Adhyaya 39

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे अष्टात्रिशो ऽध्यायः मार्कण्डेय उवाच नर्मदा सरितां श्रेष्ठा सर्वपापविनाशिनी / मुनिभिः कथिता पूर्वमीश्वरेण स्वयंभुवा

ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதையின் உத்தரவிபாகத்தில் முப்பத்தெட்டாம் அதிகாரம். மார்கண்டேயர் கூறினார்—நர்மதா நதிகளில் சிறந்தவள், எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பவள்; முனிவர்கள் பழங்காலம் முதல் போற்றியதும், ஸ்வயம்பூ ஈஸ்வரனாலும் ஸ்துதிக்கப்பட்டதும் ஆவாள்।

Verse 2

मुनिभिः संस्तुता ह्येषा नर्मदा प्रवरा नदी / रुद्रगात्राद् विनिष्क्रान्ता लोकानां हितकाम्यया

இந்த நர்மதா முனிவர்களால் ஸ்துதிக்கப்பட்டு, நதிகளில் பரம சிறந்தவள்; உலகங்களின் நலனைக் கருதி ருத்ரனின் திருமேனியிலிருந்து வெளிப்பட்டாள்।

Verse 3

सर्वपापहरा नित्यं सर्वदेवनमस्कृता / संस्तुता देवगन्धर्वैरप्यरोभिस्तथैव च

அவள் எப்போதும் எல்லாப் பாவங்களையும் அகற்றுபவள்; அனைத்து தேவர்களாலும் வணங்கப்படுபவள்; தேவர்கள், கந்தர்வர்கள், அப்ஸரஸ்களாலும் போற்றப்படுபவள்।

Verse 4

उत्तरे चैव तत्कूले तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् / नाम्ना भद्रेश्वरं पुण्यं सर्वपापहरं शुभम् / तत्र स्नात्वा नरो राजन् दैवतैः सह मोहते

அந்நதியின் வடகரையில், அரசே, மூவுலகிலும் புகழ்பெற்ற ஒரு தீர்த்தம் உள்ளது—‘பத்ரேஸ்வரம்’ எனப்படும்; அது புனிதமும், மங்களமும், எல்லாப் பாவங்களையும் போக்குவதாகும். அங்கே நீராடியவன், அரசே, தேவர்களுடன் சேர்ந்து மகிழ்வான்।

Verse 5

ततो गच्छेत राजेन्द्र तीर्थमाम्रातकेश्वरम् / तत्र स्नात्वा नरो राजन् गोसहस्रफलं लभेत्

பின்னர், அரசர்களின் தலைவனே, ‘ஆம்ராதகேஸ்வரம்’ எனும் தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கே நீராடியவன், அரசே, ஆயிரம் பசுதானத்தின் பலனை அடைவான்।

Verse 6

ततो ऽङ्गारेश्वरं गच्छेन्नियतो नियताशनः / सर्वपापविशुद्धात्मा रुद्रलोके महीयते

அதன்பின் கட்டுப்பாடும் நியமமான உணவும் உடையவனாய் அங்காரேஸ்வரனை நாட வேண்டும். எல்லாப் பாவங்களும் நீங்கி உள்ளம் தூய்மையடைந்தவன் ருத்ரலோகத்தில் மதிக்கப்படுவான்.

Verse 7

ततो गच्छेत राजेन्द्र केदारं नाम पुण्यदम् / तत्र स्नात्वोदकं कृत्वा सर्वान् कामानवाप्नुयात्

பின்னர், அரசர்களில் சிறந்தவனே, புண்ணியம் அளிக்கும் ‘கேதாரம்’ என்னும் திருத்தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே நீராடி முறையாக உதக-தர்ப்பணம் செய்தால் எல்லா விருப்பங்களும் நிறைவேறும்.

Verse 8

पिप्पलेशं ततो गच्छेत् सर्वपापविनाशनम् / तत्र स्नात्वा महाराज रुद्रलोके महीयते

அதன்பின் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும் பிப்பலேசனை நாட வேண்டும். அங்கே நீராடினால், மகாராஜனே, அவன் ருத்ரலோகத்தில் மதிக்கப்படுவான்.

Verse 9

ततो गच्छेत राजेन्द्र विमलेश्वरमुत्तमम् / तत्र प्राणान् परित्यज्य रुद्रलोकमवाप्नुयात्

பின்னர், அரசர்களில் சிறந்தவனே, மிகச் சிறந்த விமலேஸ்வரத் திருத்தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே பிராணனைத் துறந்தால் ருத்ரலோகம் (சிவலோகம்) அடைவான்.

Verse 10

ततः पुष्करिणीं गच्छेत् स्नानं तत्र समाचरेत् / स्नातमात्रो नरस्तत्र इन्द्रस्यार्धासनं लभेत्

அதன்பின் புஷ்கரிணி (புனிதத் தாமரைத் தடாகம்) சென்று அங்கே முறையாக நீராட வேண்டும். அங்கே நீராடியதுமே மனிதன் இந்திரனின் அரியணையின் அரைபங்கு ஒப்பான பதவியைப் பெறுவான்.

Verse 11

ततो गच्छेत राजेन्द्र शूलभेदमिति श्रुतम् / तत्र स्नात्वार्चयेद् देवं गोसहस्रफलं लभेत्

அதன்பின், அரசே, ‘சூலபேதம்’ எனச் சொல்லப்படும் புனிதத் தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே நீராடி தேவனை வழிபட்டால், ஆயிரம் பசு தானத்தின் சமமான புண்ணியம் பெறுவான்.

Verse 12

ततो गच्छेत राजेन्द्र बलितीर्थमनुत्तम् / तत्र स्नात्वा नरो राजन् सिहासनपतिर्भवेत्

பின்னர், அரசே, ஒப்பற்ற ‘பலிதீர்த்தம்’ எனும் தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அரசே, அங்கே நீராடினால் மனிதன் சிங்காசனத்தின் அதிபதியாக—அரசாட்சியை—அடைவான்.

Verse 13

शक्रतीर्थं ततो गच्छेत् कूले चैव तु दक्षिणे / उपोष्य रजनीमेकां स्नानं कृत्वा यथाविधि

அதன்பின் தென் கரையில் உள்ள ‘சக்ரதீர்த்தம்’ செல்ல வேண்டும். ஒரு இரவு உபவாசம் இருந்து, விதிப்படி அங்கே நீராட வேண்டும்.

Verse 14

आराधयेन्महायोगं देवं नारायणं हरिम् / गोसहस्रफलं प्राप्य विष्णुलोकं स गच्छति

மகாயோக ரூபமான நாராயணன்—ஹரி—என்ற இறைவனை யார் ஆராதிக்கிறாரோ, அவர் ஆயிரம் பசு தானத்தின் சமமான புண்ணியம் பெற்று இறுதியில் விஷ்ணுலோகத்தை அடைவார்.

Verse 15

ऋषितीर्थं ततो गत्वा सर्वपापहरं नृणाम् / स्नातमात्रो नरस्तत्र शिवलोके महीयते

பின்னர் மனிதர்களின் எல்லாப் பாவங்களையும் நீக்கும் ‘ரிஷிதீர்த்தம்’ செல்ல வேண்டும். அங்கே வெறும் நீராடுதலாலேயே மனிதன் சிவலோகத்தில் பெருமைப்படுத்தப்படுவான்.

Verse 16

नारदस्य तु तत्रैव तीर्थं परमशोभनम् / स्नातमात्रो नरस्तत्र गोसहस्रफलं लभेत्

அங்கேயே நாரதரின் மிகச் சிறப்புமிக்க தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கே வெறும் நீராடினாலே ஆயிரம் பசு தானம் செய்த புண்ணியப் பலன் கிடைக்கும்.

Verse 17

यत्र तप्तं तपः पूर्वं नारदेन सुरर्षिणा / प्रतीस्तस्य ददौ योगं देवदेवो महेश्वरः

தேவரிஷி நாரதர் முன்பு தவம் செய்த அந்த இடத்திலேயே தேவர்களின் தேவன் மகேஸ்வரன் மகிழ்ந்து அவருக்கு யோக நெறியை அருளினார்.

Verse 18

ब्रह्मणा निर्मितं लिङ्गं ब्रह्मेश्वरमिति श्रुतम् / यत्र स्नात्वा नरो राजन् ब्रह्मलोके महीयते

பிரம்மனால் உருவாக்கப்பட்ட அந்த லிங்கம் ‘பிரம்மேஸ்வர’ எனப் புகழப்படுகிறது. அரசே, அங்கே நீராடும் மனிதன் பிரம்மலோகத்தில் மதிக்கப்படுவான்.

Verse 19

ऋणतीर्थं ततो गच्छेत् स ऋणान्मुच्यते ध्रुवम् / महेश्वरं ततो गच्छेत् पर्याप्तं जन्मनः फलम्

பின்பு ‘ருண தீர்த்தம்’ செல்ல வேண்டும்; அதனால் நிச்சயமாகக் கடன்களிலிருந்து விடுதலை பெறுவான். அதன் பின் மகேஸ்வரத் தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கே பிறவியின் பயன் நிறைவு பெறும்.

Verse 20

भीमेश्वरं ततो गच्छेत् सर्वव्याधिविनाशनम् / स्नातमात्रो नरस्तत्र सर्वदुःखैः प्रमुच्यते

அதன்பின் எல்லா நோய்களையும் அழிக்கும் பீமேஸ்வரத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே வெறும் நீராடினாலே மனிதன் எல்லாத் துயரங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்.

Verse 21

ततो गच्छेत राजेन्द्र पिङ्गलेश्वरमुत्तमम् / अहोरात्रोपवासेन त्रिरात्रफलमाप्नुयात्

அதன்பின், அரசேந்திரா, உத்தமமான பிங்கலேஸ்வரன் திருத்தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கு பகல்-இரவு முழுதும் உபவாசமிருந்தால், மூன்று இரவு விரதத்தின் பலன் கிடைக்கும்.

Verse 22

तस्मिंमस्तीर्थे तु राजेन्द्र कपिलां यः प्रयच्छति / यावन्ति तस्या रोमाणि तत्प्रसूतिकुलेषु च / तावद् वर्षसहस्राणि रुद्रलोके महीयते

அரசேந்திரா, அந்தத் தீர்த்தத்தில் கபிலா (செம்மஞ்சள்) பசுவை யார் தானம் செய்கிறாரோ—அவளுடைய உடலில் உள்ள முடிகளின் எண்ணிக்கையும், அவள் சந்ததியால் தோன்றும் குலவரிசைகளின் அளவும் எவ்வளவோ—அவ்வளவு ஆயிரம் ஆண்டுகள் அவர் ருத்ரலோகத்தில் மதிக்கப்படுவார்.

Verse 23

यस्तु प्राणपरित्यागं कुर्यात् तत्र नराधिप / अक्षयं मोदते कालं यावच्चन्द्रदिवाकरौ

ஆனால், நராதிபா, அங்கே யார் உயிரைத் துறக்கிறாரோ, சந்திரன் சூரியன் நிலைக்கும் காலம்வரை அழியாத ஆனந்தத்தில் மகிழ்வார்.

Verse 24

नर्मदातटमाश्रित्य तिष्ठन्ते ये तु मानवाः / ते मृताः स्वर्गमायान्ति सन्तः सुकृतिनो यथा

நர்மதையின் கரையைச் சார்ந்து அங்கே வாழும் மனிதர்கள், இறந்தபின் சொர்க்கத்தை அடைவார்கள்—புண்ணியமிக்க சாந்தர்களைப் போல.

Verse 25

ततो दीप्तेश्वरं गच्छेद् व्यासतीर्थं तपोवनम् / निवर्तिता पुरा तत्र व्यासभीता महानदी / हुङ्कारिता तु व्यासेन दक्षिणेन ततो गता

பின்னர் தவோவனத்தில் உள்ள வ்யாசதீர்த்தத்தின் தீப்தேஸ்வரனை அடைய வேண்டும். முற்காலத்தில் அங்கே மகாநதி வ்யாசருக்கு அஞ்சி திரும்பியது; வ்யாசரின் ‘ஹுங்கார’ ஆணையால் அது தெற்கே பாயத் தொடங்கியது.

Verse 26

प्रदक्षिणं तु यः कुर्यात् तस्मिंस्तीर्थे युधिष्ठिर / प्रीतस्तस्य भवेद् व्यासो वाञ्छितं लभते फलम्

யுதிஷ்டிரா! அந்தத் தீர்த்தத்தில் யார் பிரதட்சிணை செய்கிறாரோ, அவர் வியாசருக்கு பிரியனாவார்; விரும்பிய பலனையும் பெறுவார்।

Verse 27

ततो गच्छेत राजेन्द्र इक्षुनद्यास्तु संगमम् / त्रैलोक्यविश्रुतं पुण्यं तत्र सन्निहितः शिवः / तत्र स्तनात्वा नरो राजन् गाणपत्यमवाप्नुयात्

பின்பு, அரசேந்திரா! இக்ஷு நதியின் சங்கமத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அது மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்ற புண்ணியத் தலம். அங்கே சிவன் விசேஷமாக சன்னிதானமாக உள்ளான்; அங்கே நீராடினால், அரசே, மனிதன் கணபதிப் பதம் (சிவகணங்களின் தலைமை) அடைவான்।

Verse 28

स्कन्दतीर्थं ततो गच्छेत् सर्वपापप्रणाशनम् / आजन्मनः कृतं पापं स्नातस्तीव्रं व्यपोहति

பின்பு எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும் ஸ்கந்த தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே நீராடினால் பிறப்பிலிருந்து செய்த பாவங்களும் வலிமையாக அகலும்।

Verse 29

तत्र देवाः सगन्धर्वा भवात्मजमनुत्तमम् / उपासते महात्मानं स्कन्दं शक्तिधिरं प्रभुम्

அங்கே தேவர்கள் கந்தர்வர்களுடன் சேர்ந்து, பவனின் (சிவனின்) ஒப்பற்ற புதல்வன், மகாத்மா, வேல்தாங்கிய ஆண்டவன் ஸ்கந்தனை வழிபடுகின்றனர்।

Verse 30

ततो गच्छेदाङ्गिरसं स्नानं तत्र समाचरेत् / गोसहस्रफलं प्राप्य रुद्रलोकं स गच्छति

பின்பு ஆங்கிரஸ ஸ்நானத் தலத்திற்குச் சென்று அங்கே முறையாக நீராட வேண்டும். ஆயிரம் பசுதானத்திற்குச் சமமான பலனைப் பெற்று ருத்ரலோகத்தை அடைவான்।

Verse 31

अङ्गिरा यत्र देवेशं ब्रह्मपुत्रो वृषध्वजम् / तपसाराध्य विश्वेशं लब्धवान् योगमुत्तमम्

அதே இடத்தில் பிரம்மபுத்திரன் அங்கிரசர் தவத்தால் வृषத்வஜன், தேவேசன், விஸ்வேஸ்வரன் ஆகிய சிவனை வழிபட்டு உத்தமமான பரம யோகத்தைப் பெற்றார்।

Verse 32

कुशतीर्थं ततो गच्छेत् सर्वपापप्रणाशनम् / स्नानं तत्र प्रकुर्वोत अश्वमेधफलं लभेत्

பின்னர் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும் குசதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே நீராடினால் அச்வமேத யாகத்தின் பலன் கிடைக்கும்।

Verse 33

कोटितीर्थं ततो गच्छेत् सर्वपापप्रणाशनम् / तत्र स्त्रात्वा नरो राज्यं लभते नात्र संशयः

பின்னர் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும் கோடிதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே நீராடினால் மனிதன் அரசாட்சியைப் பெறுவான்—இதில் ஐயமில்லை।

Verse 34

चन्द्रभागां ततो गच्छेत् स्नानं तत्र समाचरेत् / स्नातमात्रो नरस्तत्र सोमलोके महीयते

பின்னர் சந்திரபாகா நதிக்குச் சென்று அங்கே முறையாகத் திருநீராட வேண்டும். அங்கே நீராடிய மாத்திரத்தால் மனிதன் சோமலோகத்தில் போற்றப்படுவான்।

Verse 35

नर्मदादक्षिणे कूले संगमेश्वरमुत्तमम् / तत्र स्नात्वा नरो राजन् सर्वयज्ञफलं लभेत्

நர்மதையின் தென் கரையில் சங்கமேஸ்வரன் எனப்படும் உத்தம தீர்த்தம் உள்ளது. அரசே, அங்கே நீராடினால் எல்லா யாகங்களின் பலனையும் மனிதன் பெறுவான்।

Verse 36

नर्मदायोत्तरे कूले तीर्थं परमशोभनम् / आदित्यायतनं रम्यमीश्वरेण तु भाषितम्

நர்மதையின் வடகரையில் மிகச் சிறப்புடைய தீர்த்தம் உள்ளது—ஆதித்யன் (சூரியன்) அருள்மிகு இனிய ஆலயம்—அதைத் தாமே ஈசுவரன் உரைத்தார்।

Verse 37

तत्र स्नात्वा तु राजेन्द्र दत्त्वा दानं तु शक्तितः / तस्य तीर्थप्रभावेण लभते चाक्षयं फलम्

ஓ அரசே! அங்கே நீராடி, தன் ஆற்றலுக்கேற்ப தானம் செய்தால், அந்தத் தீர்த்தத்தின் மகிமையால் அழியாத பலன் கிடைக்கும்।

Verse 38

दरिद्रा व्याधिता ये तु ये च दुष्कृतकारिणः / मुच्यन्ते सर्वपापेभ्यः सूर्यलोकं प्रयान्ति च

வறுமையுற்றோர், நோயால் துன்புறுவோர், தீச்செயல் செய்தவர்கள்கூட—அனைத்துப் பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டு சூரியலோகத்தை அடைவர்।

Verse 39

मार्गेश्वरं ततो गच्छेत् स्नानं तत्र समाचरेत् / स्नातमात्रो नरस्तत्र स्वर्गलोकमवाप्नुयात्

பின்னர் மார்கேசுவரரிடம் சென்று அங்கே முறையாக நீராட வேண்டும்; அங்கே ஒருமுறை நீராடினாலே மனிதன் சுவர்க்கலோகத்தை அடைவான்।

Verse 40

ततः पश्चिमतो गच्छेन्मरुदालयमुत्तमम् / तत्र स्नात्वा तु राजेन्द्र शुचिर्भूत्वा प्रयत्नतः

அதன்பின் மேற்கு திசை நோக்கி ‘மருதாலயம்’ எனும் சிறந்த தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; ஓ அரசே! அங்கே நீராடி முயற்சியுடன் தூய்மையடைய வேண்டும்।

Verse 41

काञ्चनं तु द्विजो दद्याद् यथाविभवविस्तरम् / पुष्पकेण विमानेन वायुलोकं स गच्छति

இருபிறப்பான் தன் ஆற்றலுக்கேற்ப பொன்னைத் தானம் செய்தால், மலரால் அலங்கரிக்கப்பட்ட விமானத்தில் ஏறி வாயுலோகத்தை அடைவான்.

Verse 42

ततो गच्छेत राजेन्द्र अहल्यातीर्थमुत्तमम् / स्नानमात्रादप्सरोभिर्मोदते कालमक्षयम्

பின்பு, அரசேந்திரா, மிகச் சிறந்த அஹல்யா தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே வெறும் நீராடுதலாலேயே அப்சரைகளுடன் அழியாத காலம் மகிழ்வான்.

Verse 43

चैत्रमासे तु संप्राप्ते शुक्लपक्षे त्रयोदशी / कामदेवदिने तस्मिन्नहल्यां यस्तु पूजयेत्

சைத்ர மாதம் வந்தபோது, சுக்லபட்சத்தின் திரயோதசி—காமதேவனுக்குப் புனிதமான அந்த நாளில்—பக்தியுடன் அஹல்யையை வழிபடுபவன்…

Verse 44

यत्र तत्र नरोत्पन्नो वरस्तत्र प्रियो भवेत् / स्त्रीवल्लभो भवेच्छ्रीमान् कामदेव इवापरः

அத்தகைய சிறந்த மனிதன் எங்கு பிறந்தாலும் அங்கேயே பிரியமானவனாகிறான். பெண்களுக்கு இனியவனாய், செல்வமும் ஒளியும் உடையவனாய்—மற்றொரு காமதேவன் போல—விளங்குவான்.

Verse 45

अयोध्यां तु समासाद्य तीर्थं शक्रस्य विश्रुतम् / स्नातमात्रो नरस्तत्र गोसहस्रफलं लभेत्

அயோத்தியை அடைந்து—சக்ரன் (இந்திரன்) தொடர்புடைய புகழ்பெற்ற தீர்த்தத்தில்—அங்கே வெறும் நீராடுதலாலேயே ஆயிரம் பசுதானத்தின் பலனைப் பெறுவான்.

Verse 46

सोमतीर्थं ततो गच्छेत् स्नानं तत्र समाचरेत् / स्नातमात्रो नरस्तत्र सर्वपापैः प्रमुच्यते

பின்பு சோமதீர்த்தத்திற்குச் சென்று அங்கே விதிப்படி புனித நீராடல் செய்ய வேண்டும். அங்கு நீராடிய மாத்திரத்தில் மனிதன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்.

Verse 47

सोमग्रहे तु राजेन्द्र पापक्षयकरं भवेत् / त्रैलोक्यविश्रुतं राजन् सोमतीर्थं महाफलम्

ஓ அரசர்களில் சிறந்தவனே! சோமகிரகணம் (சந்திர கிரகணம்) நேரத்தில் இது பாவநாசகரமாகும். ஓ அரசே! மூவுலகிலும் புகழ்பெற்ற சோமதீர்த்தம் மகாபலன் அளிக்கும்.

Verse 48

यस्तु चान्द्रायणं कुर्यात् तत्र तीर्थे समाहितः / सर्वपापविशुद्धात्मा सोमलोकं स गच्छति

அந்த தீர்த்தத்தில் ஒருமனத்துடன் சாந்திராயண விரதத்தை யார் மேற்கொள்கிறாரோ, அவர் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் தூய்மையடைந்த உள்ளத்துடன் சோமலோகத்தை அடைவார்.

Verse 49

अग्निप्रवेशं यः कुर्यात् सोमतीर्थे नराधिप / जले चानशनं वापि नासौ मर्त्यो ऽभिजायते

ஓ மனிதர்களின் அரசே! சோமதீர்த்தத்தில் யார் அக்னிப்பிரவேசம் செய்கிறாரோ, அல்லது அதன் நீரில் உண்ணாவிரதம் இருந்து உயிர் துறக்கிறாரோ, அவர் மீண்டும் மானுடப் பிறவி எடுப்பதில்லை.

Verse 50

स्तम्भतीर्थं ततो गच्छेत् स्नानं तत्र समाचरेत् / स्नातमात्रो नरस्तत्र सोमलोके महीयते

பின்பு ஸ்தம்பதீர்த்தத்திற்குச் சென்று அங்கே விதிப்படி நீராட வேண்டும். அங்கு ஒருமுறை நீராடிய மாத்திரத்தில் மனிதன் சோமலோகத்தில் மதிப்பும் மேன்மையும் பெறுவான்.

Verse 51

ततो गच्छेत राजेन्द्र विष्णुतीर्थमनुत्तमम् / योधनीपुरमाख्यातं विष्णोः स्थानमनुत्तमम्

அதன்பின், அரசேந்திரா, விஷ்ணுவின் ஒப்பற்ற தீர்த்தமான—யோதனீபுரம் எனப் புகழ்பெற்ற—விஷ்ணுவின் அதியுயர்ந்த தாமத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்।

Verse 52

असुरा योधितास्तत्र वासुदेवेन कोटिशः / तत्र तीर्थं समुत्पन्नं विष्णुश्रीको भवेदिह / अहोरात्रोपवासेन ब्रह्महत्यां व्यपोहति

அங்கே வாசுதேவன் கோடிக்கணக்கான அசுரர்களுடன் போரிட்டான். அந்த நிகழ்வால் அங்கு தீர்த்தம் தோன்றியது; இவ்விடத்தில் விஷ்ணு-ஸ்ரீ (திருமகள் அருள்) பெறுவர். ஒரு நாள்-இரவு நோன்பால் பிரம்மஹத்த்யா பாவமும் நீங்கும்.

Verse 53

नर्मदादक्षिणे कूले तीर्थं परमशोभनम् / कामतीर्थमिति ख्यातं यत्र कामोर्ऽचयद् भवम्

நர்மதையின் தென் கரையில் மிகச் சிறப்பான தீர்த்தம் உள்ளது; அது ‘காமதீர்த்தம்’ எனப் புகழ்பெற்றது; அங்கே காமன் பவனை (சிவனை) வழிபட்டான்.

Verse 54

तस्मिंस्तीर्थे नरः स्नात्वा उपवासपरायणः / कुसुमायुधरूपेण रुद्रोलोके महीयते

அத்தீர்த்தத்தில் நீராடி நோன்பில் நிலைத்திருப்பவன், குசுமாயுதன் (காமன்) வடிவம் பெற்று ருத்ரலோகத்தில் மதிக்கப்படுவான்.

Verse 55

ततो गच्छेत राजेन्द्र ब्रह्मतीर्थमनुत्तमम् / उमाहकमिति ख्यातं तत्र संतर्पयेत् पितॄन्

பின்னர், அரசேந்திரா, ‘பிரம்மதீர்த்தம்’ எனும் ஒப்பற்ற தீர்த்தத்திற்கு—‘உமாஹகம்’ எனப் புகழ்பெற்ற—சென்று அங்கே பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்.

Verse 56

पौर्णमास्याममावास्यां श्र्धं कुर्याद् यथाविधि / गजरूपा शिला तत्र तोयमध्ये व्यवस्थिता

பௌர்ணமி மற்றும் அமாவாசை நாள்களில் விதிப்படி ஸ்ராத்தம் செய்ய வேண்டும். அங்கே நீரின் நடுவில் யானை வடிவச் சிலை/சிலைப்பாறை நிறுவப்பட்டுள்ளது.

Verse 57

तस्मिंस्तु दापयेत् पिण्डान् वैशाख्यान्तु विशेषतः / स्नात्वा समाहितमना दम्भमात्सर्यवर्जितः / तृप्यन्ति पितरस्तस्य यावत् तिष्ठति मेदिनी

அச்சமயத்தில் பிண்ட தானம் செய்ய வேண்டும்—விசேஷமாக வைசாக மாதத்தில். நீராடி, ஒருமித்த மனத்துடன், ஆடம்பரமும் பொறாமையும் இன்றி; அவனுடைய பித்ருக்கள் பூமி நிலைக்கும் வரை திருப்தியடைவார்கள்.

Verse 58

सिद्धेश्वरं ततो गच्छेत् स्नानं तत्र समाचरेत् / स्नातमात्रो नरस्तत्र गाणपत्यपदं लभेत्

பின்பு சித்தேஸ்வரத்திற்குச் சென்று அங்கே முறையாக நீராட வேண்டும். அங்கே நீராடியதாலேயே மனிதன் காணபத்யப் பதவியை அடைகிறான்.

Verse 59

ततो गच्छेत राजेन्द्र लिङ्गो यत्र जनार्दनः / तत्र स्नात्वा तु राजेन्द्र विष्णुलोके महीयते

பின்பு, அரசே, ஜனார்தனன் இருப்பிடமான அந்த லிங்கத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே நீராடினால், அரசே, அவன் விஷ்ணுலோகத்தில் பெருமை பெறுவான்.

Verse 60

यत्र नारायणो देवो मुनोनां भावितात्मनाम् / स्वात्मानं दर्शयामास लिङ्गं तत् परमं पदम्

தூய தியானமனத்தையுடைய முனிவர்களுக்கு தேவ நாராயணன் தன் சொந்த ஸ்வரூபத்தை வெளிப்படுத்திய இடம்—அந்தத் தன்னெழும் லிங்கமே பரமப் பதம் (பரம தாமம்) ஆகும்.

Verse 61

अङ्कोलं तु ततो गच्छेत् सर्वपापविनाशनम् / स्नानं दानं च तत्रैव ब्राह्मणानां च भोजनम् / पिण्डप्रिदानं च कृतं प्रेत्यानन्तफलप्रदम्

பின்னர் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும் அங்கோலத் தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே நீராடி தானம் செய்து, பிராமணர்களுக்கு அன்னம் அளிக்க வேண்டும். பிண்டப் பிரதானம் செய்தால் மறுமையில் அயராத (அக்ஷய) பலன் கிடைக்கும்.

Verse 62

त्रैयम्बकेन तोयेन यश्चरुं श्रपयेत् ततः / अङ्कोलमूले दद्याच्च पिण्डांश्चैव यथाविधि / तारिताः पितरस्तेन तृप्यन्त्याचन्द्रतारकम्

திர்யம்பகன் (சிவன்) அருளால் மந்திரிக்கப்பட்ட நீரால் சருவைச் சமைத்து, விதிப்படி அங்கோல மரத்தின் அடியில் பிண்டங்களை அர்ப்பணிப்பவன்—அந்தச் செயலில் பித்ருக்கள் விடுதலை பெற்று, சந்திரன் நட்சத்திரங்கள் இருக்கும் வரை நீண்டகாலம் திருப்தியடைவார்கள்.

Verse 63

ततो गच्छेत राजेन्द्र तापसेश्वरमुत्तमम् / तत्र स्नात्वा तु राजेन्द्र प्राप्नुयात् तपसः फलम्

பின்னர், அரசேந்திரா, தவசிகளின் ஈசனாகிய உயர்ந்த தபசேஸ்வரரிடம் செல்ல வேண்டும். அங்கே நீராடினால், அரசேந்திரா, தவத்தின் பலன் கிடைக்கும்.

Verse 64

शुक्लतीर्थं ततो गच्छेत् सर्वपापविनाशनम् / नास्ति तेन सम तीर्थं नर्मदायां युधिष्ठिर

பின்னர் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும் சுக்லத் தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். யுதிஷ்டிரா, நர்மதையில் அதற்கு ஒப்பான தீர்த்தம் இல்லை.

Verse 65

दर्शनात् स्पर्शनात् तस्य स्नानदानतपोजपात् / होमाच्चैवोपवासाच्च शुक्लतीर्थे महत् फलम्

சுக்லத் தீர்த்தத்தில் அதன் தரிசனமும் ஸ்பரிசமும் மட்டுமல்ல; அங்கே நீராடுதல், தானம், தவம், ஜபம், ஹோமம், உபவாசம் ஆகியவற்றால் மிகப் பெரிய பலன் உண்டாகும்.

Verse 66

योजनं तत् स्मृतं क्षेत्रं देवगन्धर्वसेवितम् / शुक्लतीर्थमिति ख्यातं सर्वपापविनाशनम्

அந்தப் புனிதக் க்ஷேத்திரம் ஒரு யோஜனை அளவு விரிந்ததாக ஸ்மிருதியில் கூறப்படுகிறது; தேவர்கள், கந்தர்வர்கள் அங்கு சேவை செய்கின்றனர். அது ‘சுக்லதீர்த்தம்’ எனப் புகழ்பெற்று, எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கிறது.

Verse 67

पादपाग्रेण दृष्टेन ब्रह्महत्यां व्यपोहति / देव्या सह सदा भर्गस्तत्र तिष्ठति शङ्करः

பாதத்தின் முனையிலிருந்து சிறிதே தரிசித்தால்கூட பிரம்மஹத்த்யை எனும் பெரும்பாவம் நீங்கும். அங்கே தேவியுடன் சேர்ந்து பகரன் எனும் சங்கரன் எப்போதும் வாசம் செய்கிறான்.

Verse 68

कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां वैशाखे मासि सुव्रत / कैलासाच्चाभिनिष्क्रम्य तत्र सन्निहितो हरः

நல்ல விரதம் உடையவனே, வைசாக மாதக் கிருஷ்ணபட்ச சதுர்தசியன்று ஹரன் (சிவன்) கைலாசத்திலிருந்து புறப்பட்டு அங்கே விசேஷமாகச் சன்னிதியாக இருப்பான்.

Verse 69

देवदानवगन्धर्वाः सिद्धविद्याधरास्तथा / गणाश्चाप्सरसां नागास्तत्र तिष्ठन्ति पुङ्गव

மனிதர்களில் சிறந்தவனே, அங்கே தேவர்கள், தானவர்கள், கந்தர்வர்கள்; அதுபோல சித்தர்கள், வித்யாதரர்கள்—மேலும் தெய்வீக கணங்கள், அப்சரஸ்கள், நாகங்களும் தங்குகின்றனர்.

Verse 70

रजकेन यथा वस्त्रं शुक्लं भवति वारिणा / आजन्मनि कृतं पापं शुक्लतीर्थे व्यपोहति / स्नानं दानं तपः श्राद्धमनन्तं तत्र दृश्यते

துவைப்பவன் நீரால் ஆடையை வெண்மையாக்குவது போல, சுக்லதீர்த்தத்தில் பிறப்பிலிருந்து சேர்த்த பாவங்கள் கழுவி நீங்கும். அங்கே ஸ்நானம், தானம், தவம், ஸ்ராத்தம் ஆகியவற்றின் பலன் அளவற்றதாகத் தோன்றும்.

Verse 71

शुक्लतीर्थात् परं तीर्थं न भूतं न भविष्यति / पूर्वे वयसि कर्माणि कृत्वा पापानि मानवः / अहोरात्रोपवासेन शुक्लतीर्थे व्यपोहति

சுக்லதீர்த்தத்தை விட உயர்ந்த தீர்த்தம் முன்பும் இல்லை, இனியும் இல்லை. இளமையில் செய்த பாவங்களை மனிதன் சுக்லதீர்த்தத்தில் பகல்-இரவு முழு உபவாசம் செய்து நீக்கிக் கொள்கிறான்.

Verse 72

कार्तिकस्य तु मासस्य कृष्णपक्षे चतुर्दशी / घृतेन स्नापयेद् देवमुपोष्य परमेश्वरम् / एकविंशत्कुलोपेतो न च्यवेदैश्वरात् पदात्

கார்த்திக மாதத்தின் கிருஷ்ணபட்ச சதுர்தசியன்று உபவாசம் இருந்து, நெய்யால் பரமேஸ்வரனாகிய தேவனை அபிஷேகம் செய்ய வேண்டும். இதனால் இருபத்தொன்று தலைமுறைகள் உயரும் புண்ணியம் கிடைத்து, ஐஸ்வர்ய நிலையிலிருந்து வீழ்ச்சி இல்லை.

Verse 73

तपसा ब्रह्मचर्येण यज्ञदानेन वा पुनः / न तां गतिमवाप्नोति शुक्लतीर्थे तु यां लभेत्

தவம், பிரம்மச்சரியம், யாகம், தானம் ஆகியவற்றாலும் கிடைக்காத அந்த உயர்ந்த நிலை, சுக்லதீர்த்தத்தில் கிடைக்கிறது.

Verse 74

शुक्लतीर्थं महातीर्थमृषिसिद्धनिषेवितम् / तत्र स्नात्वा नरो राजन् पुनर्जन्म न विन्दति

சுக்லதீர்த்தம் மகாதீர்த்தம்; ரிஷிகளும் சித்தர்களும் சேவிக்கும் புனிதத் தலம். அரசே, அங்கு நீராடும் மனிதன் மீண்டும் பிறவி அடையான்.

Verse 75

अयने वा चतुर्दश्यां संक्रान्तौ विषुवे तथा / स्नात्वा तु सोपवासः सन् विजितात्मा समाहितः

அயன நாட்களில், சதுர்தசி, சங்கிராந்தி, விஷுவம் ஆகிய காலங்களிலும்—நீராடி உபவாசம் இருந்து, தன்னடக்கம் கொண்டு, மனம் ஒருமித்து நிலைத்திருக்க வேண்டும்.

Verse 76

दानं दद्याद् यथाशक्ति प्रीयेतां हरिशङ्करौ / एतत् तीर्थप्रभावेण सर्वं भवति चाक्षयम्

இயன்ற அளவிற்கு தானம் செய்ய வேண்டும்; அதனால் ஹரி மற்றும் சங்கரர் மகிழ்வர். இந்த தீர்த்தத்தின் மகிமையால் அந்தப் புண்ணியம் அனைத்தும் அழியாததாகும்.

Verse 77

अनाथं दुर्गतं विप्रं नाथवन्तमथापि वा / उद्वादयति यस्तीर्थे तस्य पुण्यफलं शृणु

தீர்த்தத்தில் ஆதரவற்ற துன்புற்ற பிராமணனையாயினும், ஆதரவுள்ளவனையாயினும், யார் உயர்த்தி உதவுகிறாரோ—அவருடைய புண்ணியப் பயனை கேளுங்கள்.

Verse 78

यावत् तद्रोमसंख्या तु तत्प्रसूतिकुलेषु च / तावद् वर्षसहस्राणि रुद्रलोके महीयते

அந்தப் புனித வடிவின் ரோமங்களின் எண்ணிக்கை எத்தனையோ, அதுபோல அதன் சந்ததி குலங்களில் எண்ணப்படும் அளவிற்கும், அவ்வளவு ஆயிரம் ஆண்டுகள் ருத்ரலோகத்தில் அவர் பெருமையுடன் போற்றப்படுவார்.

Verse 79

ततो गच्छेत राजेन्द्र यमतीर्थ मनुत्तमम् / कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां माघमासे युधिष्ठिर / स्नानं कृत्वा नक्तभीजी न पश्येद् योनिसङ्कटम्

பின்னர், அரசர்களில் சிறந்தவனே, மிகச் சிறந்த யமதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். யுதிஷ்டிரா, மாக மாதத்தின் கிருஷ்ணபட்ச சதுர்தசியன்று அங்கே நீராடி நக்தபோஜி விரதம் கடைப்பிடித்தால், மீண்டும் கருப்பையில் புகும் துன்பத்தை காணமாட்டான்.

Verse 80

ततो गच्छेत राजेन्द्र एरण्डीतीर्थमुत्तमम् / संगमे तु नरः स्नायादुपवासपरायणः / ब्राह्मणं भोजयेदेकं कोटिर्भवति भोजिताः

பின்னர், அரசே, சிறந்த எரண்டீதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். சங்கமத்தில் நோன்பில் நிலைத்து நீராடி, அங்கே ஒரே ஒரு பிராமணருக்கே உணவளித்தாலும், கோடி பேருக்கு உணவளித்ததற்குச் சமமான பலன் உண்டாகும்.

Verse 81

एरण्डीसंगमे स्नात्वा भक्तिभावात् तुरञ्जितः / मृत्तिकां शिरसि स्थाप्य अवगाह्य च तज्जलम् / नर्मदोदकसंमिश्रं मुच्यते सर्वकिल्बिषैः

ஏரண்டீ சங்கமத்தில் நீராடி, பக்தி உணர்வால் உடனே உந்தப்பட்டு, தலையில் புனித மண்ணை அணிந்து, அந்த நீரில் முழுக வேண்டும். நர்மதா நீருடன் கலந்த அந்த தீர்த்தநீரில் நீராடினால் எல்லாப் பாவக் களங்கங்களிலிருந்தும் விடுதலை பெறுவான்.

Verse 82

ततो गच्छेत राजेन्द्र तीर्थं कार्णाटिकेश्वरम् / गङ्गावतरते तत्र दिने पुण्ये न संशयः

பின்பு, அரசேந்திரனே, ‘கார்ணாடிகேஸ்வர’ எனப்படும் தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே புண்ணிய நாளில் கங்கை அவதரிக்கிறாள்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 83

तत्र स्नात्वा च पीत्वा च दत्त्वा चैव यथाविधि / सर्वपापविनिर्मुक्तो ब्रह्मलोके महीयते

அங்கே நீராடி, அங்கேயுள்ள (புனித) நீரை அருந்தி, விதிப்படி தானம் செய்து, எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் முற்றிலும் விடுபட்டு பிரம்மலோகத்தில் பெருமை பெறுவான்.

Verse 84

नन्दितीर्थं ततो गच्छेत् स्नानं तत्र समाचरेत् / प्रीयते तस्य नन्दीशः सोमलोके महीयते

அதன்பின் நந்திதீர்த்தத்திற்குச் சென்று அங்கே முறையாக நீராட வேண்டும். அதனால் நந்தீசர் (சிவன்) மகிழ்வார்; அவன் சோமலோகத்தில் பெருமை பெறுவான்.

Verse 85

ततो गच्छेत राजेन्द्र तीर्थं त्वनरकं शुभम् / तत्र स्नात्वा नरो राजन् नरकं नैव पश्यति

அதன்பின், அரசேந்திரனே, ‘அனரக’ எனும் மங்கள தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அரசனே, அங்கே நீராடினால் மனிதன் நரகத்தை ஒருபோதும் காணான்.

Verse 86

तस्मिंस्तीर्थे तु राजेन्द्र स्वान्यस्थीनि विनिक्षिपेत् / रूपवान् जायते लोके धनभोगसमन्वितः

அரசேந்திரனே! அந்தத் தீர்த்தத்தில் தன் அஸ்தி-அவசேஷங்களை நிவேதனம் செய்து வைக்க வேண்டும்; அப்பொழுது உலகில் அழகுடன், செல்வமும் போக இன்பமும் உடையவனாகப் பிறக்கிறான்.

Verse 87

ततो गच्छेत राजेन्द्र कपिलातीर्थ मुत्तमम् / तत्र स्नात्वा नरो राजन् गोसहस्रफलं लभेत्

பின்பு, அரசேந்திரனே, மிகச் சிறந்த கபிலா-தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கே நீராடினால், அரசனே, ஆயிரம் பசு தானம் செய்ததற்குச் சமமான பலன் கிடைக்கும்.

Verse 88

ज्येष्ठमासे तु संप्राप्ते चतुर्दश्यां विशेषतः / तत्रोपोष्य नरो भक्त्या दद्याद् दीपं घृतेन तु

ஜ்யேஷ்ட மாதம் வந்தபோது—சிறப்பாக சதுர்தசி நாளில்—அங்கே மனிதன் உபவாசம் இருந்து, பக்தியுடன் நெய் நிரப்பிய தீபத்தை அர்ப்பணிக்க வேண்டும்.

Verse 89

घृतेन स्नापयेद् रुद्रं सघृतं श्रीफलं दहेत् / घण्टाभरणसंयुक्तां कपिलां वै प्रदापयेत्

நெய்யால் ருத்ரருக்கு அபிஷேகம் செய்து, நெய்யுடன் கூடிய ஸ்ரீபலம் (தேங்காய்) அக்கினியில் ஹோமமாக அர்ப்பணிக்க வேண்டும்; மேலும் மணி மற்றும் ஆபரணங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்ட கபிலா பசுவை தானமாக அளிக்க வேண்டும்.

Verse 90

सर्वाभरणसंयुक्तः सर्वदेवनमस्कृतः / शिवतुल्यबलो भूत्वा शिववत् क्रीडते चिरम्

அவன் எல்லா ஆபரணங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, எல்லா தேவர்களாலும் வணங்கப் பெறுகிறான்; சிவனுக்கு ஒப்பான வலிமை பெற்று, சிவனைப் போல நீண்ட காலம் தெய்வீகமாக விளையாடி இன்புறுகிறான்.

Verse 91

अङ्गारकदिने प्राप्ते चतुर्थ्यां तु विशेषतः / स्नापयित्वा शिवं दद्याद् ब्राह्मणेभ्यस्तु भोजनम्

அங்காரக தினத்தில், குறிப்பாக சதுர்த்தி திதியில், சிவனை ஸ்நானம் செய்து பிராமணர்களுக்கு போஜனம் அளிக்க வேண்டும்।

Verse 92

सर्वभोगसमायुक्तो विमानैः सार्वकामिकैः / गत्वा शक्रस्य भवनं शक्रेण सह मोदते

அனைத்து போகங்களும் உடையவனாய், எல்லா விருப்பங்களையும் நிறைவேற்றும் தெய்வ விமானங்களால் கொண்டு செல்லப்பட்டு, சக்ரன் (இந்திரன்) இல்லம் சென்று இந்திரனுடன் மகிழ்வான்।

Verse 93

ततः स्वर्गात् परिभ्रष्टो धनवान् भोगवान् भवेत् / अङ्गारकनवम्यां तु अमावास्यां तथैव च / स्नापयेत् तत्र यत्नेन रूपवान् सुभगो भवेत्

பின்னர் சொர்க்கத்திலிருந்து வீழ்ந்தாலும் அவன் செல்வமும் போகமும் உடையவனாவான். அங்காரக-நவமி மற்றும் அமாவாசையில் அங்கே முயற்சியுடன் ஸ்நான விதியைச் செய்தால் அழகும் நற்பேறும் பெறுவான்।

Verse 94

ततो गच्छेत राजेन्द्र गणेश्वरमनुत्तमम् / श्रावणे मासी संप्राप्ते कृष्णपक्षे चतुर्दशी

அதன்பின், அரசே, ஸ்ராவண மாதம் வந்தபோது கிருஷ்ணபக்ஷ சதுர்தசியன்று ஒப்பற்ற கணேஸ்வரத் தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்।

Verse 95

स्नातमात्रो नरस्तत्र रुद्रलोके महीयते / पितॄणां तर्पणं कृत्वा मुच्यते ऽसावॄणत्रयात्

அங்கே வெறும் ஸ்நானம் செய்தாலே மனிதன் ருத்ரலோகத்தில் மதிக்கப்படுவான். பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்து மூவகை கடனிலிருந்து விடுபடுவான்।

Verse 96

गङ्गेश्वरसमीपे तु गङ्गावदनमुत्तमम् / अकामो वा सकामो वा तत्र स्नात्वा तु मानवः / आजन्मजनितैः पापैर्मुच्यते नात्र संशयः

கங்கேஸ்வரரின் அருகில் கங்கையின் மிகச் சிறந்த ‘கங்காவதனம்’ உள்ளது. ஆசையின்றி இருந்தாலும் ஆசையுடன் இருந்தாலும் அங்கே நீராடும் மனிதன் பிறப்பிலிருந்து சேர்ந்த பாவங்களிலிருந்து விடுபடுவான்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 97

तस्य वै पश्चिमे देशे समीपे नातिदूरतः / दशाश्वमेधिकं तीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम्

அதன் மேற்குத் திசையில், அருகிலேயே அதிகத் தொலைவின்றி, ‘தசாஷ்வமேதிக’ எனும் தீர்த்தம் உள்ளது; அது மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றது.

Verse 98

उपोष्य रजनीमेकां मासि भाद्रपदे शुभे / अमावस्यां नरः स्नात्वा पूजयेद् वृषभध्वजम्

மங்களமான பாத்ரபத மாதத்தில் ஒரு இரவு உபவாசமிருந்து, அமாவாசை நாளில் நீராடி, பின்னர் வृषபத்வஜன்—பகவான் சிவனை—வழிபட வேண்டும்.

Verse 99

काञ्चनेन विमानेन किङ्किणीजालमालिना / गत्वा रुद्रपुरं रम्यं रुद्रेण सह मोदते

சிலம்பொலி மணிகளின் வலைப்பின்னலால் அலங்கரிக்கப்பட்ட பொன்னான விமானத்தில் ஏறி, அவன் இனிய ருத்ரபுரத்திற்குச் சென்று ருத்ரன் (சிவன்) உடன் மகிழ்ந்து திளைக்கிறான்.

Verse 100

सर्वत्र सर्वदिवसे स्नानं तत्र समाचरेत् / पितॄणां तर्पणं कुर्यादश्वमेधफलं लभेत्

எங்கே இருந்தாலும், அங்கே தினந்தோறும் நீராடும் நியமத்தை மேற்கொள்ள வேண்டும்; மேலும் பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்ய வேண்டும்—அதனால் அஷ்வமேத யாகத்தின் சமமான பலன் கிடைக்கும்.