Adhyaya 14

Verse 1

इति श्रीब्रह्माण्डे महापुराणे वायुप्रोक्ते पूर्वभागे द्वितीये ऽनुषङ्गपादे कालसद्भाववर्णनं नाम त्रयोदशोंऽध्याय सुत उवाच अथान्तरेषु सर्वेषु अतीतानागतेष्विह / तुल्याभिमानिनः सर्वे जायन्ते नामरूपतः

இவ்வாறு ஸ்ரீபிரஹ்மாண்ட மகாபுராணத்தில், வாயு உரைத்த பூர்வபாகத்தின் இரண்டாம் அனுஷங்கபாதத்தில் ‘காலஸத்பாவவர்ணனம்’ எனும் பதின்மூன்றாம் அதிகாரம். சூதர் கூறினார்—இங்கு எல்லா இடைக்காலங்களிலும், கடந்ததும் வருங்காலமும் உட்பட, அனைவரும் பெயரும் உருவமும் கொண்டு ஒரேபோல் அகம்பாவத்துடன் பிறக்கின்றனர்.

Verse 2

देवाश्चाष्टविधा ये च तस्मिन्मम्वन्तरे ऽधिपाः / ऋषयो मनवश्चैव सर्वे तुल्यप्रयोजनाः

அந்த மன்வந்தரத்தில் அதிகாரிகளாகிய எட்டு வகை தேவர்கள், மேலும் ரிஷிகளும் மனுக்களும்—அனைவரும் ஒரே நோக்கத்தையுடையவர்கள்.

Verse 3

महर्षिसर्गः संक्रान्तो वंशं स्वायंभुवस्य तु / विस्तरेणानुपूर्व्या च कीर्त्य मानं निबोधत

மகாரிஷிகளின் படைப்பு தொடர்ந்துவந்தது; இனி ஸ்வாயம்புவ மனுவின் வம்சத்தை விரிவாகவும் வரிசையாகவும் புகழ்ந்து சொல்லப்படுவதை அறிந்துகொள்ளுங்கள்.

Verse 4

मनोः स्वायंभूवस्यासन् दश पौत्रास्तु तत्समाः / यैरियं पृथिवी सर्वा सप्तद्वीपा सपत्तना

ஸ்வாயம்புவ மனுவுக்கு அவருக்கு ஒப்பான பத்து பேரப்பிள்ளைகள் இருந்தனர்; அவர்களாலே இந்த முழு பூமி—ஏழு தீவுகளும் நகரங்களும் உடன்—நிறைந்தது.

Verse 5

ससमुद्रा करवती प्रतिवर्षं निवेशिता / स्वायंभुवेंऽतरे पूर्वमाद्ये त्रेतायुगे तथा

கடல்களால் சூழப்பட்ட அந்த கராவதீ நிலம் ஆண்டுதோறும் நிறுவப்பட்டது; ஸ்வாயம்புவ மன்வந்தரத்திற்கு முன்பு, ஆதித் திரேதாயுகத்திலும் அவ்வாறே நிகழ்ந்தது।

Verse 6

प्रियव्रतस्य पुत्रैस्तैः पौत्रैः स्वायंभुवस्य तु / प्रजा सत्त्वतपोयुक्तैस्तैरियं विनिवेशिता

பிரியவ்ரதனின் அந்த புதல்வர்களும், ஸ்வாயம்புவனின் பேரர்களும்—சத்துவமும் தவமும் உடையவர்களாய்—இந்தப் பிரஜையை ஒழுங்காக நிறுவினர்।

Verse 7

प्रियव्रतात्प्रजोपेतान् वीरान्काम्यान्व्यजायत / कन्या सा तु महाभाग कर्दमस्य प्रजा पतेः

பிரியவ்ரதனிடமிருந்து பிரஜையுடன் கூடிய வீரரும் விரும்பத்தக்கவருமான புதல்வர்கள் பிறந்தனர்; மேலும், ஓ மகாபாகா, பிரஜாபதி கர்தமனுடைய அந்த மகளும் (பிறந்தாள்)।

Verse 8

कन्ये द्वे दश पुत्राश्च सम्राट् कुक्षिश्च ते शुभे / तयोर्वै भ्रातरः शूराः प्रजापतिसमा दश

ஓ சுபே, சம்ராட் மற்றும் குக்ஷி—இவ்விருவருக்கும் இரண்டு மகள்களும் பத்து மகன்களும் இருந்தனர்; அவர்களுடைய பத்து சகோதரர்கள் வீரர்கள், பிரஜாபதிகளுக்கு ஒப்பானவர்கள்.

Verse 9

आग्नीध्रश्चाग्निबा हुश्च मेधा मेधातिथिर्वसुः / ज्योतिष्मान् द्युतिमान्हव्यः सवनः सभ्र एव च

ஆக்நீத்ர, அக்னிபாஹு, மேதா, மேதாதிதி, வசு, ஜ்யோதிஷ்மான், த்யுதிமான், ஹவ்ய, சவன, சப்ர—இவையே அவர்களின் பெயர்கள்.

Verse 10

प्रियव्रतो ऽभ्यषिञ्चत्तान्सप्तसप्तसु पार्थिवान् / द्वीपेषु तेषु धर्मेण द्वीपान्ताश्च निबोधत

பிரியவ்ரதன் அந்த ஏழு தீவுகளில் ஏழு-ஏழு அரசர்களை தர்மப்படி அபிஷேகம் செய்தான்; அந்தத் தீவுகளின் எல்லைகளையும் அறிந்துகொள்.

Verse 11

जंबूद्वीपेश्वरं चक्रे आग्नीध्रं सुमहाबलम् / प्लक्षद्वीपेश्वरश्चापि तेन मेधातिथिः कृतः

அவன் ஜம்பூத்வீபத்தின் அதிபதியாக மிகுந்த பலமுள்ள ஆக்நீத்ரனை அமைத்தான்; ப்லக்ஷத் தீவின் அதிபதியாக மேதாதிதியையும் நியமித்தான்.

Verse 12

शाल्मले तु वपुष्मन्तं राजानं सो ऽभिषिक्तवान् / ज्योतिष्मन्तं कुशद्वीपे राजानं कृतवान्प्रभुः

சால்மலத் தீவில் அவன் வபுஷ்மந்தனை அரசனாக அபிஷேகம் செய்தான்; குசத் தீவில் பிரபு ஜ்யோதிஷ்மந்தனை அரசனாக்கினான்.

Verse 13

द्युतिमन्तं च राजानं क्रैञ्चद्वीपे ऽभ्यषेचयत् / शाकद्वीपेश्वरं चापि हव्यं चक्रे प्रियव्रतः

க்ரைஞ்சத் தீவில் அவன் த்யுதிமந்தனை அரசனாக அபிஷேகம் செய்தான்; மேலும் சாகத் தீவின் அதிபதியாக பிரியவ்ரதன் ஹவ்யனை அமைத்தான்.

Verse 14

पुष्कराधिपतिं चैव सवनं कृतवान्प्रभुः / पुष्करे सवनस्याथ महावीतः सुतो ऽभवत्

பிரபு சவனனை புஷ்கரத்தின் அதிபதியாக அமைத்தான்; புஷ்கரத்தில் சவனனுக்கு மகாவீதன் என்ற மகன் பிறந்தான்.

Verse 15

धातकिश्चापि द्वावेतौ पुत्रौ पुत्रवता वरौ / महावीतं स्मृतं वर्षं तस्य नाम्ना महात्मनः

தாதகியும் அந்தச் சிறந்த புத்ரவானுக்கு இரு புதல்வர்கள். அந்த மகாத்மாவின் பெயரால் ‘மஹாவீத’ எனும் வர்ஷம் புகழ்பெற்றது.

Verse 16

नाम्ना च धातकेश्चापि धातकीखण्ड उच्यते / हव्यो व्यजनयत्पुत्राञ् शाकद्वीपेश्वराञ् प्रभुः

தாதகியின் பெயரால் அது ‘தாதகீகண்டம்’ என அழைக்கப்பட்டது. ஆண்டவன் ஹவ்யன், சாகத்வீபத்தின் அதிபதிகளான புதல்வர்களை உண்டாக்கினான்.

Verse 17

जलदं च कुमारं च सुकुमारं मणीवकम् / कुसुमोत्तरमोदाकौ सप्तमं च महाद्रुगम्

ஜலதன், குமாரன், சுகுமாரன், மணீவகன், குசுமோத்தரன், மோதாகன், மேலும் ஏழாவதாக மகாத்ருகன்—இவர்கள் (புதல்வர்கள்).

Verse 18

जलदं जलदस्याथ प्रथमं वर्षमुच्यते / कुमारस्य तु कौमारं द्वितीयं परिकीर्तितम्

ஜலதனுக்குரியது ‘ஜலத’ எனும் முதல் வர்ஷம் என்று கூறப்படுகிறது. குமாரனுக்குரியது ‘கௌமார’ எனும் இரண்டாம் வர்ஷம் எனப் புகழப்படுகிறது.

Verse 19

सुकुमारं तृतीयं तु सुकुमारस्य तत्स्सतम् / मणीवस्य चतुर्थं तु मणीवकमिहोच्यते

சுகுமாரனுக்குரியது ‘சுகுமார’ எனும் மூன்றாம் வர்ஷம் என்று நினைவுகூரப்படுகிறது. மணீவனுக்குரியது நான்காம் வர்ஷம் இங்கு ‘மணீவக’ எனச் சொல்லப்படுகிறது.

Verse 20

कुसुमोत्तरवर्षं यत्पञ्चमं कुसुमोत्तरम् / मोदकस्यापि मोदाकं षष्ठं वर्षं प्रकीर्त्तितम्

ஐந்தாம் வருஷம் ‘குசுமோத்தர’ எனப் புகழ்பெற்றது; அதுவே குசுமோத்தரவருஷம். ஆறாம் வருஷம் ‘மோதாக’ எனக் கூறப்படுகிறது; அது மோதகம் போல மகிழ்ச்சி தருவது.

Verse 21

महाद्रुमस्य नाम्ना च सप्तमं तन्महाद्रुमम् / तेषां तु नामभिस्तानि सप्त वर्षाणि तत्र वै

ஏழாம் வருஷம் ‘மஹாத்ரும’ என்ற பெயரால் புகழ்பெற்றது; அங்கே அவர்களது பெயர்களாலேயே அந்த ஏழு வருஷங்களும் குறிப்பிடப்பட்டன.

Verse 22

क्रैञ्चद्वीपेश्वरस्यापि पुत्रो द्युतिमतस्तु वै / कुशलो मनोनुगस्छोष्णः पावनश्चान्धकारकः

க்ரைஞ்சத்வீபத்தின் ஈசன் த்யுதிமான் என்பவனுக்கு மகன்கள்—குசலன், மனோனுகன், சோஷ்ணன், பாவனன், அந்தகாரகன்—என்று கூறப்படுகிறது.

Verse 23

मुनिश्च दुन्दुभिश्चैव सुता द्युतिमतस्तु वै / तेषां स्वनामभिर्देशाः क्रैञ्चद्वीपाश्रयाः शुभाः

த்யுதிமானுக்கு முனி, துந்துபி என்ற மகன்களும் இருந்தனர்; அவர்களது பெயர்களாலேயே க்ரைஞ்சத்வீபத்தில் உள்ள நல்வள நாடுகள் புகழ்பெற்றன.

Verse 24

कुशलस्य तु देशो ऽभूत कौशलो नाम विश्रुतः / देशो मनोनुगस्यापि मानोनुगे इते स्मृतः

குசலனுடைய நாடு ‘கௌசல’ எனப் புகழ்பெற்றது; மனோனுகனுடைய நாடும் ‘மானோனுக’ என நினைவுகூரப்படுகிறது.

Verse 25

उष्णस्योष्णः स्मृतो देशः पावनस्यापि पावनः / अन्धकारस्य देशस्तु आन्धकारः प्रकीर्त्तितः

உஷ்ணத்தின் நாடு உஷ்ணமே எனக் கூறப்படுகிறது; பாவனத்தின் நாடும் பாவனமே. அந்தகாரத்தின் நாடு ‘ஆந்தகாரம்’ எனப் புகழப்படுகிறது.

Verse 26

मुनेश्च मौनिदेशो वै दुन्दुभेर्दुन्दुभिः स्मृतः / एते जनपदाः सप्त क्रैञ्चद्वीपे तु भास्वराः

முனியின் நாடு ‘மௌனி-தேசம்’ எனவும், துந்துபியின் நாடு ‘துந்துபி’ எனவும் கூறப்படுகிறது. இவ்வேழு ஜனபதங்கள் கிரைஞ்சத் தீவில் ஒளிமிக்கவை.

Verse 27

ज्योतिष्मतः कुशद्वीपे सप्तैवासन्महौजसः / उद्भिज्जो वेणुमांश्चैव वैरथो लवणो धृतिः

ஜ்யோதிஷ்மான் குசத் தீவில் மகத்தேஜஸுடைய ஏழு ஜனபதங்கள் இருந்தன—உத்பிஜ்ஜ, வேணுமான், வைரத, லவண, த்ருதி (முதலியவை).

Verse 28

षष्ठः प्रभाकरश्चा पि सप्तमः कपिलः स्मृतः / उद्भिज्जं प्रथमं वर्षं द्वितीयं वेणुमण्डलम्

ஆறாவது ‘பிரபாகர’ என்றும், ஏழாவது ‘கபில’ என்றும் கூறப்படுகிறது. முதல் வர்ஷம் ‘உத்பிஜ்ஜம்’, இரண்டாவது ‘வேணுமண்டலம்’.

Verse 29

तृतीयं वै रथाकारं चतुर्थं लवणं स्मृतम् / पञ्चमं धृतिमद्वर्षं षष्ठं वर्षं प्रभाकरम्

மூன்றாவது ‘ரதாகாரம்’, நான்காவது ‘லவணம்’ எனக் கூறப்படுகிறது. ஐந்தாவது வர்ஷம் ‘த்ருதிமத்’, ஆறாவது வர்ஷம் ‘பிரபாகரம்’.

Verse 30

सप्तमं कपिलं नाम कपिलस्य प्रकीर्त्तितम् / तेषां देशाः कशद्वीपे तत्सनामान एव च

ஏழாவது ‘கபில’ என்ற பெயர் கபிலனுக்கே உரியது என்று புகழப்படுகிறது. கசத்வீபத்தில் அவர்களுடைய நாடுகளும் அதே பெயர்களாலேயே அழைக்கப்படுகின்றன.

Verse 31

आश्रमाचारयुक्ताभिः प्रजाभिः समलङ्कृताः / शाल्मलस्येश्वराः सप्त सुतास्ते च वपुष्मतः

ஆசிரம தர்ம ஒழுக்கம் கொண்ட குடிகளால் அவர்கள் அலங்கரிக்கப்பட்டிருந்தனர். சால்மலனுக்கு ஏழு ஆளும் புதல்வர்கள் இருந்தனர்; அவர்கள் அனைவரும் ஒளிமிக்கவர்கள்.

Verse 32

श्वेतश्च हरितश्चैव जीमूतो रोहितस्तथा / वैद्युतो मानसश्चापि सुप्रभः सप्तमस्तथा

ச்வேதன், ஹரிதன், ஜீமூதன், ரோஹிதன், வைத்யுதன், மானசன், மேலும் ஏழாவதாக சுப்ரபன்—இவர்கள்.

Verse 33

श्वेतस्तु देशः श्वेतस्य हरितस्य सुहारितः / जीमूतस्यापि जीमूतो रोहितस्यापि रोहितः

ச்வேதனுடைய நாடு ‘ச்வேத’; ஹரிதனுடையது ‘சுஹாரித’. ஜீமூதனுடையது ‘ஜீமூத’ என்றும், ரோஹிதனுடையது ‘ரோஹித’ என்றும் அழைக்கப்பட்டது.

Verse 34

वैद्युतो वैद्युतस्यापि मानसस्य तु मानसः / सुप्रभः सुप्रभस्यापि सप्तैते देशपालकाः

வைத்யுதனுடைய நாடு ‘வைத்யுத’; மானசனுடையது ‘மானச’. சுப்ரபனுடையதும் ‘சுப்ரப’—இவர்கள் ஏழுவரும் நாட்டுக் காவலர்கள் (தேசபாலகர்).

Verse 35

प्लक्ष द्वीपं प्रवक्ष्यामि जंबूद्वीपादनन्तरम् / सप्त मेधातिथे पुत्राः प्लक्षद्वीपेश्वरा नृपाः

இப்போது ஜம்பூத்வீபத்திற்குப் பின் வரும் ப்லக்ஷத் தீவை நான் உரைப்பேன். மேதாதிதியின் ஏழு புதல்வர்கள் ப்லக்ஷத் தீவின் அரசாதிபதிகள் ஆவர்.

Verse 36

ज्येष्ठः शान्तभयो नाम द्वितीयः शिशिरः स्मृतः / सुखोदयस्तृतीयस्तु चतुर्थो नन्द उच्यते

அவர்களில் மூத்தவன் ‘சாந்தபய’ எனப் பெயர்பெற்றான்; இரண்டாவது ‘சிசிர’ என்று அறியப்பட்டது. மூன்றாவது ‘சுகோதய’, நான்காவது ‘நந்த’ எனக் கூறப்பட்டது.

Verse 37

शिवस्तु पेचमस्तेषां क्षेमकः षष्ठ उच्यते / ध्रुवस्तु सप्तमो ज्ञेयः पुत्रा मेधातिथेः स्मृताः

அவர்களில் ஐந்தாவது ‘சிவ’; ஆறாவது ‘க்ஷேமக’ எனக் கூறப்படுகிறது. ஏழாவது ‘துருவ’ என்று அறியப்பட வேண்டும்—இவர்கள் மேதாதிதியின் புதல்வர்கள் எனச் சொல்லப்படுகின்றனர்.

Verse 38

सप्तानां नामभिस्तेषां तानि वर्षाणि सप्त वै / तस्माच्छान्तभयं चैव शिशिरं च सुखोदयम्

அந்த ஏழு பேரின் பெயர்களாலேயே அங்கே ஏழு ‘வர்ஷ’ (நாடுகள்) உள்ளன. ஆகவே ‘சாந்தபய’, ‘சிசிர’, ‘சுகோதய’ எனும் வர்ஷங்கள் (உள்ளன).

Verse 39

आनन्दं च शिवं चैव क्षेमकं च ध्रुवं तथा / तानि तेषां समानानि सप्त वर्षाणि भागशः

அதேபோல் ‘ஆனந்த’, ‘சிவ’, ‘க்ஷேமக’, ‘துருவ’ என்பனவும் (வர்ஷங்களின் பெயர்கள்). அந்த ஏழு வர்ஷங்களும் அவர்களுக்கு சமமான பங்குகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன.

Verse 40

निवेशितानि तैस्तानि पूर्वं स्वायंभूवेन्तरे / मेधा तिथेस्तु पुत्रैस्तैः प्लक्षद्वीपेश्वरैर्नृबैः

அவை முன்பு ஸ்வாயம்புவ மன்வந்தரத்தில் அவர்களாலேயே நிறுவப்பட்டன; திதியின் புதல்வன் மேதா முதலியோர், ப்லக்ஷத்வீபத்தின் அரசாதிபதிகள்.

Verse 41

वर्णाश्रमाचारयुक्ताः प्लक्षद्वीपे प्रजाः कृताः / प्लक्षद्वीपादिषु त्वेषु शाकद्वीपान्तिकेषु वै

ப்லக்ஷத்வீபத்தில் மக்கள் வர்ணாஶ்ரம ஒழுக்கங்களுடன் அமைக்கப்பட்டனர்; மேலும் ப்லக்ஷத்வீபம் முதலிய இத்தீவுகள் ஶாகத்வீபத்திற்கு அண்மையவை.

Verse 42

ज्ञेयः पञ्चसु धर्मो वै वर्णाश्रमविभाजकः / सुखमायुश्च रूपं च बलं धर्मश्च नित्यशः

இந்த ஐந்திலும் வர்ணமும் ஆச்ரமமும் பிரிக்கும் தர்மத்தை அறிய வேண்டும்; மேலும் எப்போதும் சுகம், ஆயுள், அழகு, வலிமை, தர்மம் (நிலைத்திருக்கும்).

Verse 43

पञ्चस्वेतेषु द्वीपेषु सर्वसाधा रणं स्मृतम् / प्रक्षद्वीपः परिष्क्रान्तो जंबूद्वीपं निबोधत

இந்த ஐந்து தீவுகளிலும் (இவ்வமைப்பு) பொதுவானதாகக் கூறப்படுகிறது. ப்லக்ஷத்வீபம் முடிந்தது; இப்போது ஜம்பூத்வீபத்தை அறிக.

Verse 44

आग्नीध्रं ज्येष्ठदायादं काम्यापुत्रं महाबलम् / प्रियव्रतो ऽभ्य षिञ्चत्तं जंबूद्वीपेश्वरं नृपम्

காம்யையின் புதல்வனும், மிகுந்த வலிமையுடையவனும், மூத்த வாரிசுமான ஆக்நீத்ரனைப் பிரியவ்ரதன் அபிஷேகம் செய்து ஜம்பூத்வீபத்தின் அரசாதிபதியாக்கினான்.

Verse 45

तस्य पुत्रा बभूवुर्हि प्रजापतिसमा नव / ज्येष्ठो नाभिरिति ख्यातस्तस्य किंपुरुषो ऽनुजः

அவருக்கு பிரஜாபதிகளுக்கு ஒப்பான ஒன்பது புதல்வர்கள் பிறந்தனர். மூத்தவன் ‘நாபி’ எனப் புகழப்பட்டான்; அவனுடைய இளையவன் ‘கிம்புருஷன்’.

Verse 46

हरिवर्षस्तृतीयस्तु चतुर्थो ऽभूदिलावृतः / रम्यस्तु पञ्चमः पुत्रो हिरण्वान् षष्ठ उच्यते

மூன்றாவது ஹரிவர்ஷம்; நான்காவது இலாவிருதம் ஆனது. ஐந்தாவது புதல்வன் ரம்யன்; ஆறாவது ‘ஹிரண்வான்’ என அழைக்கப்படுகிறான்.

Verse 47

कुरुस्तु सप्तमस्तेषां भद्राश्वश्चाष्टमः स्मृतः / नवमः केतुमालश्च तेषां देशान्निबोधत

அவர்களில் ஏழாவது குரு; எட்டாவது ‘பத்ராஷ்வன்’ என நினைக்கப்படுகிறான். ஒன்பதாவது கேதுமாலன்; அவர்களுடைய தேசங்களை அறிந்துகொள்.

Verse 48

नाभेस्तु दक्षिणं वर्षं हिमाख्यं तु पिता ददौ / हेमकूटं तु यद्वर्षं ददौ किपुरुषाय तत्

தந்தை நாபிக்கு தெற்கிலுள்ள ‘ஹிம’ எனும் வர்ஷத்தை அளித்தார். ‘ஹேமகூட’ எனப்படும் வர்ஷத்தை கிம்புருஷனுக்கு வழங்கினார்.

Verse 49

नैषधं यत्स्मृतं वर्षं हरिवर्षाय तं ददौ / मध्यमं यत्सुमेरोस्तु ददौ स तदिलावृतम्

‘நைஷத’ என நினைக்கப்படும் வர்ஷத்தை ஹரிவர்ஷத்துக்கு அளித்தார். சுமேறுவின் நடுப்பகுதியில் உள்ள நிலத்தை இலாவிருதத்துக்கு வழங்கினார்.

Verse 50

नीलं तु यत्स्मृतं वर्षं रम्यायैतप्तिता ददौ / श्वेतं यदुत्तरं तस्मात्पित्रा दत्तं हिरण्वते

‘நீலம்’ எனப் புகழப்படும் வருஷத்தை தப்திதா ரம்யைக்கு அளித்தான்; அதன் வடக்கில் உள்ள ‘ச்வேத’ வருஷத்தைத் தந்தை ஹிரண்வதனுக்கு வழங்கினார்.

Verse 51

यदुत्तरे शृङ्गवतो वर्षं तत्कुरवे ददौ / साल्यवन्तं तथा वर्षं भद्राश्वाय न्यवेदयत्

அதன் வடக்கிலுள்ள ‘ச்ருங்கவத்’ வருஷத்தை குருவுக்கு அளித்தார்; மேலும் ‘சால்யவந்த’ வருஷத்தை பத்ராஷ்வனுக்கு ஒப்படைத்தார்.

Verse 52

गन्धमादनवर्षं तु केतुमाले न्यवेदयत् / इत्येतानि मयोक्तानि नव वर्षाणि भागशः

மேலும் ‘கந்தமாதன’ வருஷத்தை கேதுமாலனுக்கு ஒப்படைத்தார். இவ்வாறு பங்குகளின்படி நான் இந்த ஒன்பது வருஷங்களையும் கூறினேன்.

Verse 53

आग्नी ध्रस्तेषु वर्षेषु पुत्रांस्तानभ्यषेचयत् / यथाक्रमं स धर्मात्मा ततस्तु तपसि स्थितः

அவ்வருஷங்களில் அக்னித்ரன் தன் புதல்வர்களை முறையே அபிஷேகம் செய்தான்; அந்த தர்மாத்மா பின்னர் தவத்தில் நிலைத்தான்.

Verse 54

इत्येतौः सप्तभिः कृत्स्ना सप्तद्वीपा निवे शिताः / प्रियव्रतस्य पुत्रैस्तैः पौतैः स्वायंभुवस्य च

இவ்வாறு பிரியவ்ரதனுடைய அந்த ஏழு புதல்வர்கள்—ஸ்வாயம்புவ மனுவின் பேரன்களும்—முழு ஏழு தீவுகளிலும் குடியமைப்பை நிறுவினர்.

Verse 55

एवं वर्षेषु सर्वेषु सन्निवेशाः पुनः पुनः / क्रियन्ते प्रलये वृत्ते सप्त सप्तसु पार्थिवैः

இவ்வாறு எல்லா வர்ஷங்களிலும் பிரளயம் நிகழ்ந்து முடிந்தபின், ஏழு பார்திவர்கள் ஏழு ஏழு பகுதிகளில் மீண்டும் மீண்டும் குடியிருப்புகளை அமைக்கின்றனர்।

Verse 56

एवं स्वभावः कल्पानां द्वीपानां च निवेशने / यानि किंपुरुषाद्यानि वर्णाण्यष्टौ श्रुतानि तु

கல்பங்களுக்கும் தீவுகளின் அமைப்பிற்கும் இதுவே இயல்பு; கிம்புருஷ முதலிய எட்டு வர்ணங்கள் என்று சொல்லப்படுபவை ஸ்ருதியில் கேட்டவையே।

Verse 57

तेषां स्वभावतः सिद्धिः सुखप्रायमयत्नतः / विपर्ययो न तेष्वस्ति जरामृत्युभयं न च

அவர்களின் சித்தி இயல்பாகவே, பெரும்பாலும் இன்பமயமாக முயற்சியின்றி உண்டாகிறது; அவர்களில் மாற்றம் இல்லை, முதுமை-மரணப் பயமும் இல்லை।

Verse 58

धर्माधर्मौं न तेष्वास्ता नोत्तमाधममध्यमाः / न तेष्वस्ति युगावस्था क्षेत्रेष्वष्टासु सर्वशः

அவர்களில் தர்மமும் அதர்மமும் இல்லை; உத்தம-மத்தியம-அதம வேறுபாடும் இல்லை; அந்த எட்டு க்ஷேத்ரங்களிலும் யுகநிலை எங்கும் இல்லை।

Verse 59

नाभेर्निसर्गं वक्ष्यामि हिमाह्वे ऽस्मिन्निबोधत / नाभिस्त्वज नयत्पुत्रं मेरुदेव्यां महाद्युतिम्

இப்போது ‘ஹிம’ என்று அழைக்கப்படும் இவ்விடத்தில் நாபியின் வம்சத்தைச் சொல்கிறேன்—கேளுங்கள். நாபி, மேருதேவியின் கர்ப்பத்தில் மகாதேஜஸ்வியான ‘அஜ’ என்ற மகனைப் பெற்றான்।

Verse 60

ऋषभं पार्थिवश्रेष्ठं सर्वक्षत्रस्य पूर्वजम् / ऋषभाद्भरतो जज्ञे वीरः पुत्रशताग्रजः

ரிஷபர் அரசர்களில் சிறந்தவர்; எல்லாக் க்ஷத்திரியர்களுக்கும் முன்னோன். ரிஷபரிடமிருந்து வீரன் பரதன் பிறந்தான்; நூறு புதல்வர்களில் முதல்வன் அவன்.

Verse 61

सोभिषिच्यर्षभः पुत्रं महाप्रव्रज्यया स्थितः / हिमाह्वं दक्षिणं वर्षं भरताय न्यवेदयत्

ரிஷபர் புதல்வனை அபிஷேகம் செய்து, தாமே மகாப்ரவ்ரஜ்யையில் நிலைத்தார். ‘ஹிமாஹ்வ’ எனப்படும் தென் வருஷத்தை பரதனுக்கு அளித்தார்.

Verse 62

तस्मात्तु भारतं वर्षं तस्य नाम्ना विदुर्बुधाः / भरतस्यात्मजो विद्वान्सुमतिर्नाम धार्मिकः

ஆகையால் அறிவுடையோர் அந்த நாட்டை அவன் பெயரால் ‘பாரதவருஷம்’ என அறிகின்றனர். பரதனின் மகன், அறிஞனும் தர்மநிஷ்டனுமான சுமதி எனப் பெயர்பெற்றான்.

Verse 63

बभूव तस्मिन् राज्ये तंभरतस्त्वभ्यषेचयत् / पुत्रसंक्रामितश्रीस्तु वनं राजा विवेश सः

அந்த அரசில் அவன் அரசனானான்; பரதன் அவனை அபிஷேகம் செய்தான். அரசலட்சுமியை மகனிடம் ஒப்படைத்து, அரசன் தானே வனத்தில் புகுந்தான்.

Verse 64

तेजसस्तत्सुतश्चापि प्रजापतिरमित्रजित् / तेजसस्यात्मजो विद्वानिन्द्रद्युम्न इति स्मृतः

தேஜஸின் மகனும் ‘அமித்ரஜித்’ எனும் பிரஜாபதியாக ஆனான். தேஜஸின் அறிவுடைய மகன் ‘இந்திரத்யும்னன்’ என்று நினைவுகூரப்படுகிறான்.

Verse 65

परमेष्ठी सुतश्चापि निधने तस्य चाप्यभूत् / प्रतीहारः कुलं तस्य नाम्ना जज्ञे तदन्वयः

பரமேஷ்டியின் ஒரு புதல்வனும் பிறந்தான்; அவன் மறைவிற்குப் பின் அவன் வம்சத்தில் ‘பிரதீஹார’ என்ற பெயரால் ஒரு குலம் தோன்றி, அந்த மரபு தொடர்ந்தது.

Verse 66

प्रतिहर्तेति विख्यातो जज्ञे तस्यापि धीमतः / उन्नेता प्रतिहर्तुस्तु भूमा तस्य सुतः स्मृतः

அந்த ஞானவானுக்கு ‘பிரதிஹர்த்தா’ எனப் புகழ்பெற்ற மகன் பிறந்தான். பிரதிஹர்த்தாவின் மகன் ‘உன்னேதா’; உன்னேதாவின் மகன் ‘பூமா’ என நினைக்கப்படுகிறான்.

Verse 67

उद्गीथस्तस्य पुत्रो ऽभूतप्रस्ताविश्चापि तत्सुतः / प्रस्तावेस्तु विभुः पुत्रः पृथुस्तस्य सुतो ऽभवत्

பூமாவின் மகன் ‘உத்கீதன்’; அவனுடைய மகன் ‘பிரஸ்தாவி’. பிரஸ்தாவியின் மகன் ‘விபு’; விபுவின் மகன் ‘பிருது’ பிறந்தான்.

Verse 68

पृथोश्चापि सुतो नक्तो नक्तस्यापि गयः सुतः / गयस्यापि नरः पुत्रो नरस्यापि सुतो विराट्

பிருதுவின் மகன் ‘நக்தன்’; நக்தனின் மகன் ‘கயன்’. கயனின் மகன் ‘நரன்’; நரனின் மகன் ‘விராட்’ பிறந்தான்.

Verse 69

विराट्सुतो महावीर्यो धीमांस्तस्य सुतो ऽभवत् / धीमतश्च महान्पुत्रो महतश्चापि भौवनः

விராடின் மகன் ‘மகாவீர்யன்’; அவனுடைய மகன் ‘தீமான்’. தீமானின் மகன் ‘மகான்’; மகானின் மகன் ‘பௌவனன்’ என்றும் ஆனான்.

Verse 70

भौवनस्य सतस्त्वष्टा विरजास्तस्य चात्मजः / रजा विरजसः पुत्रः शतजिद्रजसस्तथा

பௌவனன் எனும் சத்-இலிருந்து த்வஷ்டா தோன்றினார்; அவருடைய புதல்வன் விரஜாஃ. விரஜாஃக்கு புதல்வன் ரஜா; ரஜாவுக்கு புதல்வன் சதஜித்.

Verse 71

तस्य पुत्रशतं त्वासीद्राजानः सर्व एव तु / विश्वज्योतिष्प्रधानास्ते यैरिमा वर्द्धिताः प्रजाः

அவனுக்கு நூறு புதல்வர்கள் இருந்தனர்; அவர்கள் அனைவரும் அரசர்களே. உலகஜ்யோதி எனும் ஒளியில் முதன்மை பெற்ற அவர்கள், இப் பிரஜைகளை வளர்த்தனர்.

Verse 72

तैरिदं भारतं वर्षं सप्तद्वीपमिहाङ्कितम् / तेषां वंशप्रसूतैस्तु भुक्तेयं भारती पुरा

அவர்களாலே இங்கு இந்த பாரதவர்ஷம், ஏழு தீவுகளுடன், குறியிடப்பட்டு நிறுவப்பட்டது. அவர்களின் வம்சத்தில் பிறந்தோர் பழங்காலத்தில் இந்த பாரதீ நிலத்தை ஆட்சி செய்து அனுபவித்தனர்.

Verse 73

कृतत्रेतादियुक्तास्तु युगाख्या ह्येकसप्ततिः / ये ऽतीतास्तैर्युगैः सार्धं राजानस्ते तदन्वयाः

கிருத, திரேதா முதலிய யுகங்களுடன் கூடிய ‘யுக’ எனப்படும் எழுபத்தொன்று சுற்றுகள் கடந்தன; அந்த யுகங்களோடு அவர்களின் வம்ச அரசர்களும் கடந்துபோயினர்.

Verse 74

स्वायंभुवेंऽतरे पूर्वं शतशो ऽथ सहस्रशः / एवं स्वायं भुवः सर्गो येनेदं पूरितं जगत्

ஸ்வாயம்புவ மன்வந்தரத்திற்கு முன்பு நூற்றுக்கணக்காகவும் பின்னர் ஆயிரக்கணக்காகவும் (படைகள்/சிருஷ்டிகள்) நிகழ்ந்தன. இவ்வாறு ஸ்வாயம்புவனின் சிருஷ்டியால் இந்த உலகம் நிரம்பியது.

Verse 75

ऋषिभिर्दैवतैश्चापि पिर्तृगन्धवराक्षसैः / यक्षभूतपिशाचैश्च मनुष्यमृगपक्षिभिः / तेषां सृष्टिरियं प्रोक्ता युगैः सह विवर्त्तते

ரிஷிகள், தேவர்கள், பித்ருக்கள், கந்தர்வர்கள், ராட்சசர்கள், யக்ஷர்கள், பூதங்கள், பிசாசுகள், மேலும் மனிதர்கள், மிருகங்கள், பறவைகள்—இவர்களால் இச்சிருஷ்டி கூறப்பட்டது; அது யுகங்களோடு சேர்ந்து மாறுபட்டு நடைபெறுகிறது.