Adhyaya 272

Verse 1

इत्यग्नेये महपुरणे दानादिमाहत्म्यं नामैक सप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ द्विसप्तत्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः सूर्यवंशकीर्तनं अग्निर् उवाच सूर्यवंशं सोमवंशं रज्ञां वंशं वदमि ते हरेर्ब्रह्मा पद्मगो ऽभून्मरीचिर्ब्रह्मणः सुतः

இவ்வாறு அக்னி மகாபுராணத்தில் “தானாதி-மாஹாத்மியம்” எனும் இருநூற்று எழுபத்தொன்றாம் அத்தியாயம் நிறைவுற்றது। இப்போது “சூரியவம்ச கீர்த்தனம்” எனும் இருநூற்று எழுபத்திரண்டாம் அத்தியாயம் தொடங்குகிறது। அக்னி கூறினார்—சூரியவம்சம், சோமவம்சம் மற்றும் அரச வம்சாவளிகளை உனக்குச் சொல்கிறேன்। ஹரியிலிருந்து தாமரையில் பிறந்த பிரம்மா தோன்றினார்; பிரம்மாவின் புதல்வன் மரீசி.

Verse 2

मरीचेः कश्यपस्तस्माद्विवस्वांस्तस्य पत्न्यपि संज्ञा राज्ञी प्रभा तिस्रो राज्ञी रैवतपुत्रिका

மரீசியிலிருந்து கஷ்யபர்; அவரிலிருந்து விவஸ்வான் (சூரியன்) தோன்றினார். அவரின் ராணிகள் ஸஞ்ஞா, பிரபா; மூன்றாவது ராணி ரைவத அரசனின் மகள்.

Verse 3

रेवन्तं सुषुवे पुत्रं प्रभातञ्च प्रभा रवेः त्वाष्ट्री संज्ञा मनुं पुत्रं यमलौ यमुनां यमम्

பிரபா, ரவி (சூரியன்)க்கு ரேவந்தன் என்ற மகனையும், பிரபாதனையும் பெற்றாள். த்வஷ்ட்ரியின் மகளான ஸஞ்ஞா, மனுவை மகனாகவும், யமுனா மற்றும் யமன் எனும் இரட்டையர்களையும் பெற்றாள்।

Verse 4

छाया संज्ञा च सावर्णिं मनुं वैवस्वतं सुतम् शनिञ्च तपतीं विष्टिं संज्ञायाञ्चाश्विनौ पुनः

அவரின் துணைவியர் சாயா மற்றும் ஸஞ்ஞா. அவர்களிடமிருந்து சாவர்ணி மனு, வைவைஸ்வத மனு (மகன்) பிறந்தனர்; மேலும் சனி, தபதி, விஷ்டி பிறந்தனர். மீண்டும் ஸஞ்ஞாவிடமிருந்து அஷ்வினி இரட்டையர் பிறந்தனர்।

Verse 5

मनोर्वैवस्वतस्यासन् पुत्रा वै न च तत्समाः इक्ष्वाकुश् चैव नाभागो धृष्टःशर्यातिरेव च

வைவஸ்வத மனுவுக்கு புதல்வர்கள் இருந்தனர்; வீரத்தில் அவர்களுக்கு ஒப்பார் இல்லை—இக்ஷ்வாகு, நாபாக, த்ருஷ்ட, சர்யாதி.

Verse 6

नरिष्यन्तस् तथा प्रांशुर्नाभागादिष्टसत्तमाः करुषश् च पृषध्रश् च अयोध्यायां महाबलाः

அதேபோல் நரிஷ்யந்தன், பிராம்ஷு, நாபாக முதலியோரில் சிறந்த ஆதிஷ்டன், மேலும் கரூஷன், ப்ருஷத்ரன்—இவர்கள் அனைவரும் அயோத்தியில் மகாபலர்கள்.

Verse 7

कन्येला च मनोरासीद्बुधात्तस्यां पुरूरवाः पुरूरवसमुच्पाद्य सेला सुद्युम्नताङ्गता

கன்யேலா மனுவின் துணைவியாக ஆனாள். புதனால் அவளிடத்தில் புரூரவஸ் பிறந்தான். புரூரவஸை பெற்ற பின் சேலா சுத்யும்ன நிலையை அடைந்தாள்.

Verse 8

अत्र छायेतिपाठो युक्तः सुद्युम्नादुत्कलगयौ विनताश्वस्त्रयो नृपाः उत्कलस्योत्कलं राष्ट्रं विनताश्वस्य पश्चिमा

இங்கு ‘சாயா’ என்ற பாடமே பொருத்தமானது. சுத்யும்னனிடமிருந்து உத்கலன், கயன், மேலும் விநதாஷ்வன்—இவ்வாறு மூன்று அரசர்கள் தோன்றினர். உத்கலனின் நாடு ‘உத்கல’ எனவும், விநதாஷ்வனின் நாடு மேற்குத் திசையில் எனவும் கூறப்படுகிறது.

Verse 9

दिक् सर्वा राजवर्यस्य गयस्य तु गयापुरी वशिष्ठवाक्यात् सुद्युम्नः प्रतिष्ठानमवाप ह

உத்தம அரசன் கயனின் புகழ் எல்லாத் திசைகளிலும் பரவியது; கயனுக்குரிய நகரம் ‘கயாபுரி’ எனப்பட்டது. வசிஷ்டரின் வாக்கினால் சுத்யும்னன் பிரதிஷ்டானத்தை அடைந்தான்.

Verse 10

तत् पुरूरवसे प्रादात्सुद्युम्नो राज्यमाप्य तु नरिष्यतः शकाः पुत्रा नाभागस्य च वैष्णवः

அரசாட்சியைப் பெற்ற சுத்யும்னன் அதை புரூரவஸுக்கு அளித்தான். நரிஷ்யதனிடமிருந்து சகர்கள் பிறந்தனர்; நாபாகனிடமிருந்து வைஷ்ணவன் பிறந்தான்.

Verse 11

अम्बरीषः प्रजापालो धार्ष्टकं धृष्टतः कुलम् सुकल्पानर्तौ शर्यार्तेर्वैरोह्यानर्ततो नृपः

அம்பரீஷன் குடிகளைப் பாதுகாப்பவன். த்ருஷ்டதனிடமிருந்து தார்ஷ்டக குலம் தோன்றியது; பின்னர் சுகல்பன், அனர்த்தன். சர்யார்த்தியிடமிருந்து வைரோஹ்யன்; அனர்த்தனிடமிருந்து அந்த வரிசையின் அரசன் தோன்றினான்.

Verse 12

आनर्तविषयश्चासीत् पुरी चासीत् कुशस्थली रेवस्य रैवतः पुत्रः ककुद्मी नाम धार्मिकः

ஆனர்த்தம் எனும் நாடு இருந்தது; அதன் நகரம் குஷஸ்தலீ. ரேவனின் மகன் ரைவதன்; அவனுடைய தர்மநிஷ்ட மகன் ககுத்மீ எனப் பெயர்பெற்றான்.

Verse 13

ज्येष्ठः पुत्रशतस्यासीद्राज्यं प्राप्य कुशस्थलीम् स कन्यासहितः श्रुत्वा गान्धर्वं ब्रह्मणो ऽन्तिके

புத்ரசதனின் மூத்தவன் குஷஸ்தலீயின் அரசாட்சியைப் பெற்று ஆட்சி செய்தான். அவன் கன்னியுடன் பிரம்மாவின் சன்னிதியில் காந்தர்வ முறையைச் செவிமடுத்தான்.

Verse 14

मुहूर्तभूतं देवस्य मर्त्ये बहुयुगं गतम् आजगाम जवेनाथ स्वां पुरीं यादवैर् वृताम्

தேவருக்கு ஒரு முஹூர்த்தமாய் இருந்தது, மனித உலகில் பல யுகங்களாகக் கழிந்தது. பின்னர் அவன் யாதவரால் சூழப்பட்ட தன் நகரத்திற்குத் துரிதமாகத் திரும்பினான்.

Verse 15

कृतां द्वारवतीं नाम बहुद्वारां मनोरमाम् भोजवृष्ण्यन्धकैर् गुप्तां वासुदेवपुरोगमैः

அவன் பல வாயில்களும் அழகும் உடைய ‘த்வாரவதி’ என்னும் நகரத்தை நிறுவினான்; வாசுதேவன் தலைமையில் போஜர், வ்ருஷ்ணி, அந்தகர் அதை பாதுகாத்தனர்।

Verse 16

रेवतीं बलदेवाय ददौ ज्ञात्वा ह्य् अनिन्दिताम् तपः सुमेरुशिखरे तप्त्वा विष्ण्वालयं गतः

ரேவதியை குற்றமற்றவளென அறிந்து அவளை பலதேவனுக்கு அளித்தான்; சுமேரு சிகரத்தில் தவம் செய்து விஷ்ணுவின் ஆலயத்திற்குச் சென்றான்।

Verse 17

नाभागस्य च पुत्रौ द्वौ वैश्यौ ब्राह्मणतां गतौ करूषस्य तु कारूषाः क्षत्रिया युद्धदुर्मदाः

நாபாகனுக்கு இரண்டு புதல்வர்கள் வைசியராக இருந்து பிராமண நிலையை அடைந்தனர்; ஆனால் கரூஷனிடமிருந்து காரூஷர்கள் தோன்றினர்—போரில் அகந்தை கொண்ட க்ஷத்திரியர்கள்।

Verse 18

शूद्रत्वञ्च पृषध्रो ऽगाद्धिंसयित्वा गुरोश् च गाम् मनुपुत्रादथेक्षाकोर्विकुक्षिर्देवराडभूत्

குருவின் பசுவை காயப்படுத்தியதால் ப்ருஷத்ரன் சூத்ர நிலையை அடைந்தான்; பின்னர் மனுவின் புதல்வரிடமிருந்து இக்ஷ்வாகு தோன்றினார், இக்ஷ்வாகுவிடமிருந்து விகுக்ஷி பிறந்து தேவனொத்த அரசனானான்।

Verse 19

विकुक्षेस्तु ककुत्स्थो ऽभूत्तस्य पुत्रः सुयोधनः तस्य पुत्रः पृथुर् नाम विश्वगश्वः पृथोः सुतः

விகுக்ஷியிடமிருந்து ககுத்ஸ்தன் பிறந்தான்; அவனுடைய மகன் சுயோதனன்; அவனுடைய மகன் ‘ப்ருது’ எனப் பெயருடையவன்; ப்ருதுவின் மகன் விஷ்வகஷ்வன்।

Verse 20

आयुस्तस्य च पुत्रो ऽभूद्युवनाश्वस् तथा सुतः युवनाश्वाच्च श्रावन्तः पूर्वे श्रावन्तिका पुरी

அவனுக்கு ஆயுஸ் என்ற மகன் பிறந்தான்; ஆயுஸுக்கு யுவநாஶ்வன் மகனானான். யுவநாஶ்வனிடமிருந்து ஸ்ராவந்தன் பிறந்தான்; முற்காலத்தில் ஸ்ராவந்திகா எனும் நகரமும் இருந்தது.

Verse 21

श्रावन्ताद् वृहदश्वो ऽभूत् कुबलाश्वस्ततो नृपः धुन्धुमारत्वमगमद्धुन्धोर् नाम्ना च वै पुरा

ஸ்ராவந்தனிடமிருந்து வ்ருஹதஶ்வன் பிறந்தான்; அவனிடமிருந்து குபலாஶ்வன் என்ற அரசன் தோன்றினான். முற்காலத்தில் துந்துவை வதைத்ததால் அவன் ‘துந்துமார’ எனும் பட்டத்தை அடைந்தான்.

Verse 22

धुन्धुमारास्त्रयो भूपा दृढाश्वो दण्ड एव च कपिलो ऽथ दृढाश्वात्तु हर्यश्वश् च प्रमोदकः

‘துந்துமார’ என்ற பெயருடைய மூன்று அரசர்கள் இருந்தனர்; பின்னர் த்ருடாஶ்வன் மற்றும் தண்டன். அதன் பின் கபிலன்; த்ருடாஶ்வனிடமிருந்து ஹர்யஶ்வன் மற்றும் பிரமோதகன் பிறந்தனர்.

Verse 23

हर्यश्वाच्च निकुम्भो ऽभूत् संहताश्वो निकुम्भतः अकृशाश्वो रणाश्वश् च संहताश्वसुतावुभौ

ஹர்யஶ்வனிடமிருந்து நிகும்பன் பிறந்தான்; நிகும்பனிடமிருந்து ஸம்ஹதாஶ்வன். அக்ருஶாஶ்வன் மற்றும் ரணாஶ்வன்—இருவரும் ஸம்ஹதாஶ்வனின் மகன்கள்.

Verse 24

युवनाश्वो रणाश्वस्य मान्धाता युवनाश्वतः मान्धातुः पुरुकुत्सो ऽभून्मुचुकुन्दो द्वितीयकः

ரணாஶ்வனின் மகன் யுவநாஶ்வன்; யுவநாஶ்வனிடமிருந்து மாந்தாதா பிறந்தான். மாந்தாதாவிடமிருந்து புருகுத்ஸன் தோன்றினான்; இரண்டாம் மகன் முசுகுந்தன்.

Verse 25

पुरुकुत्सादसस्युश् च सम्भूतो नर्मदाभवः सम्भूतस्य सुधन्वाभूत्त्रिधन्वाथ सुधन्वनः

புருகுத்ஸனிடமிருந்து அசஸ்யு பிறந்தான்; அசஸ்யுவிடமிருந்து சம்பூதன் பிறந்தான், அவன் ‘நர்மதாபவ’ எனவும் புகழ்பெற்றவன். சம்பூதனிடமிருந்து சுதன்வன், சுதன்வனிடமிருந்து திரிதன்வன் பிறந்தான்.

Verse 26

त्रिधन्वनस्तु तरुणस्तस्य सत्यव्रतः सुतः सत्यव्रतात्सत्यरथो हरिश् चन्द्रश् च तत्सुतः

திரிதன்வனிடமிருந்து தருணன் பிறந்தான்; அவனுடைய மகன் சத்யவ்ரதன். சத்யவ்ரதனிடமிருந்து சத்யரதன் பிறந்தான்; அவனுடைய மகன்கள் ஹரி மற்றும் சந்திரன்.

Verse 27

हरिश् चन्द्राद्रोहिताश्वो रोहिताश्वाद्वृको ऽभवत् वृकाद्वाहुश् च वाहोश् च सगरस्तस्य च प्रिया

ஹரிச்சந்திரனிடமிருந்து ரோஹிதாஷ்வன் பிறந்தான்; ரோஹிதாஷ்வனிடமிருந்து வ்ருகன் தோன்றினான். வ்ருகனிடமிருந்து பாஹு, பாஹுவிடமிருந்து சகரன் தன் பிரிய துணைவியுடன் பிறந்தான்.

Verse 28

प्रभा षष्टिसहस्राणां सुतानां जननी ह्य् अभूत् तुष्टादौर्वान्नृपादेकं भानुमत्यसमञ्जसम्

பிரபா அறுபதாயிரம் புதல்வர்களின் தாயானாள். மேலும் அரசன் துஷ்டனால் பானுமதி, அவுர்வனால் உண்டான ஒரே மகன்—அசமஞ்சசன்—ஐப் பெற்றாள்.

Verse 29

खनन्तः पृथिवीं दग्धा विष्णुना बहुसागराः असमञ्जसो ऽंश्रुमांश् च दिलीपो ऽंशुमतो ऽभवत्

அவர்கள் பூமியைத் தோண்டிக்கொண்டிருக்கையில் விஷ்ணுவால் எரிக்கப்பட்டனர்; அப்போது பல கடல்கள் தோன்றின. அசமஞ்சசனிடமிருந்து அம்ச்ருமான், அம்ச்ருமானிடமிருந்து திலீபன், திலீபனிடமிருந்து அம்சுமான் பிறந்தான்.

Verse 30

भगीरथो दिलीपात्तु येन गङ्गावतारिता मुनिनेति ज भगीरथात्तु नाभागो नाभागादम्बरीषकः

திலீபனிடமிருந்து பகீரதன் பிறந்தான்; முனிவர்கள் கூறுவதுபோல் அவனால் கங்கையின் அவதாரம் நிகழ்ந்தது. பகீரதனிடமிருந்து நாபாகன், நாபாகனிடமிருந்து அம்பரீஷன் பிறந்தான்.

Verse 31

सिन्धुद्वीपो ऽम्बरीषात्तु श्रुतायुस्तत्सुतः स्मृतः श्रुतायोरृतपर्णो ऽभूत्तस्य कल्माषपादकः

அம்பரீஷனிடமிருந்து சிந்துத்வீபன் பிறந்தான்; அவன் மகன் ஸ்ருதாயு என நினைக்கப்படுகிறான். ஸ்ருதாயுவிடமிருந்து ருதபர்ணன், அவன் மகன் கல்மாஷபாதகன் பிறந்தான்.

Verse 32

कल्माषाङ्घ्रेः सर्वकर्मा ह्य् अनरण्यस्ततो ऽभवत् अनरण्यात्तु निघ्नो ऽथ अनमित्रस्ततो रघुः

கல்மாஷாங்க்ரியிடமிருந்து சர்வகர்மா பிறந்தான்; அவனிடமிருந்து அனரண்யன் தோன்றினான். அனரண்யனிடமிருந்து நிக்னன், பின்னர் அனமித்ரன், அனமித்ரனிடமிருந்து ரகு பிறந்தான்.

Verse 33

रघोरभुद्दिलीपस्तु दिलीपाच्चाप्यजो नृपः दीर्घवाहुरजात् कालस्त्वजापालस्ततो ऽभवत्

ரகுவிடமிருந்து திலீபன் பிறந்தான்; திலீபனிடமிருந்து அரசன் அஜன். தீர்கவாஹுவிடமிருந்து காலன் பிறந்தான்; அதன் பின் அஜாபாலன் தோன்றினான்.

Verse 34

तथ दशरथो जातस्तस्य पुत्रचतुष्टयम् नारायणात्मकाः सर्वे रामस्तस्याग्रजो ऽभवत्

இவ்வாறு தசரதன் பிறந்தான்; அவனுக்கு நான்கு மகன்கள் பிறந்தனர். அவர்கள் அனைவரும் நாராயணத் தன்மையுடையவர்கள்; அவர்களில் ராமன் மூத்தவன் ஆனான்.

Verse 35

रावणान्तकरो राजा ह्य् अयोध्यायां रघूत्तमः वाल्मीकिर्यस्य चरितं चक्रे तन्नारदश्रवात्

ராவணனை அழித்த ரகுகுலச் சிறந்த அரசன் ராமன் அயோத்தியில் இருந்தான். நாரதரிடமிருந்து கேட்ட வால்மீகி அவன் சரிதத்தை இயற்றினார்.

Verse 36

रामपुत्रौ कुशलवौ सीतायां कुलवर्धनौ अतिथिश् च कुशाज्जज्ञे निषधस्तस्य चात्मजः

சீதையால் ராமனுக்கு குசன், லவன் என இரண்டு புதல்வர்கள் பிறந்தனர்; அவர்கள் குலத்தின் பெருமையை வளர்த்தனர். குசனிடமிருந்து அதிதி பிறந்தான்; அதிதியின் மகன் நிஷதன்.

Verse 37

निषधात्तु नलो जज्ञे नभो ऽजायत वै नलात् नभसः पुण्डरीको ऽभूत् सुधन्वा च ततो ऽभवत्

நிஷதனிடமிருந்து நலன் பிறந்தான்; நலனிடமிருந்து நபஸ் (நபோ) நிச்சயமாகப் பிறந்தான். நபஸிலிருந்து புண்டரீகன்; அதன் பின் சுதன்வன் தோன்றினான்.

Verse 38

सुधन्वनो देवानीको ह्य् अहीनाश्वश् च तत्सुतः अहीनाश्वात् सहस्राश्वश् चन्द्रालोकस्ततो ऽभवत्

சுதன்வனிடமிருந்து தேவானீகன் பிறந்தான்; அவன் மகன் அஹீனாஷ்வன். அஹீனாஷ்வனிடமிருந்து ஸஹஸ்ராஷ்வன்; அவனிடமிருந்து சந்த்ராலோகன் தோன்றினான்.

Verse 39

चन्द्रावलोकतस्तारापीडो ऽस्माच्चन्द्रपर्वतः चन्द्रगिरेर्भानुरथः श्रुतायुस्तस्य चात्मजः इक्ष्वाकुवंशप्रभवाः सूर्यवंशधराः स्मृताः

சந்த்ராவலோகனிடமிருந்து தாராபீடன் தோன்றினான்; அவனிடமிருந்து சந்த்ரபர்வதன். சந்த்ரபர்வதனிடமிருந்து சந்த்ரகிரி; சந்த்ரகிரியிலிருந்து பானுரதன்; அவன் மகன் ஸ்ருதாயுஸ். இவர்கள் இக்ஷ்வாகு வம்சத்தில் தோன்றிய, சூரிய வம்சத்தைத் தாங்கியோர் என நினைக்கப்படுகின்றனர்.