో జన్మించిన వారు త్రిప్రవరసంయుక్తులుగా ప్రసిద్ధులు.
Verse 83
वसिष्ठो भारद्वाजश्च इन्द्रप्रमद एव च । अस्मिन्गोत्रे भवा विप्रा वेदवेदांगपारगाः
వసిష్ఠుడు, భారద్వాజుడు, ఇంద్రప్రమదుడు—ఇవే ఈ గోత్రపు ప్రవరులు. ఈ గోత్రంలో జన్మించిన బ్రాహ్మణులు వేదాలు, వేదాంగాలలో పారంగతులు.
Verse 84
याज्ञिका यज्ञशीलाश्च सुस्वराः सुखिनस्तथा । द्वेषिणो धनवंतश्च पुत्रिणो गुणिनस्तथा
వారు యాజ్ఞికులు, యజ్ఞాచరణలో నిమగ్నులు; మధురస్వరులు, సుఖసంతోషులతో కూడినవారు. అయినా వారు ద్వేషభావులు, ధనవంతులు, పుత్రవంతులు, గుణవంతులుగా కూడా వర్ణింపబడుతున్నారు.
Verse 85
विशालहृदया राजञ्छूराः शत्रुनिबर्हणाः । गौतमसगोत्रे ये जाताः प्रवराः पंच एव हि
ఓ రాజా, వారు విశాలహృదయులు, శూరులు, శత్రువులను సంహరించువారు. గౌతమ గోత్రంలో జన్మించినవారికి నిజంగా ఐదు ప్రవరులు ఉంటారు.
Verse 86
कौत्सगार्ग्योमवाहाश्च असितो देवलस्तथा । अस्मिन्गोत्रे च ये जाता विप्राः परमपावनाः
కౌత్స, గార్గ్య, ఓమవాహ, అలాగే అసితుడు, దేవలుడు—ఇవే (ఈ గోత్రపు) ప్రవరులు. ఈ గోత్రంలో జన్మించిన బ్రాహ్మణులు పరమపావనులుగా భావింపబడతారు.
Verse 87
परोपकारिणः सर्वे श्रुतिस्मृति परायणाः । बकासनाश्च कुटिलाश्छद्मवृत्तिपरास्तथा
అందరూ పరోపకారులు, శ్రుతి‑స్మృతులకు పరాయణులు; అయినా కొందరు బకసదృశ కపటులు, కూటిల్యులు, ఛలవృత్తిలో నిమగ్నులు కూడా ఉంటారు.
Verse 88
नानाशास्त्रार्थनिपुणा नानाभरणभूषिताः । वृक्षादिकर्मकुशला दीर्घरोषाश्च रोगिणः
వారు అనేక శాస్త్రార్థాలలో నిపుణులు, నానావిధ ఆభరణాలతో అలంకృతులు; వృక్షాది పనుల్లో దక్షులు, కానీ దీర్ఘకాల కోపం మరియు రోగాలకు లోనవుతారు.
Verse 89
आंगिरसगोत्रे ये जाताः प्रवरत्रयसंयुताः । आंगिरसोंबरीषश्च यौवनाश्वस्तृतीयकः
ఆంగిరస గోత్రంలో జన్మించినవారు త్రిప్రవరసంపన్నులు—ఆంగిరస, అంబరీష, మరియు మూడవది యౌవనాశ్వ।
Verse 90
अस्मिन्गोत्रे च ये जाताः सत्य संभाषिणस्तथा । जितेंद्रियाः सुरूपाश्च अल्पाहाराः शुभाननाः
ఈ గోత్రంలో జన్మించినవారు సత్యవాక్కులు; వారు జితేంద్రియులు, సురూపులు, అల్పాహారులు, శుభముఖులు (ప్రకాశమయ ముఖములు) గలవారు.
Verse 91
महाव्रताः पुराणज्ञा महादानपरायणाः । निर्द्वेषिणो लोभयुता वेदाध्य यनतत्पराः
వారు మహావ్రతధారులు, పురాణజ్ఞులు, మహాదానంలో పరాయణులు; ద్వేషరహితులు—అయినా లోభయుక్తులు—మరియు వేదాధ్యయనంలో నిత్యం తత్పరులు.
Verse 92
दीर्घदर्शिमहातेजो महामायाविमोहिताः । शांडिलसगोत्रेये प्रवरत्रयसंयुताः
దీర్ఘదృష్టి, మహాతేజస్సు కలిగినవారైనా మహామాయచే మోహితులు—శాండిల గోత్రజులు త్రిప్రవరసంయుతులని చెప్పబడుతారు.
Verse 93
असितो देवलश्चैव शांडिलस्तु तृतीयकः । अस्मिन्गोत्रे महाभागाः कुब्जाश्च द्विजसत्तमाः
అసితుడు, దేవలుడు, మూడవడు శాండిలుడు—ఇవే ఈ గోత్రంలో పేర్కొనబడినవారు; ఇందులో మహాభాగ్యులు, అలాగే కుబ్జులైనా ద్విజసత్తములు ఉంటారు.
Verse 94
नेत्ररोगी महादुष्टा महात्यागा अनायुषः । कलहोत्पादने दक्षाः सर्वसंग्रह तत्पराः
కంటి రోగాలతో బాధపడేవారు, మహాదుష్టులు, అతిత్యాగులు, అల్పాయుష్కులు—కలహం పుట్టించడంలో దక్షులు, అన్నిటినీ సంగ్రహించడంలో తత్పరులు.
Verse 95
मलिना मानिनश्चैव ज्योतिःशास्त्रविशारदाः । आत्रेयसगोत्रे ये जाताः पंचप्रवरसंयुताः
మలినాచారులు అయినా గర్వముతో కూడినవారు, జ్యోతిషశాస్త్రంలో విశారదులు—ఆత్రేయ గోత్రజులు పంచప్రవరసంయుతులని చెప్పబడుతారు.
Verse 96
आत्रेयोऽर्चनानसश्यावाश्वोंगिर सोऽत्रिश्च । अस्मिन्वंशे च ये जाता द्विजास्ते सूर्यवर्चसः
ఆత్రేయుడు, అర్చనానసుడు, శ్యావాశ్వుడు, అంగిరసుడు, అత్రి—ఇవే ప్రవరోఋషులు; ఈ వంశంలో పుట్టిన ద్విజులు సూర్యసమాన తేజస్సు కలవారు.
Verse 97
चंद्रवच्छीतलाः सर्वे धर्मारण्ये व्यवस्थिताः । सदाचारा महादक्षाः श्रुतिशास्त्र परायणाः
వారందరూ చంద్రునివలె శీతలమూ సాంత్వనకరమూ; ధర్మారణ్యంలో స్థిరంగా నివసిస్తారు. వారు సదాచారులు, మహాదక్షులు, శ్రుతి-శాస్త్రపరాయణులు.
Verse 98
याज्ञिकाश्च शुभाचाराः सत्यशौचपरायणाः । धर्मज्ञा दानशीलाश्च निर्मलाश्च महोत्सुकाः
వారు యజ్ఞకర్తలు, శుభాచారులు, సత్యం మరియు శౌచంలో పరాయణులు. వారు ధర్మజ్ఞులు, దానశీలులు, నిర్మలజీవులు, మహోత్సాహంతో నిండినవారు.
Verse 99
तपःस्वाध्यायनिरता न्यायधर्मपरायणाः
వారు తపస్సు మరియు స్వాధ్యాయంలో నిమగ్నులు; న్యాయం మరియు ధర్మంలో సంపూర్ణంగా పరాయణులు.
Verse 100
युधिष्ठिर उवाच । कथयस्व महाबाहो धर्मारण्यकथामृतम् । यच्छ्रुत्वा मुच्यते पापाद्घोराद्ब्रह्मवधादपि
యుధిష్ఠిరుడు అన్నాడు—ఓ మహాబాహో! ధర్మారణ్యకథామృతాన్ని వివరించండి; దాన్ని విన్నవాడు ఘోర పాపాల నుండి, బ్రహ్మహత్యాపాపం నుండికూడా, విముక్తి పొందుతాడు.
Verse 110
मातंगी च महादेवी वाणी च मुकुटेश्वरी । भद्री चैव महाशक्तिः संहारी च महाबला
మాతంగీ మహాదేవి, వాణీ ముకుటేశ్వరి, భద్రీ మహాశక్తి, సంహారీ మహాబలా—ఇవి ఆమె పూజ్య రూపాలు.
Verse 120
भोभो ब्रह्मन्द्विजातीनां शुश्रूषार्थं प्रकल्पय । सृष्टिर्हि शाश्वतीवाद्य द्विजोघोपि सुखी भवेत् । विष्णोर्वाक्यमभिश्रुत्य ब्रह्मा लोकपितामहः
హే బ్రహ్మన్! ద్విజుల శుశ్రూషార్థం ఏర్పాటుచేయుము. సృష్టి-వ్యవస్థ శాశ్వతమైనది; అందువల్ల బ్రాహ్మణసమూహమూ సుఖంగా ఉండును. విష్ణువాక్యము విని లోకపితామహుడు బ్రహ్మా అలాగే కార్యముచేసెను.
Verse 121
संस्मरन्कामधेनुं वै स्मरणेनैव तत्क्षणे । आगता तत्र सा धेनुर्धर्मारण्ये पवित्रके
కామధేనువును స్మరించగానే, ఆ స్మరణమాత్రంతోనే ఆమె తక్షణమే అక్కడికి వచ్చింది—పవిత్రమైన, పుణ్యప్రదమైన ధర్మారణ్యంలో.