
Nimivaṃśānukīrtana (Genealogical Recitation of the Nimi Line) — with Atri–Soma Origin Motif
ఇక్కడ సూతుడు వక్తగా, ఋషి అత్రి సోముని తండ్రి అని పరిచయం చేస్తాడు. అత్రి ఊర్ధ్వబాహువుగా, శుచిగా, తపస్విగా, కాయ‑మన‑వాక్కులతో నియమితుడై వేలాది దివ్య సంవత్సరాలు ‘సుదుశ్చర’ అనే ఘోర తపస్సు చేస్తాడు. ఆ తపస్సు నుండి సోమత్వం ప్రకాశిస్తుంది—సోముడు అనేక దిశలలో కాంతిని విరజిమ్మి జగత్తును వెలిగించే తత్త్వంగా వర్ణించబడతాడు. తరువాత గర్భ‑ప్రసంగం: పది దేవీలు సోమగర్భాన్ని ధరించబోయి నిలుపలేకపోతారు; ప్రకాశవంతమైన గర్భం భూమివైపు పడుతుంది. లోకపితామహుడు బ్రహ్మ లోకహితార్థం సోముని సహస్ర అశ్వయుక్త రథంపై స్థాపించి, అతని నియత ఆకాశగమనాన్ని సూచిస్తాడు. దేవతలు, బ్రహ్మ మానసపుత్రులు, అలాగే ఋగ్‑యజుః‑అథర్వ‑ఆంగిరస పరంపరలు సోముని స్తుతిస్తాయి; అతని తేజస్సు పెరిగి త్రిలోకాలను పోషిస్తుంది. సముద్రపర్యంత భూమిని పునఃపునః ప్రదక్షిణ చేయడం వల్ల భూమి సారవంతమై ఔషధులు ఉద్భవిస్తాయి. నిమివంశానుకీర్తనకు ముందుమాటగా ఈ సోమకథ వంశానికి దైవసమ్మతి, యజ్ఞాధికారాన్ని స్థాపిస్తుంది।
Verse 1
एति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीये उपोद्धातपादे निमिवंशानुकीर्तनं नाम चतुःषष्टितमो ऽध्यायः // ६४// सूत उवाच पिता सोमस्य वै विप्रा जज्ञे ऽत्रिर्भगवानृषिः / तत्रात्रिः सर्वलोकानां तस्थौ स्वेनौजसा वृतः
ఇట్లు శ్రీబ్రహ్మాండ మహాపురాణములో వాయుప్రోక్త మధ్యమభాగ తృతీయ ఉపోద్ధాతపాదమున ‘నిమివంశానుకీర్తనం’ అను చతుష్షష్టితమ అధ్యాయము. సూతుడు పలికెను—హే విప్రులారా, ఇక్కడ భగవాన్ ఋషి అత్రి, సోముని తండ్రిగా జన్మించెను; తన తేజస్సుతో ఆవరితుడై సర్వలోకాల మధ్య నిలిచెను.
Verse 2
कर्मणा मनसा वाचा शुभान्येव समाचरन् / काष्ठकुड्यशिलाभूत ऊर्द्ध्वबाहुर्महाद्युतिः
అతడు కర్మతో, మనసుతో, వాక్యంతో శుభములనే ఆచరించెను; కట్టె, గోడ, శిల వలె అచలుడై, భుజములు పైకెత్తి మహాతేజస్సుతో నిలిచెను.
Verse 3
सुदुश्चरं नाम तपो येन तप्तं महात्पुरा / त्रीणि वर्षसहस्राणि दिव्यानीति हि नः श्रुतम्
ఆ మహాత్ముడు పూర్వము ‘సుదుశ్చర’ అను అత్యంత కఠిన తపస్సు చేసెను; అది మూడు వేల దివ్య సంవత్సరములు సాగినదని మేము వినితిమి.
Verse 4
तस्योर्द्ध्वरेतसस्तत्र स्थितस्यानिमिषस्य ह / सोमत्वं तनुरापेदे महाबुद्धिः स वै द्विजः
అక్కడ నిలిచిన ఆ ఊర్ధ్వరేతస్కుడైన, అనిమిష తపస్వి ద్విజుని దేహము సోమత్వమును పొందెను; అతడు మహాబుద్ధిమంతుడు.
Verse 5
ऊर्द्ध्वमाचक्रमे तस्य सोमत्वं भावितात्मनः / नेत्राभ्या मस्रवत्सोमो दशधा द्योतयन् दिशः
భావితాత్ముడైన అతని సోమత్వము పైకి వ్యాపించెను; అతని నేత్రాల నుండి సోముడు పది ధారలుగా స్రవించి దిశలను ప్రకాశింపజేసెను.
Verse 6
तं गर्भं विधिना हृष्टा दश देव्यो दधुस्तदा / समेत्य धारयामासुर्न च ताः समशक्नुवन्
అప్పుడు విధి ప్రకారం హర్షించిన పది దేవీలు ఆ గర్భాన్ని ధరించాయి; కలిసి దానిని మోసేందుకు ప్రయత్నించాయి, కాని వారు దానిని నిలుపుకోలేకపోయారు।
Verse 7
स ताभ्यः सहसैवाथ दिग्भ्यो गर्भः प्रसाधितः / पपात भासयंल्लोकाञ्छीतांशुः सर्वभावनः
ఆ గర్భం అకస్మాత్తుగా వారి నుండి విడిచి దిక్కుల వైపు విస్తరించి పడిపోయింది; శీతాంశువు (చంద్రుడు) సమస్త లోకాలను ప్రకాశింపజేస్తూ, సర్వభావనుడిగా ప్రదర్శితమయ్యాడు।
Verse 8
यदा न धारणे शक्तास्तस्य गर्भस्य ताः स्त्रियः / ततः सहाभिः शीतांशुर्निपपात वसुंधराम्
ఆ స్త్రీలు ఆ గర్భాన్ని ధరించలేకపోయినప్పుడు, శీతాంశువు (చంద్రుడు) వారితో కలిసి వసుంధర (భూమి) మీద పడిపోయాడు।
Verse 9
पतन्तं सोममालोक्य ब्रह्मा लोकपितामहः / रथमारोपयामास लोकानां हितकाम्यया
పడిపోతున్న సోముడిని (చంద్రుణ్ని) చూసి, లోకపితామహుడు బ్రహ్మ లోకాల హితాన్ని కోరుతూ అతనిని రథంపై ఎక్కించాడు।
Verse 10
स हि वेदमयो विप्रा धर्मात्मा सत्यसंगरः / युक्ते वाजिसहस्रेण रथे ऽध्यास्तेति नःश्रुतम्
హే విప్రులారా! ఆయన వేదమయుడు, ధర్మాత్ముడు, సత్యంలో అచంచలుడు; సహస్ర అశ్వాలతో యుక్తమైన రథంపై ఆయన అధిష్ఠితుడై ఉంటాడని మేము విన్నాము।
Verse 11
तस्मिन्निपतिते देवाः पुत्रे ऽत्रेः परमात्मनः / तुष्टुवुर्ब्रह्मणः पुत्रा मानसाः सप्त विश्रुताः
అక్కడ పరమాత్ముడైన అత్రి పుత్రుడు పడిపోవగానే, బ్రహ్ముని మానసపుత్రులైన ప్రసిద్ధ ఏడు దేవులు ఆయనను స్తుతించారు।
Verse 12
तत्रैवाङ्गिरसास्तस्य भृगोश्चैवात्मजास्तथा / ऋग्भिर्यजुर्भिर्बहुभिरथर्वाङ्गिरसैरपि
అక్కడే ఆయనకు సంబంధించిన ఆంగిరసులు, అలాగే భృగువు కుమారులు కూడా, అనేక ఋగ్, యజుర్ మరియు అథర్వాంగిరస మంత్రాలతో స్తుతించారు।
Verse 13
ततः संस्तूयमानस्य तेजः सोमस्य भास्वतः / आप्यायमानं लोकांस्त्रीन्भावयामास सर्वशः
అప్పుడు స్తుతింపబడుతున్న ప్రకాశవంతుడైన సోముని తేజస్సు వృద్ధి చెంది, మూడు లోకాలను సమస్తంగా ప్రకాశింపజేసి పోషించింది।
Verse 14
स तेन रथमुख्येन सागरान्तां वसुंधराम् / त्रिःसप्तकृत्वो ऽतियशाश्चकाराभिप्रदक्षिणम्
ఆ మహాయశస్సుగలవాడు ఆ శ్రేష్ఠ రథంపై ఎక్కి, సముద్రాంతమైన భూమిని ఇరవై ఒక్కసార్లు ప్రదక్షిణ చేశాడు।
Verse 15
तस्य यद्वर्द्धितं तेजः पृथिवीमन्वपद्यत / ओषध्यस्ताः समुद्भूतास्तेजसा खं ज्वलत्युत
ఆయన పెరిగిన తేజస్సు భూమిని వ్యాపించింది; ఆ తేజస్సుతో ఔషధులు పుట్టాయి, ఆకాశమూ జ్వలించినట్లైంది।
Verse 16
ताभिः पुण्यात्ययं लोकान्प्रजाश्चापि चतुर्विधाः / पोष्टा हि भगवान्सोमो जगतो हि द्विजोत्तमाः
ఆ పుణ్యప్రద శక్తులచేత లోకాలు మరియు చతుర్విధ ప్రజలు పోషింపబడుతారు; ఓ ద్విజోత్తములారా, భగవాన్ సోముడే జగత్తుకు పోషకుడు।
Verse 17
स लब्धतेजास्तपसा संस्तवैस्तैः स्वकर्मभिः / तवस्तेपे महाभागः समानां नवतीर्दश
తపస్సుతో అతడు తేజస్సు పొందెను, ఆ స్తోత్రాలు మరియు స్వకర్మలచేత; మహాభాగుడు అతడు తొంభై మరియు పది—అంటే నూరు సంవత్సరాలు తపస్సు చేసెను।
Verse 18
इरण्यवर्णा या देव्यो धारयन्त्यात्मना जगत् / विभुस्तासां मुदा सोमः प्रख्यातःस्वेन कर्मणा
సువర్ణవర్ణ దేవతలు తమ ఆత్మశక్తితో జగత్తును ధరిస్తారు; వారిలో విభువు సోముడు తన కర్మచేత ఆనందంతో ప్రసిద్ధుడయ్యెను।
Verse 19
ततस्तस्मै ददौ राज्यं ब्रह्मा ब्रह्मविदां वरः / बीजौषधीनां विप्राणामपां च द्विजसत्तमाः
అప్పుడు బ్రహ్మవిదులలో శ్రేష్ఠుడైన బ్రహ్మ అతనికి విత్తనాలు, ఔషధులు, బ్రాహ్మణులు మరియు జలములపై రాజ్యాన్ని దయచేసెను, ఓ ద్విజసత్తములారా।
Verse 20
सो ऽभिषिक्तो महातेजा महाराज्येन राजराट् / लोकान्वै भावयामास तेजस्वी तपतां वरः
మహాతేజస్సుగల ఆ రాజరాటు మహారాజ్యంతో అభిషిక్తుడై, తపస్వులలో శ్రేష్ఠుడైన తేజస్విగా, లోకములను క్షేమంగా పోషించెను।
Verse 21
सप्तविंशतिरिन्दोस्तु दाक्षायण्यो महाव्रताः / ददौ प्राचेतसो दक्षो नक्षत्राणीति या विदुः
చంద్రునికి ప్రాచేతసుడైన దక్షుడు మహావ్రతములు గల దాక్షాయణీ స్త్రీలైన ఇరవైఏడు కన్యలను ఇచ్చెను; వారినే ‘నక్షత్రాలు’ అని విద్వాంసులు చెప్పుదురు।
Verse 22
स तत्प्राप्य महाद्राज्यं सोमः सोमवतां प्रभुः / समारेभे राजसूयं सहस्रशतदक्षिणम्
ఆ మహారాజ్యాన్ని పొందిన సోముడు—సోమవంతుల ప్రభువు—వేల వందల దక్షిణలతో కూడిన రాజసూయ యాగాన్ని ఆరంభించెను।
Verse 23
हिरण्यगर्भश्चोद्गाता ब्रह्मा ब्रह्मत्वमीयिवान् / सदस्यस्तत्र भगवान्हरिर्नारायणः प्रभुः
అక్కడ ఉద్గాతగా హిరణ్యగర్భుడు, బ్రహ్మత్వాన్ని పొందిన బ్రహ్మదేవుడు ఉండెను; సభ్యుడిగా భగవాన్ హరి నారాయణ ప్రభువు ఉండెను।
Verse 24
सनत्कुमारप्रमुखैराद्यैर्ब्रह्मर्षिभिर्वृतः
అతడు సనత్కుమారుడు మొదలైన ఆద్య బ్రహ్మర్షులతో పరివృతుడై ఉండెను।
Verse 25
दक्षिणामददात्सोमस्त्रींल्लोकानिति नः श्रुतम् / तेभ्यो ब्रह्मर्षिमुख्येभ्यः सदस्येभ्यश्च वै द्विजाः
మేము వినినదేమనగా, సోముడు దక్షిణగా మూడు లోకములను దానమిచ్చెను; అవి బ్రహ్మర్షి-ముఖ్య సభ్యులకు మరియు ద్విజులకు అర్పితమయ్యెను।
Verse 26
तं सिनी च कुहूश्चैव वपुः पुष्टिः प्रभा वसुः / कीर्त्तिर्धृतिश्च लक्ष्मीश्च नव देव्यः सिषेविरे
సినీ, కుహూ, వపు, పుష్టి, ప్రభా, వసు, కీర్తి, ధృతి, లక్ష్మీ—ఈ తొమ్మిది దేవీలు ఆయన సేవలో నిలిచారు.
Verse 27
प्राप्यावभृथमव्यग्रः सर्वदेवर्षिपूजितः / अतिरेजे हि राजेन्द्रो दशधा भासयन्दिशः
అవభృథస్నానం పొందిన తరువాత ఆయన నిర్భయంగా, సమస్త దేవులు దేవర్షులు పూజించినవాడై, రాజేంద్రుడు దశదిశలను పదింతలుగా ప్రకాశింపజేస్తూ అత్యంత శోభించాడు.
Verse 28
तस्य तत्प्राप्य दुष्प्रापमैश्वर्यमृषिसंस्तुतम् / विबभ्राम मतिर्विप्रा विनयादनयावृता
ఆయనకు ఆ దుర్లభమైన, ఋషులు స్తుతించిన ఐశ్వర్యం లభించినప్పటికీ, వినయం లేక అనయంతో కప్పబడిన ఆయన బుద్ధి భ్రమించింది.
Verse 29
बृहस्पतेः सवै भार्यां तारां नाम यशस्विनीम् / जहार सहसा सर्वानवमत्याङ्गिरःसुतान्
ఆయన ఆంగిరససుతులను (బృహస్పతి పుత్రులను) అందరినీ అవమానిస్తూ, బృహస్పతి యొక్క యశస్విని భార్య తారను అకస్మాత్తుగా అపహరించాడు.
Verse 30
स याच्यमानो देवैश्च तथा देवर्षिभिश्च ह / नैव व्यसर्जयत्तारां तस्मा अङ्गिरसे तदा
దేవులు మరియు దేవర్షులు వేడుకున్నప్పటికీ, ఆ సమయంలో ఆయన ఆంగిరసుడైన (బృహస్పతి)కు తారను ఏమాత్రం విడిచిపెట్టలేదు.
Verse 31
उशनास्तस्य जग्राह पार्ष्णिमङ्गिरसो भवः / स हि शिष्यो महातेजाः पितुः पूर्वं बृहस्पतेः
ఉశనసుడు అతని మడమను పట్టుకున్నాడు; అంగిరస వంశీయుడైన భవుడూ పట్టుకున్నాడు. అతడు మహాతేజస్సుతో, ముందే తన తండ్రి బృహస్పతి శిష్యుడే.
Verse 32
तेन स्नेहेन भगवान्रुद्रस्तस्य बृहस्पतेः / पार्ष्मिग्राहो ऽभवद्देवः प्रगृह्याजगवं धनुः
ఆ స్నేహం వల్ల భగవాన్ రుద్రుడు బృహస్పతికి పాదమడమ పట్టువాడయ్యాడు; దేవుడు ఆజగవ ధనుస్సును ఎత్తి పట్టుకున్నాడు.
Verse 33
तेन ब्रह्मशिरो नाम परमास्त्रं महात्मना / उद्दिश्य देवानुत्सृष्टं येनैषां नाशितं यशः
ఆ మహాత్ముడు ‘బ్రహ్మశిర’ అనే పరమాస్త్రాన్ని దేవతలను లక్ష్యంగా విడిచాడు; దానివల్ల వారి యశస్సు నశించింది.
Verse 34
तत्र तद्युद्धमभवत्प्रख्यातं तारकामयम् / देवानां दानवानां च लोकक्षयकरं महत्
అక్కడ ‘తారకామయ’ అని ప్రసిద్ధమైన మహాయుద్ధం జరిగింది; దేవతలకూ దానవులకూ మధ్య, లోకక్షయకరమైనది.
Verse 35
तत्र शिष्टास्तु ये देवास्तुषिताश्चैव ते स्मृताः / ब्रह्माणं शरणं जग्मुरादिदेवं पितामहम्
అక్కడ శిష్ట దేవతలుగా, అలాగే ‘తుషితులు’గా ప్రసిద్ధులైన వారు ఆదిదేవుడు పితామహుడు బ్రహ్మను శరణు కోరారు.
Verse 36
ततो निवार्योशनसं रुद्रं ज्येष्ठं च शङ्करम् / ददावाङ्गिरसे तारां स्वयमेत्य पितामहः
అప్పుడు పితామహుడు శుక్రుని, జ్యేష్ఠుడైన రుద్ర శంకరుని వారించి, స్వయంగా వచ్చి తారను బృహస్పతికి అప్పగించాడు.
Verse 37
अन्तर्वत्नीं च तां दृष्ट्वा तारां ताराधिपाननाम् / गर्भमुत्सृज सद्यस्त्वं विप्रः प्राह बृहस्पतिः
చంద్రబింబం వంటి ముఖం కలిగిన తార గర్భవతిగా ఉండటం చూసి, బ్రాహ్మణుడైన బృహస్పతి 'వెంటనే గర్భాన్ని విడిచిపెట్టు' అని అన్నాడు.
Verse 38
मदीयायां न ते योनौ गर्भो धार्यः कथञ्चन / अथो तारासृजद्गर्भं ज्वलन्तमिव पावकम्
'నా భార్య యందు నీవు గర్భాన్ని ధరించడానికి వీల్లేదు.' అప్పుడు తారా ప్రజ్వరిల్లుతున్న అగ్ని వంటి ఆ గర్భాన్ని విడిచిపెట్టింది.
Verse 39
जातमात्रो ऽथ भगवान्देवानामाक्षिपद्वपुः / ततः संशयमापन्नस्तारामकथयन्सुराः
పుట్టిన వెంటనే ఆ దివ్య బాలుడు దేవతల తేజస్సును మించి ప్రకాశించాడు. అప్పుడు సందేహంలో పడిన దేవతలు తారను అడిగారు.
Verse 40
सत्यं ब्रूहि सुतः कस्य सोमस्याथ बृहस्पतेः / ह्रीयमाणा यदा देवान्नाह सा साध्वसाधु वा
'నిజం చెప్పు, ఈ కుమారుడు ఎవరికి పుట్టాడు? సోమునికా లేక బృహస్పతికా?' సిగ్గుపడుతూ ఆమె దేవతలతో మంచిగానీ చెడుగానీ ఏమీ మాట్లాడలేదు.
Verse 41
तदा तां शप्तुमारब्धः कुमारो दस्युहन्तमः / तं निवार्य तदाब्रह्मा तारां पप्रच्छ संशयम्
అప్పుడు దస్యుహంతమ కుమారుడు ఆమెను శపించుటకు సిద్ధమయ్యాడు. అతనిని ఆపి బ్రహ్మదేవుడు తారను సందేహంతో ప్రశ్నించాడు.
Verse 42
यदत्र तथ्यं तद्ब्रूहि तारे कस्य सुतस्त्वयम् / सा प्राञ्जलिरुवाचेदं ब्रह्माणं वरदं प्रभुम्
ఓ తారే, ఇక్కడ నిజమేదో అదే చెప్పు—ఈయన ఎవరి కుమారుడు? అప్పుడు తారా అంజలి గట్టి వరదాత ప్రభువు బ్రహ్మను ఉద్దేశించి పలికింది.
Verse 43
सोमस्यति महात्मानं कुमारं दस्युहन्तमम् / ततः सुतमुपाघ्राय सोमो राजा प्रजापतिः
ఈ మహాత్మ దస్యుహంతమ కుమారుడు సోమునివే. అప్పుడు ప్రజాపతి రాజు సోముడు కుమారుని స్నేహంతో ముక్కున పెట్టి ఆలింగనంగా స్వీకరించాడు.
Verse 44
बुध इत्यकरोन्नाम तस्य पुत्रस्य धीमतः / प्रतिघस्रं च गगने समभ्युत्तिष्ठते बुधः
ఆ ధీమంతుడైన కుమారునికి ‘బుధ’ అని పేరు పెట్టాడు. బుధుడు ప్రతిదినం ఆకాశంలో ఉదయిస్తాడు.
Verse 45
उत्पादयामास तदा पुत्रं वे राजपुत्रिका / तस्य पुत्रो महातेजा बभूवैलः पुरूरवाः
అప్పుడు రాజపుత్రిక ఒక కుమారుని ప్రసవించింది. ఆ కుమారుని కుమారుడుగా మహాతేజస్సు గల ఐల పురూరవుడు జన్మించాడు.
Verse 46
उर्वश्यां जज्ञिरे तस्य पत्राः षट् सुमहौजसः / प्रसह्य धर्षितस्तत्र विवशो राजयक्ष्मणा
ఉర్వశిలో అతనికి ఆరు మహాతేజస్సుగల కుమారులు జన్మించారు. అక్కడ రాజయక్ష్మ చేత బలవంతంగా పీడింపబడి అతడు వివశుడయ్యాడు.
Verse 47
ततो यक्ष्माभिभूतस्तु सोमः प्रक्षिणमण्डलः / जगाम शरणायाथ पितरं सो ऽत्रिमेव तु
అప్పుడు యక్ష్మ చేత బాధింపబడి క్షీణమైన కాంతిమండలముగల సోముడు శరణార్థంగా తన తండ్రి అత్రి ముని వద్దకు వెళ్లాడు.
Verse 48
तस्य तत्पापशमनं चकारात्रिर्महायशाः / स राजयक्ष्मणा मुक्तः श्रीया जजवाल सर्वशः
మహాయశస్సుగల అత్రి అతని పాపశమనాన్ని చేశాడు. అతడు రాజయక్ష్మ నుండి విముక్తుడై సమస్తంగా శ్రీతో ప్రకాశించాడు.
Verse 49
एतत्सोमस्य वै जन्म कीर्त्तितं द्विजसत्तमाः / वंशं तस्य द्विजश्रेष्ठा कीर्त्यमानं निबोधत
హే ద్విజసత్తములారా! ఇదే సోముని జన్మగా కీర్తించబడింది. హే ద్విజశ్రేష్ఠులారా! ఇప్పుడు అతని వంశవర్ణనను శ్రద్ధగా వినండి.
Verse 50
धन्यमारोग्यमायुष्यं पुण्यं कल्मषशोधनम् / सौम्यस्य चन्म श्रुत्वैवं सर्वपापैः प्रमुच्यते
ఇది ధన్యకరం, ఆరోగ్యదాయకం, ఆయుష్షును పెంపొందించేది, పుణ్యకరం మరియు కల్మషశోధకం. సోముని ఈ జన్మకథను వింటే సమస్త పాపాల నుండి విముక్తి కలుగుతుంది.
The chapter is titled for Nimivaṃśānukīrtana (the Nimi dynasty recitation). The sampled passage functions as a legitimizing preface: it grounds later genealogical narration in the authoritative ṛṣi-origin motif of Atri and the cosmically significant birth/manifestation of Soma.
Soma is set on a chariot yoked with a thousand horses (a classic astral-regulation image), praised by Vedic traditions, and described as illuminating the directions and nourishing the three worlds; his repeated circumambulation of the ocean-bounded earth is linked to terrestrial vitality.
No. The provided verses concern Atri’s tapas and Soma’s manifestation and are not from the Lalitopākhyāna section; accordingly, no Lalitā-vidyā or yantra material appears in the sampled text.