
అధ్యాయము 31లో ఉపమన్యు కృష్ణుని సంబోధించి, పంచావరణ-మార్గపు క్రమంలో బోధింపబడిన ‘యోగేశ్వర శివ’ పుణ్యస్తోత్రమును ప్రకటిస్తాడు. ఈ స్తోత్రంలో ‘జయ జయ’ మరియు ‘నమః’ అనే పునరుక్తులతో శివుని ఘనమైన విశేషణాలు వరుసగా వస్తాయి. శివుడు జగత్తుకు ఏకాధిపతి, స్వయంశుద్ధ చైతన్యస్వరూపుడు, వాక్కు-మనస్సులకు అతీతమైన పరతత్త్వమని స్తుతి చేయబడుతుంది—ఆయన నిరంజనుడు, నిరాధారుడైయుండి సర్వాధారుడు, నిష్కారణోదయుడు, నిరంతర పరానందుడు, మోక్ష-శాంతులకు పరమకారణుడు. సర్వవ్యాప్తి, అప్రతిహత శక్తి, అసమాన ఐశ్వర్యం, అవినాశిత్వం ప్రతిపాదించి, ఈ అధ్యాయం పఠన-లితుర్గీగా మరియు సిద్ధాంతసారంగా భక్తుని మనస్సును పొరలుగా ధ్యానంలో నడిపించి కర్మపూర్ణత, ఆధ్యాత్మిక ఫలసిద్ధికి దారితీస్తుంది.
Verse 1
उपमन्युरुवाच । स्तोत्रं वक्ष्यामि ते कृष्ण पञ्चावरणमार्गतः । योगेश्वरमिदं पुण्यं कर्म येन समाप्यते
ఉపమన్యుడు అన్నాడు—ఓ కృష్ణా, పంచావరణ మార్గానుసారంగా నీకు ఒక స్తోత్రాన్ని చెప్పుదును. ఇది యోగేశ్వరుడు శివుని పవిత్ర ఉపదేశం; దీని ద్వారా వ్రతాలు, సాధనలు, కర్మలు యథార్థంగా పరిపూర్ణమవుతాయి.
Verse 2
जय जय जगदेकनाथ शंभो प्रकृतिमनोहर नित्यचित्स्वभाव । अतिगतकलुषप्रपञ्चवाचामपि मनसां पदवीमतीततत्त्वम्
జయ జయ, ఓ జగదేకనాథ శంభో! ప్రకృతినికూడా మనోహరింపజేసే వాడా, నిత్య చైతన్య స్వభావుడా. మలిన ప్రపంచ విస్తారాన్ని అతిక్రమించి, వాక్కు-మనస్సుల గమ్యాన్ని మించిన పరతత్త్వం నీవే.
Verse 3
स्वभावनिर्मलाभोग जय सुन्दरचेष्टित । स्वात्मतुल्यमहाशक्ते जय शुद्धगुणार्णव
జయము—నీ స్వభావం నిర్మలం, నీ ఆనందానుభవం శుద్ధం; జయము—నీ చేష్టలు పరమ సుందరం. జయము, ఓ స్వాత్మసమ మహాశక్తీ! జయము, ఓ శుద్ధ గుణార్ణవా!
Verse 4
अनन्तकांतिसंपन्न जयासदृशविग्रह । अतर्क्यमहिमाधार जयानाकुलमंगल
హే అనంత కాంతితో సంపన్నుడా, జయస్వరూప సమానమైన విగ్రహుడా; అతర్క్య మహిమాధారుడా—నీవు విజయమందు అచలమైన శుభమంగళ స్వరూపుడవు।
Verse 5
निरंजन निराधार जय निष्कारणोदय । निरन्तरपरानन्द जय निर्वृतिकारण
జయము నీకే, హే నిరంజనుడా; ఆధారరహితుడై స్వయంసిద్ధుడా. కారణములేని ప్రకాశముగలవాడా, జయము. నిరంతర పరానందస్వరూపా, జయము; నిర్వృతి-మోక్షకారణా, జయము.
Verse 6
जयातिपरमैश्वर्य जयातिकरुणास्पद । जय स्वतंत्रसर्वस्व जयासदृशवैभव
జయము నీకే, నీ పరమైశ్వర్యము అతులము; జయము, నీవే కరుణాధామము. జయము, నీవు సంపూర్ణ స్వతంత్రుడవు, సర్వస్వమువు; జయము, నీ వైభవము సాటిలేనిది.
Verse 7
जयावृतमहाविश्व जयानावृत केनचित् । जयोत्तर समस्तस्य जयात्यन्तनिरुत्तर
నీవే జయస్వరూపుడవు, మహావిశ్వమును ఆవరించువాడవు; అయినా నిన్నెవ్వరూ ఆవరించలేరు. నీవు సమస్తముపై ఉత్తమ విజయము; నీ జయము పరమం, నిరుత్తరం.
Verse 8
जयाद्भुत जयाक्षुद्र जयाक्षत जयाव्यय । जयामेय जयामाय जयाभाव जयामल
జయము, హే అద్భుతుడా; జయము, హే అక్షుద్రుడా—ఎప్పుడూ తుచ్ఛము కానివాడా. జయము, హే అక్షతుడా—అఘాతితుడా. జయము, హే అవ్యయుడా—అవినాశీ. జయము, హే అమేయుడా. జయము, హే అమాయుడా—మాయాతీతుడా. జయము, హే అభావాతీత సత్తా. జయము, హే అమలుడా—నిర్మలుడా.
Verse 9
महाभुज महासार महागुण महाकथ । महाबल महामाय महारस महारथ
ఓ మహాభుజా! ఓ మహాసారమూర్తీ! ఓ మహాగుణసంపన్నా! ఓ మహాకథా-మూలా! ఓ మహాబలా! ఓ మహామాయాస్వరూపా! ఓ మహారస (పరమానంద) నిధీ! ఓ మహారథా (అద్వితీయ వీరా)!
Verse 10
नमः परमदेवाय नमः परमहेतवे । नमश्शिवाय शांताय नमश्शिवतराय ते
పరమదేవునికి నమస్కారం, పరమకారణానికి నమస్కారం. శాంతస్వరూపుడైన శివునికి నమస్కారం; అత్యంత శివమయుడవైన (పరమ మంగళమయ) నీకు నమస్కారం.
Verse 11
त्वदधीनमिदं कृत्स्नं जगद्धि ससुरासुरम् । अतस्त्वद्विहितामाज्ञां क्षमते को ऽतिवर्तितुम्
ప్రభూ! దేవాసురులతో కూడిన ఈ సమస్త జగత్తు నీ అధీనంలోనే ఉంది. కనుక నీవు విధించిన ఆజ్ఞను అతిక్రమించగలవాడు ఎవడు?
Verse 13
अयं पुनर्जनो नित्यं भवदेकसमाश्रयः । भवानतो ऽनुगृह्यास्मै प्रार्थितं संप्रयच्छतु
ఈ వ్యక్తి నిత్యం నీ ఒక్కరి శరణే ఆశ్రయిస్తాడు. కాబట్టి ప్రభూ, కరుణచేసి ఇతనిపై అనుగ్రహించి, ఇతడు ప్రార్థించినదాన్ని సంపూర్ణంగా ప్రసాదించుము.
Verse 14
जयांबिके जगन्मातर्जय सर्वजगन्मयि । जयानवधिकैश्वर्ये जयानुपमविग्रहे
జయము నీకే, అంబికా జగన్మాతా! జయము నీకే, సర్వజగన్మయీ! జయము నీకే, అపరిమిత ఐశ్వర్యవతీ! జయము నీకే, అనుపమ దివ్యవిగ్రహిణీ!
Verse 15
जय वाङ्मनसातीते जयाचिद्ध्वांतभंजिके । जय जन्मजराहीने जय कालोत्तरोत्तरे
జయము నీకే, వాక్కు మనస్సులకు అతీతమైనదానా! జయము నీకే, అజ్ఞానాంధకారాన్ని ఛేదించేదానా! జయము నీకే, జన్మజరారహితమైనదానా! జయము నీకే, కాలానికీ అతీతమైన పరాత్పరా!
Verse 16
जयानेकविधानस्थे जय विश्वेश्वरप्रिये । जय विश्वसुराराध्ये जय विश्वविजृंभिणि
జయము నీకే, అనేక విధాలుగా స్థితమైనదానా! జయము నీకే, విశ్వేశ్వరప్రియే! జయము నీకే, సమస్త దేవతల ఆరాధ్యే! జయము నీకే, విశ్వరూపంగా విస్తరించేదానా!
Verse 17
जय मंगलदिव्यांगि जय मंगलदीपिके । जय मंगलचारित्रे जय मंगलदायिनि
జయము నీకే, ఓ మంగళమయి దివ్యాంగీ! జయము నీకే, ఓ మంగళదీపికా! జయము నీకే, ఓ మంగళచారిత్రిణీ! జయము నీకే, ఓ మంగళదాయినీ!
Verse 18
नमः परमकल्याणगुणसंचयमूर्तये । त्वत्तः खलु समुत्पन्नं जगत्त्वय्येव लीयते
పరమ కల్యాణగుణసంచయమూర్తియైన నీకు నమస్కారం. నిజముగా నీ నుండే ఈ జగత్తు ఉద్భవించి, నీలోనే లయమగుచున్నది.
Verse 19
त्वद्विनातः फलं दातुमीश्वरोपि न शक्नुयात् । जन्मप्रभृति देवेशि जनोयं त्वदुपाश्रितः
హే దేవేశీ దేవీ! నీ లేకుండా ఫలమును ప్రసాదించుటకు ఈశ్వరుడుకూడా శక్తుడుకాడు. జన్మనుండి ఈ సమస్త లోకము నీ ఆశ్రయమునే పొందినది.
Verse 20
अतो ऽस्य तव भक्तस्य निर्वर्तय मनोरथम् । पञ्चवक्त्रो दशभुजः शुद्धस्फटिकसन्निभः
కాబట్టి మీ భక్తుని మనోరథాన్ని నెరవేర్చండి; (అతడు) ప్రభువును పంచవక్త్రుడు, దశభుజుడు, శుద్ధ స్ఫటికంలా ప్రకాశించే రూపంలో ప్రత్యక్షంగా దర్శిస్తున్నాడు।
Verse 21
भक्त्या मयार्चितो मह्यं प्रार्थितं शं प्रयच्छतु । सदाशिवांकमारूढा शक्तिरिच्छा शिवाह्वया
నేను భక్తితో ఆరాధించి ప్రార్థించిన ఆ మంగళకర శంభువు నాకు శుభమును ప్రసాదించుగాక. సదాశివుని అంకమున ఆసీనమైన ‘శివా’ అనే ఇచ్ఛాశక్తి విరాజిల్లుచున్నది.
Verse 22
जननी सर्वलोकानां प्रयच्छतु मनोरथम् । शिवयोर्दयिता पुत्रौ देवौ हेरंबषण्मुखौ
సర్వలోకాల జనని దేవి భక్తుల మనోరథమును ప్రసాదించుగాక. శివపార్వతులకు ప్రియమైన ఇద్దరు దివ్యపుత్రులు—హేరంబుడు (గణేశుడు) మరియు షణ్ముఖుడు (కార్త్తికేయుడు).
Verse 23
शिवानुभावौ सर्वज्ञौ शिवज्ञानामृताशिनौ । तृप्तौ परस्परं स्निग्धौ शिवाभ्यां नित्यसत्कृतौ
వారు ఇద్దరూ శివానుభవంలో స్థితులై, సర్వజ్ఞులై, శివజ్ఞానామృతంతో పోషింపబడినవారు. సదా తృప్తులై, పరస్పరం స్నేహంతో, శివుడు మరియు ఆయన శక్తిచే నిత్యం సత్కరింపబడిరి.
Verse 24
सत्कृतौ च सदा देवौ ब्रह्माद्यैस्त्रिदशैरपि । सर्वलोकपरित्राणं कर्तुमभ्युदितौ सदा
ఆ ఇద్దరు దేవులు బ్రహ్మాది త్రిదశులచేత కూడా సదా సత్కరింపబడుచుండిరి; సమస్త లోకముల పరిరక్షణకై వారు నిత్యము సిద్ధముగా ఉండిరి।
Verse 25
स्वेच्छावतारं कुर्वंतौ स्वांशभेदैरनेकशः । ताविमौ शिवयोः पार्श्वे नित्यमित्थं मयार्चितौ
వారు స్వేచ్ఛతో అవతారములు ధరించి, తమ స్వాంశభేదములచే అనేక విధములుగా ప్రకాశించుచున్నారు; ఆ ఇద్దరు శివుని పార్శ్వమున నిత్యము నిలిచియున్నారు—ఇట్లే నేను వారిని నిరంతరం ఆరాధించుచున్నాను।
Verse 26
तयोराज्ञां पुरस्कृत्य प्रार्थितं मे प्रयच्छताम् । शुद्धस्फटिकसंकाशमीशानाख्यं सदाशिवम्
ఆ ఇద్దరి ఆజ్ఞను పురస్కరించి, నేను కోరిన వరమును ప్రసాదించుడి—శుద్ధ స్ఫటికసమాన కాంతిగల ‘ఈశాన’నామక సదాశివుని.
Verse 27
मूर्धाभिमानिनी मूर्तिः शिवस्य परमात्मनः । शिवार्चनरतं शांतं शांत्यतीतं मखास्थितम्
ఇది పరమాత్ముడైన శివుని మూర్తి; శిరస్సుకు అధిష్ఠానమై ‘అభిమానిని’గా నిలుచునది. ఇది శివారాధనలో రతమై, శాంతమై, శాంతికన్నా అతీతమై, యజ్ఞములో స్థితమైయున్నా బంధరహితమైయున్నది।
Verse 28
पञ्चाक्षरांतिमं बीजं कलाभिः पञ्चभिर्युतम् । प्रथमावरणे पूर्वं शक्त्या सह समर्चितम्
పంచాక్షరీ మంత్రంలోని అంతిమ బీజాక్షరం, పంచ కలలతో యుక్తమై, మొదటి ఆవరణములో ముందుగా శక్తితో సహ సమ్యకంగా ఆరాధింపబడును।
Verse 29
पवित्रं परमं ब्रह्म प्रार्थितं मे प्रयच्छतु । बालसूर्यप्रतीकाशं पुरुषाख्यं पुरातनम्
పరమ పవిత్రమైన పరబ్రహ్మ నా ప్రార్థనను అనుగ్రహించుగాక. ఉదయించే బాలసూర్యునివలె ప్రకాశించే ఆ ప్రాచీన ‘పురుషుడు’ దయచేయుగాక.
Verse 30
पूर्ववक्त्राभिमानं च शिवस्य परमेष्ठिनः । शांत्यात्मकं मरुत्संस्थं शम्भोः पादार्चने रतम्
పరమేశ్వరుడైన శివుని తూర్పు ముఖానికి అధిష్ఠానమైన అహంభావం ఆయనే—శాంతిస్వరూపుడు, మరుత్లోకంలో నివసించువాడు, శంభువు పాదార్చనలో నిత్యరతుడు.
Verse 31
प्रथमं शिवबीजेषु कलासु च चतुष्कलम् । पूर्वभागे मया भक्त्या शक्त्या सह समर्चितम्
శివబీజములలోను కలలలోను మొదటగా, పూర్వభాగంలో ఉన్న చతుష్కలాన్ని నేను భక్తితో—శక్తితో సహా—సమ్యకంగా ఆరాధించితిని.
Verse 32
पवित्रं परमं ब्रह्म प्रार्थितं मे प्रयच्छतु । अञ्जनादिप्रतीकाशमघोरं घोरविग्रहम्
పరమ పవిత్రమైన పరబ్రహ్మ నా ప్రార్థనను అనుగ్రహించుగాక. అంజనంలా శ్యామంగా ప్రకాశించే ఆ అఘోరుడు—బంధననాశార్థం ఘోరరూపం ధరించువాడు—నన్ను కరుణించుగాక.
Verse 33
देवस्य दक्षिणं वक्त्रं देवदेवपदार्चकम् । विद्यापादं समारूढं वह्निमण्डलमध्यगम्
దేవుని దక్షిణ ముఖము—దేవదేవుని పాదములను ఆరాధించునది—విద్యాపాదమున ఆరూఢమై, అగ్నిమండల మధ్యలో స్థితమై యున్నది.
Verse 34
द्वितीयं शिवबीजेषु कलास्वष्टकलान्वितम् । शंभोर्दक्षिणदिग्भागे शक्त्या सह समर्चितम्
శివ బీజమంత్రాలలో రెండవది అష్టకలలతో యుక్తమైనది. శంభువు దక్షిణ దిక్భాగంలో శక్తితో కూడి దానిని విధివిధానంగా సమర్చించాలి.
Verse 35
पवित्रं मध्यमं ब्रह्म प्रार्थितं मे प्रयच्छतु । कुंकुमक्षोदसंकाशं वामाख्यं वरवेषधृक्
నేను ప్రార్థించిన ఆ పవిత్రమైన మధ్య బ్రహ్మ నా అభ్యర్థనను ప్రసాదించుగాక. ఆయన కుంకుమచూర్ణంలా కాంతిమంతుడు, ‘వామ’ అనే నామంతో ప్రసిద్ధుడు, శుభమైన ఉత్తమ వేషధారి.
Verse 36
वक्त्रमुत्तरमीशस्य प्रतिष्ठायां प्रतिष्ठितम् । वारिमंडलमध्यस्थं महादेवार्चने रतम्
ఈశ్వరుని ఉత్తర ముఖం ప్రతిష్ఠా విధిలో స్థాపితమై ఉంటుంది. అది జలమండల మధ్యలో నివసిస్తూ మహాదేవుని అర్చనలో నిమగ్నమై ఉంటుంది.
Verse 37
तुरीयं शिवबीजेषु त्रयोदशकलान्वितम् । देवस्योत्तरदिग्भागे शक्त्या सह समर्चितम्
శివ బీజమంత్రాలలో ‘తురీయ’ అనే నాల్గవది త్రయోదశ కలలతో యుక్తమైనది. దేవుని ఉత్తర దిక్భాగంలో శక్తితో కూడి దానిని విధివిధానంగా సమర్చించాలి.
Verse 38
पवित्रं परमं ब्रह्म प्रार्थितं मे प्रयच्छतु । शंखकुंदेंदुधवलं संध्याख्यं सौम्यलक्षणम्
పరమ పవిత్రమైన పరబ్రహ్ముడు నేను ప్రార్థించినదాన్ని నాకు ప్రసాదించుగాక. శంఖం, కుందం, చంద్రునివలె ధవళవర్ణుడై ‘సంధ్యా’ అని ప్రసిద్ధుడై, సౌమ్యమైన శుభలక్షణాలు కలవాడు.
Verse 39
शिवस्य पश्चिमं वक्त्रं शिवपादार्चने रतम् । निवृत्तिपदनिष्ठं च पृथिव्यां समवस्थितम्
శివుని పశ్చిమ ముఖము శివపాదార్చనలో రతమై యుంటుంది. అది ‘నివృత్తి’ పదనిష్ఠమై, పృథివీ తత్త్వమందు స్థితమై యుంటుంది.
Verse 40
तृतीयं शिवबीजेषु कलाभिश्चाष्टभिर्युतम् । देवस्य पश्चिमे भागे शक्त्या सह समर्चितम्
శివబీజమంత్రాలలో మూడవది, అష్టకలలతో యుక్తమై, దేవుని పశ్చిమ భాగమందు శక్తితో కూడి భక్తిపూర్వకంగా సమర్చింపబడవలెను.
Verse 41
पवित्रं परमं ब्रह्म प्रार्थितं मे प्रयच्छतु । शिवस्य तु शिवायाश्च हृन्मूर्तिशिवभाविते
పరమ పవిత్రమైన పరబ్రహ్మ నా ప్రార్థించిన వరాన్ని ప్రసాదించుగాక. ఓ శివ-శివా హృదయమూర్తీ, శివభావంతో నిండినదానా!
Verse 42
तयोराज्ञां पुरस्कृत्य ते मे कामं प्रयच्छताम् । शिवस्य च शिवायाश्च शिखामूर्तिशिवाश्रिते
ఆ ఇద్దరి ఆజ్ఞను ముందుగా గౌరవించి వారు నా కోరికను ప్రసాదించుగాక. ఓ శివ-శివా సంబంధ శిఖామూర్తీ, శివాశ్రితా!
Verse 43
सत्कृत्य शिवयोराज्ञां ते मे कामं प्रयच्छताम् । शिवस्य च शिवायाश्च वर्मणा शिवभाविते
శివ-శివా ఆజ్ఞను గౌరవించి వారు నా కోరికను ప్రసాదించుగాక. ఓ శివ-శివా రక్షాకవచంతో ఆవరితమై, శివభావంతో నిండినదానా!
Verse 44
सत्कृत्य शिवयोराज्ञां ते मे कामं प्रयच्छताम् । शिवस्य च शिवायाश्च नेत्रमूर्तिशिवाश्रिते
శివ-శివల ఆజ్ఞను భక్తితో గౌరవించి వారు నాకు అభీష్ట వరాన్ని ప్రసాదించుగాక. శివుని మరియు శివయి యొక్క నేత్రమూర్తిరూప శివాశ్రయమా! నీకు నమస్కారం.
Verse 45
सत्कृत्य शिवयोराज्ञां ते मे कामं प्रयच्छताम् । अस्त्रमूर्ती च शिवयोर्नित्यमर्चनतत्परे
శివ-శివల ఆజ్ఞను భక్తితో గౌరవించి వారు నాకు నా అభీష్టాన్ని ప్రసాదించుగాక. అలాగే అస్త్రమూర్తిగా ఉన్న శివుని నిత్యారాధనలో నేను ఎల్లప్పుడూ నిమగ్నుడనై ఉండుగాక.
Verse 46
सत्कृत्य शिवयोराज्ञां ते मे कामं प्रयच्छताम् । वामौ ज्येष्ठस्तथा रुद्रः कालो विकरणस्तथा
శివ-శివా ఉభయుల ఆజ్ఞను సత్కరించి స్వీకరించి వారు నాకు నా అభీష్ట వరాన్ని ప్రసాదించుగాక—వామ, జ్యేష్ఠ, రుద్ర, కాల, వికరణ.
Verse 47
बलो विकरणश्चैव बलप्रमथनः परः । सर्वभूतस्य दमनस्तादृशाश्चाष्टशक्तयः
బలా, వికరణ, పరమమైన బలప్రమథన; అలాగే సమస్త భూతాలను దమనించే దమనా—ఇవే ఆ (శివుని) అష్టశక్తులు.
Verse 48
प्रार्थितं मे प्रयच्छंतु शिवयोरेव शासनात् । अथानंतश्च सूक्ष्मश्च शिवश्चाप्येकनेत्रकः
శివ-శివా ఉభయుల ఆజ్ఞచేతనే వారు నాకు నేను ప్రార్థించిన వరాన్ని ప్రసాదించుగాక. ఆ తత్త్వం అనంతం, సూక్ష్మం, మరియు ఏకనేత్రుడైన స్వయంశివుడే.
Verse 49
एक रुद्राख्यमर्तिश्च श्रीकण्ठश्च शिखंडकः । तथाष्टौ शक्तयस्तेषां द्वितीयावरणे ऽर्चिताः
ఒకటి ‘రుద్ర’ అనే మూర్తి; అలాగే ‘శ్రీకంఠ’ మరియు ‘శిఖండక’ కూడా ఉన్నారు. వారి ఎనిమిది శక్తులు సైతం రెండవ ఆవరణంలో ఆరాధింపబడుతాయి.
Verse 50
ते मे कामं प्रयच्छंतु शिवयोरेव शासनात् । भवाद्या मूर्तयश्चाष्टौ तासामपि च शक्तयः
శివ-శక్తుల ఆజ్ఞచేత భవాది అష్టమూర్తులు మరియు వారి వారి శక్తులు నాకు అభీష్ట వరాన్ని ప్రసాదించుగాక.
Verse 51
महादेवादयश्चान्ये तथैकादशमूर्तयः । शक्तिभिस्सहितास्सर्वे तृतीयावरणे स्थिताः
మహాదేవాది ఇతర దివ్యరూపాలు, అలాగే ఏకాదశ మూర్తులు—వారందరూ తమ తమ శక్తులతో కూడి తృతీయ ఆవరణంలో స్థితులై ఉన్నారు.
Verse 52
सत्कृत्य शिवयोराज्ञां दिशंतु फलमीप्सितम् । वृक्षराजो महातेजा महामेघसमस्वनः
శివాజ్ఞను సత్కరించి, మహాతేజస్సుతో మహామేఘసమ గర్జన కలిగిన వృక్షరాజు నాకు అభీష్ట ఫలాన్ని ప్రసాదించుగాక.
Verse 53
मेरुमंदरकैलासहिमाद्रिशिखरोपमः । सिताभ्रशिखराकारः ककुदा परिशोभितः
అతడు మేరు, మందర, కైలాస, హిమాద్రి శిఖరాలవలె—తెల్లని మేఘశిఖరాకారుడై, ప్రకాశించే కకుదంతో శోభిల్లెను.
Verse 54
महाभोगींद्रकल्पेन वालेन च विराजितः । रक्तास्यशृंगचरणौ रक्तप्रायविलोचनः
మహానాగరాజుని వంటి మహత్తర వాలంతో అతడు విరాజిల్లెను. అతని ముఖం, కొమ్ములు, పాదాలు రక్తవర్ణమై, కళ్ళు దాదాపు పూర్తిగా కృష్ణారుణంగా కనిపించెను.
Verse 55
पीवरोन्नतसर्वांगस्सुचारुगमनोज्ज्वलः । प्रशस्तलक्षणः श्रीमान्प्रज्वलन्मणिभूषणः
అతని సర్వాంగము పుష్టంగా, సముచితంగా, ఉన్నతంగా ఉండెను; అతని నడక మనోహరంగా, తేజోవంతంగా వెలిగెను. శుభలక్షణాలతో యుక్తుడై, శ్రీమంతుడై, జ్వలించే మణిభూషణాలతో ప్రకాశించెను.
Verse 56
शिवप्रियः शिवासक्तः शिवयोर्ध्वजवाहनः । तथा तच्चरणन्यासपावितापरविग्रहः
అతడు శివునికి ప్రియుడు, శివునందే సంపూర్ణంగా ఆసక్తుడై ఉన్నాడు; శివధ్వజాన్ని వహించువాడు. అలాగే శివుని పాదన్యాసముచే అతని దేహమంతయు పరమపవిత్రమైంది.
Verse 57
गोराजपुरुषः श्रीमाञ्छ्रीमच्छूलवरायुधः । तयोराज्ञां पुरस्कृत्य स मे कामं प्रयच्छतु
శ్రీమంతుడైన గోరాజపురుషుడు, శ్రేష్ఠాయుధమైన శ్రీమద్ త్రిశూలాన్ని ధరించినవాడు, ఆ దివ్య దంపతుల ఆజ్ఞను ముందుంచి నాకు కోరిన వరాన్ని ప్రసాదించుగాక.
Verse 58
नन्दीश्वरो महातेजा नगेन्द्रतनयात्मजः । सनारायणकैर्देवैर्नित्यमभ्यर्च्य वंदितः
నందీశ్వరుడు మహాతేజస్సుతో, పర్వతరాజుని కుమార్తె నుండి జన్మించినవాడు; నారాయణునితో కూడ దేవతలచే నిత్యం అర్చింపబడి వందింపబడుతాడు।
Verse 59
शर्वस्यांतःपुरद्वारि सार्धं परिजनैः स्थितः । सर्वेश्वरसमप्रख्यस्सर्वासुरविमर्दनः
శర్వుడు (శివుడు) అంతఃపుర ద్వారమున అతడు పరిజనులతో కూడ నిలిచెను. సర్వేశ్వరుని సమానంగా ప్రకాశిస్తూ, సమస్త అసురసేనలను మర్దించే వాడిగా కనిపించెను।
Verse 60
सर्वेषां शिवधर्माणामध्यक्षत्वे ऽभिषेचितः । शिवप्रियश्शिवासक्तश्श्रीमच्छूलवरायुधः
అతడు సమస్త శివధర్మాల అధికారి పదవిలో అభిషిక్తుడయ్యెను—శివప్రియుడు, శివాసక్తుడు, మరియు శ్రేష్ఠాయుధమైన త్రిశూలధారి, శ్రీమంతుడు।
Verse 61
शिवाश्रितेषु संसक्तस्त्वनुरक्तश्च तैरपि । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे कामं प्रयच्छतु
శివాశ్రితుల పట్ల అనురక్తుడై, వారిచేత కూడా ప్రేమింపబడువాడు—శివాజ్ఞను సత్కరించి నాకు అభీష్ట వరం ప్రసాదించుగాక।
Verse 62
महाकालो महाबाहुर्महादेव इवापरः । महादेवाश्रितानां १ तु नित्यमेवाभिरक्षतु
మహాబాహువు మహాకాలుడు—మరో మహాదేవునివలె—మహాదేవాశ్రితులను నిత్యము రక్షించుగాక।
Verse 63
शिवप्रियः शिवासक्तश्शिवयोरर्चकस्सदा । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु कांक्षितम्
శివప్రియుడు, శివాసక్తుడు, శివ-శివా దివ్యదంపతుల నిత్యారాధకుడు—శివ-శివా ఆజ్ఞను సత్కరించి నాకు కావలసిన వరం ప్రసాదించుగాక।
Verse 64
तयोराज्ञां पुरस्कृत्य स मे कामं प्रयच्छतु । ब्रह्माणी चैव माहेशी कौमारी वैष्णवी तथा
ఆ ఇద్దరి ఆజ్ఞను శిరసావహించి అతడు నా కోరికను ప్రసాదించుగాక. అలాగే బ్రహ్మాణీ, మాహేశీ, కౌమారీ, వైష్ణవీ కూడా (అనుమతించి) సహాయపడుగాక.
Verse 65
वाराही चैव माहेंद्री चामुंडा चंडविक्रमा । एता वै मातरः सप्त सर्वलोकस्य मातरः
వారాహీ, మాహేంద్రి, చండవిక్రమా చాముండా—ఇవే నిజంగా సప్తమాతృకలు, సమస్త లోకాల మాతలు.
Verse 66
प्रार्थितं मे प्रयच्छंतु परमेश्वरशासनात् । मत्तमातंगवदनो गंगोमाशंकरात्मजः
పరమేశ్వరుని ఆజ్ఞచేత వారు నేను ప్రార్థించిన వరాన్ని ప్రసాదించుగాక—గంగా, ఉమా, శంకరుల కుమారుడు, మత్తగజమువంటి ముఖముగలవాడు.
Verse 67
आकाशदेहो दिग्बाहुस्सोमसूर्याग्निलोचनः । ऐरावतादिभिर्दिव्यैर्दिग्गजैर्नित्यमर्चितः
ఆకాశమే ఆయన దేహము, దిక్కులే ఆయన భుజములు, చంద్ర-సూర్య-అగ్నులే ఆయన నేత్రములు; ఐరావతాది దివ్య దిక్గజములచే ఆయన నిత్యము ఆరాధింపబడుచున్నాడు.
Verse 68
शिवज्ञानमदोद्भिन्नर्स्त्रिदशानामविघ्नकृत् । विघ्नकृच्चासुरादीनां विघ्नेशः शिवभावितः
శివజ్ఞానమునుండి పుట్టిన ఉత్సాహమదముతో ఉద్ధృతుడై, దేవతలకు విఘ్ననివారకుడగును; అసురాదులకు విఘ్నకర్తగును—ఈ విఘ్నేశుడు సదా శివభావంతో నిండియున్నాడు।
Verse 69
सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु कांक्षितम् । षण्मुखश्शिवसम्भूतः शक्तिवज्रधरः प्रभुः
శివాజ్ఞను భక్తితో గౌరవించి, ఆ ప్రభువు—శివసంభూతుడైన షణ్ముఖుడు, శక్తి మరియు వజ్రధారి—నాకు కావలసినదాన్ని ప్రసాదించుగాక।
Verse 70
अग्नेश्च तनयो देवो ह्यपर्णातनयः पुनः । गंगायाश्च गणांबायाः कृत्तिकानां तथैव च
ఆ దేవుడు అగ్నికి కుమారుడని కూడా చెప్పబడును; మరల అపర్ణా (పార్వతి) కుమారుడని కూడా. అలాగే గంగ, గణాంబా (గణమాత) మరియు కృత్తికల నుండీ జన్మించినవాడని వర్ణించబడును।
Verse 71
विशाखेन च शाखेन नैगमेयेन चावृतः । इंद्रजिच्चंद्रसेनानीस्तारकासुरजित्तथा
అతడు విశాఖ, శాఖ మరియు నైగమేయులతో పరివృతుడై యుండెను; అలాగే ఇంద్రజిత్, చంద్రసేనాని మరియు తారకాసురజిత్ కూడా (అతని సన్నిధిలో ఉండిరి)।
Verse 72
शैलानां मेरुमुख्यानां वेधकश्च स्वतेजसा । तप्तचामीकरप्रख्यः शतपत्रदलेक्षणः
ఆయన స్వజాత తేజస్సుతో మేరువు మొదలైన పర్వతాలనుకూడా ఛేదించగలవాడు. కరిగిన బంగారంలా ప్రకాశించి, ఆయన నేత్రాలు శతదళ పద్మపు రేకులవలె ఉండేవి.
Verse 73
कुमारस्सुकुमाराणां रूपोदाहरणं महत् । शिवप्रियः शिवासक्तः शिवपदार्चकस्सदा
కుమారుడు సుకుమారులలో మహత్తర రూపాదర్శము. ఆయన శివప్రియుడు, శివాసక్తుడు, మరియు సదా శివపాదములను ఆరాధించువాడు.
Verse 74
सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु कांक्षितम् । ज्येष्ठा वरिष्ठा वरदा शिवयोर्यजनेरता
శివ-శక్తుల ఆజ్ఞను సత్కరించి, ఆమె నాకు కావలసినదాన్ని ప్రసాదించుగాక—ఆమె జ్యేష్ఠ, వరిష్ఠ, వరదాయిని, శివ-శక్తుల యజనమునందు రత.
Verse 75
तयोराज्ञां पुरस्कृत्य सा मे दिशतु कांक्षितम् । त्रैलोक्यवंदिता साक्षादुल्काकारा गणांबिका
ఆ ఇద్దరి ఆజ్ఞను శిరసావహించి ఆమె నాకు కోరిన వరాన్ని ప్రసాదించుగాక. త్రిలోకవందిత, ఉల్కారూపంగా సాక్షాత్తుగా ప్రత్యక్షమైన గణాంబిక.
Verse 76
जगत्सृष्टिविवृद्ध्यर्थं ब्रह्मणा ऽभ्यर्थिता शिवात् । शिवायाः प्रविभक्ताया भ्रुवोरन्तरनिस्सृताः
లోకసృష్టి మరియు వృద్ధి నిమిత్తం బ్రహ్మ శివుని ప్రార్థించాడు; అప్పుడు విభక్తరూపంగా ప్రత్యక్షమైన శివాదేవి భ్రూమధ్యమునుండి అవి వెలువడ్డాయి.
Verse 77
दक्षायणी सती मेना तथा हैमवती ह्युमा । कौशिक्याश्चैव जननी भद्रकाल्यास्तथैव च
ఆమె దక్షాయణీ సతి; ఆమెనే మేనా, హిమవంతుని కుమార్తె ఉమా. ఆమెనే కౌశికీకి జనని, అలాగే భద్రకాళీకి కూడా.
Verse 78
अपर्णायाश्च जननी पाटलायास्तथैव च । शिवार्चनरता नित्यं रुद्राणी रुद्रवल्लभा
ఆమె అపర్ణా, అలాగే పాటలా యొక్క జనని. నిత్యం శివార్చనలో రతురాలైన ఆమె రుద్రాణి—రుద్రుని ప్రియురాలు.
Verse 79
सत्कृट्य शिवयोराज्ञां सा मे दिशतु कांक्षितम् । चंडः सर्वगणेशानः शंभोर्वदनसंभवः
శివుడు మరియు దివ్య దంపతుల ఆజ్ఞను భక్తితో స్వీకరించి ఆమె నాకు కోరిన వరం ప్రసాదించుగాక. చండుడు—సర్వ గణాధిపతి—శంభువు ముఖమునుండి జన్మించాడు.
Verse 80
सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु कांक्षितम् । पिंगलो गणपः श्रीमाञ्छिवासक्तः शिवप्रियः
శివుడు మరియు దేవి ఆజ్ఞను భక్తితో స్వీకరించి, శ్రీమంతుడైన పింగల అనే గణపతి—శివాసక్తుడు, శివప్రియుడు—నాకు కోరినదాన్ని ప్రసాదించుగాక.
Verse 81
आज्ञया शिवयोरेव स मे कामं प्रयच्छतु । भृंगीशो नाम गणपः शिवराधनतत्परः
శివుడు మరియు దేవి ఆజ్ఞచేతనే అతడు నా కోరికను నెరవేర్చుగాక. భృంగీశ అనే గణపతి శివారాధనలో పూర్తిగా నిమగ్నుడు.
Verse 82
सम्बन्धसामान्यविवक्षया कर्मणि पष्ठी । प्रयच्छतु स मे कामं पत्युराज्ञा पुरःसरम् । वीरभद्रो महातेजा हिमकुंदेंदुसन्निभः
ఇక్కడ క్రియ పట్ల సాధారణ సంబంధార్థంగా షష్ఠీ విభక్తి ప్రయోగించబడింది. నా ప్రభువు ఆజ్ఞను ముందుంచి మహాతేజస్సుగల వీరభద్రుడు నాకు కోరిన ఫలాన్ని ప్రసాదించుగాక; అతడు హిమం, కుందపుష్పం, చంద్రుని వలె ధవళుడు.
Verse 83
भद्रकालीप्रियो नित्यं मात्ःणां चाभिरक्षिता । यज्ञस्य च शिरोहर्ता दक्षस्य च दुरात्मनः
ఆయన నిత్యం భద్రకాళికి ప్రియుడు, మాతృకాదేవతలచే రక్షింపబడువాడు. యజ్ఞశిరస్సును హరించినవాడు, దుర్బుద్ధి దక్షుని శిరస్సును ఛేదించినవాడు ఆయనే.
Verse 84
उपेंद्रेंद्रयमादीनां देवानामंगतक्षकः । शिवस्यानुचरः श्रीमाञ्छिवशासनपालकः
ఉపేంద్రుడు, ఇంద్రుడు, యముడు మొదలైన దేవతల దేహాలను కాపాడే జాగ్రత్తగల రక్షకుడు ఆయన. శ్రీమంతుడై శివుని అనుచరుడుగా ఉండి, శివశాసనాన్ని నిలబెట్టువాడు.
Verse 85
शिवयोः शासनादेव स मे दिशतु कांक्षितम् । सरस्वती महेशस्य वाक्सरोजसमुद्भवा
శివుడు-శివా ఆజ్ఞచేత ఆమె నాకు కోరినదాన్ని ప్రసాదించుగాక—మహేశ్వరుని వాక్కు-సరోజమునుండి ఉద్భవించిన సరస్వతి.
Verse 86
शिवयोः पूजने सक्ता स मे दिशतु कांक्षितम् । विष्णोर्वक्षःस्थिता लक्ष्मीः शिवयोः पूजने रता
శివ-శివా పూజలో నిమగ్నమైన ఆ భక్తురాలు నాకు కోరినదాన్ని ప్రసాదించుగాక. విష్ణువు వక్షస్థలంలో నివసించే లక్ష్మీదేవి కూడా శివ-శివా పూజలో రమిస్తుంది.
Verse 87
शिवयोः शासनादेव सा मे दिशतु कांक्षितम् । महामोटी महादेव्याः पादपूजापरायणा
శివశక్తుల ఆజ్ఞవలననే ఆమె నాకు కోరినదాన్ని ప్రసాదించుగాక—మహామోటీ, మహాదేవి పాదపూజలో సంపూర్ణంగా నిమగ్నురాలు।
Verse 88
तस्या एव नियोगेन सा मे दिशतु कांक्षितम् । कौशिकी सिंहमारूढा पार्वत्याः परमा सुता
ఆమె ఆజ్ఞచేతనే ఆమె నాకు కోరిన వరాన్ని ప్రసాదించుగాక—సింహారూఢ కౌశికీ, పార్వతీదేవి యొక్క పరమ కుమార్తె।
Verse 89
विष्णोर्निद्रामहामाया महामहिषमर्दिनी । निशंभशुंभसंहत्री मधुमांसासवप्रिया
ఆమె విష్ణువుకు యోగనిద్రగా నిలిచే మహామాయ; మహామహిషమర్దిని, నిశుంభ-శుంభ సంహారిణి, మరియు మధు, మాంస, ఆసవ నైవేద్యములలో ప్రీతిగలది।
Verse 90
सत्कृत्य शासनं मातुस्सा मे दिशतु कांक्षितम् । रुद्रा रुद्रसमप्रख्याः प्रथमाः प्रथितौजसः
మాతృశాసనాన్ని యథావిధిగా సత్కరించి, ఆమె నాకు కావలసిన వరాన్ని ప్రసాదించుగాక. ఆ రుద్రులు రుద్రునితో సమానమైన తేజస్సు కలవారు, అగ్రగణ్యులు, మహాబలంతో ప్రసిద్ధులు।
Verse 91
भूताख्याश्च महावीर्या महादेवसमप्रभाः । नित्यमुक्ता निरुपमा निर्द्वन्द्वा निरुपप्लवाः
‘భూత’ అని ప్రసిద్ధులైన వారు మహావీర్యశాలులు, మహాదేవునితో సమానమైన ప్రభ కలవారు. వారు నిత్యముక్తులు, అనుపములు, ద్వంద్వరహితులు, ఏ కలతకూ పతనానికీ లోనుకాని వారు।
Verse 92
सशक्तयस्सानुचरास्सर्वलोकनमस्कृताः । सर्वेषामेव लोकानां सृष्टिसंहरणक्षमाः
వారు తమ తమ దివ్యశక్తులతో యుక్తులు, అనుచరులతో కూడినవారు, సమస్త లోకములచే నమస్కరింపబడినవారు; మరియు అన్ని లోకముల సృష్టి-సంహారములకు సమర్థులు।
Verse 93
परस्परानुरक्ताश्च परस्परमनुव्रताः । परस्परमतिस्निग्धाः परस्परनमस्कृताः
వారు పరస్పరానురక్తులై, ఒకరినొకరు వ్రతానుసారులై; పరస్పరం అత్యంత స్నేహభావంతో ఉండి, ఒకరికి ఒకరు నిత్యం నమస్కరించుచుండిరి.
Verse 94
शिवप्रियतमा नित्यं शिवलक्षणलक्षिताः । सौम्याधारास्तथा मिश्राश्चांतरालद्वयात्मिकाः
వారు నిత్యము శివునకు అత్యంత ప్రియులు, శివలక్షణములతో లక్షితులు. కొందరు సౌమ్యాధారులు, మరికొందరు మిశ్రస్వభావులు—ద్వివిధ మధ్యావస్థ కలవారు.
Verse 95
विरूपाश्च सुरूपाश्च नानारूपधरास्तथा । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां ते मे कामं दिशंतु वै
వారు విరూపులైనా సురూపులైనా, నానారూపధారులైనా—శివ-శివా దివ్యయుగళ ఆజ్ఞను సత్కరించి, వారు నిశ్చయంగా నా అభీష్ట వరాన్ని ప్రసాదించుగాక.
Verse 96
देव्या प्रियसखीवर्गो देवीलक्षणलक्षितः । सहितो रुद्रकन्याभिः शक्तिभिश्चाप्यनेकशः
దేవి ప్రియసఖుల సమూహము, దేవీలక్షణములతో లక్షితమై, రుద్రకన్యలతో కూడి, అనేక శక్తిరూపములతో కూడి అక్కడ నిలిచెను.
Verse 97
तृतीयावरणे शंभोर्भक्त्या नित्यं समर्चितः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु मंगलम्
శంభువు తృతీయ ఆవరణములో భక్తితో నిత్యము సమర్చింపబడువాడు, శివ-శివా యుగళ ఆజ్ఞను సత్కరించువాడు—అతడు నాకు మంగళాన్ని ప్రసాదించుగాక.
Verse 98
दिवाकरो महेशस्य मूर्तिर्दीप्तिसुमंडलः । निर्गुणो गुणसंकीर्णस्तथैव गुणकेवलः
దివాకరుడు మహేశ్వరుని సాక్షాత్ మూర్తి; అతడు దీప్తి అనే ప్రకాశమండలంతో పరివృతుడు. ఆ ప్రభువు నిర్గుణుడైయుండి కూడా గుణసంకీర్ణుడిగా, అలాగే గుణకేవలుడిగా కూడా దర్శనమిస్తాడు.
Verse 99
अविकारात्मकश्चाद्य एकस्सामान्यविक्रियः । असाधारणकर्मा च सृष्टिस्थितिलयक्रमात्
ఆయన అవికారస్వరూపుడు, ఆద్యుడు, ఏకైకుడు; అయినా సాధారణ వికృతులవలె మార్పు పొందినట్లు కనిపిస్తాడు. సృష్టి-స్థితి-లయ క్రమంగా సాగుటవలన ఆయన కర్మ అసాధారణమూ, అపూర్వమూ.
Verse 100
एवं त्रिधा चतुर्धा च विभक्ताः पञ्चधा पुनः । चतुर्थावरणे शंभोः पूजितश्चानुगैः सह
ఇలా అవి త్రిధా, చతుర్ధా, మరల పంచధా గా విభజింపబడతాయి. శంభువుని చతుర్థ ఆవరణంలో ఆయన అనుగులతో (గణాలతో) కలిసి పూజింపబడతాడు.
Verse 101
शिवप्रियः शिवासक्तः शिवपादार्चने रतः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु मंगलम्
శివప్రియుడు, శివాసక్తుడు, శివపాదార్చనలో నిత్యరతుడు; శివ-శివల ఆజ్ఞను సత్కరించువాడు—అతడు నాకు మంగళాన్ని ప్రసాదించుగాక.
Verse 102
दिवाकरषडंगानि दीप्ताद्याश्चाष्टशक्तयः । आदित्यो भास्करो भानू रविश्चेत्यनुपूर्वशः
దివాకరునికి షడంగాలు ఉన్నాయి; ‘దీప్తా’ మొదలైన అష్టశక్తులు కూడా ఉన్నాయి. క్రమంగా అతడు ఆదిత్య, భాస్కర, భాను, రవి అని ప్రసిద్ధుడు.
Verse 103
अर्को ब्रह्मा तथा रुद्रो विष्नुश्चादित्यमूर्तयः । विस्तरासुतराबोधिन्याप्यायिन्यपराः पुनः
అర్కుడు (సూర్యుడు), బ్రహ్మ, రుద్రుడు, విష్ణువు—ఇవి ఆదిత్యుని రూపాలు. మరల మరికొన్ని ప్రకటనలు/ఉపదేశాలు ఉన్నాయి; అవి మరింత విస్తారమైనవి, స్పష్టమైన బోధనిచ్చేవి, సాధకుని పోషించేవి।
Verse 104
उषा प्रभा तथा प्राज्ञा संध्या चेत्यपि शक्तयः । सोमादिकेतुपर्यंता ग्रहाश्च शिवभाविताः
ఉష, ప్రభ, ప్రాజ్ఞ, సంధ్య—ఇవీ శక్తులే; అలాగే సోముని నుండి కేతువరకు ఉన్న సమస్త గ్రహాలు శివభావంతో వ్యాపించి, ప్రేరితమై, నియంత్రితమై ఉన్నాయి।
Verse 105
शिवयोराज्ञयानुन्ना मंगलं प्रदिशंतु मे । अथवा द्वादशादित्यास्तथा द्वादश शक्तयः
శివుడు మరియు దేవి (శివా) ఆజ్ఞచే ప్రేరితులై నాకు మంగళాన్ని ప్రసాదించుగాక. లేదా ద్వాదశ ఆదిత్యులు మరియు అలాగే ద్వాదశ శక్తులు నాకు క్షేమం, ఆరోగ్యం అనుగ్రహించుగాక.
Verse 106
ऋषयो देवगंधर्वाः पन्नगाप्सरसां गणाः । ग्रामण्यश्च तथा यक्षा राक्षसाश्चासुरास्तथा
ఋషులు, దేవగంధర్వులు, నాగులు మరియు అప్సరసల గణాలు, గ్రామనాయకులు, అలాగే యక్షులు, రాక్షసులు, అసురులు—అందరూ (అక్కడ) సమవేతులయ్యారు।
Verse 107
सप्तसप्तगणाश्चैते सप्तच्छंदोमया हयाः । वालखिल्या दयश्चैव सर्वे शिवपदार्चकाः
ఇవి ఏడు-ఏడు గణసమూహాలు; ఏడు వైదిక ఛందస్సులతో నిర్మితమైన అశ్వాలు. వాలఖిల్యాది సమస్త ఋషులు శ్రీశివుని పవిత్ర పాదాలను ఆరాధించువారే.
Verse 108
सत्कृत्यशिवयोराज्ञां मंगलं प्रदिशंतु मे । ब्रह्माथ देवदेवस्य मूर्तिर्भूमण्डलाधिपः
శివుని ఆజ్ఞను సమ్యక్గా సత్కరించి నాకు మంగళం ప్రసాదించుగాక. దేవదేవుని మూర్తియైన బ్రహ్మనే ఈ భూమండలాధిపతి.
Verse 109
चतुःषष्टिगुणैश्वर्यो बुद्धितत्त्वे प्रतिष्ठितः । निर्गुणो गुणसंकीर्णस्तथैव गुणकेवलः
బుద్ధితత్త్వంలో ప్రతిష్ఠితుడైన ప్రభువు అరవై నాలుగు దివ్యగుణాలతో ఐశ్వర్యవంతుడు. అయినా ఆయన నిర్గుణుడు; అలాగే శాస్త్రదృష్ట్యా గుణసంకీర్ణుడుగా, గుణకేవలుడుగా కూడా వర్ణింపబడతాడు.
Verse 110
अविकारात्मको देवस्ततस्साधारणः पुरः । असाधारणकर्मा च सृष्टिस्थितिलयक्रमात्
ఆ దేవుడు (శివుడు) అవికారస్వరూపుడు; అందువల్ల ఆయన సర్వసాధారణమైన, సర్వవ్యాపి సత్యంగా అందరి ముందే ఉన్నాడు. అయితే సృష్టి‑స్థితి‑లయ క్రమంలో ఆయన కర్మ అసాధారణం, అనన్యం.
Verse 111
भुवं त्रिधा चतुर्धा च विभक्तः पञ्चधा पुनः । चतुर्थावरणे शंभो पूजितश्च सहानुगैः
భూలోకం మొదట మూడు భాగాలుగా, తరువాత నాలుగు భాగాలుగా, మళ్లీ ఐదు భాగాలుగా విభజించబడింది. ఓ శంభో! నాల్గవ ఆవరణంలో ఆయన అనుగణాలతో కూడి పూజింపబడెను.
Verse 112
शिवप्रियः शिवासक्तश्शिवपादार्चने रतः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु मंगलम्
శివునికి ప్రియుడై, శివునందే ఆసక్తుడై, శివపాదార్చనలో రమించువాడై, శివ-శివా దివ్యదంపతుల ఆజ్ఞను సత్కరించువాడు—ఆయన నాకు మంగళాన్ని ప్రసాదించుగాక.
Verse 113
हिरण्यगर्भो लोकेशो विराट्कालश्च पूरुषः । सनत्कुमारः सनकः सनंदश्च सनातनः
ఆయనే హిరణ్యగర్భుడు, లోకేశ్వరుడు; ఆయనే విరాట్స్వరూపుడు, కాలమే, పరమపురుషుడు. ఆయనే సనత్కుమారుడు, సనకుడు, సనందుడు, సనాతనుడు—నిత్య ఋషిరూపంగా ప్రకాశించెను.
Verse 114
प्रजानां पतयश्चैव दक्षाद्या ब्रह्मसूनवः । एकादश सपत्नीका धर्मस्संकल्प एव च
ప్రజల అధిపతులు—దక్షుడు మొదలైనవారు—బ్రహ్మదేవుని మానసపుత్రులే. అటువంటి పదకొండు మంది ప్రజాపతులు తమ తమ భార్యలతో ఉన్నారు; వారిలో ధర్ముడు మరియు సంకల్పుడూ ఉన్నారు.
Verse 115
शिवार्चनरताश्चैते शिवभक्तिपरायणाः । शिवाज्ञावशगास्सर्वे दिशंतु मम मंगलम्
శివార్చనలో నిమగ్నులై, శివభక్తికి పరాయణులై, శివాజ్ఞకు వశులైన ఈ భక్తులందరూ నాకు మంగళాన్ని ప్రసాదించుగాక.
Verse 116
चत्वारश्च तथा वेदास्सेतिहासपुराणकाः । धर्मशास्त्राणि विद्याभिर्वैदिकीभिस्समन्विताः
నాలుగు వేదాలు, ఇతిహాస-పురాణాలతో కూడి, వైదిక విద్యలతో సమన్వితమైన ధర్మశాస్త్రాలు—ఇవన్నీ ధర్మజ్ఞానానికి, ప్రభువు కృపచే మోక్షపర్యంత మార్గబోధకు ప్రామాణిక ఆధారాలుగా స్థాపితమై ఉన్నాయి।
Verse 117
परस्परविरुद्धार्थाः शिवप्रकृतिपादकाः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां मंगलं प्रदिशंतु मे
వాటి అర్థాలు పరస్పర విరుద్ధంగా కనిపించినా, అవి చివరికి శివుని తత్త్వ-స్వరూపాన్నే ప్రకటిస్తాయి। శివాజ్ఞను సత్కరించి అవి నాకు మంగళాన్ని ప్రసాదించుగాక।
Verse 118
अथ रुद्रो महादेवः शंभोर्मूर्तिर्गरीयसी । वाह्नेयमण्डलाधीशः पौरुषैश्वर्यवान्प्रभुः
అప్పుడు రుద్ర మహాదేవుడు శంభువుని అత్యుత్తమ మూర్తిగా ప్రకాశించాడు—అగ్నిమండలాధీశుడు, సర్వశక్తిమంతుడైన ప్రభువు, పరమ దివ్య ఐశ్వర్యసంపన్నుడు।
Verse 119
शिवाभिमानसंपन्नो निर्गुणस्त्रिगुणात्मकः । केवलं सात्त्विकश्चापि राजसश्चैव तामसः
శివాభిమానసంపన్నుడైన ఆయన నిర్గుణుడైయుండి కూడా త్రిగుణాత్మకుడు; ఆయన కొన్నిసార్లు కేవలం సాత్త్వికుడిగా, మరికొన్నిసార్లు రాజస-తామస రూపాలుగా కూడా ప్రకాశిస్తాడు।
Verse 120
अविकाररतः पूर्वं ततस्तु समविक्रियः । असाधारणकर्मा च सृष्ट्यादिकरणात्पृथक्
మొదట ఆయన అవికారస్థితిలో నిలిచియుంటాడు; తరువాత సమంగా విక్రియ—ప్రకటన—లో నిమగ్నుడవుతాడు. ఆయన కర్మ అసాధారణం, సృష్ట్యాది చేయు సాధారణ కారణాల నుండి భిన్నం.
Verse 121
ब्रह्मणोपि शिरश्छेत्ता जनकस्तस्य तत्सुतः । जनकस्तनयश्चापि विष्णोरपि नियामकः
బ్రహ్ముని శిరస్సునకూడా ఛేదించినవాడే అతని జనకుడూ, అతని కుమారుడూ; ఆ జనకుని కుమారుడు విష్ణువునికూడా నియామకుడు.
Verse 122
बोधकश्च तयोर्नित्यमनुग्रहकरः प्रभुः । अंडस्यांतर्बहिर्वर्ती रुद्रो लोकद्वयाधिपः
ఆ ప్రభువు ఆ ఇద్దరినీ నిత్యం బోధింపజేసేవాడు, సదా అనుగ్రహం ప్రసాదించేవాడు; అండములోనూ అండమునకు బయట కూడా నివసించే రుద్రుడు రెండు లోకాల అధిపతి.
Verse 123
शिवप्रियः शिवासक्तः शिवपादार्चने रतः । शिवस्याज्ञां पुरस्कृत्य स मे दिशतु मंगलम्
శివునికి ప్రియుడై, శివునందే ఆసక్తుడై, శివపాదార్చనలో నిత్యరతుడై, శివాజ్ఞను ముందుంచి నడిచేవాడు—అతడు నాకు మంగళాన్ని ప్రసాదించుగాక.
Verse 124
तस्य ब्रह्म षडंगानि विद्येशांतं तथाष्टकम् । चत्वारो मूर्तिभेदाश्च शिवपूर्वाः शिवार्चकाः
ఆ పరబ్రహ్మకు షడంగాలు (ఆరు అంగాలు) ఉన్నాయి; అలాగే విద్యేశాంతమైన అష్టకమూ ఉంది; ఇంకా శివునితో ప్రారంభమయ్యే నాలుగు మూర్తిభేదాలూ ఉన్నాయి—అవి శివార్చకులే.
Verse 125
शिवो भवो हरश्चैव मृडश्चैव तथापरः । शिवस्याज्ञां पुरस्कृत्य मंगलं प्रदिशंतु मे
భవ, హర, మృడ అని ప్రసిద్ధుడైన శివుడు మరియు ఇతర దివ్యరూపాలు, శివాజ్ఞను ముందుంచి నాకు మంగళాన్ని ప్రసాదించుగాక.
Verse 126
अथ विष्णुर्महेशस्य शिवस्यैव परा तनुः । वारितत्त्वाधिपः साक्षादव्यक्तपदसंस्थितः
ఇప్పుడు విష్ణువు మహేశుని—అంటే స్వయంగా శివుని—పరమ తను; ఆయన సాక్షాత్తుగా వారి-తత్త్వాధిపతి, అవ్యక్తపదంలో స్థితుడై ఉన్నాడు.
Verse 127
निर्गुणस्सत्त्वबहुलस्तथैव गुणकेवलः । अविकाराभिमानी च त्रिसाधारणविक्रियः
ఆయన నిర్గుణుడు; అయినా ప్రకటన-లీలార్థం సత్త్వప్రధానుడని చెప్పబడతాడు; గుణాలకే ఆధారభూతుడూ ఆయనే. నిజానికి అవికారుడైనా లోకబోధార్థం ‘నేనే కర్త’ అనే భావాన్ని ధరించి, త్రిగుణాలకు సాధారణమైన వికారాలను ప్రదర్శిస్తాడు; తాను మాత్రం వికృతుడవడు.
Verse 128
असाधारणकर्मा च सृष्ट्यादिकरणात्पृथक् । दक्षिणांगभवेनापि स्पर्धमानः स्वयंभुवा
అతడు అసాధారణ కర్మశక్తి కలవాడు, సృష్ట్యాది సాధారణ కారణాల నుండి భిన్నుడు; మరియు ప్రభువు దక్షిణాంగమున జన్మించినవాడైనా స్వయంభూ (బ్రహ్మ)తో స్పర్ధించెను।
Verse 129
आद्येन ब्रह्मणा साक्षात्सृष्टः स्रष्टा च तस्य तु । अंडस्यांतर्बहिर्वर्ती विष्णुर्लोकद्वयाधिपः
ఆద్య బ్రహ్మచే విష్ణువు ప్రత్యక్షంగా సృష్టింపబడ్డాడు; మరియు అతడూ ఆ వ్యవస్థలో స్రష్టగా వ్యవహరించాడు। బ్రహ్మాండమున అంతరంగమునూ బాహ్యమునూ నివసిస్తూ విష్ణువు రెండు లోకాల అధిపతి; అయితే శైవ దృష్టిలో పరమ పతి శివుడే సమస్త పరిమిత అధికారాలకు అతీతమైన పరమ మూలకారణము।
Verse 130
असुरांतकरश्चक्री शक्रस्यापि तथानुजः । प्रादुर्भूतश्च दशधा भृगुशापच्छलादिह
ఇక్కడ చక్రధారి, అసురాంతకుడు, శక్రుడు (ఇంద్రుడు) యొక్క అనుజుడు, భృగు శాపం అనే నెపంతో దశరూపాలుగా ప్రాదుర్భవించాడు।
Verse 131
भूभारनिग्रहार्थाय स्वेच्छयावातरक्षितौ । अप्रमेयबलो मायी मायया मोहयञ्जगत्
భూమి భారాన్ని నియంత్రించుటకై ఆయన స్వేచ్ఛతో అవతారం ధరించాడు। అప్రమేయ బలముగల మాయాధిపతి తన మాయతో జగత్తును మోహింపజేస్తాడు।
Verse 132
मूर्तिं कृत्वा महाविष्णुं सदाशिष्णुमथापि वा । वैष्णवैः पूजितो नित्यं मूर्तित्रयमयासने
మహావిష్ణువు—లేదా సదాశివుని కూడా—మూర్తిని నిర్మించి, త్రిమూర్తిమయ ఆసనంపై ఆసీనుడైన ఆయనను వైష్ణవులు నిత్యం పూజిస్తారు।
Verse 133
शिवप्रियः शिवासक्तः शिवपादार्चने रतः । शिवस्याज्ञां पुरस्कृत्य स मे दिशतु मंगलम्
శివునికి ప్రియుడై, శివభక్తుడై, శివపాదార్చనలో నిత్యం రతుడై, శివాజ్ఞను ముందుంచువాడు—ఆయన నాకు మంగళాన్ని ప్రసాదించుగాక.
Verse 134
वासुदेवो ऽनिरुद्धश्च प्रद्युम्नश्च ततः परः । संकर्षणस्समाख्याताश्चतस्रो मूर्तयो हरेः
వాసుదేవుడు, అనిరుద్ధుడు, ప్రద్యుమ్నుడు, తదనంతరం సంకర్షణుడు—ఇవే హరి యొక్క నాలుగు మూర్తులు (వ్యుహాలు) అని ప్రకటించబడినవి.
Verse 135
मत्स्यः कूर्मो वराहश्च नारसिंहो ऽथ वामनः । रामत्रयं तथा कृष्णो विष्णुस्तुरगवक्त्रकः
మత్స్య, కూర్మ, వరాహ, తరువాత నరసింహుడు మరియు వామనుడు; మూడు రాములు, అలాగే కృష్ణుడు—అశ్వముఖుడైన హయగ్రీవ విష్ణువు సహా—ఇవి విష్ణువు అవతారాలు అని చెప్పబడినవి. శైవ దృష్టిలో ఇవి ప్రభువు యొక్క జగద్వ్యవస్థలో కార్యనిర్వహణ చేస్తాయి; అయితే మోక్షం అంతిమంగా పరమ పతి శివభక్తితోనే సిద్ధిస్తుంది.
Verse 136
चक्रं नारायणस्यास्त्रं पांचजन्यं च शार्ङ्गकम् । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां मंगलं प्रदिशंतु मे
నారాయణుని ఆయుధమైన చక్రం, పాంచజన్య శంఖం, శార్ఙ్గ ధనుస్సు—శివ-శివా ఆజ్ఞను సత్కరించి—నాకు మంగళాన్ని ప్రసాదించుగాక.
Verse 137
प्रभा सरस्वती गौरी लक्ष्मीश्च शिवभाविता । शिवयोः शासनादेता मंगलं प्रदिशंतु मे
ప్రభ, సరస్వతి, గౌరీ, లక్ష్మీ—శివభావంతో నిండినవారు—శివుడు మరియు శివా ఆజ్ఞచేత నాకు మంగళాన్ని ప్రసాదించుగాక.
Verse 138
इन्द्रो ऽग्निश्च यमश्चैव निरृतिर्वरुणस्तथा । वायुः सोमः कुबेरश्च तथेशानस्त्रिशूलधृक्
ఇంద్రుడు, అగ్ని, యముడు; అలాగే నిరృతి, వరుణుడు; వాయువు, సోముడు, కుబేరుడు—మరియు త్రిశూలధారి ఈశానుడును (ఇక్కడ గణింపబడుచున్నారు/ఉన్నారు).
Verse 139
सर्वे शिवार्चनरताः शिवसद्भावभाविताः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां मंगलं प्रदिशंतु मे
శివార్చనలో నిమగ్నులై, శివుని పట్ల సత్యభావంతో భావితులైన వారందరూ, శివ-శివా (దివ్య దంపతులు) ఆజ్ఞను సత్కరించి నాకు మంగళమును ప్రసాదించుగాక.
Verse 140
त्रिशूलमथ वज्रं च तथा परशुसायकौ । खड्गपाशांकुशाश्चैव पिनाकश्चायुधोत्तमः
అనంతరం త్రిశూలము, వజ్రము; అలాగే పరశువు, బాణములు; ఖడ్గము, పాశము, అంకుశమును—మరియు ఆయుధోత్తమమైన పినాకము (శివుని ధనుస్సు).
Verse 141
दिव्यायुधानि देवस्य देव्याश्चैतानि नित्यशः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां रक्षां कुर्वंतु मे सदा
దేవుని ఈ దివ్యాయుధములు, దేవియొక్కవీ ఇవే, నిత్యము కార్యశీలముగా ఉండుగాక. శివ-శివా ఆజ్ఞను సత్కరించి అవి ఎల్లప్పుడూ నాకు రక్షణ చేయుగాక.
Verse 142
वृषरूपधरो देवः सौरभेयो महाबलः । वडवाख्यानलस्पर्धां पञ्चगोमातृभिर्वृतः
సురభి నుండి జన్మించిన ఆ మహాబల దేవుడు వృషభరూపాన్ని ధరించాడు. పంచ గోమాతలచే పరివృతుడై, వడవానల అగ్ని దహనతేజస్సుతో కూడ పోటీ పడినవాడై నిలిచాడు।
Verse 143
वाहनत्वमनुप्राप्तस्तपसा परमेशयोः । तयोराज्ञां पुरस्कृत्य स मे कामं प्रयच्छतु
పరమేశ్వర-పరమేశ్వరీల తపస్సుతో వాహనత్వం పొందినవాడు, వారి ఆజ్ఞను శిరసావహించి నాకు ఇష్టవరాన్ని ప్రసాదించుగాక।
Verse 144
नंदा सुनंदा सुरभिः सुशीला सुमनास्तथा । पञ्चगोमातरस्त्वेताश्शिवलोके व्यवस्थिताः
నందా, సునందా, సురభి, సుశీలా, సుమనా—ఈ ఐదు గోమాతలు శివలోకంలో స్థిరంగా నివసించుచున్నారు।
Verse 145
शिवभक्तिपरा नित्यं शिवार्चनपरायणाः । शिवयोः शासनादेव दिशंतु मम वांछितम्
ఎల్లప్పుడూ శివభక్తిలో నిమగ్నులై శివార్చనలో పరాయణులైన వారు, శివ-శక్తుల ఆజ్ఞవలననే నాకు నా వాంఛితాన్ని ప్రసాదించుగాక।
Verse 146
क्षेत्रपालो महातेजा नील जीमूतसन्निभः । दंष्ट्राकरालवदनः स्फुरद्रक्ताधरोज्ज्वलः
మహాతేజస్సుతో క్షేత్రపాలుడు నీల వర్షమేఘ సమూహంలా దర్శనమిచ్చెను; దంష్ట్రలతో భయంకర ముఖముతో, మెరుస్తున్న రక్తవర్ణ అధరాలతో ప్రకాశించెను।
Verse 147
रक्तोर्ध्वमूर्धजः श्रीमान्भ्रुकुटीकुटिलेक्षणः । रक्तवृत्तत्रिनयनः शशिपन्नगभूषणः
ఆయన శ్రీమంతుడు; రక్తవర్ణ కేశాలు పైకి లేచియుండెను, భ్రుకుటి వంకరగా కట్టుకొని చూపు ఉగ్రంగా ఉండెను. మూడు నేత్రాలు వృత్తాకారంగా రక్తవర్ణమై, చంద్ర-నాగ భూషణాలతో అలంకృతుడై యుండెను।
Verse 148
नग्नस्त्रिशूलपाशासिकपालोद्यतपाणिकः । भैरवो भैरवैः सिद्धैर्योगिनीभिश्च संवृतः
నగ్నుడై, త్రిశూలం, పాశం, ఖడ్గం, కపాలపాత్రం ఎత్తి పట్టిన భైరవుడు, భైరవులు, సిద్ధులు, యోగినీలతో చుట్టుముట్టబడి నిలిచెను।
Verse 149
क्षेत्रेक्षेत्रे समासीनः स्थितो यो रक्षकस्सताम् । शिवप्रणामपरमः शिवसद्भावभावितः
ఆయన ప్రతి పుణ్యక్షేత్రంలో ఆసీనుడై అక్కడే స్థిరంగా నిలిచి, సజ్జనుల రక్షకుడై ఉంటాడు. శివప్రణామంలో పరముడై, ఆయన అంతఃకరణం శివసద్భావంతో నిండివుంటుంది.
Verse 150
शिवश्रितान्विशेषेण रक्षन्पुत्रानिवौरसान् । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां स मे दिशतु मङ्गलम्
శివశరణం పొందిన వారిని ప్రత్యేకంగా తన స్వంత పుత్రులవలె రక్షించి, శివ-శివా (దివ్య దంపతులు) ఆజ్ఞను గౌరవించి ఆచరించువాడు—ఆయనే నాకు మంగళాన్ని ప్రసాదించుగాక.
Verse 151
तालजङ्घादयस्तस्य प्रथमावरणेर्चिताः । सत्कृत्य शिवयोराज्ञां चत्वारः समवन्तु माम्
ఆయన మొదటి ఆవరణంలో తాలజంఘ మొదలైనవారు ఆరాధింపబడ్డారు. శివ-శివా ఆజ్ఞను గౌరవించి ఆ నలుగురు నా వద్దకు వచ్చి నాకు సహాయం చేయుగాక.
Verse 152
भैरवाद्याश्च ये चान्ये समंतात्तस्य वेष्टिताः । ते ऽपि मामनुगृह्णंतु शिवशासनगौरवात्
భైరవులు మొదలైనవారు మరియు ఆయనను అన్ని వైపులా చుట్టుముట్టిన ఇతర సత్త్వాలు కూడా, శివశాసన మహిమకు గౌరవంగా నాపై అనుగ్రహం చూపుగాక.
Verse 153
नारदाद्याश्च मुनयो दिव्या देवैश्च पूजिताः । साध्या मागाश्च ये देवा जनलोकनिवासिनः
నారదాది దివ్య మునులు—దేవతలచే కూడా పూజింపబడినవారు—మరియు జనలోక నివాసులైన సాధ్యులు, మాగులు అనే దేవగణమూ (అక్కడ ఉన్నారు).
Verse 154
विनिवृत्ताधिकाराश्च महर्लोकनिवासिनः । सप्तर्षयस्तथान्ये वै वैमानिकगुणैस्सह
మహర్లోక నివాసులు—లోకిక అధికార-కార్యాల నుండి విరమించినవారు—సప్తర్షులు మరియు ఇతరులు కూడా, వైమానిక గుణాలతో కూడిన దివ్య జనులతో కలిసి (అక్కడ ఉన్నారు).
Verse 155
सर्वे शिवार्चनरताः शिवाज्ञावशवर्तिनः । शिवयोराज्ञया मह्यं दिशंतु मम कांक्षितम् १
శివార్చనలో నిమగ్నులై శివాజ్ఞకు లోబడి ఉన్న వారందరూ, శివ-శక్తి దివ్య యుగళ ఆజ్ఞచే నాకు నేను కోరినదాన్ని ప్రసాదించుగాక।
Verse 156
गंधर्वाद्याः पिशाचांताश्चतस्रो देवयोनयः । सिद्धा विद्याधराद्याश्च ये ऽपि चान्ये नभश्चराः
గంధర్వుల నుండి పిశాచుల వరకు—ఇవి దేవయోనుల నాలుగు వర్గాలు; అలాగే సిద్ధులు, విద్యాధరులు మొదలైనవారు మరియు ఇతర ఆకాశచారులూ (అందులో ఉన్నారు).
Verse 157
असुरा राक्षसाश्चैव पातालतलवासिनः । अनंताद्याश्च नागेन्द्रा वैनतेयादयो द्विजाः
పాతాళతల నివాసులైన అసురులు, రాక్షసులూ; అలాగే అనంతాది నాగేంద్రులు; వైనతేయ (గరుడ) మొదలైన ద్విజులూ—అందరూ (అక్కడ సమేతులయ్యారు).
Verse 158
कूष्मांडाः प्रेतवेताला ग्रहा भूतगणाः परे । डाकिन्यश्चापि योगिन्यः शाकिन्यश्चापि तादृशाः
కూష్మాండులు, ప్రేతలు, వేతాళులు, క్రూర గ్రహాలు మరియు ఇతర భూతగణాలు—డాకినీలు, యోగినీలు, అలాగే శాకినీలు మరియు అలాంటి ఇతర సత్త్వాలు।
Verse 159
क्षेत्रारामगृहादीनि तीर्थान्यायतनानि च । द्वीपाः समुद्रा नद्यश्च नदाश्चान्ये सरांसि च
క్షేత్రాలు, ఆరామాలు, గృహాదులు; తీర్థాలు, ఆయతనాలు కూడా; ద్వీపాలు, సముద్రాలు, నదులు, వాగులు, అలాగే ఇతర సరస్సులు—ఇవన్నీ కూడా (అందులోనే).
Verse 160
गिरयश्च सुमेर्वाद्याः कननानि समंततः । पशवः पक्षिणो वृक्षाः कृमिकीटादयो मृगाः
సుమేరు మొదలైన పర్వతాలు, చుట్టూ ఉన్న అరణ్యాలు; పశువులు, పక్షులు, వృక్షాలు, అలాగే కృమి-కీటకాలు మరియు వివిధ వన్యమృగాలు—అన్నీ (ఆ సర్వవ్యాపక దృశ్యంలో) ఉన్నవి।
Verse 161
भुवनान्यपि सर्वाणि भुवनानामधीश्वरः । अण्डान्यावरणैस्सार्धं मासाश्च दश दिग्गजाः
ఆయనే సమస్త భువనాల అధీశ్వరుడు. ఆవరణాలతో కూడిన బ్రహ్మాండాలు, మాసాలు, మరియు పది దిక్కు-గజాలు—అన్నీ ఆయన అధీనంలోనే ఉన్నాయి।
Verse 162
वर्णाः पदानि मंत्राश्च तत्त्वान्यपि सहाधिपैः । ब्रह्मांडधारका रुद्रा रुद्राश्चान्ये सशक्तिकाः
వర్ణాలు, పదాలు, మంత్రాలు; అలాగే అధిపతులతో కూడిన తత్త్వాలు కూడా—బ్రహ్మాండాన్ని ధారించే రుద్రులచే ధరింపబడుతున్నాయి; ఇంకా ఇతర రుద్రులు కూడా, తమ తమ శక్తులతో యుక్తులై, (వాటిని ధరిస్తారు)।
Verse 163
यच्च किंचिज्जगत्यस्मिन्दृष्टं चानुमितं श्रुतम् । सर्वे कामं प्रयच्छन्तु शिवयोरेव शासनात्
ఈ జగత్తులో కనిపించినది, అనుమానించినది, వినబడినది—అది సమస్తమూ శివుడు మరియు ఆయన శక్తి ఆజ్ఞచేత మాత్రమే ఇష్టసిద్ధిని ప్రసాదించుగాక।
Verse 164
अथ विद्या परा शैवी पशुपाशविमोचिनी । पञ्चार्थसंज्ञिता दिव्या पशुविद्याबहिष्कृता
ఇప్పుడు పరమ శైవ విద్య బోధించబడుతోంది—బంధిత జీవుని పాశబంధనాల నుండి విమోచించేది. ఇది ‘పంచార్థ’ అనే దివ్య సిద్ధాంతం; పశువిద్య (నిమ్న, బంధనకర జ్ఞానం)ను అతిక్రమించినది।
Verse 165
शास्त्रं च शिवधर्माख्यं धर्माख्यं च तदुत्तरम् । शैवाख्यं शिवधर्माख्यं पुराणं श्रुतिसंमितम्
‘శివధర్మ’ అనే శాస్త్రం ఉంది; దాని ఉత్తర భాగం ‘ధర్మ’ అని పిలవబడుతుంది. ఈ పురాణం ‘శైవ’ అని, అలాగే ‘శివధర్మ’ అని కూడా ప్రసిద్ధి పొందింది; ఇది శ్రుతి (వేద) ప్రమాణానికి అనుగుణంగా ఉంది।
Verse 166
शैवागमाश्च ये चान्ये कामिकाद्याश्चतुर्विधाः । शिवाभ्यामविशेषेण सत्कृत्येह समर्चिताः
ఇక్కడ శైవ ఆగమాలు మరియు ఇతరములు—కామికాది చతుర్విధ ఆగమాలు—ఏ భేదమూ లేకుండా శివుడు మరియు దేవి చేత సమానంగా సత్కరింపబడి, సమ్యక్గా ఆరాధింపబడుతున్నాయి।
Verse 167
ताभ्यामेव समाज्ञाता ममाभिप्रेतसिद्धये । कर्मेदमनुमन्यंतां सफलं साध्वनुष्ठितम्
నా అభిప్రేత సిద్ధి కొరకు ఆ ఇద్దరి ద్వారానే ఈ ఆజ్ఞ ప్రకటించబడింది. వారు ఈ కర్మను అనుమోదించుగాక—ఇది సద్విధంగా ఆచరింపబడి ఫలప్రదమగుగాక।
Verse 168
श्वेताद्या नकुलीशांताः सशिष्याश्चापि देशिकाः । तत्संततीया गुरवो विशेषाद्गुरवो मम
శ్వేతుని నుండి నకులీశుని వరకు ఆ దేశిక ఆచార్యులు శిష్యులతో కూడి పూజ్య గురువులే; వారి పరంపరలోని గురువులు విశేషంగా నా పరమగురువులు.
Verse 169
शैवा माहेश्वराश्चैव ज्ञानकर्मपरायणाः । कर्मेदमनुमन्यंतां सफलं साध्वनुष्ठितम्
జ్ఞానమూ కర్మమూ రెండింటిలో పరాయణులైన శైవులు, మాహేశ్వరులు ఈ కర్మను అనుమోదించుగాక; ఇది సద్విధిగా ఆచరించబడింది, ఫలప్రదమైంది.
Verse 170
लौकिका ब्राह्मणास्सर्वे क्षत्रियाश्च विशः क्रमात् । वेदवेदांगतत्त्वज्ञाः सर्वशास्त्रविशारदाः
అన్ని లోకిక జనులు—బ్రాహ్మణులు, అలాగే క్రమంగా క్షత్రియులు, వైశ్యులు—వేదవేదాంగ తత్త్వజ్ఞులు, సమస్త శాస్త్రాలలో నిపుణులు.
Verse 171
सांख्या वैशेषिकाश्चैव यौगा नैयायिका नराः । सौरा ब्रह्मास्तथा रौद्रा वैष्णवाश्चापरे नराः
కొంతమంది సాంఖ్య, వైశేషిక మతానుయాయులు; మరికొందరు యోగులు, న్యాయవాదులు. కొందరు సౌరులు, కొందరు బ్రహ్మభక్తులు, కొందరు రౌద్రులు (రుద్రోపాసకులు), మరికొందరు వైష్ణవులు.
Verse 172
शिष्टाः सर्वे विशिष्टा च शिवशासनयंत्रिताः । कर्मेदमनुमन्यंतां ममाभिप्रेतसाधकम्
శివశాసన నియమంలో నియంత్రితులైన శిష్టులు, విశిష్టులు అందరూ ఈ కర్మను అనుమోదించుగాక; ఇది నా అభిప్రేతాన్ని సాధిస్తుంది.
Verse 173
शैवाः सिद्धांतमार्गस्थाः शैवाः पाशुपतास्तथा । शैवा महाव्रतधराः शैवाः कापालिकाः परे
కొంతమంది శైవులు సిద్ధాంతమార్గంలో స్థిరులై ఉంటారు; కొంతమంది పాశుపతులుగా కూడా ఉంటారు. కొందరు శైవులు మహావ్రతధారులు, మరికొందరు కాపాలికులు—ఇలా శివభక్తులూ సాధనలూ అనేక విధాలు.
Verse 174
शिवाज्ञापालकाः पूज्या ममापि शिवशासनात् । सर्वे ममानुगृह्णंतु शंसंतु सफलक्रियाम्
శివాజ్ఞను పాలించువారు శివశాసనముచే—నన్ను చేత కూడా—పూజ్యులు. వారు అందరూ నన్ను అనుగ్రహించి, నా క్రియలు ఫలప్రదమని ప్రకటించుగాక.
Verse 175
दक्षिणज्ञाननिष्ठाश्च दक्षिणोत्तरमार्गगाः । अविरोधेन वर्तंतां मंत्रश्रेयो ऽर्थिनो मम
దక్షిణ జ్ఞానప్రవాహంలో నిష్ఠగలవారూ, దక్షిణ-ఉత్తర మార్గాలలో నడిచేవారూ పరస్పర విరోధం లేకుండా జీవించుగాక—నా నిమిత్తం మంత్రజన్య పరమశ్రేయస్సును కోరువారై।
Verse 176
नास्तिकाश्च शठाश्चैव कृतघ्नाश्चैव तामसाः । पाषंडाश्चातिपापाश्च वर्तंतां दूरतो मम
నాస్తికులు, శఠులు, కృతఘ్నులు, తామసబుద్ధిగలవారు; పాషండులు మరియు అతిపాపులు—వారు నన్ను దూరంగా ఉండుగాక.
Verse 177
बहुभिः किं स्तुतैरत्र ये ऽपि के ऽपिचिदास्तिकाः । सर्वे मामनुगृह्णंतु संतः शंसंतु मंगलम्
ఇక్కడ అనేక స్తోత్రాలతో ఏమి ప్రయోజనం? ఎవరు ఏవారైనా ఆస్తికులైతే, వారు అందరూ నన్ను అనుగ్రహించుగాక; సత్పురుషులు మంగళాన్ని ప్రకటించుగాక.
Verse 178
नमश्शिवाय सांबाय ससुतायादिहेतवे । पञ्चावरणरूपेण प्रपञ्चेनावृताय ते
ఆది కారణుడైన, అంబతో కూడిన మరియు తన కుమారునితో కూడిన శివునికి నమస్కారం. హే ప్రభో, పంచావరణరూపంగా ప్రపంచముచే ఆవరించబడినవాడా, నీకు నమః।
Verse 179
इत्युक्त्वा दंडवद्भूमौ प्रणिपत्य शिवं शिवाम् । जपेत्पञ्चाक्षरीं विद्यामष्टोत्तरशतावराम्
ఇట్లు చెప్పి దండవత్గా భూమిపై పడి శివునికీ శివా (పార్వతీ)కీ సాష్టాంగ ప్రణామం చేయాలి. అనంతరం పంచాక్షరీ విద్య ‘నమః శివాయ’ను 108 సార్లు జపించాలి.
Verse 180
तथैव शक्तिविद्यां च जपित्वा तत्समर्पणम् । कृत्वा तं क्षमयित्वेशं पूजाशेषं समापयेत्
అదేవిధంగా శక్తి-విద్యను కూడా జపించి దానిని ప్రభువుకు సమర్పించాలి. తరువాత ఈశుడు (శివుడు) వద్ద క్షమాపణ కోరుకొని పూజలో మిగిలిన కర్మలను విధివిధానంగా ముగించాలి.
Verse 181
एतत्पुण्यतमं स्तोत्रं शिवयोर्हृदयंगमम् । सर्वाभीष्टप्रदं साक्षाद्भुक्तिमुक्त्यैकसाधनम्
ఈ స్తోత్రం అత్యంత పుణ్యప్రదమైనది, శివ-శక్తుల హృదయానికి ప్రియమైనది. ఇది ప్రత్యక్షంగా సమస్త అభీష్టాలను ప్రసాదిస్తుంది; భుక్తి మరియు ముక్తి రెండింటికీ ఏకైక సాధనం ఇదే.
Verse 182
य इदं कीर्तयेन्नित्यं शृणुयाद्वा समाहितः । स विधूयाशु पापानि शिवसायुज्यमाप्नुयात्
ఎవడు దీనిని నిత్యం కీర్తిస్తాడో, లేదా ఏకాగ్రచిత్తంతో వింటాడో, వాడు త్వరగా పాపాలను తొలగించుకొని శివసాయుజ్యం—ప్రభు శివునితో ఏకత్వం—పొందుతాడు.
Verse 183
गोघ्नश्चैव कृतघ्नश्च वीरहा भ्रूणहापि वा । शरणागतघाती च मित्रविश्रंभघातकः
ఎవడు గోహత్యకుడైనా, కృతఘ్నుడైనా, వీరహంతకుడైనా లేదా భ్రూణహంతకుడైనా; శరణు కోరినవానిని చంపేవాడైనా, నమ్మిన మిత్రుని ద్రోహించేవాడైనా—ఇక్కడ అటువంటి ఘోర పాపులనే సూచిస్తున్నారు।
Verse 184
दुष्टपापसमाचारो मातृहा पितृहापि वा । स्तवेनानेन जप्तेन तत्तत्पापात्प्रमुच्यते
దుష్టమైన పాపాచారంలో నిమగ్నుడైనవాడు—మాతృహంతకుడైనా పితృహంతకుడైనా—ఈ స్తవాన్ని జపిస్తే ఆయా పాపాల నుండి విముక్తి పొందుతాడు।
Verse 185
दुःस्वप्नादिमहानर्थसूचकेषु भयेषु च । यदि संकीर्तयेदेतन्न ततो नार्थभाग्भवेत्
దుఃస్వప్నాలు మొదలైన మహా అపశకునాలను సూచించే భయాలలో ఎవడు దీనిని సంకీర్తనం చేస్తాడో, అప్పుడు వాటి వల్ల ఎలాంటి అనర్థం కలగదు।
Verse 186
आयुरारोग्यमैश्वर्यं यच्चान्यदपि वाञ्छितम् । स्तोत्रस्यास्य जपे तिष्ठंस्तत्सर्वं लभते नरः
ఈ స్తోత్ర జపంలో స్థిరంగా నిలిచే మనిషి ఆయుష్షు, ఆరోగ్యం, ఐశ్వర్యం మరియు ఇతర ఏది కోరుకున్నా—అది సమస్తం పొందుతాడు।
Verse 187
असंपूज्य शिवस्तोत्रं जपात्फलमुदाहृतम् । संपूज्य च जपे तस्य फलं वक्तुं न शक्यते
శివస్తోత్రాన్ని ముందుగా పూజ చేయకుండా జపించిన ఫలాన్ని చెప్పినారు; కానీ విధిగా పూజ చేసి జపిస్తే దాని ఫలాన్ని వర్ణించడం సాధ్యం కాదు—అది అపారము।
Verse 188
आस्तामियं फलावाप्तिरस्मिन्संकीर्तिते सति । सार्धमंबिकया देवः श्रुत्यैवं दिवि तिष्ठति
ఈ స్తోత్రం సంకీర్తించబడినప్పుడు ఇదే ప్రతిజ్ఞాత ఫలం—దేవాధిదేవుడు అంబికతో సహా స్వర్గంలో స్థిరంగా నిలిచియుంటాడు; శ్రుతి ఇట్లే ప్రకటిస్తుంది।
Verse 189
तस्मान्नभसि संपूज्य देवं देवं सहोमया । कृतांजलिपुटस्तिष्ठंस्तोत्रमेतदुदीरयेत्
కాబట్టి తెరిచిన ఆకాశం క్రింద హోమంతో కూడి దేవాధిదేవుని సమ్యక్ పూజించి, అంజలి ముడిచిన చేతులతో నిలబడి ఈ స్తోత్రాన్ని ఉచ్చరించాలి।
Rather than a narrative event, the chapter is structured as Upamanyu’s instruction to Kṛṣṇa: the delivery of a formal stotra to Śiva (Yogeśvara), framed as a disciplined path (pañcāvaraṇa-mārga).
It marks Śiva as atītattva—ultimate reality exceeding conceptualization—while the hymn’s names function as contemplative supports that gradually refine cognition toward non-dual recognition and inner stillness.
Śiva is highlighted as Jagadekanātha (sole lord), Śambhu (auspicious), Yogeśvara (lord of yoga), nirañjana (stainless), nirādhāra (supportless), niṣkāraṇa (causeless), avyaya (imperishable), and the ground of supreme bliss and liberation (parānanda; nirvṛtikāraṇa).