Adhyaya 265

Verse 1

ऋषय ऊचुः । प्रभूतानि त्वयोक्तानि व्रतानि नियमास्तथा । प्रसुप्ते पुंडरीकाक्षे येषां संख्या न विद्यते

ரிஷிகள் கூறினர்—ஹே சூதரே! நீங்கள் பல விரதங்களையும் நியமங்களையும் உரைத்தீர்கள்; புண்டரீகாக்ஷன் எனும் ஆண்டவன் யோகநித்திரையில் பள்ளியிருக்கும் காலத்தில் அவற்றின் எண்ணிக்கை கணிக்க இயலாதது।

Verse 2

अशक्त्या हि शरीरस्य नियमानां कथं चरेत् । व्रतं हि सुकुमारांगो दानैर्वापि वदस्व नः

உடல் பலவீனமாயின் கடுமையான நியமங்களை எவ்வாறு அனுசரிக்க முடியும்? ஆகவே மென்மையான உடலுடையோர்க்கு ஏற்ற விரதமோ, அல்லது தான-தர்ம வழியோ எமக்குச் சொல்லுங்கள்।

Verse 3

सूत उवाच । अशक्तो नियमं कर्तुं सुकुमारो भवेत्तु यः । तेन तत्र प्रकर्तव्यं विख्यातं भीष्मपंचकम्

சூதர் கூறினார்—முழு நியமத்தை மேற்கொள்ள இயலாதவரும், மென்மையான உடலுடையவரும், அங்கே புகழ்பெற்ற ‘பீஷ்ம-பஞ்சகம்’ எனும் ஐந்து நாள் அனுஷ்டானத்தைச் செய்ய வேண்டும்।

Verse 4

कार्त्तिकस्य सिते पक्ष एकादश्यां समाहितः । प्रातरुत्थाय विप्रेंद्र कर्तव्यं दंतधावनम्

கார்த்திக மாதத்தின் சுக்லபட்ச ஏகாதசியில் மனத்தை ஒருமைப்படுத்தி—காலை எழுந்து, ஓ விப்ரேந்திரா—தந்ததாவனம் (பற்கள் சுத்தம்) செய்ய வேண்டும்।

Verse 5

ततस्तु नियमं कुर्याद्वासुदेवपरायणः । पूर्वोक्तानां च सर्वेषां नियमानां द्विजोत्तमाः

அதன்பின் வாசுதேவனில் பராயணமாகி, ஓ த்விஜோத்தமா, முன் கூறப்பட்ட எல்லா நியமங்களுடனும் அந்த நியமத்தை அனுசரிக்க வேண்டும்।

Verse 6

उपवासः प्रकर्तव्यस्तस्मिन्नहनि भक्तितः । अशक्त्या वा शरीरस्य हेमं दद्यात्स्वशक्तितः

அந்நாளில் பக்தியுடன் உபவாசம் செய்ய வேண்டும்; அல்லது உடல் இயலாமை இருந்தால் தன் ஆற்றலுக்கேற்ப பொன் தானம் செய்ய வேண்டும்।

Verse 7

ब्राह्मणाय हविष्यान्नं दातव्यं वैष्णवैर्नरैः । एवं पञ्चदिनं यावत्कर्तव्यं व्रतमुत्तमम्

வைஷ்ணவ ஆண்கள் பிராமணருக்கு ஹவிஷ்ய அன்னத்தைத் தானமாக அளிக்க வேண்டும். இவ்விதமாக ஐந்து நாட்கள் வரை இந்த உத்தம விரதத்தைச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 8

पूजनीयो हृषीकेशो जलशायिस्वरूपधृक् । गंधैर्धूपैश्च नैवेद्यै रात्रिजागरणैरपि

நீரில் சயனிக்கும் திருவுருவைத் தாங்கிய ஹ்ருஷீகேசனை வழிபட வேண்டும்—நறுமணங்கள், தூபம், நைவேத்யம், இரவு விழிப்பும் உடன்.

Verse 9

षष्ठेऽहनि ततो जाते पूजयेद्ब्राह्मणोत्तमान् । तांश्च वस्त्रैर्हिरण्येन मिष्टान्नेन प्रभक्तितः

பின்னர் ஆறாம் நாள் வந்தபோது சிறந்த பிராமணர்களை மரியாதையுடன் வழிபட்டு, பக்தியுடன் அவர்களுக்கு ஆடைகள், பொன், இனிப்புணவு அளிக்க வேண்டும்.

Verse 10

ततः कृतांजलिर्भूत्वा याचयेद्ब्राह्मणोत्तमान् । सर्वे मे नियमाः प्राप्ता युष्माकं च प्रसादतः

பின்னர் கைகூப்பி சிறந்த பிராமணர்களிடம் வேண்ட வேண்டும்—“உங்கள் அருளால் என் எல்லா நியமங்களும் நிறைவேறின.”

Verse 11

ततस्तैरपि वक्तव्यं चतुर्मासीसमुद्भवम् । व्रतानां नियमानां च व्रतं भूयात्तवाखिलम्

அப்போது அவர்களும் கூறுவர்—“சாதுர்மாஸ்ய காலத்தில் தோன்றிய விரதங்களும் நியமங்களும் உடன், உன் முழு அனுஷ்டானமும் நிறைவேறுக.”

Verse 12

ततो विसर्ज्य तान्विप्रान्भोजनं स्वयमाचरेत् । सर्वाहारेण राजेंद्र पंचगव्यप्रपूर्वकम्

பின்னர் அந்தப் பிராமணர்களை மரியாதையுடன் விடைபெறச் செய்து, அரசே, தானே உணவு கொள்ள வேண்டும். முதலில் பஞ்சகவ்யம் அருந்தி, பின்னர் எல்லாவகை உணவுகளால் நோன்பு-நியமத்தை நிறைவு செய்து விட வேண்டும்.

Verse 13

यः करोति व्रतं तस्य फलं स्याद्बहुपुण्यदम् । यः पुनर्व्रतमेतद्धि कुरुते दिनपंचकम् । उपवासपरस्तस्य फलं शतगुणं भवेत्

இந்த விரதத்தை யார் செய்கிறாரோ அவருக்கு மிகுந்த புண்ணியம் தரும் பலன் உண்டாகும். மேலும், உபவாசத்தில் நிலைத்து இதே விரதத்தை ஐந்து நாட்கள் செய்பவரின் பலன் நூறுமடங்காகும்.

Verse 14

एकादश्यां हरेः पूजां जातिपुष्पैः समाचरेत् । द्वादश्यां बिल्वपत्रेण शतपत्र्या ततः परम् । त्रयोदश्यां चतुर्दश्यां सुरभ्या भक्तिपूर्वकम्

ஏகாதசியன்று ஹரியை மல்லிகை மலர்களால் முறையாகப் பூஜிக்க வேண்டும். துவாதசியன்று வில்வ இலைகளால்; அதன் பின் நூற்றிதழ் தாமரையால். திரயோதசி, சதுர்தசியன்று நறுமணப் பொருட்களால் பக்தியுடன் பூஜிக்க வேண்டும்.

Verse 15

भृंगराजेन पुण्येन पौर्णमास्यां प्रपूजयेत् । प्रतिपद्दिवसे सर्वैः पूजनीयो जनार्दनः । गोमूत्रं गोमयं क्षीरं दधि सर्पिः कुशोदकम्

பௌர்ணமியன்று புண்ணியமான ப்ருங்கராஜத்தால் (பெருமானை) பூஜிக்க வேண்டும். அடுத்த பிரதிபத நாளில் அனைவரும் ஜனார்தனனைப் பூஜிக்க வேண்டும். (தயாராக்குக) கோமூத்திரம், கோமயம், பால், தயிர், நெய், குசா கலந்த நீர்.

Verse 16

प्रतिपद्दिवसे सर्वान्प्राशयेत्कायशुद्धये । अगरं गुग्गुलं चैव कर्पूरं तगरं त्वचा

பிரதிபத நாளில் உடல் சுத்திக்காக அனைவருக்கும் (சுத்திகரப் பொருளை) அருந்தச் செய்ய வேண்டும். அதில் அகில், குக்குலு, கற்பூரம், தகரம், மேலும் நறுமணத் தோல் (இலவங்கப்பட்டை முதலியவை) சேர்க்க வேண்டும்.

Verse 17

एकैकं निर्वपेद्धूपं प्रतिपद्दिवसेऽखिलम् । जलशायी जगद्योनिः शेषपर्यंकमाश्रितः

பிரதிபதா நாளில் எல்லா தூபப் பொருட்களையும் ஒன்றொன்றாக முறையாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும். சேஷப் பர்யங்கத்தில் பள்ளிகொள்ளும், உலகின் கருவான ஜலசாயி பரமனைத் தியானிக்க வேண்டும்.

Verse 18

अर्घं गृह्णातु मे देवो भीष्मपंचकसिद्धये । मंत्रेणानेन दातव्यो ह्यर्घो देवस्य भक्तितः

“பீஷ்ம-பஞ்சக நிறைவேற்றத்திற்காக என் அர்க்யத்தைத் தேவன் ஏற்றருள்வானாக.” இம்மந்திரத்தால் பக்தியுடன் தேவனுக்கு அர்க்யம் அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 19

शंखतोयं समादाय सपुष्पफलचंदनैः । नैवेद्यं परमान्नं च स्वशक्त्या निर्वपेद्द्विजाः

ஓ இருமுறை பிறந்தவர்களே, சங்குநீரை எடுத்து, மலர்-கனி-சந்தனத்துடன், தம் ஆற்றலுக்கு ஏற்ப நைவேத்யம்—சிறப்பாக பரமன்னம்—அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 20

एतद्वः सर्वमाख्यातं व्रतं वै भीष्मपंचकम् । संप्राप्यते फलं चैव व्रतानां नियमैः सह

இவ்வாறு பீஷ்ம-பஞ்சக விரதத்தின் முழு விதியும் உங்களுக்குக் கூறப்பட்டது. விரதங்களுக்குரிய நியம-நிக்ரஹங்களுடன் அதன் பலன் உறுதியாகக் கிடைக்கும்.

Verse 21

ऋषय ऊचुः यदेतद्भवता प्रोक्तमशून्यशायिनीव्रतम् । इन्द्रेण यत्कृतं पूर्वं तुष्ट्यर्थं चक्रपाणिनः । प्रसुप्तस्य महाभाग फलं चैव प्रकीर्तितम्

ரிஷிகள் கூறினர்—ஓ மகாபாகா, நீங்கள் உரைத்த அசூன்யசாயினீ விரதம், முன்பு இந்திரன் சக்கரபாணி பகவானைத் திருப்திப்படுத்தச் செய்தது; மேலும் யோகநித்திரையில் பள்ளிகொள்ளும் ஆண்டவனின் காலத்தில் அதன் பலனும் அறிவிக்கப்பட்டது.

Verse 22

कस्मिन्काले प्रकर्तव्यं केनैव विधिना तथा । तस्मात्सूत महाभाग विधानं विस्तराद्वद

இது எந்தக் காலத்தில் செய்யப்பட வேண்டும், எந்த விதியினால் செய்யப்பட வேண்டும்? ஆகவே, மகாபாக்யமான சூதரே, அதன் விதியை விரிவாகச் சொல்லுங்கள்।

Verse 23

सूत उवाच । श्रावण्यां समतीतायां द्वितीयादिवसे स्थिते । प्रातरुत्थाय विप्रेन्द्रा नक्षत्रे विष्णुदैवते । पापिष्ठैः पतितैर्म्लेच्छैः संभाषं नैव कारयेत्

சூதர் கூறினார்—ஸ்ராவண மாதம் கடந்தபின் த்விதீயை நாள் வந்தால், ஓ பிராமணச் சிறந்தவர்களே, விடியற்காலையில் எழ வேண்டும். விஷ்ணு தெய்வம் ஆளும் நக்ஷத்திர நாளில் மிகப் பாவிகள், பதிதர்கள், ம்லேச்சர்களுடன் உரையாடல் செய்யக் கூடாது।

Verse 24

ततो मध्याह्नसमये स्नात्वा धौतांबरः शुचिः । जलशायिनमासाद्य मंत्रेणानेन पूजयेत्

பின்னர் மதிய நேரத்தில் நீராடி, கழுவிய ஆடைகளை அணிந்து, தூய்மையுடன், நீரில் சயனிக்கும் இறைவனை அணுகி, இம்மந்திரத்தால் வழிபட வேண்டும்।

Verse 25

श्रीवत्सधारिञ्छ्रीकांत श्रीधामञ्छ्रीपतेऽव्यय । गार्हस्थ्यं मा प्रणाशं मे यातु धर्मार्थकामदम्

ஸ்ரீவத்ஸம் தாங்குபவனே, ஸ்ரீகாந்தனே, ஸ்ரீதாமனே, அழிவிலா ஸ்ரீபதியே! என் இல்லறம் அழிவுறாதிருக்கட்டும்; அது தர்மம், பொருள், காமம் அளிப்பதாக நிலைத்திருக்கட்டும்।

Verse 26

पितरो मा प्रणश्यंतु मा प्रणश्यंतु चाग्नयः । देवता मा प्रणश्यंतु मत्तो दांपत्यभेदतः

என் பித்ருக்கள் துண்டிக்கப்படாதிருக்கட்டும்; புனித அக்னிகள் அணையாதிருக்கட்டும்; தாம்பத்தியப் பிளவினால் தேவர்கள் என்னை விட்டு விலகாதிருக்கட்டும்।

Verse 27

लक्ष्म्या वियुज्यसे कृष्ण न कदाचिद्यथा भवान् । तथा कलत्रसम्बन्धो देव मा मे प्रणश्यतु

ஹே கிருஷ்ணா! நீ லக்ஷ்மியிடமிருந்து ஒருபோதும் பிரியாததுபோல், ஹே தேவா, என் தாம்பத்தியப் பந்தம் ஒருபோதும் அழியாதிருக்கட்டும்।

Verse 28

लक्ष्म्या ह्यशून्यं शयनं यथा ते देव सर्वदा । शय्या ममाप्यशून्यास्तु तथा जन्मनि जन्मनि

ஹே தேவா! லக்ஷ்மியுடன் உமது படுக்கை எப்போதும் காலியாக இல்லாததுபோல், என் படுக்கையும் பிறவி பிறவியாக காலியாகாதிருக்கட்டும்।

Verse 29

एवमर्थं निवेद्याथ ततो विप्रं प्रपूजयेत् । यथाशक्त्या द्विजश्रेष्ठा वित्तशाठ्यं विवर्जयेत्

இவ்வாறு வேண்டுதலைச் சமர்ப்பித்த பின், ஒரு பிராமணரை முறையாகப் பூஜித்து மரியாதை செய்ய வேண்டும். ஹே த்விஜச்ரேஷ்டா! இயன்ற அளவு செல்வத்தில் வஞ்சகத்தைத் தவிர்க்க வேண்டும்।

Verse 30

एवं भाद्रपदे मासि आश्विने कार्तिके तथा । पूजयेच्च जगन्नाथं जलशायिनमच्युतम्

அதேபோல் பாத்ரபதம், ஆச்வினம், கார்த்திகை மாதங்களிலும் நீர்மேல் சயனிக்கும் அச்யுதன் ஜகந்நாதனை வழிபட வேண்டும்।

Verse 31

अक्षारभोजनं कार्यं विशेषात्तैलवर्जितम् । समाप्तौ च ततो दद्याद्ब्राह्मणेंद्राय भक्तितः

அக்ஷார-போஜனம் செய்ய வேண்டும்; குறிப்பாக எண்ணெயைத் தவிர்க்க வேண்டும். நிறைவில் பக்தியுடன் ஒரு சிறந்த பிராமணருக்கு தானம் அளிக்க வேண்டும்।

Verse 32

फलव्रीहिसमोपेतां शय्यां वस्त्रसमन्विताम् । सुवर्णं दक्षिणायां च तथैव च फलं लभेत्

பழங்களும் நெல்லும் உடன் கூடிய படுக்கையையும், ஆடைகளுடன் தானமாக அளிக்க வேண்டும்; மேலும் தட்சிணையாக பொன்னையும் வழங்க வேண்டும். அதற்கேற்ப அதே புண்ணியப் பலன் கிடைக்கும்.

Verse 33

एवं यः कुरुते सम्यग्व्रतमेतत्समाहितः । तस्य तुष्टिपथं याति जलशायी जगद्गुरुः

இவ்வாறு ஒருமுகச் சிந்தையுடன் இந்த விரதத்தை முறையாகச் செய்பவனிடம், நீர்மேல் பள்ளிகொள்ளும் ஜகத்குரு நாராயணன் திருப்தியின் பாதையில் வந்து முழுமையாக மகிழ்வான்.

Verse 34

यथा शक्रस्य संतुष्टः पूर्वमेव द्विजोत्तमाः । अशून्यं शयनं तस्य भवेज्जन्मनि जन्मनि

ஓ இருமுறைப் பிறந்தவர்களில் சிறந்தோரே! தொடக்கத்திலேயே சக்கிரன் (இந்திரன்) திருப்தியடைவதுபோல், அவனுடைய படுக்கை பிறவி பிறவியாக ஒருபோதும் வெறுமையாகாது.

Verse 35

अष्टमासकृतं पापमज्ञानाज्ज्ञानतोऽपि वा । अशून्यशयनात्सर्वं व्रतान्नाशं नयेत्पुमान्

அறியாமையாலோ அறிந்தே செய்ததாலோ, எட்டு மாதங்களில் சேர்த்த பாவமெல்லாம் ‘அசூன்யசயன’ விரதத்தால் அழிகிறது; இந்த விரதமே அதை முற்றிலும் நாசமாக்கும்.

Verse 36

पुत्रहीना च या नारी काकवन्ध्या च या भवेत् । विधवा या करोत्येतद्व्रतमेवं समाहिता । तस्यास्तुष्टो जगन्नाथः कायशुद्धिं प्रयच्छति

மகன் இல்லாதவளோ, ‘காகவந்த்யா’ எனப்படும் நிலையிலுள்ளவளோ, விதவையோ—இவ்வாறு ஒருமுகமாக இந்த விரதத்தைச் செய்தால், ஜகந்நாதன் மகிழ்ந்து அவளுக்கு உடல்-தூய்மையை அருள்வான்.

Verse 37

न तस्या जायते बुद्धिः कदाचित्पापसंभवा । न कामोपहता बुद्धिः कथंचिदपि जायते

அவளுக்கு பாவத்திலிருந்து பிறக்கும் அறிவு எப்போதும் தோன்றாது; ஆசையால் குலைந்த மனஅறிவும் எந்த விதத்திலும் அவளிடம் எழாது।

Verse 38

कुमारिकापि या सम्यग्व्रतमेतत्समाचरेत् । सा पतिं लभते विप्राः कुलीनं रूपसंयुतम्

ஓ விப்ரர்களே! எந்தக் கன்னியும் இந்த விரதத்தை முறையாக அனுஷ்டித்தால், அவள் குலீனமும் அழகும் உடைய கணவரைப் பெறுவாள்।

Verse 39

निष्कामः कुरुते यस्तु व्रतमेतत्समाहितः । चातुर्मास्युद्भवानां च नियमानां फलं लभेत्

எவன் பலன் வேண்டாமென ஒருமனத்துடன் இந்த விரதத்தைச் செய்கிறானோ, அவன் சாத்துர்மாஸ்யத்துடன் தொடர்புடைய நியமங்களின் பலனையும் பெறுவான்।

Verse 265

इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां षष्ठे नागरखण्डे हाटकेश्वरक्षेत्रमाहात्म्ये जलशाय्युपाख्याने अशून्यशयनव्रतमाहात्म्यवर्णनं नाम पञ्चषष्ट्युत्तरद्विशततमोऽध्यायः

இவ்வாறு ஸ்ரீ ஸ்கந்த மகாபுராணத்தின் ஏகாஶீதிஸாஹஸ்ரீ ஸம்ஹிதையில் உள்ள ஆறாம் நாகரகண்டத்தில், ஹாடகேஸ்வர-க்ஷேத்ரமாஹாத்ம்யத்தின் ஜலசாயீ உபாக்யானத்தில் ‘அசூன்யசயன விரத மாஹாத்ம்ய வர்ணனம்’ எனப்படும் இருநூற்று அறுபத்தைந்தாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது।