నారదుడు in the Devi Bhagavatam

అగ్ని పురాణమునందు పదహారు వేల శ్లోకములు, పరమ శ్రేష్ఠమైన నారద పురాణమునందు ఇరవై ఐదు వేల శ్లోకములు ఉన్నట్లు చెప్పబడినది.

ఈ విధంగా చింతించుచున్న ఆయన వద్దకు చేతిలో వీణ ధరించి, సమాహిత చిత్తుడైన మునిశ్రేష్ఠుడు నారదుడు యాదృచ్ఛికముగా వచ్చెను.

కుశలప్రశ్నలు విని మునిశ్రేష్ఠుడు ఇట్లు అడిగెను - ఓ ద్వైపాయనా! నీవు ఎందుకు చింతాక్రాంతుడవై ఉన్నావు? నాకు చెప్పుము.

సూతుడు పలికెను: వ్యాసుడు ఈ విధంగా అడుగగా, వేదవేత్తయైన మహాత్ముడు నారద ముని అత్యంత ప్రీతితో కృష్ణుడికి (ద్వైపాయనుడికి) ఇట్లు చెప్పెను.

నారదుడు పలికెను: ఓ పరాశర పుత్రుడా, మహాభాగా! నీవు నన్ను ఇక్కడ అడుగుతున్న ఈ విషయమే పూర్వం మా తండ్రి (బ్రహ్మ) మధుసూదనుడిని (విష్ణువును) అడిగారు.

విష్ణువు ఇలా అన్నాడు: 'ఓ కమలోద్భవా! ఆ శక్తి కంటే మించినది నాకు ఏదీ తెలియదు.' నారదుడు చెప్పెను: పద్మయోని అయిన బ్రహ్మ సమక్షంలో విష్ణువు ఈ విధంగా పలికెను.

నారదుడు కొనసాగించాడు: ఓ మునిశ్రేష్ఠా! బ్రహ్మ కూడా నాకు సరిగ్గా అదే చెప్పాడు. కాబట్టి ఓ కల్యాణీ! నీవు కూడా పురుషార్థాల ప్రాప్తి కోసం...

సూతుడు చెప్పెను: నారదుడు ఇలా చెప్పగా, సత్యవతీ పుత్రుడైన వ్యాసుడు దేవి పాదపద్మాలపై నిశ్చల భక్తి కలవాడై తపస్సు కోసం పర్వతానికి వెళ్ళాడు.

ఓ మునిశ్రేష్ఠులారా! నారదుడు మరియు కపిలుడు కూడా ఈ ప్రశ్నయందు భ్రమపడుతున్నారు। ఓ మహాభాగులారా, ఈ కఠినమైన విచారణ విషయములో నేను ఏమి చెప్పగలను?

నేను దీనిని కృష్ణ (వ్యాస) నుండి విన్నాను, ఆయన నారదుని నుండి తెలుసుకున్నారు. నారదుడు తన తండ్రి బ్రహ్మ నుండి, బ్రహ్మ విష్ణువు మాటల నుండి దీనిని గ్రహించారు.

నారదుని నుండి ఉపదేశం పొందిన వాగ్బీజ ఏకాక్షర మంత్రాన్ని జపిస్తూ, తపోనిధియైన వ్యాసుడు పుత్రుని కోరి పరా మహామాయను ధ్యానించాడు.

ఈ దేవకన్య విషయంలో నిశ్చయముగా అలా జరగదు. పూర్వము నారదుని నుండి నేను ఒక కథ విన్నాను, అందులో పురూరవ చక్రవర్తి ఊర్వశికి వశుడై పరాజితుడైనాడు.

రకరకాల చెట్లతో నిండిన ఆ సుందర వనానికి వెళ్ళి, నారద మహర్షి నుండి ఉత్తమమైన నవాక్షర మంత్రాన్ని పొందాడు.

గంధర్వ రాజులు ఆనందంతో మరియు అతడిని చూడాలనే కోరికతో పాడారు. శుకుడి జన్మ సమయంలో విశ్వావసువు, నారదుడు మరియు తుంబురుడు సంతోషించారు.

వ్యాసుడు పలికెను - విష్ణువు నాభి కమలమున బ్రహ్మ దీనిని గ్రహించెను. అతడు అమిత బుద్ధి గల తన కుమారుడైన నారదునకు దీనిని చెప్పెను.

పూర్వము నారద ముని దీనిని నాకు ఇచ్చెను. నేను దీనిని పన్నెండు స్కంధముల విస్తృతితో పూర్తీ చేసితిని.

కొంత కాలమునకు, నారదుని ఉపదేశముచే పరమ జ్ఞానమును మరియు అత్యుత్తమ యోగమార్గమును పొంది...

నారదుని ప్రసాదముచే అది వెంటనే విముక్తిని ప్రసాదించునది ఆయెను. రమ్యమైన కైలాస శిఖరముపై తండ్రి సాంగత్యమును వీడి శుకుడు...

పాండవులందరూ పౌరులతో కలిసి ఆ ఆశ్రమమునందు ఉండిరి. అచ్చట సత్యవతీ పుత్రుడైన వ్యాసుడు మరియు నారదుడు విచ్చేసిరి.

సంజయుడు రాజును విడిచి తీర్థయాత్రకు వెళ్ళాడు. నారద మహర్షి ద్వారా ఈ విషాద వార్తను విన్న ధర్మరాజు అమితమైన దుఃఖానికి లోనయ్యాడు.