Adhyaya 40

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे एकोनचत्वारिशो ऽध्यायः मार्कण्डेय उवाच ततो गच्छेत राजेन्द्र भृगुतीर्थ मनुत्तमम् / तत्र देवो भृगुः पुर्वं रुद्रमाराधयत् पुरा

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஷட்ஸாஹஸ்த்ரீ ஸம்ஹிதையின் பின்வகுப்பில் நாற்பத்தொன்பதாம் அதிகாரம். மார்கண்டேயர் கூறினார்—ஓ ராஜேந்திரா! பின்னர் நீ சிறந்த தீர்த்தங்களில் உத்தமமான ப்ருகுதீர்த்தத்திற்குச் செல்வாயாக; அங்கே பழங்காலத்தில் தேவ ரிஷி ப்ருகு முன்பு ருத்ரனை ஆராதித்தார்।

Verse 2

दर्शनात् तस्य देवस्य सद्यः पापात् प्रमुच्यते / एतत् क्षेत्रं सुविपुलं सर्वपापप्रणाशनम्

அந்த தேவனின் தரிசனமात्रத்தாலே மனிதன் உடனே பாவத்திலிருந்து விடுபடுகிறான். இந்தக் க்ஷேத்திரம் மிக விரிந்தது; எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பது.

Verse 3

तत्र स्नात्वा दिवं यान्ति ये मृतास्ते ऽपुनर्भवाः / उपानहोस्तथा युग्मं देयमन्नं सकाञ्चनम् / भोजनं च यथाशक्ति तदस्याक्षयमुच्यते

அங்கே நீராடி இறந்தவர்கள் ஸ்வர்க்கத்தை அடைந்து மறுபிறவியிலிருந்து விடுபடுவர். ஒரு ஜோடி பாதுக்கைகள் தானமாக அளிக்க வேண்டும்; பொன்னுடன் அன்னதானமும் செய்ய வேண்டும்; மேலும் தன் சக்திக்கேற்ப உணவளித்தல்—இது அவனுக்குக் க்ஷயமில்லா புண்ணியம் எனக் கூறப்படுகிறது।

Verse 4

क्षरन्ति सर्वदानानि यज्ञदानं तपः क्रिया / अक्षयं तत् तपस्तप्तं भृगुतीर्थे युधिष्ठिर

எல்லாத் தானங்களும் க்ஷயமடையும்; யாகதானம், தவம், தர்மச் செயல்களும் நிலையற்றவை. ஆனால் ஓ யுதிஷ்டிரா! ப்ருகுதீர்த்தத்தில் செய்த தவம் க்ஷயமில்லா பலனை அளிக்கும்।

Verse 5

तस्यैव तपसोग्रेण तुष्टेन त्रिपुरारिणा / सान्निध्यं तत्र कथितं भृगुतीर्थे युधिष्ठिर

அவனுடைய கடும் தவத்தால் திருப்தியடைந்த திரிபுராரி (சிவன்) அங்கே விசேஷமாக சன்னிதியாக இருப்பதாகக் கூறப்படுகிறது—ஓ யுதிஷ்டிரா! ப்ருகுதீர்த்தத்தில்।

Verse 6

ततो गच्छेत राजेन्द्र गौतमेश्वरमुत्तमम् / यत्राराध्य त्रिशूलाङ्कं गौतमः सिद्धिमाप्नुयात्

பின்னர், அரசர்களின் அரசே, உத்தமமான கௌதமேஸ்வரத் தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்—அங்கு திரிசூலச் சின்னமுடைய இறைவனை வழிபட்டு கௌதம முனிவர் சித்தி அடைந்தார்।

Verse 7

तत्र स्नात्वा नरो राजन् उपवासपरायणः / काञ्चनेन विमानेन ब्रह्मलोके महीयते

அரசே, அங்கு நீராடி நோன்பில் உறுதியாக இருப்பவன் பொன்னான விமானத்தில் ஏறி பிரம்மலோகத்தில் பெருமை பெறுவான்।

Verse 8

वृषोत्सर्गं ततो गच्छेच्छाश्वतं पदमाप्नुयात् / न जानन्ति नरा मूढा विष्णोर्मायाविमोहिताः

விருஷோத்த்சர்கம் செய்து பின்னர் சென்றால் நித்திய பதம் கிடைக்கும்; ஆனால் விஷ்ணுவின் மாயையால் மயங்கிய மூடர்கள் இதை அறியார்।

Verse 9

धौतपापं ततो गच्छेद् धौतं यत्र वृषेण तु / नर्मदायां स्थितं राजन् सर्वपातकनाशनम् / तत्र तीर्थे नरः स्नात्वा ब्रह्महत्यां व्यपोहति

பின்னர் ‘தௌதபாப’ எனப்படும் தௌத தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும்; அங்கு வृषபத்தால் அது தூய்மையடைந்தது. அரசே, நர்மதையின் கரையில் உள்ள இது எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும்; அத்தீர்த்தத்தில் நீராடினால் பிரம்மஹத்த்யா பாவமும் நீங்கும்।

Verse 10

तत्र तीर्थे तु राजेन्द्र प्राणत्यागं करोति यः / चतुर्भुजस्त्रिनेत्रश्च हरतुल्यबलो भवेत्

அரசர்களின் அரசே, அந்தத் தீர்த்தத்தில் யார் உயிர்த் தியாகம் செய்கிறாரோ, அவர் நான்கு கரங்களும் மூன்று கண்களும் உடையவராகி ஹரன் (சிவன்) ஒப்பான வலிமை பெறுவார்।

Verse 11

वसेत् कल्पायुतं साग्रं शिवतुल्यपराक्रमः / कालेन महता जातः पृथिव्यामेकराड् भवेत्

சிவனுக்கு ஒப்பான வீரத்துடன் அவன் பத்தாயிரம் கல்பங்களுக்கும் மேலான காலம் வாழ்வான். நீண்ட காலத்திற்குப் பின் மீண்டும் பிறந்து, பூமியில் ஒரே அரசனாக ஆள்வான்.

Verse 12

ततो गच्छेत राजेन्द्र हंसतीर्थ मनुत्तमम् / तत्र स्नात्वा नरो राजन् ब्रह्मलोके महीयते

பின்னர், அரசர்களில் சிறந்தவனே, மிகச் சிறந்த ஹம்ஸதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அரசனே, அங்கே நீராடினால் மனிதன் பிரம்மலோகத்தில் மதிக்கப்பட்டு மேன்மை பெறுவான்.

Verse 13

ततो गच्छेत राजेन्द्र सिद्धो यत्र जनार्दनः / वराहतीर्थ माख्यातं विष्णुलोकगतिप्रदम्

அதன்பின், அரசர்களில் சிறந்தவனே, சித்தரூபமாக ஜனார்தனன் அருள்புரியும் இடத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அது ‘வராஹதீர்த்தம்’ எனப் புகழ்பெற்று, விஷ்ணுலோகப் பெறுதலை அளிக்கும்.

Verse 14

ततो गच्छेत राजेन्द्र चन्द्रतीर्थमनुत्तमम् / पौर्णमास्यां विशेषेण स्नानं तत्र समाचरेत् / स्नातमात्रो नरस्तत्र चन्द्रलोके महीयते

அதன்பின், அரசர்களில் சிறந்தவனே, ஒப்பற்ற சந்திரதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். குறிப்பாக பௌர்ணமி நாளில் அங்கே முறையாக புனித நீராடல் செய்ய வேண்டும். அங்கே நீராடியதாலேயே மனிதன் சந்திரலோகத்தில் மதிக்கப்படுவான்.

Verse 15

ततो गच्छेत राजेन्द्र कन्यातीर्थमनुत्तमम् / शुक्लपक्षे तृतीयायां स्नानं तत्र समाचरेत् / स्नातमात्रो नरस्तत्र पृथिव्यामेकराड् भवेत्

அதன்பின், அரசர்களில் சிறந்தவனே, ஒப்பற்ற கன்யாதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். சுக்லபட்சத்தின் திருதியை நாளில் அங்கே முறையாக புனித நீராடல் செய்ய வேண்டும். அங்கே நீராடியதாலேயே மனிதன் பூமியில் ஒரே அரசனாக ஆள்வான்.

Verse 16

देवतीर्थ ततो गच्छेत् सर्वदेवनमकृतम् / तत्र स्नात्वा च राजेन्द्र दैवतैः सह मोदते

பின்னர் எல்லாத் தேவர்களாலும் வணங்கப்படும் தேவதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே நீராடி, அரசே, தேவர்களுடன் சேர்ந்து மகிழ்வான்.

Verse 17

ततो गच्छेत राजेन्द्र शिखितीर्थमनुत्तमम् / यत् तत्र दीयते दानं सर्वं कोटिगुणं भवेत्

அடுத்து, அரசே, ஒப்பற்ற சிகிதீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே அளிக்கப்படும் எந்தத் தானமும் கோடிமடங்கு புண்ணியமாகிறது.

Verse 18

ततो गच्छेत राजेन्द्र तीर्थं पैतामहं शुभम् / यत्तत्र क्रियते श्राद्धं सर्वं तदक्षयं भवेत्

பின்னர், அரசே, மங்களமான பைதாமஹ தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே செய்யப்படும் சிராத்தம் முழுவதும் அழியாப் புண்ணியமாகிறது.

Verse 19

सावित्रीतीर्थमासाद्य यस्तु प्राणान् परित्यजेत् / विधूय सर्वपापानि ब्रह्मलोके महीयते

சாவித்ரீ தீர்த்தத்தை அடைந்து அங்கேயே உயிர் மூச்சை விடுபவன், எல்லாப் பாவங்களையும் களைந்து பிரம்மலோகத்தில் பெருமை பெறுவான்.

Verse 20

मनोहरं तु तत्रैव तीर्थं परमशोभनम् / तत्र स्नात्वा नरो राजन् दैवतैः सह मोदते

அங்கேயே மனம் கவரும், மிகச் சிறப்பாக ஒளிரும் தீர்த்தம் உள்ளது. அரசே, அங்கே நீராடிய மனிதன் தேவர்களுடன் மகிழ்வான்.

Verse 21

ततो गच्छेत राजेन्द्र मानसं तीर्थमुत्तमम् / स्नात्वा तत्र नरो राजन् रुद्रलोके महीयते

அதன்பின், அரசர்களின் தலைவனே, உத்தமமான மானச தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கு நீராடினால், அரசே, அவன் ருத்ரலோகத்தில் (சிவதாமத்தில்) பெருமை பெறுவான்.

Verse 22

स्वर्गबिन्दुं ततो गच्छेत्तीर्थं देवनमस्कृतम् / तत्र स्नात्वा नरो राजन् दुर्गतिं नैव गच्छति

பின்பு தேவர்களாலும் வணங்கப்படும் ஸ்வர்கபிந்து தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அரசே, அங்கு நீராடும் மனிதன் தீய கதியை அடையமாட்டான்.

Verse 23

अप्सरेशं ततो गच्छेत् स्नानं तत्र समाचरेत् / क्रीडते नाकलोकस्थो ह्यप्सरोभिः स मोदते

அடுத்ததாக அப்ஸரேச தீர்த்தத்திற்குச் சென்று அங்கு முறையாக நீராட வேண்டும். சுவர்க்கலோகத்தில் நிலைபெற்று அவன் அப்ஸரைகளுடன் விளையாடி மகிழ்வான்.

Verse 24

ततो गच्छेत राजेन्द्र भारभूतिमनुत्तमम् / उपोषितोर्ऽचयेदीशं रुद्रलोके महीयते / अस्मिंस्तीर्थे मृतो राजन् गाणपत्यमवाप्नुयात्

அதன்பின், அரசர்களின் தலைவனே, ஒப்பற்ற பாரபூதி தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். உபவாசம் இருந்து ஈசன் (சிவன்) வழிபட்டால் அவன் ருத்ரலோகத்தில் பெருமை பெறுவான். அரசே, இத்தீர்த்தத்தில் இறந்தவன் சிவகணங்களில் கணபதி நிலையைக் அடைவான்.

Verse 25

कार्तिके मासि देवेशमर्चयेत् पार्वतीपतिम् / अश्वमेधाद् दशगुणं प्रवदन्ति मनीषिणः

கார்த்திக மாதத்தில் தேவேசன், பார்வதிபதி சிவனை வழிபட வேண்டும். இதன் புண்ணியம் அஸ்வமேத யாகத்தினைவிட பத்துமடங்கு என ஞானிகள் கூறுவர்.

Verse 26

वृषभं यः प्रयच्छेत तत्र कुन्देन्दुसप्रभम् / वृषयुक्तेन यानेन रुद्रलोकं स गच्छति

குந்தமலர்-நிலா போன்ற ஒளியுடைய காளையை தானம் செய்பவன், காளைகள் இழுக்கும் தேரில் ஏறி ருத்ரலோகத்தை அடைகிறான்।

Verse 27

एतत् तीर्थं समासाद्य यस्तु प्राणान् परित्यजेत् / सर्वपापविशुद्धात्मा रुद्रलोकं स गच्छति

இந்த தீர்த்தத்தை அடைந்து அங்கேயே உயிரை விடுபவன், எல்லாப் பாவங்களிலும் இருந்து தூய்மையடைந்து ருத்ரலோகத்தை அடைகிறான்।

Verse 28

जलप्रवेशं यः कुर्यात् तस्मिंस्तीर्थे नराधिप / हंसयुक्तेन यानेन स्वर्गलोकं स गच्छति

அரசே! அந்த தீர்த்தத்தில் நீரில் இறங்குபவன், அன்னங்கள் இழுக்கும் தெய்வ வாகனத்தில் ஏறி ஸ்வர்கலோகத்தை அடைகிறான்।

Verse 29

एरण्ड्या नर्मदायास्तु संगमं लोकविश्रुतम् / तत्र तीर्थं महापुण्यं सर्वपापप्रणाशनम्

ஏரண்டீ நதியும் நர்மதையும் சேரும் சங்கமம் உலகப் புகழ்பெற்றது; அங்கே மிகப் புண்ணிய தீர்த்தம் உள்ளது, அது எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும்।

Verse 30

उपवासपरो भूत्वा नित्यं व्रतपरायणः / तत्र स्नात्वा तु राजेन्द्र मुच्यते ब्रह्महत्यया

உபவாசத்தில் ஈடுபட்டு நாள்தோறும் விரதத்தில் நிலைத்திருந்து, அரசே! அங்கே நீராடினால் பிரம்மஹத்தியா பாவத்திலிருந்து விடுதலை பெறுவான்।

Verse 31

ततो गच्छेत राजेन्द्र नर्मदोदधिसंगमम् / जमदग्निरिति ख्यातः सिद्धो यत्र जनार्दनः

அதன்பின், அரசே, நர்மதா கடலுடன் சங்கமிக்கும் இடத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே ஜனார்தனன் ‘ஜமதக்னி’ எனப் புகழ்பெற்ற சித்த ரூபமாகத் திகழ்கிறான்.

Verse 32

तत्र स्नात्वा नरो राजन् नर्मदोदधिसंगमे / त्रिगुणं चाश्वमेधस्य फलं प्राप्नोति मानवः

அரசே, நர்மதா–கடல் சங்கமத்தில் நீராடும் மனிதன் அச்வமேத யாகத்தின் பலனை மூன்று மடங்காகப் பெறுவான்.

Verse 33

ततो गच्छेत राजेन्द्र पिङ्गलेश्वरमुत्तमम् / तत्र स्नात्वा नरो राजन् रुद्रलोके महीयते

அதன்பின், அரசே, உத்தமமான பிங்கலேஸ்வரத் தலத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். அங்கே நீராடினால், அரசே, மனிதன் ருத்ரலோகத்தில் பெருமை பெறுவான்.

Verse 34

तत्रोपवासं यः कृत्वा पश्येत विमलेश्वरम् / सप्तजन्मकृतं पापं हित्वा याति शिवालयम्

அங்கே உபவாசம் இருந்து விமலேஸ்வரனை தரிசிப்பவன், ஏழு பிறவிகளில் செய்த பாவங்களை நீக்கி சிவாலயத்தை அடைவான்.

Verse 35

ततो गच्छेत राजेन्द्र आलिकातीर्थमुत्तमम् / उपोष्य रजनीमेकां नियतो नियताशनः / अस्य तीर्थस्य माहात्म्यान्मुच्यते ब्रह्महत्यया

அதன்பின், அரசே, உத்தமமான ஆலிகா தீர்த்தத்திற்குச் செல்ல வேண்டும். ஒரு இரவு உபவாசம் இருந்து, கட்டுப்பாட்டுடன் அளவான உணவில் நிலைத்து, இந்த தீர்த்தத்தின் மகிமையால் பிரம்மஹத்த்யா பாவத்திலிருந்து விடுபடுவான்.

Verse 36

एतानि तव संक्षेपात् प्राधान्यात् कथितानि तु / न शक्या विस्तराद् वक्तुं संख्या तीर्थेषुपाण्डव

இவை உனக்குச் சுருக்கமாக, முக்கிய அம்சங்களாக மட்டும் கூறப்பட்டன. ஓ பாண்டவா, தீர்த்தங்களின் முழுக் கணக்கை விரிவாகச் சொல்ல இயலாது.

Verse 37

एषा पवित्रा विमला नदी त्रैलोक्यविश्रुता / नर्मदा सरितां श्रेष्ठा महादेवस्य वल्लभा

இந்த நதி புனிதமும் மாசற்றதுமாய், மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றது. அவள் நர்மதா—நதிகளில் சிறந்தவள், மகாதேவருக்கு மிகப் பிரியமானவள்.

Verse 38

मनसा संस्मरेद्यस्तु नर्मदां वै युधिष्ठिर / चान्द्रायणशतं साग्रं लभते नात्र संशयः

ஓ யுதிஷ்டிரா, மனத்திலேயே நர்மதையை நினைவுகூருபவன், நூற்றுக்கும் மேலான சாந்திராயண விரதங்களின் புண்ணியத்தை அடைவான்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 39

अश्रद्दधानाः पुरुषा नास्तिक्यं घोरमाश्रिताः / पतन्ति नरके घोरे इत्याह परमेश्वरः

நம்பிக்கையற்ற மனிதர்கள் பயங்கரமான நாஸ்திகத்தைச் சார்ந்தால், அவர்கள் கொடிய நரகத்தில் வீழ்வார்கள்—என்று பரமேஸ்வரன் உரைக்கிறான்.

Verse 40

नर्मदां सेवते नित्यं स्वयं देवो महेश्वरः / तेन पुण्या नदी ज्ञेया ब्रह्महत्यापहारिणी

தானே தேவன் மகேஸ்வரன் நிதமும் நர்மதையைச் சேவிக்கிறான்; ஆகவே அவள் மிகப் புண்ணிய நதி, பிரம்மஹத்தியா பாவத்தையும் அகற்றுவாள் என்று அறிய வேண்டும்.