Adhyaya 36

Verse 1

इति श्रीकूर्मपुराणे षट्साहस्त्र्यां संहितायामुपरिविभागे पञ्चत्रिंशो ऽध्यायः सूत उवाच इदनमन्यते परं स्थानं गुह्याद् गुह्यतमं महत् / महादेवस्य देवस्य महालयमिति श्रुतम्

இவ்வாறு ஸ்ரீகூர்மபுராணத்தின் ஆறாயிரச் செய்யுள் தொகுப்பான சம்ஹிதையின் பின்பகுதியில் முப்பத்தைந்தாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது. சூதர் கூறினார்—இது பரம ஸ்தானமாகக் கருதப்படுகிறது; ரகசியத்திலும் மிக ரகசியமானதும் மகத்தானதும்; மரபில் இது தேவ மகாதேவனின் ‘மஹாலயம்’ எனப் புகழப்படுகிறது.

Verse 2

तत्र देवादिदेवेन रुद्रेण त्रिपुरारिणा / शिलातले पदं न्यस्तं नास्तिकानां निदर्शनम्

அங்கே தேவர்களுக்கும் தேவனான திரிபுராரி ருத்ரன், கல்லுத் தளத்தில் தன் திருவடிச்சுவடினை வைத்தான்—நாத்திகர்க்கு தெளிவான சான்றாக।

Verse 3

तत्र पुशुपताः शान्ता भस्मोद्धूलितविग्रहाः / उपासते महादेवं वेदाध्ययनतत्पराः

அங்கே அமைதியுடைய பாசுபத பக்தர்கள்—திருநீற்றால் உடல் தூசிமயமானவர்கள்—வேதப் பாராயணத்தில் நிலைத்து மகாதேவனை வழிபடுகின்றனர்।

Verse 4

स्नात्वा तत्र पदं शार्वं दृष्ट्वा भक्तिपुरः सरम् / नमस्कृत्वाथ शिरसा रुद्रसामीप्यमाप्नुयात्

அங்கே நீராடி, சார்வனின் திருப்பாதச்சுவடையும் பக்திபுரத்தின் முன்புள்ள ஏரியையும் கண்டு, தலைவணங்கி வணங்கினால் ருத்ரனின் சன்னிதி பெறலாம்।

Verse 5

अन्यच्च देवदेवस्य स्थानं शंभोर्महात्मनः / केदारमिति विख्यातं सिद्धानामालयं शुभम्

மேலும், தேவர்களுக்கும் தேவனான மகாத்மா சம்புவின் திருத்தலம் ஒன்று உள்ளது; அது ‘கேதாரம்’ எனப் புகழ்பெற்றது—சித்தர்களின் மங்கள வாசஸ்தலம்।

Verse 6

तत्र स्नात्वा महादेवमभ्यर्च्य वृषकेतनम् / पीत्वा चैवोदकं शुद्धं गाणपत्यमवाप्नुयात्

அங்கே நீராடி, ரிஷகேதனன் (ரிஷபக் கொடி உடைய) மகாதேவனை அர்ச்சித்து, அந்தத் தூய நீரையும் பருகினால் கானபத்திய நிலை (கணபதி அருள்/லோகம்) பெறுவான்।

Verse 7

श्राद्धदानादिकं कृत्वा ह्यक्ष्यं लभते फलम् / द्विजातिप्रवरैर्जुष्टं योगिभिर्यतमानसैः

ஸ்ராத்தம், தானம் முதலிய கர்மங்களைச் செய்து மனிதன் நிச்சயமாக அక్షய பலனை அடைகிறான். அந்தப் புண்ணியம் சிறந்த த்விஜர்களும், கட்டுப்பட்ட மனத்தையுடைய யோகிகளும் உடன் இருப்பதால் உறுதிப்படுகிறது.

Verse 8

तीर्थं प्लक्षावतरणं सर्वपापविनाशनम् / तत्राभ्यर्च्य श्रीनिवासं विष्णुलोके महीयते

ப்லக்ஷாவதரணம் எனும் தீர்த்தம் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பது. அங்கே ஸ்ரீநிவாசனை வழிபடுவோர் விஷ்ணுலோகத்தில் பெருமைப்படுத்தப்படுவர்.

Verse 9

अन्यं मगधराजस्य तीर्थं स्वर्गगतिप्रदम् / अक्षयं विन्दति स्वर्गं तत्र गत्वा द्विजोत्तमः

மகத அரசரின் நாட்டில் இன்னொரு தீர்த்தம் உள்ளது; அது ஸ்வர்கப் பாதையை அளிக்கும். அங்கே சென்ற சிறந்த த்விஜன் அక్షய ஸ்வர்கத்தை அடைகிறான்.

Verse 10

तीर्थं कनखलं पुण्यं महापातकनाशनम् / यत्र देवेन रुद्रेण यज्ञो दक्षस्य नाशितः

கனகல தீர்த்தம் மிகப் புண்ணியமானது; மகாபாதகங்களை அழிப்பது. அங்கே தேவன் ருத்ரன் தக்ஷனின் யாகத்தை அழித்தான்.

Verse 11

तत्र गङ्गामुपस्पृश्य शुचिर्भावसमन्वितः / मुच्यते सर्वपापैस्तु ब्रह्मलोकं लभेन्मृतः

அங்கே கங்கையை ஆச்சமன-ஸ்பரிசம் செய்து, மனிதன் தூய்மையுடன் புனிதமான உள்ளநிலையைக் கொள்கிறான். அவன் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்து விடுபட்டு, மரணத்திற்குப் பின் பிரம்மலோகத்தை அடைகிறான்.

Verse 12

महातीर्थमिति ख्यातं पुण्यं नारायणप्रियम् / तत्राभ्यर्च्य हृषीकेशं श्वेतद्वीपं निगच्छति

இது ‘மஹாதீர்த்தம்’ எனப் புகழ்பெற்ற புண்ணியத் தீர்த்தம்; நாராயணனுக்கு மிகப் பிரியமானது. அங்கே ஹ்ருஷீகேசனை வழிபட்டு ஸ்வேதத்வீபத்தை அடைகிறான்.

Verse 13

अन्यच्च तीर्थप्रवरं नाम्ना श्रीपर्वतं शुभम् / तत्र प्राणान् परित्यज्य रुद्रस्य दयितो भवेत्

மேலும் ‘ஸ்ரீபர்வதம்’ எனப்படும் மங்களமான சிறந்த தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கே உயிரைத் துறப்பவன் ருத்ரன் (சிவன்)க்கு அன்புக்குரியவனாகிறான்.

Verse 14

तत्र सन्निहितो रुद्रो देव्या सह महेश्वरः / स्नानपिण्डादिकं तत्र कृतमक्षय्यमुत्तमम्

அங்கே தேவியுடன் ருத்ரன்—மஹேஸ்வரன்—நேரில் உறைகிறான். ஆகவே அங்கே செய்யப்படும் ஸ்நானம், பிண்டதானம் முதலிய அனைத்தும் உத்தமமாகி அழியாப் புண்ணியத்தை அளிக்கும்.

Verse 15

गोदावरी नदी पुण्या सर्वपापविनाशनी / तत्र स्नात्वा पितॄन् देवांस्तर्पयित्वा यथाविधि / सर्वपापविसुद्धात्मा गोसहस्रफलं लभेत्

கோதாவரி நதி புனிதமானது; எல்லாப் பாவங்களையும் அழிப்பது. அங்கே நீராடி, விதிப்படி பித்ருக்களுக்கும் தேவர்களுக்கும் தர்ப்பணம் செய்தால், அனைத்துப் பாவங்களிலிருந்து தூய்மையடைந்து ஆயிரம் பசுதானத்தின் பலனைப் பெறுவான்.

Verse 16

पवित्रसलिला पुण्या कावेरी विपुला नदी / तस्यां स्नात्वोदकं कृत्वा मुच्यते सर्वपातकैः / त्रिरात्रोपोषितेनाथ एकरात्रोषितेन वा

காவேரி பரந்த நதி; அதன் நீர் தூய்மையும் புண்ணியமும் தருவது. அதில் நீராடி உதகக் கிரியை (நீரர்ப்பணம்) செய்தால் எல்லாப் பாவங்களிலிருந்தும் விடுபடுவான்—மூன்று இரவு உபவாசமாயினும், ஒரு இரவு விரதநிலையாயினும்.

Verse 17

द्विजातीनां तु कथितं तीर्थानामिह सेवनम् / यस्य वाङ्मनसो शुद्धे हस्तपादौ च संस्थितौ / अलोलुपो ब्रह्मचारो तीर्थानां फलमाप्नुयात्

இருமுறை பிறந்தவர்களுக்கு இங்கு தீர்த்த சேவன விதி உரைக்கப்பட்டுள்ளது. யாருடைய வாக்கும் மனமும் தூய்மையாய், கை கால்கள் கட்டுப்பாட்டில் இருந்து, பேராசையின்றி பிரம்மச்சரியத்தில் நிலைப்பாரோ—அவர் தீர்த்த யாத்திரையின் பலனை அடைவார்.

Verse 18

स्वामितीर्थं महातीर्थं त्रिषु लोकेषु विश्रुतम् / तत्र सन्निहितो नित्यं स्कन्दो ऽमरनमस्कृतः

ஸ்வாமிதீர்த்தம் எனப்படும் மகாதீர்த்தம் மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றது. அங்கே அமரர்கள் எப்போதும் வணங்கும் ஸ்கந்தன் நிரந்தரமாக சன்னிதியாக இருக்கிறான்.

Verse 19

स्नात्वा कुमारधारायां कृत्वा देवादितर्पणम् / आराध्य षण्मुखं देवं स्कन्देन सह मोदते

குமாரதாரையில் நீராடி, தேவர்கள் முதலியோர்க்கு தர்ப்பணம் செய்து, அறுமுகப் பெருமானை முறையாக ஆராதிப்பவன் ஸ்கந்தனுடன் சேர்ந்து மகிழ்வான்.

Verse 20

नदी त्रैलोक्यविख्याता ताम्रपर्णोति नामतः / तत्र स्नात्वा पितॄन् भक्त्या तर्पयित्वा यथाविधि / पापकर्तॄनपि पितॄस्तारयेन्नात्र संशयः

தாம்ரபர்ணீ எனப் பெயர்பெற்ற நதி மூன்று உலகங்களிலும் புகழ்பெற்றது. அங்கே நீராடி, விதிப்படி பக்தியுடன் பித்ருக்களுக்கு தர்ப்பணம் செய்தால், பாவம் செய்த பித்ருக்களும் கூட உய்வர்—இதில் ஐயமில்லை.

Verse 21

चन्द्रतीर्थमिति ख्यातं कावेर्याः प्रभवे ऽक्षयम् / तीर्थं तत्र भवेद् वस्तुं मृतानां स्वर्गतिर्ध्रुवा

காவேரியின் தோற்றத்தில் சந்திரதீர்த்தம் எனப்படும் அழிவிலா தீர்த்தம் புகழ்பெற்றது. அங்கே உயிர் நீங்குபவர்க்கு விண்ணுலகப் பயணம் உறுதியானது.

Verse 22

विन्ध्यपादे प्रपश्यन्ति देवदेवं सदाशिवम् / भक्त्या ये ते न पश्यन्ति यमस्य सदनं द्विजाः

விந்த்யபாதத்தில் தேவர்களின் தேவனான சதாக்ஷிவனை அவர்கள் தரிசிக்கின்றனர். பக்தியுடன் அங்கே அவரைத் தரிசிப்போர், ஓ இருபிறப்பினரே, யமனின் இல்லத்தை காணார்.

Verse 23

देविकायां वृषो नाम तीर्थं सिद्धनिषेवितम् / तत्र स्नात्वोदकं दत्वा योगसिद्धिं च विन्दति

தேவிகா நதியில் ‘விருஷ’ எனும், சித்தர்கள் சேவிக்கும் தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கே நீராடி நீர்தானம் செய்தால் யோகசித்தியும் பெறுவான்.

Verse 24

दशाश्वमेधिकं तीर्थं सर्वपापविनाशनम् / दशानामश्वमेधानां तत्राप्नोति फलं नरः

‘தசாஷ்வமேதிக’ எனும் இந்த தீர்த்தம் எல்லாப் பாவங்களையும் அழிக்கும். அங்கே சென்ற மனிதன் பத்து அஷ்வமேத யாகங்களுக்குச் சமமான பலனை அடைவான்.

Verse 25

पुण्डरीकं महातीर्थं ब्राह्मणैरुपसेवितम् / तत्राभिगम्य युक्तात्मा पौण्डरीकफलं लभेत्

புண்டரீகம் என்பது பிராமணர்கள் சேவிக்கும் மகாதீர்த்தம். ஒழுங்குபட்ட மனத்துடன் அங்கே சென்றவன் ‘பௌண்டரீக’ எனும் புண்ணியப் பலனை அடைவான்.

Verse 26

तीर्थेभ्यः परमं तीर्थं ब्रह्मतीर्थमिति श्रुतम् / ब्रह्माणमर्चयित्वा तु ब्रह्मलोके महीयते

தீர்த்தங்களுள் உத்தம தீர்த்தம் ‘பிரம்மதீர்த்தம்’ எனச் சொல்லப்படுகிறது. அங்கே பிரம்மாவை அர்ச்சித்தால் பிரம்மலோகத்தில் பெருமையுடன் போற்றப்படுவான்.

Verse 27

सरस्वत्या विनशनं प्लक्षप्रस्त्रवणं शुभम् / व्यासतीर्थं परं तीर्थं मैनाकं च नगोत्तमम् / यमुनाप्रभवं चैव सर्वपापविशोधनम्

சரஸ்வதியின் மறைவு-இடம், ப்லக்ஷத்தின் மங்கள ஊற்று, வ்யாச தீர்த்தம்—உயர்ந்த தீர்த்தம்—மலைகளில் சிறந்த மைநாகம், மேலும் யமுனையின் தோற்றப் பகுதி—இவை அனைத்தும் எல்லாப் பாவங்களையும் நீக்கும் புனிதத் தீர்த்தங்கள்.

Verse 28

पितॄणां दुहिता देवी गन्धकालीति विश्रुता / तस्यां स्नात्वा दिवं याति मृतो जातिस्मरो भवेत्

பித்ருக்களின் மகளாகிய அந்த தேவி ‘கந்தகாளி’ என்று புகழ்பெற்றாள். அவளுடைய புனித நீரில் நீராடினால் விண்ணுலகம் அடைவர்; இறந்தவரும் (அவள் அருளால்) முன்ஜென்ம நினைவு பெறலாம்.

Verse 29

कुबेरतुङ्गं पापघ्नं सिद्धचारणसेवितम् / प्राणांस्तत्र परित्यज्य कुबेरानुचरो भवेत्

குபேரதுங்கம் பாவநாசக தீர்த்தம்; அங்கு சித்தரும் சாரணரும் வழிபடுகின்றனர். அங்கே உயிர் துறப்பவன் குபேரனின் பணியாளனாகிறான்.

Verse 30

उमातुङ्गमिति ख्यातं यत्र सा रुद्रवल्लभा / तत्राभ्यर्च्य महादेवीं कोसहस्रफलं लभेत्

அந்த இடம் ‘உமாதுங்கம்’ என்று புகழ்பெற்றது; அங்கு ருத்ரனுக்குப் பிரியமான உமா தங்கியிருக்கிறாள். அங்கே மகாதேவியை அர்ச்சித்தால் இலட்சமடங்கு பலன் கிடைக்கும்.

Verse 31

भृगुतुङ्गे तपस्तप्तं श्राद्धं दानं तथा कृतम् / कुलान्युभयतः सप्त पुनातीति श्रुतिर्मम

ப்ருகுதுங்கத்தில் தவம் செய்யப்படுகிறது; மேலும் ஸ்ராத்தமும் தானமும் செய்யப்படுகின்றன. என் புனித உபதேசம் இதுவே—இத்தகைய கர்மங்கள் தந்தை வழியும் தாய் வழியும் இருபுறமும் ஏழு தலைமுறைகளைத் தூய்மைப்படுத்தும்.

Verse 32

काश्यपस्य महातीर्थं कालसर्पिरिति श्रुतम् / तत्र श्राद्धानि देयानि नित्यं पापक्षयेच्छया

காச்யபரின் மகாதீர்த்தம் மரபில் ‘காலசர்பி’ எனப் புகழ்பெற்றது. அங்கே பாபநாச விருப்பத்துடன் தினமும் ஸ்ராத்தக் கிரியைகளைச் செய்ய வேண்டும்.

Verse 33

दशार्णायां तथा दानं श्राद्धं होमस्तथा जपः / अक्षयं चाव्ययं चैव कृतं भवति सर्वदा

அதேபோல் தசார்ணா நாட்டில் செய்யப்படும் தானம், ஸ்ராத்தம், ஹோமம், ஜபம்—எதுவாயினும்—அதன் பலன் எப்போதும் அக்ஷயமும் அவ்யயமும் ஆகும்.

Verse 34

तीर्थं द्विजातिभिर्जुष्टं नाम्ना वै कुरुजाङ्गलम् / दत्त्वा तु दानं विधिवद् ब्रह्मलोके महीयते

இருபிறப்பினரால் சேவிக்கப்படும் ‘குருஜாங்கலம்’ எனும் தீர்த்தம் உள்ளது. அங்கே விதிப்படி தானம் அளிப்பவன் பிரம்மலோகத்தில் மதிக்கப்படுவான்.

Verse 35

वैतरण्यां महातीर्थे स्वर्णवेद्यां तथैव च / धर्मपृष्ठे च सरसि ब्रह्मणः परमे शुभे

வைத்தரணியின் மகாதீர்த்தத்திலும், அதுபோல் ஸ்வர்ணவேதியிலும், மேலும் பிரம்மனுக்குரிய மிக மங்களமான ‘தர்மப்ருஷ்ட’ எனும் ஏரியிலும்—(நீராடி வழிபட்டால் பெரும் புண்ணியம் உண்டாகும்).

Verse 36

भरतस्याश्रमे पुण्ये पुण्ये श्राद्धवटे शुभे / महाह्रदे च कौशिक्यां दत्तं भवति चाक्षयम्

புனிதமான பரத ஆசிரமத்திலும், மங்களமான ‘ஸ்ராத்தவட்ட’த்திலும், மேலும் கௌசிகீ நதியின் மகா ஹ்ரதத்திலும் அளிக்கப்படும் தானம் எதுவாயினும் அக்ஷயமாகிறது.

Verse 37

मुञ्जपृष्ठे पदं न्यस्तं महादेवेन धीमता / हिताय सर्वभूतानां नास्तिकानां निदर्शनम्

முஞ்ஜப் புல்லின் முதுகில் ஞானமிகு மகாதேவன் தன் திருப்பாதச் சின்னத்தை வைத்தான்—அது எல்லா உயிர்களின் நலனுக்கான மங்கலக் குறி; நாத்திகர்க்கு தெளிவான சான்று.

Verse 38

अल्पेनापि तु कालेन नरो धर्मपरायणः / पाप्मानमुत्सृजत्याशु जीर्णां त्वचमिवोरगः

சிறிது காலத்திலேயே தர்மநிஷ்டன் பாவத்தை விரைவில் விட்டு விடுகிறான்—பாம்பு பழைய தோலை உரித்தெறிவதுபோல்।

Verse 39

नाम्ना कनकनन्देति तीर्थं त्रैलोक्यविश्रुतम् / उदीच्यां मुञ्जपृष्ठस्य ब्रह्मर्षिगणसेवितम्

கனகநந்தா எனப் பெயர்பெற்ற தீர்த்தம் மூவுலகிலும் புகழ்பெற்றது. அது முஞ்ஜப்ருஷ்டத்தின் வடபுறத்தில் இருந்து, பிரம்மரிஷிகளின் கூட்டத்தால் சேவிக்கப்பட்டு போற்றப்படுகிறது।

Verse 40

तत्र स्नात्वा दिवं यान्ति सशरीरा द्विजातयः / दत्तं चापि सदा श्राद्धमक्षयं समुदाहृतम् / ऋणैस्त्रिभिर्नरः स्नात्वा मुच्यते क्षीणकल्मषः

அங்கே நீராடினால் இருமுறைப் பிறந்தோர் உடலோடு சொர்க்கம் அடைவார் எனச் சொல்லப்படுகிறது. அங்கே செய்யும் ஸ்ராத்தம் எப்போதும் அழியாத பலன் தரும் எனப் புகழப்படுகிறது. அங்கே நீராடும் மனிதன் பாவம் குன்றி, தேவர்-ரிஷி-பித்ரு எனும் மூன்று கடன்களிலிருந்து விடுபடுகிறான்।

Verse 41

मानसे सरसि स्नात्वा शक्रस्यार्धासनं लभेत् / उत्तरं मानसं गत्वा सिद्धिं प्राप्नोत्यनुत्तमाम्

மானச சரோவரில் நீராடினால் சக்ரன் (இந்திரன்) அரியணையின் அரைமரியாதைக்கு ஒப்பான பதவி கிடைக்கும். வட மானசத்திற்குச் சென்றால் ஒப்பற்ற சித்தி பெறுவான்।

Verse 42

तस्मान्निर्वर्तयेच्छ्राद्धं यथाशक्ति यथाबलम् / कामान् सलभते दिव्यान् मोक्षोपायं च विन्दति

ஆகையால் தன் ஆற்றலும் வலிமையும் அளவின்படி விதிப்படி ஸ்ராத்தத்தைச் செய்ய வேண்டும்; அதனால் தெய்வீக விருப்பங்கள் நிறைவேறி, மோட்சத்திற்கான வழியும் கிடைக்கும்।

Verse 43

पर्वतो हिमवान्नाम नानाधातुविभूषितः / योजनानां सहस्राणि सो ऽशीतिस्त्वायतो गिरिः / सिद्धचारणसंकीर्णो देवर्षिगणसेवितः

ஹிமவான் எனப்படும் ஒரு மலை உள்ளது; அது பலவகைத் தாதுக்கள், கனிமங்களால் அலங்கரிக்கப்பட்டது. அந்த மலை எண்பதாயிரம் யோஜனங்கள் விரிந்தது; அங்கு சித்தரும் சாரணரும் நிறைந்து, தேவரிஷிகளின் கூட்டம் வந்து சேவித்து வணங்குகிறது।

Verse 44

तत्र पुष्करिणी रम्या सुषुम्ना नाम नामतः / तत्र गत्वा द्विजो विद्वान् ब्रह्महत्यां विमुञ्चति

அங்கே ‘ஸுஷும்னா’ என்று பெயர்பெற்ற இனிய புனிதத் தீர்த்தக் குளம் உள்ளது. அங்கு சென்றால், கல்வியுடைய த்விஜன் பிரம்மஹத்தியா பாவத்திலிருந்து விடுபடுவான்।

Verse 45

श्राद्धं भवति चाक्षय्यं तत्र दत्तं महोदयम् / तारयेच्च पितॄन् सम्यग् दश पूर्वान् दशापरान्

அங்கே செய்யப்படும் ஸ்ராத்தம் அழியாததாகிறது; அங்கே அளிக்கப்படும் தானம் மாபெரும் ஆன்மிக உயர்வைத் தரும். உண்மையாகவே, அவன் தன் பித்ருக்களை—முன்னோர் பத்து தலைமுறையும் பின்வரும் பத்து தலைமுறையும்—சரியாகக் கரை சேர்க்கிறான்।

Verse 46

सर्वत्र हिमवान् पुण्यो गङ्गा पुण्या समन्ततः / नद्यः समुद्रगाः पुण्याः समुद्रश्च विशेषतः

ஹிமவான் எங்கும் புனிதமானது; கங்கை எல்லாத் திசைகளிலும் புனிதமானது. கடலை நோக்கிச் செல்லும் நதிகள் புனிதமானவை; கடல் தனித்துவமாக மிகப் புனிதமானது।

Verse 47

बदर्याश्रममासाद्य मुच्यते कलिकल्मषात् / तत्र नारायणो देवो नरेणास्ते सनातनः

பதரீ ஆசிரமத்தை அடைந்தவன் கலியுகக் கல்மஷங்களிலிருந்து விடுபடுவான். அங்கே நரனுடன் சேர்ந்து சனாதன தேவன் நாராயணன் என்றும் உறைகின்றான்.

Verse 48

अक्षयं तत्र दानं स्यात् जप्यं वापि तथाविधम् / महादेवप्रियं तीर्थं पावनं तद् विशेषतः / तारयेच्च पितॄन् सर्वान् दत्त्वा श्राद्धं समाहितः

அங்கே அளிக்கும் தானம் அക്ഷயப் புண்ணியமாகும்; அங்கே செய்யும் ஜபமும் குறையாத பலனைத் தரும். அந்தத் தீர்த்தம் மகாதேவருக்கு பிரியமானது; சிறப்பாகப் புனிதமானது. ஒருமனத்துடன் அங்கே ஸ்ராத்தம் செய்தால் எல்லாப் பித்ருக்கள் உய்வடைவார்கள்.

Verse 49

देवदारुवनं पुण्यं सिद्धगन्धर्वसेवितम् / महादेवेन देवेन तत्र दत्तं महद् वरं

தேவதாரு வனம் புனிதமானது; அங்கே சித்தர்களும் கந்தர்வர்களும் சேவை செய்கின்றனர். அங்கேயே தேவனாகிய மகாதேவன் மகத்தான வரத்தை அருளினான்.

Verse 50

मोहयित्वा मुनीन् सर्वान् पुनस्तैः संप्रपूजितः / प्रसन्नो भगवानीशो मुनीन्द्रान् प्राह भावितान्

அனைத்து முனிவர்களையும் முதலில் மயக்கி, பின்னர் அவர்களாலேயே மீண்டும் முறையாகப் பூஜிக்கப்பட்டு, பிரசன்னமான பகவான் ஈசன், பக்தி-தபஸால் பக்குவமடைந்த முனிவர்தலைவர்களிடம் உரைத்தான்.

Verse 51

इहाश्रमवरे रम्ये निवसिष्यथ सर्वदा / मद्भावनासमायुक्तास्ततः सिद्धिमवाप्स्यथ

இந்த இனிய, சிறந்த ஆசிரமத்தில் நீங்கள் எப்போதும் தங்குவீர்கள்; என்னைத் தியானித்து என் பாவனையுடன் ஒன்றுபட்டு, பின்னர் சித்தியை அடைவீர்கள்.

Verse 52

ये ऽत्र मामर्चयन्तीह लोके धर्मपरा जनाः / तेषां ददामि परमं गाणपत्यं हि शाश्वतम्

இவ்வுலகில் தர்மநிஷ்டையுடன் இங்கே என்னை வழிபடுவோர்க்கு, நான் பரமமும் நித்தியமும் ஆன கானபத்யப் பதத்தை (கணங்களின் அதிபதித்துவத்தை) அருள்கிறேன்।

Verse 53

अत्र नित्यं वसिष्यामि सह नारायणेन च / प्राणानिह नरस्त्यक्त्वा न भूयो जन्म विन्दति

நான் இங்கே நாராயணனுடன் சேர்ந்து என்றென்றும் வாசம் செய்வேன். இங்கே உயிரைத் துறப்பவன் மீண்டும் பிறவி பெறான்।

Verse 54

संस्मरन्ति च ये तीर्थं देशान्तरगता जनाः / तेषां च सर्वपापानि नाशयामि द्विजोत्तमाः

ஓ இருமுறைப் பிறந்தவர்களில் சிறந்தோரே! பிற தேசங்களுக்கு சென்றவர்களும் இந்தத் தீர்த்தத்தை நினைத்தாலே, அவர்களின் எல்லாப் பாவங்களையும் நான் அழிக்கிறேன்।

Verse 55

श्राद्धं दानं तपो होमः पिण्डनिर्वपणं तथा / ध्यानं जपश्च नियमः सर्वमत्राक्षयं कृतम्

இங்கே ஸ்ராத்தம், தானம், தவம், ஹோமம், பிண்டநிர்வபணம், மேலும் தியானம், ஜபம், நியமம்—எதையும் செய்தால் அதன் புண்ணியம் அழியாததாகிறது।

Verse 56

तस्मात् सर्वप्रयत्नेन द्रष्टव्यं हि द्विजातिभिः / देवदारुवनं पुण्यं महादेवनिषेवितम्

ஆகையால் இருமுறைப் பிறந்தோர் எல்லா முயற்சியுடனும், மகாதேவனின் நித்திய சன்னிதி-சேவையால் புனிதமான அந்தப் புண்ணிய தேவதாரு வனத்தை அவசியம் தரிசிக்க வேண்டும்।

Verse 57

यत्रेस्वरो महादेवो विष्णुर्वा पुरुषोत्तमः / तत्र सन्निहिता गङ्गातीर्थान्यायतनानि च

எங்கு ஈசன் மகாதேவராகவோ, விஷ்ணு புருஷோத்தமராகவோ அருளுடன் இருப்பாரோ, அங்கேயே கங்கை மற்றும் அவளுடைய எல்லா தீர்த்தங்களும், புனித ஆலய-ஆயதனங்களும் உண்மையாய் இருப்பதாக அறியப்படுகின்றன.