Adhyaya 38
Narmadā-māhātmya: Amarakāṇṭaka, Jāleśvara, Kapilā–Viśalyakaraṇī, and the Supreme Purifying Power of Darśana
முந்தைய அத்தியாயத்தின் முடிவைத் தொடர்ந்து, சூதர் வழி பரம்பரையில் இவ்வத்தியாயம் யுதிஷ்டிரருக்காக மார்க்கண்டேயர் கூறும் நர்மதா-மாஹாத்மியத்தைத் தொடங்குகிறது. பிரயாகம் உள்ளிட்ட தீர்த்தங்களின் பெருமை கேட்ட யுதிஷ்டிரர் ‘நர்மதா ஏன் முதன்மை?’ என வினவ, அவள் ருத்ரதேகத்திலிருந்து தோன்றி எல்லா உயிர்களையும் கரை சேர்க்கும் தெய்வநதி என மார்க்கண்டேயர் விளக்குகிறார். கங்கை கனகளத்தில், சரஸ்வதி குருக்ஷேத்திரத்தில் புனிதப்படுத்தினாலும், நர்மதா எங்கும் புனிதம் செய்கிறது; அவளது நீர் தரிசனமாத்திரத்தால் சுத்தி அளித்து, சரஸ்வதி-யமுனையின் காலநியம சுத்தியையும் மிஞ்சுகிறது. அமரகண்டகத்தைத் திரிலோகப் புகழ்பெற்ற சித்திக்ஷேத்திரமாகச் சொல்லி, கட்டுப்பாட்டுடன் ஸ்நானமும் ஒரு இரவு உபவாசமும் வம்சோத்தாரணமும் மோக்ஷமும் தரும் எனக் கூறுகிறது. எண்ணற்ற உபதீர்த்தங்களைச் சுட்டி பிரம்மச்சரியம், அஹிம்சை, இந்திரியநிக்ரகம் விதிக்கிறது; ஸ்வர்கபலத்திற்குப் பின் தர்மஜன்மமும் அரசாட்சியும் கூறப்படுகிறது. ஜாலேஸ்வர ஏரியில் பிண்டம், ஸந்த்யா செய்தால் பித்ருக்கள் திருப்தி; கபிலா நதி, விஷல்யகரணி, காவேரி ஆகியவைப் போற்றப்பட்டு துயரநிவாரணம், கரைவாசம்-உபவாசத்தால் ருத்ரலோகப் பெறுதல், கிரகண தரிசனத்தால் புண்யவிருத்தி, பிரதக்ஷிணையால் யாகத்துக்கு இணையான பலன் என உரைக்கிறது. இறுதியில் அமரகண்டகத்தில் தேவியுடன் மகேஸ்வரர், பிரம்மா-விஷ்ணு-இந்திரர் ஆகியோரின் தெய்வீக இணைச் சன்னிதி காட்டி அடுத்த தீர்த்தவிளக்கத்திற்குத் தளம் அமைக்கிறது।
Shlokas
Verse 1
इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे सप्तत्रिंशो ऽध्यायः सूत उवाच एषा पुण्यतमा देवी देवगन्धर्वसेविता / नर्मदा लोकविख्याता तीर्थानामुत्तमा नदी
இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதையின் உத்தரவிபாகத்தில் முப்பத்தேழாம் அதிகாரம் நிறைவுற்றது. சூதர் கூறினார்—இந்த தேவிநதி மிகப் புனிதமானது; தேவர்கள், கந்தர்வர்கள் சேவிப்பது; உலகப் புகழ்பெற்ற நர்மதா எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் முதன்மை நதி।
Verse 2
तस्याः शृणुध्वं माहात्म्यं मार्कण्डेयेन भाषितम् / युधिष्ठिराय तु शुभं सर्वपापप्रणाशनम्
அவளுடைய புண்ணியமிகு மஹாத்மியத்தை கேளுங்கள்; மார்கண்டேயர் உரைத்ததே இது. யுதிஷ்டிரரின் நன்மைக்காகச் சொல்லப்பட்ட இவ்வுரை எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பதாகும்।
Verse 3
युधिष्ठिर उवाच श्रुतास्तु विविधा धर्मास्त्वत्प्रसादान्महामुने / माहात्म्यं च प्रयागस्य तीर्थानि विविधानि च
யுதிஷ்டிரர் கூறினார்—மகாமுனியே, உங்கள் அருளால் பலவகை தர்மங்களை நான் கேட்டேன்; மேலும் பிரயாகத்தின் மஹாத்மியத்தையும், பலவகை தீர்த்தங்களையும் கேட்டேன்।
Verse 4
नर्मदा सर्वतीर्थानां मुख्या हि भवतेरिता / तस्यास्त्विदानीं माहात्म्यं वक्तुमर्हसि सत्तम
நர்மதா எல்லாத் தீர்த்தங்களிலும் முதன்மை என்று நீங்கள் கூறினீர். ஆகவே, சத்தமரே, இப்போது அவளுடைய மஹாத்மியத்தை உரைக்கத் தகுதியுடையீர்।
Verse 5
मार्कण्डेय उवाच नर्मदा सरितां श्रेष्ठा रुद्रदेहाद् विनिः सृता / तारयेत् सर्वभूतानि स्थावराणि चराणि च
மார்கண்டேயர் கூறினார்—நர்மதா நதிகளில் சிறந்தவள்; ருத்ரனின் திருமேனியிலிருந்து வெளிப்பட்டவள். அசையாததும் அசையும் அனைத்துயிர்களையும் அவள் கரை சேர்த்துத் தாராளமாகக் கடத்துவாள்।
Verse 6
नर्मदायास्तु माहात्म्यं पुराणे यन्मया श्रुतम् / इदानीं तत्प्रवक्ष्यामि शृणुष्वैकमनाः शुभम्
ஓ மங்களமானவளே! புராணங்களில் நான் கேட்ட நர்மதையின் மஹாத்மியத்தை இப்போது உரைக்கிறேன்; ஒருமனத்துடன் கேள்.
Verse 7
पुण्या कनखले गङ्गा कुरुक्षेत्रे सरस्वती / ग्रामे वा यदि वारण्ये पुण्या सर्वत्र नर्मदा
கனகாலத்தில் கங்கை மிகப் புனிதம்; குருக்ஷேத்திரத்தில் சரஸ்வதி புனிதம்; ஆனால் கிராமமாயினும் காடாயினும் நர்மதா எங்கும் புனிதமே.
Verse 8
त्रिभिः सारस्वतं तोयं सप्ताहेन तु यामुनम् / सद्यः पुनाति गाङ्गेयं दर्शनादेव नार्मदम्
சரஸ்வதியின் நீர் மூன்று நாளில், யமுனையின் நீர் ஒரு வாரத்தில் தூய்மையாக்கும்; கங்கையின் நீர் உடனே புனிதமாக்கும்; நர்மதையோ காண்பதாலேயே புனிதமாக்கும்.
Verse 9
कलिङ्गदेशपश्चार्धे पर्वते ऽमरकण्टके / पुण्या च त्रिषु लोकेषु रमणीया मनोरमा
கலிங்கதேசத்தின் மேற்கு பகுதியில் அமரகண்டக மலைமேல் ஒரு புனிதத் தீர்த்தம் உள்ளது; அது மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றது—இன்பமளிக்கும், மனம்கவரும், மிக அழகானது.
Verse 10
सदेवासुरगन्धर्वा ऋषयश्च तपोधनाः / तपस्तप्त्वा तु राजेन्द्र सिद्धिं तु परमां गताः
ஓ அரசேந்திரா! தவவலிமை நிறைந்த முனிவர்கள் தேவர்கள், அசுரர்கள், கந்தர்வர்கள் உடன் தவம் செய்து பரம சித்தியை அடைந்தனர்.
Verse 11
तत्र स्नात्वा नरो राजन् नियमस्थो जितेन्द्रियः / उपोष्य रजनीमेकां कुलानां तारयेच्छतम्
அரசே! அங்கே நீராடி நியமத்தில் நிலைத்து, இந்திரியங்களை வென்று, ஒரு இரவு உபவாசம் செய்பவன் தன் குலத்தின் நூறு தலைமுறைகளைத் தரிப்பான்.
Verse 12
योजनानां शतं साग्रं श्रूयते सरिदुत्तमा / विस्तारेण तु राजेन्द्र योजनद्वयमायता
அரசர்களில் சிறந்தவனே! அந்த உயர்ந்த நதி நூறு யோஜனங்களுக்கு சிறிது மேலாக நீளமுடையதாகக் கேட்கப்படுகிறது; அரசே, அகலத்தில் அது இரண்டு யோஜனங்கள்.
Verse 13
षष्टितीर्थसहस्राणि षष्टिकोट्यस्तथैव च / पर्वतस्य समन्तात् तु तिष्ठन्त्यमरकण्टके
அமரகண்டக மலைச் சுற்றிலும் அறுபதாயிரம் தீர்த்தங்களும், அதுபோலவே அறுபது கோடி தீர்த்தங்களும் நிலைத்திருக்கின்றன.
Verse 14
ब्रह्मचारी शुचिर्भूत्वा जितक्रोधो जितेन्द्रियः / सर्वहिंसानिवृत्तस्तु सर्वभूतहिते रतः
பிரம்மச்சாரி தூய்மையடைந்து, கோபத்தை வென்று, இந்திரியங்களை அடக்கி, எல்லா வன்முறையையும் விட்டு, எல்லா உயிர்களின் நலனில் ஈடுபடுவானாக.
Verse 15
एवं सर्वसमाचारो यस्तु प्राणान् समुत्सृजेत् / तस्य पुण्यफलं राजन् शृणुष्वावहितो नृप
அரசே, கவனமாகக் கேளும்: இவ்வாறு முழுமையான நற்கருமத்தில் நிலைத்து உயிரை விடுபவனுக்குரிய புண்ணியப் பயனை நான் உரைப்பேன்.
Verse 16
शतवर्षसहस्राणि स्वर्गे मोदति पाण्डव / सप्सरोगणसंकीर्णो दिव्यस्त्रीपरिवारितः
ஏ பாண்டவா, அவன் ஸ்வர்கத்தில் நூறு-நூறு ஆயிரம் ஆண்டுகள் மகிழ்ந்து வாழ்கிறான்; அப்சரைகளின் கூட்டத்தால் சூழப்பட்டு, தெய்வீகப் பெண்களால் பரிவாரமாய் சேவிக்கப்படுகிறான்।
Verse 17
दिव्यगन्धानुलिप्तश्च दिव्यपुष्पोपशोभितः / क्रीडते देवलोके तु दैवतैः सह मोदते
தெய்வீக நறுமணங்களால் பூசப்பட்டும், விண்ணுலக மலர்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டும், அவன் தேவலோகத்தில் விளையாடி தேவர்களுடன் மகிழ்கிறான்।
Verse 18
ततः स्वर्गात् परिभ्रष्टो राजा भवति धार्मिकः / गृहं तु लभते ऽसौ वै नानारत्नसमन्वितम्
பின்னர் ஸ்வர்கத்திலிருந்து வீழ்ந்து, அந்த அரசன் பூமியில் தர்மநிஷ்டனாகிறான்; மேலும் பலவகை ரத்தினங்களால் நிறைந்த இல்லத்தைப் பெறுகிறான்।
Verse 19
स्तम्भैर्मणिमयैर्दिव्यैर्वज्रवैदूर्यभूषितम् / आलेख्यवाहनैः शुभ्रैर्दासीदाससमन्वितम्
அவ்வீடு தெய்வீக மணிமயத் தூண்களால் தாங்கப்பட்டு, வைரம் போன்ற ஒளியாலும் வைதூர்ய ரத்தினங்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டது; வெண்மையான அழகிய அலங்கார வாகனங்களுடன், பணிப்பெண்களும் பணியாளர்களும் நிறைந்திருந்தது।
Verse 20
राजराजेश्वरः श्रीमान् सर्वस्त्रीजनवल्लभः / जीवेद् वर्षशतं साग्रं तत्र भोगसमन्वितः
அவன் அரசர்களுக்கும் அரசனாக, செல்வமும் புகழும் உடையவனாய், எல்லாப் பெண்களுக்கும் பிரியமானவனாகிறான்; அங்கே எல்லா இன்பங்களும் உடன் நூறு ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக வாழ்கிறான்।
Verse 21
अग्निप्रवेशे ऽथ जले अथवानशने कृते / अनिवर्तिका गतिस्तस्य पवनस्याम्बरे यथा
அக்னியில் புகுந்தாலும், நீரில் புகுந்தாலும், அல்லது உண்ணாவிரதமரணம் செய்தாலும்—அந்தப் பிராணனின் நடை மீளாததாகும்; ஆகாயத்தில் காற்று தடையின்றி செல்லுவது போல।
Verse 22
पश्चिमे पर्वततटे सर्वपापविनाशनः / ह्रदो जलेश्वरो नाम त्रिषु लोकेषु विश्रुतः
மலையின் மேற்குத் தாழ்வாரத்தில் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும் ஒரு ஏரி உள்ளது. அதன் பெயர் ‘ஜலேஸ்வர’; அது மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றது।
Verse 23
तत्र पिण्डप्रदानेन संध्योपासनकर्मणा / दशवर्षाणि पितरस्तर्पिताः स्युर्न संशयः
அங்கே பிண்டதானமும் சந்த்யா-உபாசனைச் செயலும்செய்தால், பித்ருக்கள் பத்து ஆண்டுகள் திருப்தியடைவார்கள்—இதில் ஐயமில்லை।
Verse 24
दक्षिणे नर्मदाकूले कपिलाख्या महानदी / सरलार्जुनसंच्छन्ना नातिदूरे व्यवस्थिता
நர்மதையின் தென் கரையில் ‘கபிலா’ எனும் ஒரு மகாநதி உள்ளது; அது அதிகத் தூரமல்ல, சரலா மற்றும் அர்ஜுன மரத்தோப்புகளால் நிழல்படிந்து அமைந்துள்ளது।
Verse 25
सा तु पुण्या महाभागा त्रिषु लोकेषु विश्रुता / तत्र कोटिशतं साग्रं तीर्थानां तु युधिष्ठिर
அது புனிதமும் பெரும் பாக்கியமுமுடைய தலம்; மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றது. அங்கே, யுதிஷ்டிரா, தீர்த்தங்கள் நூறு கோடியை மீறி உள்ளன।
Verse 26
तस्मिंस्तीर्थे तु ये वृक्षाः पतिताः कालपर्ययात् / नर्मदातोयसंस्पृष्टास्ते यान्ति परमां गतिम्
அந்தத் தீர்த்தத்தில் காலமாற்றத்தால் விழுந்த மரங்கள்கூட நர்மதா நீர்த் தொடுதலால் பரமகதியை அடைகின்றன.
Verse 27
द्वितीया तु महाभागा विशल्यकरणी शुभा / तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा विशल्यो भवति क्षणात्
இரண்டாவது தீர்த்தம் மிகப் பாக்கியமிக்க, நல்வழங்கும் ‘விசல்யகரணி’; அங்கே நீராடினால் மனிதன் கணநேரத்தில் எல்லா வேதனை-முள்ளுகளிலிருந்தும் விடுபடுவான்.
Verse 28
कपिला च विशल्या च श्रूयते राजसत्तम / ईश्वरेण पुरा प्रोक्ता लोकानां हितकाम्यया
அரசர்களில் சிறந்தவனே, ‘கபிலா’ மற்றும் ‘விசல்யா’ என்று கேள்விப்படப்படுகிறது; உலகங்களின் நலனுக்காகப் பழங்காலத்தில் ஈசுவரன் இதை உபதேசித்தான்.
Verse 29
अनाशकं तु यः कुर्यात् तस्मिंस्तीर्थे नराधिप / सर्वपापविशुद्धात्मा रुद्रलोकं स गच्छति
அரசே, அந்தத் தீர்த்தத்தில் அன்னம்விடுத்து நோன்பு இருப்பவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் தூய்மையடைந்து ருத்ரலோகத்தை அடைவான்.
Verse 30
तत्र स्नात्वा नरो राजन्नश्वमेधफलं लभेत् / ये वसन्त्युत्तरे कूले रुद्रलोके वसन्ति ते
அரசே, அங்கே நீராடினால் மனிதன் அச்வமேத யாகத்தின் பலனைப் பெறுவான்; வடகரையில் வாழ்பவர்கள் உண்மையில் ருத்ரலோகத்தில் வாழ்பவர்களே.
Verse 31
सरस्वत्यां च गङ्गायां नर्मदायां युधिष्ठिर / समं स्नानं च दानं च यथा मे शङ्करो ऽब्रवीत्
யுதிஷ்டிரா, சரஸ்வதி, கங்கை, நர்மதா—இம்மூன்றிலும் நீராடலும் தானமும் சமமான புண்ணியத்தை அளிக்கும்; சங்கரர் எனக்குச் சொன்னதுபோல.
Verse 32
परित्यजति यः प्रणान् पर्वते ऽमरकण्टके / वर्षकोटिशतं साग्रं रुद्रलोके महीयते
அமரகண்டக மலைமேல் யார் உயிரைத் துறக்கிறாரோ, அவர் நூறு கோடி ஆண்டுகளுக்கும் மேலாக ருத்ரலோகத்தில் பெருமையுடன் போற்றப்படுவார்.
Verse 33
नर्मदायां जलं पुण्यं फेनोर्मिसमलङ्कृतम् / पवित्रं शिरसा वन्द्य सर्वपापैः प्रमुच्यते
நர்மதையின் நீர் புனிதமானது; நுரை, அலைகளால் அலங்கரிக்கப்பட்டது. அது தூய்மையளிப்பது, தலைவணங்கி வணங்கத் தக்கது; அதை போற்றினால் எல்லாப் பாவங்களும் நீங்கும்.
Verse 34
नर्मदा सर्वतः पुण्या ब्रह्महत्यापहारिणी / अहोरात्रोपवासेन मुच्यते ब्रह्महत्यया
நர்மதா எல்லாவிதத்திலும் புனிதமானவள்; பிராமணஹத்தி பாவத்தை அகற்றுபவள். ஒரு நாள்-இரவு முழு உபவாசத்தால் அந்தப் பாவக்குற்றம் நீங்கும்.
Verse 35
जालेश्वरं तीर्थवरं सर्वपापविनाशनम् / तत्र गत्वा नियमवान् सर्वकामांल्लभेन्नरः
ஜாலேஸ்வரம் சிறந்த தீர்த்தம்; அது எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும். அங்கு சென்று நியமத்துடன் வாழ்பவன் தன் எல்லா விருப்பங்களின் நிறைவை அடைவான்.
Verse 36
चन्द्रसूर्योपरागे तु गत्वा ह्यमरकण्टकम् / अश्वमेधाद् दशगुणं पुण्यमाप्नोति मानवः
சந்திர அல்லது சூரிய கிரகண நேரத்தில் அமரகண்டகத்திற்கு யார் செல்கிறாரோ, அவர் அஸ்வமேத யாகப் புண்ணியத்தை விட பத்துமடங்கு புண்ணியம் அடைகிறார்।
Verse 37
एष पुण्यो गिरिवरो देवगन्धर्वसेवितः / नानाद्रुमलताकीर्णो नानापुष्पोपशोभितः
இது மிகப் புனிதமான சிறந்த மலை; தேவர்கள் மற்றும் கந்தர்வர்கள் வழிபட்டு உலாவும் இடம்; பலவகை மரங்களும் கொடிகளும் நிறைந்தது, விதவித மலர்களின் அழகால் ஒளிர்கிறது।
Verse 38
तत्र संनिहितो राजन् देव्या सह महेश्वरः / ब्रह्मा विष्णुस्तथा चेन्द्रो विद्याधरगणैः सह
அங்கே, அரசே, தேவியுடன் மகேஸ்வரர் வெளிப்படையாகத் தங்கியுள்ளார்; மேலும் பிரம்மா, விஷ்ணு, இந்திரனும் வித்யாதரக் கூட்டங்களுடன் அங்கேயே உள்ளனர்।
Verse 39
प्रदक्षिणं तु यः कुर्यात् पर्वतं ह्यमरकण्टकम् / पौण्डरीकस्य यज्ञस्य फलं प्राप्नोति मानः
அமரகண்டக மலையை யார் பிரதட்சிணம் செய்கிறாரோ, அவர் பௌண்டரீக யாகத்தின் பலனை அடைகிறார்।
Verse 40
कावेरी नाम विपुला नदी कल्पषनाशिनी / तत्र स्नात्वा महादेवमर्चयेद् वृषभध्वजम् / संगमे नर्मदायास्तु रुद्रलोके महीयते
காவேரி எனப்படும் பெரும் நதி உள்ளது; அது யுகயுகங்களாகச் சேர்ந்த பாவங்களை அழிக்கிறது. அங்கே நீராடி, வृषபத்வஜனான மகாதேவனை வழிபட வேண்டும்; நர்மதையின் சங்கமத்தில் அவர் ருத்ரலோகத்தில் மதிக்கப்படுகிறார்।
Frequently Asked Questions
It states Sarasvatī purifies in three days, Yamunā in a week, Gaṅgā instantly, while Narmadā purifies merely by being seen (darśana-mātra), and is sanctifying everywhere (village or forest), not only at select locations.
Brahmacarya (continence), purity, conquest of anger, mastery of senses, non-violence, and welfare-mindedness; bathing with observances and a one-night fast is highlighted, and relinquishing life under such conduct is linked to extended honor in Rudra’s world.
Jāleśvara lake destroys sins and supports pitṛ rites (piṇḍa and sandhyā satisfy ancestors for ten years); Kapilā on Narmadā’s southern bank anchors vast tīrtha presence; Viśalyakaraṇī removes afflictions immediately; Kāverī destroys age-accumulated sins and, at its confluence with Narmadā, leads to honor in Rudra-loka.
It explicitly places Maheśvara with the Goddess in manifest presence while also affirming Brahmā, Viṣṇu, and Indra (with Vidyādharas) at the same sacred mountain, framing pilgrimage as shared across devotional traditions.