Adhyaya 41

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते मध्यमभागे तृतीय उपोद्धातपादे भार्गवचरिते कार्त्तवीर्यवधो नाम चत्वारिंशत्तमो ऽध्यायः // ४०// वसिष्ठ उवाच दृष्ट्वा पितुर्वधं घोरं तत्पुत्रास्ते शतं त्वरा / वारयामासुरत्युग्रं भार्गवं स्वबलेः पृथक्

ఇట్లు శ్రీబ్రహ్మాండ మహాపురాణంలో వాయుప్రోక్త మధ్యమభాగ తృతీయ ఉపోద్ధాతపాదంలోని భార్గవచరితంలో ‘కార్త్తవీర్యవధ’ అనే నలభైవ అధ్యాయం. వసిష్ఠుడు పలికెను—తండ్రి ఘోర వధను చూచి అతని నూరు కుమారులు వెంటనే, తమ తమ బలములతో వేరువేరుగా, అత్యుగ్రుడైన భార్గవుని ఆపుటకు ప్రయత్నించిరి.

Verse 2

एकैकाक्षैहिणीयुक्ताः सर्वे ते युद्धदुर्मदाः / संग्रामं तुमुलं चक्रुः संरब्धास्तु पितुर्वधात्

వారందరూ ఒక్కొక్క అక్షౌహిణీ సేనతో యుక్తులై, యుద్ధమదంతో ఉన్మత్తులై ఉన్నారు. తండ్రి వధ కారణంగా కోపోద్రిక్తులై ఘోర సంగ్రామం ప్రారంభించిరి.

Verse 3

रामस्तु दृष्ट्वा तत्पुत्राञ्छूरान्रणविशारदान् / परश्वधं समादाय युयुधे तैश्च संगरे

రాముడు ఆ కుమారులను—శూరులును రణనిపుణులును—చూచి పరశువును చేతబట్టి, సంగ్రామంలో వారితో యుద్ధం చేసెను.

Verse 4

तां सेनां भगवान्रामः शताक्षौहिणिसंमिताम् / निजघान त्वरायुक्तो मुहुर्त्तद्वयमात्रतः

భగవాన్ రాముడు శత అక్షౌహిణుల సమానమైన ఆ సేనను వేగంతో కేవలం రెండు ముహూర్తాల్లోనే సంహరించాడు।

Verse 5

निःशेषितं स्वसैन्यं तु कुठारेणैव लीलया / दृष्ट्वा रामेण तेसर्वे युयुधुर्वीर्यसंमताः

కుఠారంతోనే లీలగా తమ సైన్యం అంతా నశించినదాన్ని చూసి, వీర్యప్రసిద్ధులైన వారు అందరూ రామునితో యుద్ధానికి దిగారు।

Verse 6

नानाविधानि दिव्यानि प्रहरन्तो महोजसः / परितो मण्डलं चक्रुर्भार्गवस्य महात्मनः

మహాతేజస్సుగల వారు నానావిధ దివ్యాస్త్రాలను ప్రయోగిస్తూ, మహాత్ముడైన భార్గవుని చుట్టూ వలయాన్ని ఏర్పరచారు।

Verse 7

अथ रामो ऽपि बलवांस्तेषां मण्डलमध्यगः / विरेजे भगवान्साक्षाद्यथा नाभिस्तु चक्रगा

అప్పుడు బలవంతుడైన రాముడు వారి వలయమధ్యంలో నిలిచి, సాక్షాత్ భగవానుడిలా ప్రకాశించాడు; చక్రంలో నాభి ప్రకాశించినట్లుగా।

Verse 8

नृत्यन्निवाचौ विरराज रामः शतं पुनस्ते परितो भ्रमन्तः / रेजुश्च गोपी गणमध्यसंस्थः कृष्णो यथा ताः परितो भ्रमन्त्यः

నాట్యమాడుతున్నట్లుగా రాముడు యుద్ధభూమిలో విరాజిల్లాడు; వారు మళ్లీ వందలుగా అతని చుట్టూ తిరుగుతూ ఉన్నారు. గోపికల గణమధ్యంలో కృష్ణుడు ప్రకాశించి, గోపికలు అతని చుట్టూ తిరిగినట్లే।

Verse 9

तदा तु सर्वे द्रुहिणप्रधानाः समागताः स्वस्वविमानसंस्थाः / समाकिरन्नन्दनमाल्यवर्षैः समन्ततो राममहीनवीर्यम्

అప్పుడు ద్రుహిణప్రధాన దేవతలు తమ తమ విమానాలలో సమాగమై, నందనవన మాల్యవర్షాలతో చుట్టూరా రాముని అపార వీర్యాన్ని కప్పివేశారు।

Verse 10

यः शस्त्रपादादुदतिष्ठत ध्वनिर् हुंकारगर्भो दिवमस्पृशन्स वै / तौर्यत्रिकस्येव शरक्षतानि भान्तीव यद्वन्नखदन्तपाताः

శస్త్రప్రహారాల నుండి ఉద్భవించిన హుంకారగర్భ ధ్వని ఆకాశాన్ని తాకినట్లైంది; నఖదంతాల పాతాలు తూర్యత్రయ నాదంలో బాణక్షతాలు మెరుస్తున్నట్లుగా ప్రకాశించాయి।

Verse 11

क्रन्दन्ति शस्त्रैः क्षतविक्षताङ्गा गायन्ति यद्वत्किल गीतविज्ञाः / एवं प्रवृत्तं नृपयुद्धमण्डलं पश्यन्ति देवा भृशविस्मिताक्षः

శస్త్రాలతో గాయపడి చీలిన అవయవాలవారు విలపిస్తారు, అయినా గీతవిజ్ఞుల్లా పాడుతారు; ఇలా సాగుతున్న రాజయుద్ధమండలాన్ని దేవతలు అత్యంత విస్మయభరిత దృష్టితో చూస్తారు।

Verse 12

ततस्तु रामो ऽवनिपालपुत्राञ्जिघांसुराजौ विविधास्त्रपूगैः / पृथक्चकारातिब लांस्तु मण्डलद्विच्छिद्य पङ्क्तिं प्रभुरात्तचापः

అనంతరం ప్రభువు రాముడు రాజపుత్రులను సంహరించదలచి, ధనుస్సు ఎత్తుకొని వివిధాస్త్రసమూహాలతో యుద్ధమండలాన్ని రెండుగా చీల్చి, అతిబలవంతుల పంక్తిని విడదీశాడు।

Verse 13

एकैकशस्तान्निजघान वीराञ्छतं तदा पञ्च ततः पलायिताः / शूरो वृषास्यो वृषशूरसेनौ जयध्वजश्चापि विभिन्नधैर्याः

అప్పుడు ఆయన ఒక్కొక్క దెబ్బతో వందమంది వీరులను సంహరించాడు; ఆపై ధైర్యం చెదిరి ఐదుగురు—శూరుడు, వృషాస్యుడు, వృషుడు, శూరసేనుడు, జయధ్వజుడు—పలాయనం చేశారు।

Verse 14

महाभयेनाथ परीतचिता हिमाद्रिपादान्तरकाननं च / पृथग्गतास्ते सुपरीप्सवो नृपा न को ऽपि कांस्विद्ददृशे भृशार्त्तः

మహాభయంతో చిత్తం కలవరపడి ఆ రాజులు హిమాద్రి పాదాంతర వనంలో విడివిడిగా చెదిరిపోయారు; తీవ్ర వేదనలో ఎవ్వరూ ఎవరినీ ఎక్కడా చూడలేకపోయారు।

Verse 15

रामो ऽपि हत्वा नृपचक्रमाजौ राज्ञः सहायर्थमुपागतं च / समन्वितो ऽसावकृतव्रणेन सस्नौ मुदागत्य च नर्मदायाम्

రాముడు కూడా యుద్ధంలో రాజుల సేనావ్యూహాన్ని సంహరించి, రాజుకు సహాయార్థం వచ్చిన వారితో కలిసి, గాయములేకుండా ఆనందంతో నర్మదా నదిలోకి వచ్చి స్నానం చేశాడు।

Verse 16

स्रात्वा नित्यक्रियां कृत्वा संपूज्य वृषभध्वजम् / प्रतस्थे द्रष्टुमुर्वीश शिवं कैलासवासिनम्

స్నానం చేసి నిత్యక్రియలు నిర్వహించి, వృషభధ్వజుడైన భగవాన్‌ను సమ్యక్‌గా పూజించి, ఆ భూపతి కైలాసవాసి శివుని దర్శించుటకు బయలుదేరాడు।

Verse 17

गुरुपत्नीमुमां चापि सुतौ स्कन्दविनायकौ / मनोयायी महात्मासावकृतव्रणसंयुतः

ఆ మహాత్ముడు గురుపత్ని ఉమను, అలాగే కుమారులు స్కంద-వినాయకులను మనసులో ధ్యానిస్తూ, గాయములేకుండా మనోవేగంతో సాగిపోయాడు।

Verse 18

कृतकार्यो मुदा युक्तः कैलासं प्राप्य तत्क्षणम् / ददर्श तत्र नगरीं महतीमलकाभिधम्

కార్యం సిద్ధించి ఆనందంతో నిండినవాడై, అతడు క్షణంలోనే కైలాసాన్ని చేరి, అక్కడ ‘అలకా’ అనే మహానగరాన్ని దర్శించాడు।

Verse 19

नानामणिगणाकीर्णभवनैरुपशोभिताम् / नानारुपधरैर्यक्षैः शोभितां चित्रभूषणैः

ఆ నగరం అనేక మణిగణాలతో నిండిన భవనాలతో ప్రకాశించుచుండెను; నానారూపధారులైన యక్షులు, విచిత్ర ఆభరణాలతో దానిని మరింత శోభింపజేసిరి।

Verse 20

नानावृक्षसमाकीणैर्वनैश्चोपवनैर्युताम् / दीर्घिकाभिः सुदीर्घाभिस्तडागैश्चोपशोभिताम्

ఆ నగరం నానావృక్షసమాకీర్ణమైన వనములు, ఉపవనములతో నిండియుండెను; అతి దీర్ఘమైన దీర్ఘికలు, తడాగములు దానిని శోభింపజేసెను।

Verse 21

सर्वतो ऽप्यावृतां बाह्ये सीतयालकनन्दया / तत्र देवाङ्गनास्नानमुक्तकुङ्कुमपिञ्जरम्

ఆ నగరం బయటనుండి కూడా సర్వతోముఖంగా శ్వేత అలకనందా నదిచే ఆవరించబడినది; అక్కడ దేవాంగనల స్నానమున విడిచిన కుంకుమ జలమును పింజరవర్ణముగా చేసెను।

Verse 22

तृषाविर हिताश्चांभः पिबन्ति करिणो मुदा / यत्र संगीतसंनादा श्रूयन्ते तत्रतत्र ह

దాహము తీరిన తరువాత ఏనుగులు ఆనందముతో నీటిని పానము చేసిరి; ఎక్కడెక్కడ సంగీతనాదములు వినబడెనో అక్కడక్కడ మధుర ధ్వని వ్యాపించెను।

Verse 23

गन्धर्वैरप्सरोभिश्च सततं सहकारिभिः / तां दृष्ट्वा भार्गवो राजन्मुदा परमया युतः

గంధర్వులు, అప్సరసలు నిత్యము సహకరించుచుండగా ఉన్న ఆ నగరాన్ని చూచి, ఓ రాజా, భార్గవుడు పరమానందముతో నిండిపోయెను।

Verse 24

ययौ तदूर्ध्वं शिखरं यत्र शेवपरं गृहम् / ततो ददर्श राजेन्द्र स्निग्धच्छायं महावटम्

అతడు పైకి ఆ శిఖరానికి వెళ్లెను; అక్కడ శివపరమైన గృహము ఉన్నది. అప్పుడు, ఓ రాజేంద్రా, అతడు మృదువైన నీడగల మహావటవృక్షమును చూచెను.

Verse 25

तस्याधस्ताद्वरावासं सुसेव्यं सिद्धसंयुतम् / ददर्ंश तत्र प्राकारं शतयोजनमण्डलम्

దాని క్రింద ఉత్తమ నివాసము ఉండెను; అది సేవించదగినది, సిద్ధులతో కూడినది. అక్కడ అతడు శతయోజన విస్తారమైన ప్రాకారమండలమును చూచెను.

Verse 26

नानारत्नाचितं रम्यं चतुर्द्वारं गणावृतम् / नन्दीश्वरं महाकालं रक्ताक्षं विकटोदरम्

అది నానారత్నాలతో అలంకరింపబడిన రమ్యమైనది, నాలుగు ద్వారములు కలది, గణములచే ఆవరింపబడినది—నందీశ్వరుడు, మహాకాలుడు, రక్తాక్షుడు, వికటోదరుడు।

Verse 27

पिङ्गलाक्षं विशालाक्षं विरूपाक्षं घटोदरम् / मन्दारं भैरवं बाणं रुरुं भैरवमेव च

పింగలాక్షుడు, విశాలాక్షుడు, విరూపాక్షుడు, ఘటోదరుడు; మందారుడు, భైరవుడు, బాణుడు, రురువు మరియు భైరవుడే కూడా।

Verse 28

वीरकं वीरभद्रं च चण्डं भृङ्गिं रिटिं मुखम् / सिद्धेन्द्रनाथरुद्रांश्च विद्याधरमहोरगान्

వీరకుడు, వీరభద్రుడు, చండుడు, భృంగి, రిటి, ముఖుడు; అలాగే సిద్ధేంద్రులు, నాథరుద్రులు, విద్యాధరులు మరియు మహోరగులు।

Verse 29

भूतप्रेतपिशाचांश्च कूष्माण्डान्ब्रह्मराक्षसान् / वेतालान्दानवेन्द्रांश्च योगीन्द्रांश्च जटाधरान्

అతడు భూతాలు, ప్రేతాలు, పిశాచాలు, కూష్మాండాలు, బ్రహ్మరాక్షసులు, వేతాళులు, దానవేంద్రులు మరియు జటాధారి యోగీంద్రులను చూచెను।

Verse 30

यक्षकिंपुरुषांश्चैव डाकिनीयो गिनीस्तथा / दृष्ट्वा नन्द्या५या तत्र प्रविष्टो ऽन्तर्मुदान्वितः

అతడు యక్షులు, కింపురుషులు, డాకినీలు, గినీలు కూడా చూచెను; నందీ ఆజ్ఞచేత అంతరానందంతో అక్కడ లోనికి ప్రవేశించెను।

Verse 31

ददर्श तत्र भुवनैरावृतं शिवमन्दिरम् / चतुर्योजनविस्तीर्णं तत्र प्राग्द्वारसंस्थितौ

అతడు అక్కడ లోకాలచే ఆవరించబడిన శివమందిరాన్ని చూచెను; అది నాలుగు యోజనాల విస్తీర్ణమై, అక్కడ తూర్పు ద్వారమున వారు నిలిచియుండిరి।

Verse 32

दृष्ट्वा वामे कार्त्तिकेय दक्ष चैव विनायकम् / ननाम भार्गवस्तौ द्वौ शिवतुल्यपराक्रमौ

ఎడమవైపు కార్త్తికేయుని, కుడివైపు వినాయకుని చూచి, శివసమాన పరాక్రమముగల ఆ ఇద్దరికీ భార్గవుడు నమస్కరించెను।

Verse 33

पार्षदप्रवरास्तत्र क्षेत्रपालाश्च संस्थिताः / रत्नसिंहासनस्थाश्च रत्नभूषमभूषिताः

అక్కడ శ్రేష్ఠ పార్షదులు మరియు క్షేత్రపాలులు నిలిచియుండిరి; వారు రత్నసింహాసనములపై ఆసీనులై, రత్నాభరణములతో అలంకృతులై యుండిరి।

Verse 34

भार्गवं प्रविशन्तं तु ह्यपृच्छञ्शिवमन्दिरम् / विनायको महाराज क्षणं तिष्ठेत्युवाच ह

అప్పుడు శివమందిరంలో ప్రవేశించబోయే భార్గవుణ్ణి చూసి వినాయకుడు అడిగి ఇలా అన్నాడు— “మహారాజా, క్షణం నిలువండి.”

Verse 35

निद्रितो ह्युमया युक्तो महादेवो ऽधुनेति च / ईश्वराज्ञां गृहीत्वाहमत्रागत्यक्षणान्तरे

ఇప్పుడు మహాదేవుడు ఉమతో కలిసి నిద్రలో ఉన్నాడు; ఈశ్వరుని ఆజ్ఞను స్వీకరించి నేను క్షణంలో ఇక్కడికి వచ్చాను.

Verse 36

त्वया सार्द्धं प्रवेक्ष्यामि भ्रातस्तिष्ठात्र सांप्रतम् / विनायकचश्चैवं श्रुत्वा भार्गवनन्दनः

సోదరా, నీతో కలిసి నేనే లోపలికి ప్రవేశిస్తాను; ఇప్పుడే ఇక్కడ నిలువండి. వినాయకుని మాట విని భార్గవనందనుడు…

Verse 37

प्रवक्तुमुपचक्राम गणेशं त्वरयान्वितः / राम उवाच गत्वा ह्यन्तःपुरं भ्रातः प्रणम्य जगदीश्वरौ

అతడు తొందరతో గణేశునితో మాట్లాడటం ప్రారంభించాడు. రాముడు అన్నాడు— “సోదరా, అంతఃపురానికి వెళ్లి జగదీశ్వర దంపతులకు నమస్కరించి…”

Verse 38

पार्वतीशङ्करौ सद्यो यास्यामि निजमन्दिरम् / कार्त्तवीर्यः सुचन्द्रश्च सपुत्रबलबान्धवः

పార్వతీ-శంకరులకు వెంటనే నమస్కరించి నేను నా మందిరానికి వెళ్తాను. కార్త్తవీర్యుడు, సుచంద్రుడూ కుమారులు, బలం, బంధువులతో కలిసి…

Verse 39

अन्ये सहस्रशो भूपाः कांबोजाः पङ्लवाः शाकाः / कान्यकुब्जाः कोशलेशा मायावन्तो महाबलाः

ఇంకా వేలకొలది రాజులు - కాంభోజులు, పహ్లవులు, शకులు, కాన్యకుబ్జ మరియు కోసల దేశాధిపతులు - మాయావులు మరియు మహాबలులు.

Verse 40

निहताः समरे सर्वे मया शंभुप्रसादतः / तमिमं प्रणिपत्यैव यास्यामि स्वगृहं प्रति

శంభుని (శివుని) అనుగ్రహంతో వారందరూ యుద్ధంలో నా చేత చంపబడ్డారు. ఆ స్వామికి నమస్కరించి మాత్రమే నేను నా ఇంటికి వెళ్తాను.

Verse 41

इत्युक्त्वा भार्गवस्तत्र तस्थौ गणपतेः पुरः / प्रोवाच मधुरं वाक्यं भार्गवे स गणाधिपः

అని పలికి భార్గవుడు (పరశురాముడు) అక్కడ గణపతి ముందు నిలబడ్డాడు. అప్పుడు గణాधिపతి భార్గవునితో మధురమైన మాటలు పలికాడు.

Verse 42

विनायक उवाच ज्ञणं तिष्ट महाभाग दर्शनं ते भविष्यति / अद्य विश्वेश्वरो भ्रातर्भवान्या सह वर्त्तते

వినాయకుడు పలికెను: "ఓ మహాభాగా! కాసేపు ఆగు, నీకు దర్శనం లభిస్తుంది. సోదరా! నేడు విశ్వేశ్వరుడు భవానితో కలిసి ఉన్నాడు."

Verse 43

स्त्रीपुंसोर्युक्त योस्तात सहैकासनसंस्थयोः / करोति सुखभङ्गं यो नरकं स व्रजेद्ध्रुवम्

"ఓ నాయనా! స్త్రీ పురుషులు కలిసి ఒకే ఆసనంపై కూర్చున్నప్పుడు, వారి ఏకాంతానికి భంగం కలిగించేవాడు నిశ్చయంగా నరకానికి వెళతాడు."

Verse 44

विशेषतस्तु पितरं गुरुं वा भूपतिं द्विजः / र७स्यं समुपासिनं न पश्येदिति निश्चयः

ప్రత్యేకంగా ద్విజుడు తండ్రిని గానీ గురువును గానీ రాజును గానీ—రహస్యవ్రతాన్ని ఉపాసించువానిని—చూడకూడదని నిశ్చయం.

Verse 45

कामतो ऽकामतो वापि पश्येद्यः सुरतोन्मुखम् / स्त्रीविच्छेदो भवेत्तस्य ध्रुवं सप्रसु जन्मसु

కామంతో గానీ అకామంతో గానీ రతిక్రీడకు ఉన్ముఖుడైనవానిని ఎవడు చూస్తాడో, అతనికి అనేక జన్మలలోనూ స్త్రీవియోగం ధృవం.

Verse 46

श्रोणिं वक्षः स्थलं वक्त्रं यः पश्यति परस्त्रियः / मातुर्वापि भगिन्या वा दुहितुः स नराधमः

పరస్త్రీ యొక్క నడుము, వక్షస్థలం లేదా ముఖాన్ని ఎవడు చూస్తాడో—ఆమె తల్లి గానీ అక్క/చెల్లి గానీ కుమార్తె గానీ అయినా—అతడు నరాధముడు.

Verse 47

भार्गव उवाच अहो श्रुतमपूर्वं किं वचनं तव वक्त्रतः / ब्रान्त्या विनिर्गतं वापि हास्यार्थमथवोदितम्

భార్గవుడు అన్నాడు—అహో! నీ ముఖమునుండి ఇంత అపూర్వమైన వాక్యం ఏమిటి? ఇది భ్రాంతితో వెలువడిందా, లేక హాస్యార్థంగా పలికితివా?

Verse 48

कामिनां सविकाराणामेतच्छास्त्रनिदर्शनम् / निर्विकारास्य च शिशोर्न दोषः कश्चिदेव हि

ఇది వికారాలతో కూడిన కాములకు శాస్త్రోపదేశం; నిర్వికారుడైన శిశువుకు మాత్రం ఏ దోషమూ లేదు.

Verse 49

यास्याम्यन्तः पुरं भ्रातस्तव किं तिष्ठ बालक / यथादृष्टं करिष्यामि तत्र यत्समयोचितम्

ఓ సోదరా, నేను అంతఃపురంలోకి వెళ్తాను; నీవెందుకు నిలిచివున్నావు, బాలకా? నేను చూచినట్లే చేస్తాను; అక్కడ కాలోచితమైనదే చేస్తాను।

Verse 50

तत्रैव माता तातश्च त्वया नाम निरूपितौ / जगतां पितरौ तौ च पार्वतीपरमेश्वरौ

అక్కడే నీవు తల్లి, తండ్రి అని పేరుతో నిరూపించావు; వారు జగత్తుకు తల్లిదండ్రులు—పార్వతి మరియు పరమేశ్వరుడు।

Verse 51

इत्युक्त्वा भार्गवो राजन्नन्तर्गन्तुं समुद्यतः / विनायकस्तदोत्थाय वारयामास सत्वरम्

ఇలా చెప్పి, ఓ రాజా, భార్గవుడు లోపలికి వెళ్లేందుకు సిద్ధమయ్యాడు; అప్పుడు వినాయకుడు లేచి వెంటనే అతన్ని ఆపాడు।

Verse 52

वाग्युद्धं च तयोरासीन्मिथो हस्तविकर्षणम् / दृष्ट्वा सकन्दस्तु संभ्रान्तो बोधयामास तौ तदा

వారిద్దరి మధ్య వాగ్యుద్ధం, పరస్పరం చేతులు లాగుకోవడం జరిగింది; అది చూసి స్కందుడు కలవరపడి అప్పుడే వారిద్దరినీ బోధించాడు।

Verse 53

बाहुभ्यां द्वौ समुद्गृह्य पृथगुत्सारितौ तथा / अथ क्रुद्धो गणेशाय भार्गवः परवीरहा / परश्वधं समादाय सप्रक्षेप्तुं समुद्यतः

అతడు తన భుజాలతో వారిద్దరినీ ఎత్తి వేరుచేశాడు; ఆపై పరవీరహా భార్గవుడు గణేశునిపై కోపించి పరశువును పట్టుకొని విసరడానికి సిద్ధమయ్యాడు।

Verse 54

तं दृष्ट्वा गजाननो भृगुवरं क्रोधात्क्षिपन्तं त्वरा स्वात्मार्थं परशुं तदा निजकरेणोद्धृत्य वेगेन तु / भूर्लोकं भुवः स्वरपि तस्योर्ध्वं महर्वैजनं लोकं चापि तपो ऽथ सत्यमपरं वैकुण्ठमप्यानयत्

అతనిని చూచి గజాననుడు క్రోధంతో పరశువును విసిరిన భృగువరుని గమనించి, స్వరక్షణార్థం తన చేతితో పరశువును ఎత్తుకొని వేగంగా భూలోకం, భువః, స్వః, ఆపై మహర్‌లోకం, వైజనలోకం, తపోలోకం, సత్యలోకం మరియు పరమ వైకుంఠలోకమునకు కూడా తీసికొనిపోయెను।

Verse 55

तस्योर्ध्वं च विदर्शयन्भृगुवरं गोलोकमीशात्मजो निष्पात्याधरलोकसप्तक मपीत्थं दर्शयामास च / उद्धृत्याथ ततो हि गर्भसलिले प्रक्षप्तमात्रं त्वरा भीतं प्राणपरिप्सुमानयदथो तत्रैव यत्रास्थितः

అతని పైకి భృగువరునికి చూపిస్తూ ఈశ్వరపుత్రుడు గోలోకమును కూడా దర్శింపజేసెను; అలాగే అధోలోకాల ఏడు లోకములను వెలికి తీసి అట్లే చూపెను. తరువాత గర్భజలములో పడవేయబడిన వెంటనే అతనిని అక్కడి నుండి ఎత్తి, భయంతో ప్రాణరక్షణ కోరినవానిని తాను నిలిచిన అదే స్థలమునకు త్వరగా తీసికొనివచ్చెను।