Adhyaya 51

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे सगरस्यौर्वाश्रमगमनं नाम पञ्चशत्तमो ऽध्यायः // ५०// सगर उवाच कुशलं मम सर्वत्र महर्षे नात्र संशयः / यस्य मे त्वमनुध्याता शमं भार्गवसत्तमः

ఇట్లు శ్రీబ్రహ్మాండ మహాపురాణములో వాయుప్రోక్త మధ్యమభాగ తృతీయ ఉపోద్ధాతపాదములో ‘సగరస్య ఔర్వాశ్రమగమనము’ అను పంచాశత్తమోధ్యాయము. సగరుడు పలికెను—హే మహర్షీ, నాకు సర్వత్ర కుశలమే, ఇందులో సందేహము లేదు; హే భార్గవశ్రేష్ఠా, మీరు నా హితాన్ని అనుధ్యానించి శాంతిని ప్రసాదించువారు।

Verse 2

यस्तथा शिक्षितः पूर्वमस्त्रे शस्त्रे च सांप्रतम् / सो ऽहं कथमशक्तः स्यां सकलारिविनिग्रहे

మునుపు నాకు అస్త్రశస్త్రాలలో అలా శిక్షణ ఇచ్చినప్పుడు, ఇప్పుడు సమస్త శత్రువులను అణచివేయుటలో నేను ఎలా అశక్తుడనగుదును?

Verse 3

त्वं मे गुरुः सुहृद्दैवं बन्धुर्मित्रं च केवलम् / न ह्यन्यमभिजानामि त्वामृते पितरं च मे

నీవే నా గురువు, సుహృద్-దైవము, బంధువు మరియు ఏకైక మిత్రుడు. నిన్ను మరియు నా తండ్రిని తప్ప నేను మరెవ్వరినీ ఎరుగను।

Verse 4

त्वयोपदिष्टेनास्त्रेण सकला भूभृतो मया / विजिता यदनुस्मृत्या शक्तिः सा तपसस्तव

నీ ఉపదేశించిన అస్త్రంతో నేను సమస్త రాజులను జయించాను. దానిని స్మరించగానే కలిగే శక్తి నీ తపస్సు ప్రభావమే.

Verse 5

तपसा त्वं जगत्सर्वं पुनासि परिपासि च / स्रष्टुं संहर्त्तुमपि च शक्नोष्येव न संशयः

తపస్సుతో నీవు సమస్త జగత్తును పవిత్రం చేసి పరిరక్షిస్తావు. సృష్టించటానికి, సంహరించటానికి కూడా నీవు సమర్థుడవు—సందేహం లేదు.

Verse 6

महाननन्यसामान्यप्रभावस्तपसश्च ते / इह तस्यैकदेशो ऽपि दृश्यते विस्मयप्रदः

నీ తపస్సు ప్రభావం మహత్తరమైనది, ఎవరికీ సమానమైనది కాదు. ఇక్కడ దాని ఒక భాగమే కనిపించినా అది ఆశ్చర్యాన్ని కలిగిస్తుంది.

Verse 7

पश्यसिंहासने बाल्यादुपेत्य मृगपोतकः / पिबत्यंभः शनैर्ब्रह्मन्निःशङ्कं ते तपोवने

హే బ్రహ్మన్, చూడండి—నీ తపోవనంలో ఒక జింక పిల్ల బాల్యంనుంచి సింహాసనానికి దగ్గరగా వచ్చి భయంలేకుండా నెమ్మదిగా నీరు తాగుతోంది.

Verse 8

धयत्यत्रातिविस्रंभात् कृशापि हरिणी स्तनम् / करोति मृगशृङ्गाग्रे गण्डकण्डूयनं रुरुः

ఇక్కడ అత్యంత విశ్వాసంతో క్షీణమైన హరిణీ కూడా పాలిచ్చుతుంది; రురు మృగం మృగశృంగాగ్రంపై తన గండాన్ని గోక్కుంటుంది।

Verse 9

नवप्रसूतां हरिणीं हत्वा वृत्त्यै वनान्तरे / व्याघ्री त्वत्तपसावासे सैव पुष्णाति तच्छिशून्

అరణ్యంలో జీవనార్థం నవప్రసూత హరిణిని చంపినప్పటికీ, నీ తపోవన నివాసంలో అదే వ్యాఘ్రి ఆ పిల్లలను పోషిస్తుంది।

Verse 10

गजं द्रुतमनुद्रुत्य सिंहो यस्मादिदं वनम् / प्रविष्टो ऽनुसरन्तौ त्वद्भयादेकत्र तिष्ठतः

వేగంగా పరుగెత్తుతున్న గజాన్ని వెంబడిస్తూ సింహం ఈ వనంలో ప్రవేశించింది; అయినా నీ భయంతో వెంబడించేవాడు, వెంబడింపబడినవాడు—ఇద్దరూ ఒకచోట నిలుస్తారు।

Verse 11

नकुलस्त्वाशुमार्जारमयूरशशपन्नगाः / वृकसूकरशार्दूलशरभर्क्षप्लवङ्गमाः

ఇక్కడ నకులం, పిల్లి, నెమళ్లు, కుందేళ్లు, పాములు; అలాగే తోడేళ్లు, అడవి పందులు, పులులు, శరభాలు, ఎలుగుబంట్లు, వానరాలు ఉన్నాయి।

Verse 12

सृगाला गवयागावो हरिणा महिषास्तथा / वने ऽत्र सहजं वैरं हित्वा मैत्रीमुपागताः

ఈ వనంలో నక్కలు, గవయాలు, ఆవులు, హరిణాలు, మహిషాలు—సహజ వైరం విడిచి మైత్రీని పొందాయి।

Verse 13

एवंविधा तपःशक्तिर्लोकविस्मयदायिनी / न क्वापि दृश्यते ब्रह्मंस्त्वामृते भुवि दुर्लभा

ఇలాంటి తపశ్శక్తి లోకాలను విస్మయపరచేది; హే బ్రహ్మన్! నిన్ను తప్ప భూమిపై అది దుర్లభం, ఎక్కడా కనిపించదు.

Verse 14

अहं तु त्वत्प्रसादेन विजित्य वसुधामि माम् / रिपुभिः सह विप्रर्षे स्वराज्यं समुपागतः

హే విప్రర్షి! మీ ప్రసాదంతో నేను భూమిని జయించి, శత్రువులతో సహా నా స్వరాజ్యాన్ని పొందాను.

Verse 15

वश्यामात्यस्त्रिवर्गे ऽपि यथायोग्यकृतादरः / त्वयोपदिष्टमार्गेण सम्यग्राज्यमपालयम्

నా మంత్రులు వశంగా ఉన్నారు; ధర్మ-అర్థ-కామ అనే త్రివర్గంలో యథాయోగ్య గౌరవం చూపాను; మీరు ఉపదేశించిన మార్గంలో రాజ్యాన్ని సమ్యకంగా పాలించాను.

Verse 16

एवं प्रवर्त्तमानस्य मम राज्ये ऽवतिष्ठतः / भवद्दिदृक्षा संजाता सापेक्षा भृगुपुङ्गव

హే భృగుపుంగవ! ఈ విధంగా రాజ్యంలో నిలిచి కార్యంలో నిమగ్నుడై ఉండగా, మీ దర్శనాభిలాష నాకు కలిగింది; అది ఇంకా ఆశతోనే ఉంది.

Verse 17

किं त्वद्य मयि पर्याप्तमनपत्यतयैव मे / पितृपिण्डप्रदानेन सह संरक्षणं भुवः

కానీ ఈ రోజు నాలో ఏమి సరిపోతుంది? నాకు సంతానం లేకపోవడంతో, పితృులకు పిండప్రదానం చేయడముతో పాటు భూమిని రక్షించడం ఎలా సాధ్యం?

Verse 18

तदिदं दुःशमत्यर्थमनिवार्यं मनोगतम् / नानयो ऽपहर्त्तां लोकंऽस्मिन् ममेति त्वामुपागतः

ఇది నా మనస్సులో పుట్టిన అత్యంత దుఃసహమై, ఆపలేని సంకల్పం. ఈ లోకంలో ‘ఇది నాది’ అనే హక్కును మరెవ్వరూ హరించలేరు; అందుకే నేను మీ శరణు వచ్చాను.

Verse 19

इत्युक्तः सगरेणाथ स्थित्वा सो ऽतर्मनाः क्षणम् / उवाच भगवानौर्वः सनिदेशमिदं वचः

సగరుడు ఇలా చెప్పగా, అతడు క్షణకాలం అంతర్ముఖుడై నిలిచాడు. ఆపై భగవాన్ ఔర్వుడు ఉపదేశంతో కూడిన ఈ మాటలను పలికాడు.

Verse 20

नियम्य सह भार्याभ्यां किञ्चित्कालमिहावस / अवाप्स्यति ततो ऽभीष्टं भवान्नात्र विचारमा

నీవు నీ రెండు భార్యలతో కలిసి నియమాన్ని పాటిస్తూ కొంతకాలం ఇక్కడ నివసించు. ఆ తరువాత నీవు కోరినదాన్ని పొందుతావు; ఇందులో సందేహం పెట్టుకోకు.

Verse 21

स च तत्रावसत्प्रीतस्तच्छुश्रूषापरायमः / पत्नीभ्यां सह धर्मात्मा भक्तियुक्तश्चिरं तदा

అతడు ఆనందంతో అక్కడే నివసిస్తూ, వారి సేవలో నిమగ్నుడయ్యాడు. ధర్మాత్ముడైన రాజు తన రెండు భార్యలతో కలిసి భక్తితో దీర్ఘకాలం అక్కడ ఉన్నాడు.

Verse 22

राजपत्न्यौ च ते तस्य सर्वकालमतन्द्रिते / मुनेरतनुतां प्रीतिं विनयाचारभक्तिभिः

ఆ రెండు రాజపత్నులు కూడా ఎల్లప్పుడూ అప్రమత్తంగా ఉండి, వినయం, సదాచారం, భక్తి ద్వారా ఆ ముని యొక్క ప్రీతిని పెంపొందించేవారు.

Verse 23

भक्त्या शुश्रूषया चैव तयोस्तुष्टो महामुनिः / राजपत्न्यौ समाहूय इदं वचनम ब्रवीत्

వారి భక్తి, సేవలతో మహాముని సంతుష్టుడై, రాజపత్నీద్వయాన్ని పిలిచి ఈ వాక్యము పలికెను.

Verse 24

भवत्यौ वरमस्मत्तो व्रियतां काममीप्सितम् / दास्यामि तं न संदेहो यद्यपि स्यात्सुदुर्ल्लभम्

మీరు ఇద్దరూ నన్ను కోరిన వరాన్ని కోరండి; అది ఎంత దుర్లభమైనా సందేహం లేకుండా నేను ఇస్తాను.

Verse 25

ततः प्रणम्यशिरसा ते ऽप्युभे तं महामुनिम् / ऊचतुर्भगवान्पुत्रान्कामयावेति सादरम्

అప్పుడు వారు ఇద్దరూ శిరస్సు వంచి మహామునికి నమస్కరించి, ఆదరంతో—“భగవన్, మాకు పుత్రులు కావాలి” అని పలికిరి.

Verse 26

ततस्ते भगवानाह भवतीभ्यां मया पुनः / राज्ञश्चप्रियकामेन वरो दत्तो ऽयमीप्सितः

అప్పుడు భగవంతునివలె ఉన్న ముని పలికెను—“మీ ఇద్దరికీ, రాజుని ప్రియకామన ప్రకారం, ఈ కోరిన వరం నేను ఇచ్చితిని.”

Verse 27

पुत्रवत्यौ महाभागे भवत्यौ मत्प्रसादतः / भवेतां ध्रुवमन्यच्च श्रूयतां वचनं मम

హే మహాభాగ్యవతులారా, నా ప్రసాదముచేత మీరు ఇద్దరూ నిశ్చయంగా పుత్రవతులవుతారు; ఇంకా ఒకటి—నా మాట వినండి.

Verse 28

पुत्रो भविष्यत्येकस्यामेकः सो ऽनतिधार्मिकः / तथापि तस्य कल्पान्तं संभूतिश्च भविष्यति

ఒక రాణికి ఒక్క కుమారుడు పుడతాడు; అతడు అత్యంత ధార్మికుడు కాడు. అయినా కల్పాంతంలో అతనికీ శుభసంభవం కలుగుతుంది.

Verse 29

षष्टिः पुत्रसहस्राणामपरस्यां च जायते / अकृतार्थाश्च ते सर्वे विनङ्क्ष्यन्त्यचिरादिव

మరో రాణికి అరవై వేల మంది కుమారులు పుడతారు. వారు అందరూ కృతార్థులు కాక, త్వరలోనే నశించిపోతారు.

Verse 30

एवंविधगुणेपेतो वरौ दत्तौ मया युवाम् / अभीप्सितं तु यद्यस्याः स्वेच्छया तत्प्रकीर्त्यताम्

ఇలాంటి గుణాలతో కూడిన వరులను నేను మీ ఇద్దరికీ ఇచ్చాను. ఇప్పుడు ఆమెకు ఏది అభీష్టమో, తన ఇష్టానుసారం ప్రకటించుగాక.

Verse 31

एवमुक्ते तु मुनिना वैदर्भ्यान्वयवर्द्धनम् / वरयामास तनयं पुत्रानन्यास्तथा परा

ముని ఇలా చెప్పగానే వైదర్భి వంశవర్ధకుడైన కుమారుణ్ని వరించింది; మరొక ఆమె అలాగే ఇతర కుమారులను కోరుకుంది.

Verse 32

इति दत्त्वा वरं राज्ञे सगराय महामुनिः / सभार्यामनुमान्यैनं विससर्ज पुरीं प्रति

ఇలా మహాముని సగర రాజుకు వరం ఇచ్చి, అతనిని భార్యతో కూడ అనుమతించి నగరానికి పంపివేశాడు.

Verse 33

मुनिना समनुज्ञातः कृत कृत्यो महीपतिः / रथमारुह्य वेगेन सप्रियः प्रययौ पुरीम्

ముని అనుమతి పొందిన మహీపతి కృతకృత్యుడై, ప్రియులతో కలిసి రథమెక్కి వేగంగా నగరికి ప్రయాణమయ్యాడు।

Verse 34

स प्रविश्य पुरीं रम्यां त्दृष्टपुष्टजनावृताम् / आनन्दितः पौरजनै रेमे परमया मुदा

అతడు సమృద్ధి గల, పుష్టమైన జనసమూహంతో నిండిన ఆ రమ్య నగరంలో ప్రవేశించాడు; పౌరుల ఆనందంతో అతడు పరమ ముదతో విహరించాడు।

Verse 35

एतस्मिन्नेव काले तु राजपत्न्यावुभे नृप / राज्ञे प्रावोचतां गर्भं मुदा परमया युते

అదే సమయంలో, ఓ నృపా, రెండు రాజపత్నులు పరమ ముదతో యుక్తులై రాజుకు తమ గర్భధారణ వార్తను తెలియజేశారు।

Verse 36

ववृधे च तयोर्गर्भः शुक्लपक्षे यथोडुराट् / सह संतोषसंपत्त्या पित्रोः पौरजनस्य च

ఆ ఇద్దరి గర్భం శుక్లపక్ష చంద్రునిలా వృద్ధి చెందింది; తల్లిదండ్రులకూ పౌరజనులకూ సంతోషసంపత్తి కూడ పెరిగింది।

Verse 37

संपूर्णे तु ततः काले मुहूर्ते केशिनीशुभे / असूयताग्निगर्भाभं कुमारममितद्युतिम्

కాలం పూర్తయ్యాక, కేశినీ యొక్క శుభ ముహూర్తంలో, ఆమె అగ్నిగర్భంలా ప్రకాశించే, అమిత తేజస్సు గల కుమారుని ప్రసవించింది।

Verse 38

जातकर्मादिकं तस्य कृत्वा चैव यथाविधि / असमञ्चस इत्येव नाम तस्या करोन्नृपः

అతనికి జాతకర్మాది సంస్కారాలను విధివిధానంగా చేసి, రాజు అతనికి ‘అసమంచస’ అనే పేరును పెట్టెను.

Verse 39

सुमतिश्चापि तत्काले गर्भालाबमसूयत / संप्रसूतं तु तं त्यक्तं दृष्ट्वा राजाकरोन्मनः

ఆ సమయంలో సుమతి కూడా గర్భాలాబుని ద్వేషించింది; ప్రసవించిన తరువాత అతడు త్యజింపబడినట్లు చూసి రాజు మనస్సు కలవరపడెను.

Verse 40

तज्ज्ञात्वा भगवानौर्वस्तत्रागच्छद्यदृच्छया / सम्यक् संभावितो राज्ञा तमुवाच त्वरान्वितः

అది తెలిసి భగవాన్ ఔర్వుడు యదృచ్ఛగా అక్కడికి వచ్చెను; రాజు సమ్యకంగా సత్కరించగా, ఆయన త్వరతో అతనితో పలికెను.

Verse 41

गर्भालाबुरयं राजन्न त्यक्तुं भवतार्हति / पुत्राणां षष्टिसाहस्रबीजभूतो यतस्तव

ఓ రాజా, ఈ గర్భాలాబుని మీరు త్యజించుట అర్హము కాదు; ఎందుకంటే ఇతడే మీ అరవై వేల కుమారులకు బీజభూతుడు.

Verse 42

तस्मात्तत्सकलीकृत्य घृतकुंभेषु यत्नतः / निःक्षिप्य सपिधानेषु रक्षणीयं पृथक्पृथक्

కాబట్టి అతనిని భాగాలుగా చేసి, యత్నపూర్వకంగా నెయ్యి కుండలలో వేసి, మూతలతో మూసి, ఒక్కొక్కటిగా రక్షించవలెను.

Verse 43

सम्यगेवं कृते राजन्भवतो मत्प्रसादतः / यथोक्तसंख्या पत्राणां भविष्यति न संशयः

ఓ రాజా, ఈ విధంగా సరిగా చేసినచో నా ప్రసాదమువలన ఆకుల సంఖ్య చెప్పినట్లే అవుతుంది; సందేహం లేదు.

Verse 44

काले पूर्णे ततः कुम्भान्भित्त्वा निर्यान्ति ते पृथक् / एवं ते षष्टिसाहस्रं पुत्राणां जायते नृप

కాలం పూర్తయ్యాక వారు కుంభాలను పగలగొట్టి వేరువేరుగా బయటకు వస్తారు; ఈ విధంగా, ఓ నృపా, నీకు అరవై వేల మంది కుమారులు జన్మిస్తారు.

Verse 45

इत्युक्त्वा भगवानौर्वस्तत्रैवान्तरधाद्विभुः / राजा च तत्तथा चक्रे यथौर्वेण समीरितम्

ఇట్లు చెప్పి భగవాన్ ఔర్వుడు అక్కడే అంతర్ధానమయ్యాడు; రాజు కూడా ఔర్వుడు చెప్పినట్లే అలాగే చేశాడు.

Verse 46

ततः संवत्सरे पूर्णे घृतकुंभात्क्रमेण ते / भित्त्वाभित्त्वा पुनर्जज्ञुः सहसैवानुवासरम्

తర్వాత ఒక సంవత్సరం పూర్తయ్యాక వారు నెయ్యి కుంభాలను క్రమంగా పగలగొట్టి, రోజురోజుకూ, అకస్మాత్తుగా మళ్లీ జన్మించారు.

Verse 47

एवं क्रमेण संजातास्तनयास्ते महीपते / ववृधुः संघशो राजन्षष्टिसाहस्रसंख्याया

ఓ మహీపతే, ఈ విధంగా క్రమంగా జన్మించిన ఆ కుమారులు, ఓ రాజా, గుంపులుగా పెరిగారు; వారి సంఖ్య అరవై వేలది.

Verse 48

अपृथग्धर्मचरणा महाबलपराक्रमाः / बभूवुस्ते दुराधर्षाः क्रूरात्मानो विशेषतः

వారు ధర్మాచరణలో ఏకరూపులు, మహాబలపరాక్రములు; ప్రత్యేకంగా వారు దురాధర్షులు, క్రూరహృదయులు అయ్యారు।

Verse 49

स नातिप्रीतिमांस्तेषु राजा मतिमतां वरः / केशिनीतनयं त्वेकं बहुमान सुतं प्रियम्

బుద్ధిమంతులలో శ్రేష్ఠుడైన ఆ రాజు వారిపై ఎక్కువ ప్రీతి చూపలేదు; కాని కేశినీ కుమారుని ఒక్కనినే ప్రియపుత్రుడిగా భావించి గౌరవించాడు।

Verse 50

विवाहं विधिवत्तस्मै कारयामास पार्थिवः / सचाप्यानन्दयामास स्वगुणैः सुहृदो ऽखिलान्

ఆ పార్థివుడు అతనికి విధివిధానంగా వివాహం జరిపించాడు; అతడూ తన సద్గుణాలతో సమస్త సుహృదులను ఆనందింపజేశాడు।

Verse 51

एवं प्रवर्त मानस्य केशिनीतनयस्य तु / अजायत सुतः श्रीमानंशुमानिति विश्रुतः

ఇలా కేశినీ కుమారుని జీవితం సాగుతుండగా, అతనికి ఒక శ్రీమంతుడైన కుమారుడు జన్మించాడు; అతడు ‘అంశుమాన్’ అని ప్రసిద్ధి పొందాడు।

Verse 52

स बाल्य एव मतिमानुदारैः स्वगुणैर्भृशम् / प्रीणयामास सुत्दृदः स्वपितामहमेव च

అతడు బాల్యమునుండే బుద్ధిమంతుడు; తన ఉదార సద్గుణాలతో అతడు ఎంతో సంతోషింపజేశాడు—తండ్రినీ, పితామహునీ కూడా।

Verse 53

एतस्मिन्नन्तरे राज्ञस्तस्य पुत्रो ऽसमञ्जसः / आविष्टो नष्टचेष्टो ऽभूत्स पिशाचेन केन चित्

అంతలో రాజుని కుమారుడు అసమంజసుడు ఏదో పిశాచం చేత ఆవిష్టుడై, చలనం‑చేతన కోల్పోయాడు।

Verse 54

स तु कश्चिदभूद्वैश्यः पूर्वजन्मनि धर्मवित् / कस्याचिद्विषये राज्ञः प्रभूतधनधान्यवान्

అతడు పూర్వజన్మలో ధర్మాన్ని తెలిసిన ఒక వైశ్యుడు; ఒక రాజు దేశంలో అపార ధనధాన్యాలతో సమృద్ధుడై ఉండెను।

Verse 55

स कदाचिदरण्येषु विचरन्निधिमुत्तमम् / दृष्ट्वा ग्रहीतुमारेभे वणिग्लोभवरिप्लुतः

ఒకసారి అడవుల్లో సంచరిస్తూ అతడు ఉత్తమ నిధిని చూచి, వ్యాపారి లోభంతో మునిగిపోయి దానిని తీసుకోవడానికి యత్నించాడు।

Verse 56

ततस्तद्रक्षको ऽभ्येत्य पिशाचः प्राह तं तदा / क्षुधितो ऽहं चिरादस्मिन्निवसन्निधिपालकः

అప్పుడు ఆ నిధి రక్షకుడైన పిశాచుడు దగ్గరకు వచ్చి అన్నాడు—‘నేను చాలాకాలంగా ఇక్కడ నివసించే నిధిపాలకుడను; ఆకలితో ఉన్నాను.’

Verse 57

तस्मात्तत्परिहाराय मम दत्त्वा गवामिषम् / कामतः प्रतिगृह्णीष्व निधिमेनं ममाज्ञया

కాబట్టి ఆ ఉపద్రవ నివారణార్థం నాకు గోవు మాంసం ఇచ్చి, నా ఆజ్ఞతో ఇష్టమొచ్చినట్లు ఈ నిధిని స్వీకరించు।

Verse 58

सतस्मै तत्परिश्रुत्य दास्यामीति गवामिषम् / आदत्त च निधिं तं तु पिशाचेनानुमोदितः

అతని మాట విని “నేను నీకు గోమాంసం ఇస్తాను” అని చెప్పి, పిశాచుని అనుమతితో ఆ నిధిని అతడు తీసుకున్నాడు।

Verse 59

न प्रादाच्च ततो मौढ्यात्तस्मै यत्तत्प्रतिश्रुतम् / प्रतिश्रुताप्रदानोत्थरोषं न श्रद्दधे नृप

కాని మూర్ఖత్వంతో అతడు వాగ్దానం చేసినదాన్ని ఇవ్వలేదు; ఓ నృపా, వాగ్దానం నెరవేర్చకపోవడం వల్ల కలిగే కోపాన్ని అతడు నమ్మలేదు।

Verse 60

तमेवं सुचिरं कालं प्रतीक्ष्याशनकाङ्क्षया / अपनीतधनः सो ऽपि ममार व्यथितः क्षुधा

ఆహారం ఆశతో అతడు చాలా కాలం ఎదురుచూశాడు; ధనం పోయిన వాడై, ఆకలితో బాధపడి అతడూ మరణించాడు।

Verse 61

वैश्यो ऽपि बालो मरणं संप्राप्य सगरस्य तु / बभूव काले केशिन्यां तनयो ऽन्वयवर्द्धनः

ఆ వైశ్య బాలుడూ మరణించి, కాలానుగుణంగా సగరునికి కేశినీ గర్భంలో కుమారుడిగా జన్మించాడు—వంశవర్ధకుడు।

Verse 62

अशरीरः पिशाचे ऽपि पूर्ववैरमनुस्मरन् / वायुभूतो ऽविशद्देहं राजपुत्रस्य भूपते

ఓ భూపతే, శరీరరహిత పిశాచుడూ పూర్వవైరాన్ని స్మరించి, వాయురూపుడై రాజపుత్రుని దేహంలో ప్రవేశించాడు।

Verse 63

तेनाविष्टस्ततः सो ऽपि क्रूरचित्तो ऽभवत्तदा / मतिविभ्रंशमासाद्य मुहुस्तेन बलात्कृतः

దానిచే ఆవహించబడినవాడై, అప్పుడు అతడు క్రూరమైన మనస్సు కలవాడయ్యాడు. బుద్ధి భ్రష్టమై, అతడు మాటిమాటికీ దానిచే బలవంతం చేయబడ్డాడు.

Verse 64

असमञ्जसत्वं नगरे चक्रे सो ऽपि नृशंसवत् / बालांश्च यूनः स्थविरान्योषितश्च सदा खलः

అతడు నగరంలో క్రూరుని వలె అనుచిత కార్యాలను చేశాడు. ఆ దుష్టుడు ఎల్లప్పుడూ బాలురను, యువకులను, వృద్ధులను మరియు స్త్రీలను హింసించేవాడు.

Verse 65

हत्वाहत्वा प्रचिक्षेप सरय्वामतिनिर्दयः / ततः पौरजनाः सर्वे दृष्ट्वा तस्य कदर्यताम्

అత్యంత నిర్దయుడై, అతడు వారిని చంపి సరయూ నదిలో పడవేసేవాడు. అప్పుడు పౌరులందరూ అతని ఆ నీచత్వాన్ని చూసి...

Verse 66

बहुशो निकृतास्तेन गत्वा राज्ञे व्यजिज्ञापन् / राजा च तदुपश्रुत्य तमाहूय प्रयत्नतः

అతనిచే అనేకసార్లు హింసించబడినవారై, వారు రాజు వద్దకు వెళ్లి విన్నవించుకున్నారు. రాజు అది విని, ప్రయత్నపూర్వకంగా అతన్ని పిలిపించాడు.

Verse 67

वारयामास बहुधा दुःखेन महतान्वितः / बहुशः प्रतिषिद्धो ऽपि पित्रा तेन महात्मना

మరియు గొప్ప దుఃఖంతో కూడినవాడై అనేక విధాలుగా వారించాడు. ఆ మహాత్ముడైన తండ్రిచే అనేకసార్లు నివారింపబడినప్పటికీ...

Verse 68

जले तप्ते च संतप्ताः संबभूवुर्यथा यवाः / नाशकत्तं यदा पापाद्विनिवर्त्तयितुं नृपः

మరిగిన నీటిలో యవాలు ఎలా కాలిపోతాయో, అలా వారు దగ్ధహృదయులై బాధపడ్డారు. రాజు కూడా అతనిని పాపం నుండి తిప్పలేకపోయాడు.

Verse 69

लोकापवादभीरुत्वाद्विषयानत्यजत्तदा

లోకనింద భయంతో అతడు అప్పుడే విషయాలను విడిచిపెట్టలేదు.