Sukta 1

Mantra 1

सोमस्य मा तवसं वक्ष्यग्ने वह्निं चकर्थ विदथे यजध्यै । देवाँ अच्छा दीद्यद्युञ्जे अद्रिं शमाये अग्ने तन्वं जुषस्व ॥

ஓ அக்னியே! எனக்காக சோமத்தின் தவஸ்—வலிமைமிக்க ஆனந்தம்—ஏந்திச் செல்; யஜ்ஞ-விததத்தில் யஜனத்திற்காக நீ வஹ்னி—ஏந்தும் ஜ்வாலை—யை அமைத்தாய். தேவர்களை அண்மையாக்க நீ ஒளிர்ந்து அத்ரி—சோமம் அரைக்கும் கல்—ஐ யோகப்படுத்துகிறாய். ஶம—அமைதி, ஒற்றுமை—க்காக, ஓ அக்னியே, எங்கள் தன்வ—உடலோடு கூடிய இருப்பு—ஐ ஏற்று அதில் மகிழ்வாயாக.

Mantra 2

प्राञ्चं यज्ञं चकृम वर्धतां गीः समिद्भिरग्निं नमसा दुवस्यन् । दिवः शशासुर्विदथा कवीनां गृत्साय चित्तवसे गातुमीषुः ॥

நாங்கள் யஜ்ஞத்தை ப்ராஞ்சம்—முன்னேற்றமாக—அமைத்தோம்; திஷணா-தூண்டிய கீ:—ஊக்கமூட்டும் வாக்கு—வளரட்டும். சமித் (எரிகுச்சிகள்) கொண்டு நமஸா—வணக்க அர்ப்பணம்—செய்து அக்னியைப் பணிவுடன் சேவிக்கிறோம். திவ: இலிருந்து கவிகளின் விதத—யஜ்ஞ-சத்திரம்—நிறுவப்பட்டது; மேலும் க்ருத்ஸமத—வலிமைமிக்க ரிஷி—க்காகவும் அவர்கள் காதும்—செல்லும் வழி—யைத் தேடினர்; சித்தவஸ்—உள்ளார்ந்த வலிமை—முன்னேற இடம் பெறட்டும்.

Mantra 3

मयो दधे मेधिरः पूतदक्षो दिवः सुबन्धुर्जनुषा पृथिव्याः । अविन्दन्नु दर्शतमप्स्वन्तर्देवासो अग्निमपसि स्वसॄणाम् ॥

அவர் எங்களுள் ஆனந்தத்தை (மயஸ்) நிறுவினார்—மேதாவி, தூய நுண்ணறிவுடையவன் (பூததக்ஷ), பூமியிலிருந்து பிறந்து த்யௌஸ் (வானம்) என்பதற்குச் சத்தியமான பந்துவாக உள்ளவன். தேவர்கள் அப்ஸு (நீரோடைகளில்), சகோதரிகளின் (ஸ்வஸ்ரு) செயலில், மறைந்திருந்த காணத்தக்க அக்னியை கண்டடைந்தனர்—ஆழத்திலிருந்து மறைநெருப்பை வெளிப்படுத்தினர்.

Mantra 4

अवर्धयन्त्सुभगं सप्त यह्वीः श्वेतं जज्ञानमरुषं महित्वा । शिशुं न जातमभ्यारुरश्वा देवासो अग्निं जनिमन्वपुष्यन् ॥

ஏழு யாஹ்வீ (மகத்தான நீர்த் தாரைகள்) அந்தப் பாக்கியவானை வளர்த்தன—பிறப்பில் வெண்மை, மகிமையில் செம்மை (அருணம்). புதிதாகப் பிறந்த குழந்தையிடம் குதிரைகள் ஓடிச் சேர்வதுபோல், தேவர்கள் அக்னியிடம் விரைந்தனர்; அவன் பிறப்பை அவர்கள் போஷித்து, அவன் உருவை ஒளிரச் செய்தனர்.

Mantra 5

शुक्रेभिरङ्गै रज आततन्वान्क्रतुं पुनानः कविभिः पवित्रैः । शोचिर्वसानः पर्यायुरपां श्रियो मिमीते बृहतीरनूनाः ॥

ஒளிரும் அங்கங்களால் அவர் ரஜஸ் (அந்தரிக்ஷப் பரப்புகள்) முழுதும் விரிகிறார்; கவிகளின் பவித்ரங்களால் (பவித்ரைः) க்ரது (சங்கல்ப-சக்தி) யைத் தூய்மைப்படுத்துகிறார். ஷோசி (ஜ்வாலை) யை அணிந்து, அவர் அபாம் (நீர்) இன் ஆயுஃ (உயிரோட்டம்) ஐச் சுற்றி நிற்கிறார்; அவர்களின் ஶ்ரியஸ் (ஒளி-செல்வங்கள்) ஐ அளக்கிறார்—விரிந்த, குறையாத, அழியாத நிறைவுகள்.

Mantra 6

वव्राजा सीमनदतीरदब्धा दिवो यह्वीरवसाना अनग्नाः । सना अत्र युवतयः सयोनीरेकं गर्भं दधिरे सप्त वाणीः ॥

அவர்கள் ஒளிவீசிச் சென்றனர்—ஒலி எழுப்பி, அசைக்கமுடியாதவர்கள்—திவத்தின் மகத்தானவர்கள்; ஓடுகின்றவர்கள், அக்கினியற்றவர்கள். இங்கே ஆதிகாலம் முதலே அந்த இளமையினர், ஒரே யோனியில் இணைந்தவர்கள், ஒரே கருவைத் தாங்கினர்; ஏழு வாணிகள் ஒரே மறைந்த பிறப்பை—ருதத்தின் ஒரே அக்கினி-விதையை—தாங்கின.

Mantra 7

स्तीर्णा अस्य संहतो विश्वरूपा घृतस्य योनौ स्रवथे मधूनाम् । अस्थुरत्र धेनवः पिन्वमाना मही दस्मस्य मातरा समीची ॥

அவனுக்காகப் பலவடிவ சக்திகள் ஒன்றுகூடி விரிக்கப்பட்டுள்ளன; க்ஹ்ருதத்தின் யோனியில் மதுர ரஸங்களின் ஓடைகள் பாய்கின்றன. இங்கே ஊட்டமளிக்கும் தேனுக்கள்/ஓடைகள் வளர்ச்சியால் பெருகி நிற்கின்றன—அற்புத-கர்த்தாவின் இரு மகத்தான மாதர்கள், ஒரே ஒற்றுமையில் இணைந்து செல்பவர்கள்.

Mantra 8

बभ्राणः सूनो सहसो व्यद्यौद्दधानः शुक्रा रभसा वपूंषि । श्चोतन्ति धारा मधुनो घृतस्य वृषा यत्र वावृधे काव्येन ॥

ஓ சகஸின் சுனு, அவன் ஒளிர்ந்து விரிந்தபடி மின்னுகிறான்; பிரகாசமான, வேகமிக்க வடிவங்களைத் தாங்குகிறான். மதுவும் க்ஹ்ருதமும் ஆகியவற்றின் ஓடைகள் சொட்டுகின்றன; அங்கே கவியின் (ரிஷியின்) ஊக்கமூட்டிய கலைவழி அந்த வृषபன் வளர்கிறான்.

Mantra 9

पितुश्चिदूधर्जनुषा विवेद व्यस्य धारा असृजद्वि धेनाः । गुहा चरन्तं सखिभिः शिवेभिर्दिवो यह्वीभिर्न गुहा बभूव ॥

தந்தையின் ஊதரையும் அவன் பிறப்பிலேயே அறிகிறான்; தன் ஓடைகளை அவன் வெளிப்படுத்தினான், ஊட்டமளிக்கும் சக்திகளை விடுவித்தான். மறைவில் நடமாடுபவன், தன் மங்களமான தோழர்களுடன், விண்ணின் வலிமைமிக்கவர்களுடன்—இனி அவன் மறைந்தவன் அல்ல.

Mantra 10

पितुश्च गर्भं जनितुश्च बभ्रे पूर्वीरेको अधयत्पीप्यानाः । वृष्णे सपत्नी शुचये सबन्धू उभे अस्मै मनुष्ये नि पाहि ॥

தந்தையினதும் ஜனகனினதும் கருவை அவன் தாங்கினான்; ஒருவனாகவே பல சக்திகளைப் பருகச் செய்தான், அவை நிறைவடைந்தன. காளைக்காகவும், தூயவனுக்காகவும்—போட்டியாளராயினும் உறவினராயும் உள்ள இரு சகோதரிகள்—இந்த மனிதனுக்காக, அவனுக்கு உரிய நிலைநிறுத்தலை நீங்கள் இருவரும் காக்குங்கள்.

Mantra 11

उरौ महाँ अनिबाधे ववर्धापो अग्निं यशसः सं हि पूर्वीः । ऋतस्य योनावशयद्दमूना जामीनामग्निरपसि स्वसॄणाम् ॥

விரிந்த, மாபெரும், தடையற்ற வெளியில் அவன் வளர்ந்தான்; பழம்பெரும் ஆபः (நீர்கள்) தங்கள் யசஸை அக்னியில் ஒன்றாக்கின. ருதத்தின் யோனியில் அவன் தங்குகிறான்—இல்லத்திலிருப்பவன்; ஜாமிகளின், ஸ்வஸ்ரு-சக்திகளின் செயலிலே அக்னி.

Mantra 12

अक्रो न बभ्रिः समिथे महीनां दिदृक्षेयः सूनवे भाऋजीकः । उदुस्रिया जनिता यो जजानापां गर्भो नृतमो यह्वो अग्निः ॥

பெரும் சமிதையில் தாமிரநிற வேகக் குதிரைபோல், ஒளிமிகு புதல்வன்—பா஋ஜீகன்—காணத்தக்கவன். அவன் பிரகாசிக்கும் பசுக் கூட்டங்களை உயர்த்தினான்; அவற்றின் ஜனகன்—அபாம் கர்பம், ந்ருதமன், யஹ்வன்—அந்த அக்னியே.

Mantra 13

अपां गर्भं दर्शतमोषधीनां वना जजान सुभगा विरूपम् । देवासश्चिन्मनसा सं हि जग्मुः पनिष्ठं जातं तवसं दुवस्यन् ॥

அபாம் கர்பம்—காணத்தக்கவன்; ஓஷதிகளின் வளர்ச்சி—அவனே. வனங்கள் அந்த சுபகன், விரூபன் (பலரூபன்) என்பவனைப் பெற்றன. தேவர்களும் மனத்தால் ஒன்றுகூடி, அதிசயப் பிறப்பான வலிமைமிக்க பநிஷ்டனைப் பணிந்தனர்.

Mantra 14

बृहन्त इद्भानवो भाऋजीकमग्निं सचन्त विद्युतो न शुक्राः । गुहेव वृद्धं सदसि स्वे अन्तरपार ऊर्वे अमृतं दुहानाः ॥

பெரும் கதிர்கள், ஒளிமிகு பா஋ஜீக அக்னியுடன், பிரகாசமான மின்னல்களைப் போல இணைகின்றன. தன் ஆசனத்தின் உள்ளே, குகையில் வளர்ந்தவன்போல், அவை எல்லையற்ற விரிவில் அமிர்தத்தைப் பிழிந்து (பால் கறந்து) எடுக்கின்றன.

Mantra 15

ईळे च त्वा यजमानो हविर्भिरीळे सखित्वं सुमतिं निकामः । देवैरवो मिमीहि सं जरित्रे रक्षा च नो दम्येभिरनीकैः ॥

அக்னியே! யஜமானனான நான் ஹவ்ய-ஆஹுதிகளால் உன்னைப் புகழ்கிறேன்; நண்பனே, உன் நட்பையும் சுமதி—நல்ல அருளையும்—வேண்டி உன்னை வணங்குகிறேன். தேவர்களுடன் சேர்ந்து பாடுபவரான ஜரித்ரனுக்காக உன் உதவியை அளந்து வழங்கு; மேலும் உன் இல்லத்தில் பிறந்த (தம்ய) வல்லமைமிகு முகங்கள்/ரூபங்களால் எங்களைப் பாதுகாப்பாயாக.

Mantra 16

उपक्षेतारस्तव सुप्रणीतेऽग्ने विश्वानि धन्या दधानाः । सुरेतसा श्रवसा तुञ्जमाना अभि ष्याम पृतनायूँरदेवान् ॥

அக்னியே! உன் சுப்ரணீத—நல்ல வழிநடத்தல்—கீழ் நாங்கள் உன் அருகில் குடியிருப்போமாக; எல்லா ‘தன்ய’ நலங்களையும் (செழிப்பு-மங்களங்களை) தாங்குவோமாக. உயர்ந்த வீரிய-விதையும் புகழ்மிகு ‘ஶ்ரவஸ்’ ஆற்றலும் கொண்டு முன்னேறி, தெய்வமற்ற போர்வேட்கையுடையவர்களை நாம் வெல்வோமாக.

Mantra 17

आ देवानामभवः केतुरग्ने मन्द्रो विश्वानि काव्यानि विद्वान् । प्रति मर्ताँ अवासयो दमूना अनु देवान्रथिरो यासि साधन् ॥

அக்னியே! நீ தேவர்களின் கேது—அடையாளத் தீ/சின்ன ஒளி—ஆகியுள்ளாய்; மந்த்ர (இன்பமூட்டும்) வல்லமையுடன் எல்லா காவ்ய—ஊக்கமூட்டிய வாக்கும் மறைஞானமும்—அறிந்தவன். தமூனா (இல்லம் காக்கும்) நீ மனிதர்களை தெய்வ வாசஸ்தலத்தை நோக்கி திருப்புகிறாய்; மேலும் உறுதியான ரதிகாரன் போல தேவர்களைப் பின்தொடர்ந்து, காரியத்தை நிறைவேற்றிச் செல்கிறாய்.

Mantra 18

नि दुरोणे अमृतो मर्त्यानां राजा ससाद विदथानि साधन् । घृतप्रतीक उर्विया व्यद्यौदग्निर्विश्वानि काव्यानि विद्वान् ॥

இல்லத்தில் அவர் அமர்ந்தார்—மர்த்தியருள் அமரன், அரசன்—விததங்களின் (சபைகளின்) செயல்களை நிறைவேற்றுபவன். நெய்-பிரதீகன் (நெய்-ஒளி முகம்) ஆக விரிந்தபடி பிரகாசித்தான்; அக்னி, எல்லா காவ்யங்களையும் அறிந்தவன்.

Mantra 19

आ नो गहि सख्येभिः शिवेभिर्महान्महीभिरूतिभिः सरण्यन् । अस्मे रयिं बहुलं संतरुत्रं सुवाचं भागं यशसं कृधी नः ॥

எங்களிடம் வா; சிவமான நட்புகளுடன். வல்லவனே, மகத்தானதும் விரிந்ததுமான ஊதிகளுடன்—எங்களைப் பாதுகாப்பாகக் கரை சேர்க்கும் துணையுடன்—வா. எங்களுக்குப் பெருமளவு ரயி (செல்வ-சார்பு) அளி; எல்லா கடத்தல்களிலும் வெற்றி தரும் நிறைவு; மேலும் சுவாசம்—நன்கு உரைக்கப்படும்—யசஸ்வி பங்கை எமக்கு அருள்வாயாக.

Mantra 20

एता ते अग्ने जनिमा सनानि प्र पूर्व्याय नूतनानि वोचम् । महान्ति वृष्णे सवना कृतेमा जन्मञ्जन्मन्निहितो जातवेदाः ॥

அக்னியே! இவை உன் பழமையான பிறப்புகள்; மேலும் ஆதியனுக்காக (பூர்வ்யாய) உன் புதிய பிறப்புகளையும் நான் உரைக்கிறேன். வृषபனுக்காகச் செய்யப்பட்ட சோம-சவனங்கள் மாபெரும்; பிறப்புப் பிறப்பாக ஜாதவேதாஃ உள்ளே நிக்ஷிப்தமாக இருக்கிறான்—மறைந்திருந்து, ஏற்றப்படுவதற்காக.

Mantra 21

जन्मञ्जन्मन्निहितो जातवेदा विश्वामित्रेभिरिध्यते अजस्रः । तस्य वयं सुमतौ यज्ञियस्यापि भद्रे सौमनसे स्याम ॥

பிறப்புப் பிறப்பாக ஜாதவேதாஃ உள்ளே நிக்ஷிப்தமாக இருக்கிறான்; விஶ்வாமித்ரர்களால் அவன் இடையறாது ஏற்றப்படுகிறான். அந்த யஜ்ஞிய (வழிபடத்தக்க) அக்னியின் சுமதியில் நாம் இருப்போமாக; மேலும் பத்திர சௌமனஸ்யம்—மங்களமான, ஒளிமிக்க இதய-ஒற்றுமை—அதிலும் நாம் நிலைப்போமாக.

Mantra 22

इमं यज्ञं सहसावन्त्वं नो देवत्रा धेहि सुक्रतो रराणः । प्र यंसि होतर्बृहतीरिषो नोऽग्ने महि द्रविणमा यजस्व ॥

சஹஸாவன் (வல்லமைமிகு) ஒருவனே! சுக்ரது (தூய-சங்கல்பம்) உடையவனே! மகிழ்ந்து, இந்த யஜ்ஞத்தை எங்களுக்காக தேவத்ரா—தேவர்திசை நோக்கி—நிறுத்து. ஹோதரே! எங்களுக்கு வளத்தின் விசாலமான ஊக்கங்களைப் பாய்ச்சு; அக்னியே! யஜனம் செய்து, மஹத் த்ரவிணம்—மாபெரும் செல்வம்/பொருள்—இங்கே இறக்கிவா.

Mantra 23

इळामग्ने पुरुदंसं सनिं गोः शश्वत्तमं हवमानाय साध । स्यान्नः सूनुस्तनयो विजावाग्ने सा ते सुमतिर्भूत्वस्मे ॥

அக்னியே, பல செயல்களால் செழித்த இளா—உன்னை அழைக்கும் அவளுக்காக—கோ (கதிர்/ஒளி) எனும் நித்திய வெற்றிப் பெறுதலை நிறைவேற்று. எங்களுக்கு பிறப்பிலேயே வெற்றியைத் தரும் ஒரு மகன், ஒரு தன்ையன் உண்டாகட்டும். அக்னியே, அதுவே எங்கள்மேல் உன் சுமதி ஆகட்டும்.